คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 1 เกลียดชัง.. 100%

ชื่อตอน : บทที่ 1 เกลียดชัง.. 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 449

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2561 18:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 เกลียดชัง.. 100%
แบบอักษร

ฉันทพิชญา ตื่นนอนแต่เช้าตรู่ตามปกติธรรมดา อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็ลงมาช่วยแม่บ้านทำอาหารเช้า ก่อนที่จะออกไปทำงาน “อรุณสวัสดิ์ค่ะป้านวล” ฉันทพิชญา กล่าวทักทาย นวลฉวี แม่บ้านของบ้านนราเกรียงไกร เมื่อเดินเข้ามาในห้องครัว และก็เห็นว่า นวลฉวี กำลังนำเอาผักออกมาจากตู้เย็น “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณดาว” นวลฉวี ยื่นหน้าออกมาจากตู้เย็น กล่าวทักทาย ฉันทพิชญา ยิ้มๆ

ซึ่งห้องนอนของ ฉันทพิชญา นั้นอยู่ที่ชั้นบนใกล้ๆ กับห้องนอนของ จุฑาธช ตั้งแต่ที่ เอกราช รับอุปการะเลี้ยงดู ฉันทพิชญา เธอก็ได้ย้ายเข้ามาพักอาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้ ราวกับเป็นลูกเป็นหลานของ เอกราช อีกคนหนึ่งก็ว่าได้ แต่ จุฑาธช กลับไม่คิดอย่างนั้น และแถมยังมีอคติด้วยอีกต่างหาก เมื่อ จุฑาธช รู้ว่า ฉันทพิชญา เข้ามาอยู่ที่บ้านด้วย ก็ทำการประท้วงหลบลี้หนีหน้า ไปพักอาศัยหลับนอนอยู่ที่คอนโดของเขา นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา จะมีกลับมาพักหลับนอนอยู่ที่บ้านบ้างก็นานๆ ครั้ง

ซึ่งในตอนแรกๆ ที่ จุฑาธช ออกไปอยู่คอนโด เอกราช ก็คัดค้านและทะเลาะกับ จุฑาธช เสียยกใหญ่ แต่ผู้เป็นบิดาทำยังไงก็ขัดผู้เป็นลูกชายสุดที่รักไม่ได้อยู่ดี จึงจำต้องยอมปล่อยให้ลูกชายสุดที่รักโบนบินออกไปอยู่ข้างนอก ตามที่ใจต้องการ 

ฉันทพิชญา ช่วย นวลฉวี ทำอาหารเช้าจนเสร็จ และก็รับประทานอาหารอยู่ภายในห้องครัวนั้นแหละ “ดาวไปก่อนนะคะป้า” พอรับประทานอาหารเสร็จ ก็เอาจานไปเก็บที่ซิงค์ล้างจาน แล้วหันมาบอกกล่าว นวลฉวี ให้รับรู้ “ค่ะ! เดินทางไปเดินทางกลับปลอดภัยนะคะ” นวลฉวี กล่าวอวยพร ฉันทพิชญา อย่างนี้ทุกครั้งที่ออกไปทำงาน ซึ่ง นวลฉวี นั้นรักและเอ็นดู ฉันทพิชญา มาตั้งแต่ที่ ฉันทพิชญา เข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ เพราะ ฉันทพิชญา เป็นเด็กที่นอบน้อม ขยันขันแข็งเอางานเอาการ และไม่ใฝ่สูงจนเกินตัว ทั้งที่หากจะทำ ก็ทำได้

:

ฉันทพิชญา มาถึงที่ทำงานตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง เธอทำการเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ เก็บกระเป๋าสะพายลงไว้ที่ลิ้นชัก แล้วลุกขึ้นเดินไปยังห้องครัว เพื่อชงกาแฟ แล้วเดินกลับมานั่งลงที่โต๊ะทำงานของเธอ โดยถือแก้วกาแฟมาด้วย จากนั้นก็ใช้เมาส์ไปกดเปิดดูตารางนัดหมายของวันนี้ เพื่อตรวจเช็คว่าตารางนัดหมายของ จุฑาธช ในวันนี้มีกำหนดนัดหมายอะไรบ้าง

และในเวลาใกล้ๆ แปดโมงเช้า จุฑาธช ก็เดินอาดๆ ผ่านหน้า ฉันทพิชญา เข้าไปในห้องทำงาน โดยไม่คิดจะหันมามองและกล่าวทักทาย ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเลขานุการของเขาเลยแม้แต่น้อย ซึ่ง ฉันทพิชญา ก็รู้แหละว่าต้องออกมาเป็นอย่างนี้ จึงไม่คิดจะใส่ใจอะไรมากมาย

“พี่ชมคะ คุณธชมาแล้วเสิร์ฟกาแฟได้เลยนะคะ” ฉันทพิชญา กดโทรศัพท์ภายในไปยังห้องครัว เมื่อแม่บ้านที่ทำงานประจำชั้นนั้นรับสาย ก็กรอกเสียงตามสายไปให้รับทราบทันที “โอเคค่ะ น้องดาว” ชวนชม ตอบรับคำบอกกล่าวมาตามสาย ก่อนจะวางสายกันไป ชวนชน จึงรีบดำเนินการชงกาแฟ เพื่อนำไปเสิร์ฟให้ผู้เป็นนายจ้างอย่างเร็วไว

“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง” พอวางสายจากแม่บ้าน เสียงโทรศัพท์ภายในก็ดังขึ้นมาถี่ๆ “สวัสดีค่ะ ดาวค่ะ” ฉันทพิชญา ยกโทรศัพท์ขึ้นมารับอย่างเร็วไว เพราะเธอรู้ว่าเป็นใครที่โทรมา “เธอเข้ามาพบฉันด้วย เดี๋ยวนี้!!” จุฑาธช ร้องสั่งเสียงเข้มมาตามสาย ด้วยเสียงที่ดังฟังชัด ก่อนจะตัดสายลงไปในทันทีเช่นกัน โดยที่ไม่คิดจะให้ ฉันทพิชญา ขานรับใดๆ ทั้งสิ้น

ฉันทพิชญา วางโทรศัพท์ลงไว้บนท่อนวาง ด้วยหัวใจหวั่นๆ และเป็นกังวล เพราะไม่รู้ว่าเขาจะเรียกเธอเข้าไปว่าอะไรอีก หรือว่าจะเป็นเรื่องรายงานการประชุมที่เธอได้ทำการแก้ไขนั้นอีกล่ะ แต่เธอก็ตรวจสอบทุกถ้อยทุกคำ และถูกต้องสละสลวยหมดแล้วนะ “เฮื่ออ!! เอาน่าอย่าพึ่งคิดอะไรไปมากเลย อาจจะไม่มีอะไรก็ได้” ฉันทพิชญา พูดปลอบใจตัวเองออกมาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินตรงไปยังห้องทำงานของ จุฑาธช 

ความคิดเห็น