Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 16 สิทธิพิเศษ (50%)

ชื่อตอน : บทที่ 16 สิทธิพิเศษ (50%)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2561 01:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 16 สิทธิพิเศษ (50%)
แบบอักษร

“บางทีกาเอล ลูเซียสอาจจะคุ้มกะลาหัวแกจนตายไปแล้วก็ได้”

“ไอ้ลีออน!”

“เฟยหลง! หยุดหาเรื่องได้แล้ว!” เสียงแหลมของเฟยเฟิ่งขัดขึ้น นอกจากไม่ช่วยอะไรแล้วยังเหมือนน้ำมันราดเพลิงโทสะของคู่หมั้นหนุ่ม

“ผู้หญิงคนนี้คือโล่อันใหม่ของแกสินะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็แค่วิ่งเข้าไปหลบใต้กระโปรงหล่อนก็รอดแล้ว” ดวงตาสีดำสนิทปรายตามองหญิงสาวเอเชียฝั่งตรงข้าม อากัปกิริยาที่หล่อนตอบสนองด้วยการขมวดคิ้วและเชิดหน้าน้อยๆ โดยไม่รู้ตัวนั้นดูดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ มีผู้ชายคนไหนที่เห็นท่าทีแบบนี้แล้วจะไม่อยากทำให้หล่อนยอมศิโรราบบ้าง เขาไม่แปลกใจเลยที่อีกฝ่ายจะกลายมาเป็นของเล่นชิ้นโปรดของคนอย่างมิเกล ลูเซียส

ปึง!

“ไอ้ลีออน!!” เสียงทุ้มของมิเกลดังขึ้นกว่าเดิม กำปั้นหนักทุบโต๊ะตรงหน้าจนแทบจะหักเป็นสองส่วน ร่างกำยำลุกขึ้นพร้อมพุ่งใส่ ‘หมา’ ที่เจ้าของล่ามไว้ไม่อยู่ตรงหน้า

“เฟยหลง!! "

“นายท่าน!” ผู้ติดตามทั้งสองร้องห้ามพร้อมกัน ต่างฝ่ายต่างย้ายตำแหน่งไปยืนด้านหลังชายหนุ่มทั้งสองฝั่งละคน หากเกิดการปะทะคว่ำโต๊ะขึ้นมาจะได้แยกทั้งสองออกจากกันได้อย่างทันท่วงที

ผู้ถูกดึงเข้ามาเกี่ยวอย่างพิมพ์นาราข่มความไม่พอใจไว้ไม่มิด สายตาพราวระยับจาบจ้วงที่กวาดมองทั่วร่างจากอีกฝ่ายทำให้มือบางทั้งสองกำหมัดแน่น ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์จ้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้ หากเขาล้ำเส้นเธออีกครั้งละก็...

“ดูทำหน้าเข้าสิ” ผู้พูดจุปากส่ายหน้า ไม่นำพาสถานการณ์ที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย

“เอามาให้ยืมเล่นซักวันสองวันสิ จะถนอมไม่ให้เป็นรอยเลย ถ้าเร้าใจสนุกสุดเหวี่ยงมากพอ...บางทีฉันอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้ การค้าครั้งนี้คุ้มดีว่ามั้ย”

“พอได้แล้วเฟยหลง!”

ปัง! เพล้ง!

เสียงแหลมหวีดร้องขึ้นพร้อมๆ กับเสียงโต๊ะที่ถูกคว่ำจนแจกันและแก้วน้ำหล่นแตกกระจัดกระจาย ยะตีมรีบเข้ามาล็อกแขนของผู้เป็นเจ้านายไม่ให้พุ่งเข้าไปซัดอีกฝ่ายขณะที่ฮาฟิซรีบคว้าร่างบางของเฟยเฟิ่งหลบให้พ้นจากวิถีของเศษมีคมต่างๆ ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วแต่กลับไม่เร็วไปกว่าหญิงสาวอีกคนที่ไสร่างเข้ามาขวางหน้ามิเกลและสาดแก้วน้ำในมือออกไปจนหมด

ซ่า

แม้จะมีแรงของยะตีมดึงไว้แต่ร่างหนาข้างหลังก็ยังกระแทกไหล่เธออย่างแรงอยู่ดี หญิงสาวข่มเสียงร้องในอกก่อนจะปาแก้วในมือลงกับพื้นจนแตกกระจายรวมกับพวกของมันก่อนหน้านี้

เพล้ง!

ทุกสายตาตะลึงงันถูกการตอบโต้ของหญิงสาวสะกดไว้ ใครจะไปคาดคิดว่าคนที่นั่งฟังอย่างนิ่งเงียบอยู่ๆ จะลุกขึ้นมากางเขี้ยวเล็บเช่นนี้ เสียงหวานแข็งกร้าวราวกับน้ำเย็นเฉียบสาดดึงสติทุกคนให้กลับมา

“ที่แก้วใบนี้ไปอยู่ที่พื้นแทนที่จะปักบนหน้าคุณ มีเหตุผลเดียวคือเพราะฉันเกรงใจเฟยเฟิ่ง” ดวงตาคู่สวยจ้องมองอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง

ชายหนุ่มผู้เปียกโชกไปครึ่งซีกเผยสีหน้าตื่นตะลึง คำพูดที่เตรียมไว้ไหลตามน้ำหายไปจนหมด ชีวิตนี้พึ่งจะเคยถูกคนสาดน้ำใส่หน้าครั้งแรก และคนที่ว่ายังเป็นของเล่นไม่มีหัวนอนปลายเท้าของคนอื่นด้วย!

“ฉันหวังว่าคุณจะไม่พูดจาพล่อยๆ แบบนี้อีก ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าคุณคงได้หลบอยู่ใต้กระโปรงคู่หมั้นเป็นหนที่สองแน่” ผู้พูดเชิดใบหน้าขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากได้รูปซึ่งกำลังยกยิ้มเยาะแทบทำให้ผู้ฟังดิ้นพล่าน

“ไอ้มิเกล!! สั่งสอนกันมาดีนี่!!”

“พอได้แล้ว!! กลับไปสงบสติอารมณ์ที่บ้าน!!” เสียงแหลมตวาดห้ามเมื่อเห็นคู่หมั้นของตนจะพุ่งเข้าไปหาอีกฝ่าย ร่างบางผละออกจากฮาฟิซก่อนจะตรงไปคว้าแขนของหนักของเขาให้ไปจากที่นี่พร้อมกัน

“อย่ามาแตะตัวฉัน!” ลีออนสะบัดมืออย่างแรงจนเฟยเฟิ่งเซถอยหลังไปสองสามก้าว

ฮาฟิซรีบเข้าไปพยุงหญิงสาว ใบหน้าปรากฏความไม่พอใจจางๆ

เฟยเฟิ่งไม่ยอมแพ้เดินกลับเข้าไปคว้าแขนคู่หมั้นหนุ่มอีกครั้ง รอบนี้เหนียวแน่นเหมือนเถาวัลย์จนอีกฝ่ายสะบัดไม่หลุด ใบหน้าสวยหันมาหาผู้หญิงอีกคนในห้อง ดวงตาหงส์เรียวยาวทอประกายรู้สึกผิด

“ก่อนที่คุณจะกลับฉันต้องไปขอโทษแทนคู่หมั้นด้วยตัวเองแน่ๆ ค่ะ” พูดจบก็หันไปกล่าวกับมิเกล

“ขอบคุณนะคะที่เห็นแก่หน้าป๊า”

ไม่รอให้ผู้ฟังตอบรับร่างบางก็ฉุดกระชากลากร่างสูงตามหลังออกไปทันที เสียงทุ้มด่ากราดโวยวายยังดังไม่หยุด เพียงไม่นานในร้านอาหารก็เหลือแค่พวกเธอสี่คน

พิมพ์นาราถอนหายใจเฮือกใหญ่ ถ้าเมื่อครู่ลีออนพุ่งเข้ามาบีบคอเธอจริงๆ เวลานั้นไม่รู้จะคอหักตายหรือขาดอากาศหายใจตายก่อน

ต่อไปเธอคงไม่กล้ามาเหยียบประเทศนี้อีกแล้ว...

หมับ

“เอ๊ะ!” หญิงสาวอุทานเมื่อแขนแข็งแรงโอบร่างของตนเข้าไปในอ้อมอกร้อนฉ่า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร

ยะตีมและฮาฟิซพร้อมใจกันขอตัวออกไปข้างนอกโดยไม่ต้องสั่ง ท่าทีของพวกเขาสร้างความกระอักกระอ่วนให้เธอไม่น้อย ร่างบางจึงพยายามดิ้นออกจากหนวดปลาหมึกที่โอบรัดอยู่ในขณะนี้

“คราวหลังฟาดหน้ามันไปเลย เอาให้แม่นเหมือนที่ซ้อมกับหน้าฉัน” เสียงทุ้มกระซิบ น้ำเสียงยังเหลือความโกรธเกรี้ยวเจือปนเล็กน้อย

“ฉันไม่นิยมใช้ความรุนแรงแบบคุณ” ผู้พูดขมวดคิ้ว ไม่ใช่ว่าเธอไม่กล้าปาแก้วใส่ลีออนแต่ต้องไม่ใช่ปาใส่หน้าขาวเนียนนั่นแน่ๆ หากทำหน้าของเขาเป็นรอยดูท่าคงได้หอบวิญญาณกลับบ้านเกิด

“ทีกับฉันไม่เห็นยั้งมือยังเล็บแบบนี้เลย ทำไม ถูกใจหน้าขาวๆ ของมันเหรอ” แขนแข็งแรงโอบรัดร่างบางแน่นกว่าเดิม บ่งบอกถึงความไม่พอใจที่ผุดขึ้นมารางๆ


_______________________________________________________________________

เข้าใจตรงกันนะเฟยหลง...อย่าให้นาราของขึ้น 5555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น