สีตลา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณคนเดียวเท่านั้น

ชื่อตอน : คุณคนเดียวเท่านั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2561 09:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณคนเดียวเท่านั้น
แบบอักษร

หญิงสาวมีสีหน้าลำบากใจขึ้นมาทันที เธอคิดคำพูดของป้ากับปภาดาออกเลยทีเดียวละว่าทั้งสองจะพูดอะไรบ้าง ถ้าหากเธอออกจากบ้านไป

เห็นสีหน้าของเธอแล้ว ชายหนุ่มก็รู้ว่าเรื่องนี้คงต้องใช้เวลา

“คืนนี้ไม่ต้องไปหาปอยของคุณ เราจะค้างกันที่นี่”

“แต่ว่า”

“อย่าลืมว่าเรามีอันตรายอยู่ ไอ้กำนันกับหลานของมันไม่ยอมจบง่ายๆ แน่ บ้าชะมัด ผมจะซื้อรีสอร์ทมันแท้ๆ เกิดเรื่องแบบนี้ มันคงขายให้หรอก”

“คะ? ซื้อรีสอร์ท? แสดงว่าคุณจะอยู่เมืองไทยหรือเปล่าคะ” ดวงตาคู่งามเป็นประกายแวววามอย่างมีความหวัง เห็นแล้วรวิก็ได้แต่ยิ้มเอ็นดู

“เปล่า ครอบครัวผม แด๊ดกับมัมอยู่ที่นั่น นวลก็อยู่ที่นั่น ยังไงผมก็ต้องไปอยู่ที่นั่น”

“นวล? ” ได้ยินชื่อท้าย หญิงสาวก็เกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

“ใช่ นวล สาวไทยคนแรกที่ทำให้ผมตกหลุมรัก เธอเป็นคนสอนภาษาไทยให้ผม” แววตาของเขาอ่อนโยนลงเมื่อพูดถึงผู้หญิงคนนั้น

ริมฝีปากบางเผลอเม้มเข้าหากันแน่นก่อนเอ่ยเสียงเบา

“มิน่าล่ะ คุณถึงพูดภาษาไทยได้ แถมยังพูดเก่งด้วย”

“อื้อ นวลเขาเป็นครูภาษาไทยมาก่อน นอกจากสอนพูดภาษาไทยแล้ว เขายังชอบเล่าเรื่องเมืองไทยให้ผมฟังด้วย”

น้ำเสียงที่พูดถึงนวลเต็มไปด้วยความรักที่สัมผัสได้ชัดเจน

“อ้อ นอกจากนี้ นวลยังชอบเล่านิทานไทยให้ผมฟังก่อนนอนด้วยนะ”

“เล่านิทานก่อนนอน? ” เนตราทวนคำนั้นด้วยความไม่แน่ใจ

“ใช่ ก็เขามีหน้าที่พาผมเข้านอนไง”

หญิงสาวเบิกตากว้างขึ้นพร้อมด้วยท่าทีครุ่นคิด “หมายความว่านวลเป็น...”

“ภาษาไทยน่าจะเรียกว่าแม่นม”

เนตราเผลอพ่นลมออกจากปากด้วยความโล่งใจ และรวิก็เห็น เขาก้มหน้าลงมาส่งยิ้มยั่วล่อให้

“คิดว่าเป็นสาวสวยล่ะสิ”

“เปล่านะคะ ไม่ได้คิดแบบนั้นซักหน่อย” เธอปฏิเสธและหลุบตาต่ำลง ไม่ยอมสบตาเขา

"หึงก็บอกมาเถอะ”

คราวนี้เธอช้อนสายตาขึ้นสบตาเขา “ฉันไม่มีสิทธิ์หึงคุณ”

“คุณได้สิทธิ์นั้นร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มเลยที่รัก คุณคนเดียวเท่านั้น”

เนตราส่ายหน้าน้อยๆ “คุณอาจมีผู้หญิงมากหน้าหลายตา และอาจจะมีคนรักอยู่แล้วด้วยซ้ำ แต่คุณอาจต้องรับผิดชอบเรื่องหนี้แทนเจ้านายของคุณ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น ฉันไม่มีสิทธิ์หึงเลย”

รวิพยักหน้าหงึกหงัก “ก็จริง”

“นั่นไง” หญิงสาวอุทานเสียงแผ่วเบา ใจแป้วลงไปอีก พร้อมกันนั้นก็พยายามเข้มแข็งที่จะยอมรับว่า ชีวิตของเธอเหมือนเมฆจริงๆ อยู่ที่ลมจะพัดพาไปทางไหน อยู่ที่ใครจะให้เธอทำอะไร เป็นอะไร

รวิก้มลงจุมพิตหน้าผากเธอแผ่วเบา แล้วกระซิบ “แต่ผมยังไม่มีคนรัก”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ รวิไม่อธิบายอะไรอีก เขาเริ่มต้นจูบเธออีกครั้ง คราวนี้เต็มไปด้วยความเรียกร้อง ต้องการ มือใหญ่ของเขาเปะปะไปตามเนื้อตัวเปล่าเปลือยของเธอ ลงสัมผัสหนักหน่วงเพื่อปลุกเร้าเธอ ถึงเวลาที่เธอจะได้ลิ้มชิมรสของแซ่บแล้ว

ดาริการับฟังเรื่องราวของรวิจากอังศุธรแล้วก็หัวเราะอย่างอดขำไม่ได้

“โอ๊ย จุดจบสายแข็ง” เธอหัวเราะจนหน้าแดง “ฉันจำได้นะเว้ย มันบอกจะไม่ยุ่งกับสาวไทย และคนอย่างมันน่ะ พ่อมันเคยบังคับอะไรได้บ้าง ทำไมรอบนี้ยอมวะ”

“คิดว่าไงล่ะ” อีกฝ่ายย้อนถาม

ดาริกานิ่งคิดครู่หนึ่งก็เบิกตากว้าง “มันรักเขาเหรอ”

อังศุธรผงกศีรษะ ก่อนอธิบายต่อ “เท่าที่ดู เคสมันเข้าตำราเกลียดอย่างไหนได้อย่างนั้นของแท้เลยว่ะ อ้อ แต่ที่มากกว่านั้นคือมันอยากดัดหลังสองแม่ลูก ที่เป็นทายาทเจ้าหนี้ที่แท้จริงน่ะ มันอยากพาว่าที่เมียมันไปให้พ้นสองแม่ลูกนั่น”

“โอ้โห เป็นนักบุญซะด้วย ว่าแต่คุณเนตราน่าสงสารขนาดนั้นเลยเหรอ เขาก็เป็นญาติๆ กันไม่ใช่เหรอ” ดาริกาถามอย่างสนใจ

“ฉันไม่รู้ตื้นลึกหนาบางหรอก ต้องถามไอ้คาร์ลมัน” อังศุธรหยุดพูด ตามองไปที่บริเวณทางเข้าร้านอาหารที่พวกเขานั่งอยู่ แล้วพยักหน้าให้ดาริกามองตาม “นั่น ญาติของเนตรา คนที่ตอนแรกต้องเป็นเจ้าสาวตัวจริง แต่คิดว่าเจ้าหนี้มาจากอินเดียต้องอ้วนๆ ดำๆ กลิ่นตัวแรง เลยยัดเยียดเนตราให้แต่งแทน”

ดาริกาหันมองตาม แล้วก็พยักหน้า “ฉันรู้จักผู้หญิงคนนี้ ตัวท็อปเรื่องผู้ชายคนหนึ่งเลยละ”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น