เพ้อเจ้อ13

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep7 โชคชะตาเล่นตลก

ชื่อตอน : Ep7 โชคชะตาเล่นตลก

คำค้น : Ep7 โชคชะตาเล่นตลก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 481

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2561 19:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep7 โชคชะตาเล่นตลก
แบบอักษร

​ไร่พาฝัน


หลังจากเมื่อวานที่ฉันเข้านอนฉันแอบส่องเค้าผ่านหน้าระเบียงที่ห้องเราอยู่ตรงข้ามกัน ฉันเห็นเขาออกมารับบรรยากาศนอกระเบียง เค้าดูเย็นชากว่าทุกๆครั้งที่เคยผ่านมาแต่ก็ชั่งเค้าสิ้แกจะใส่ใจทำใมกันมิกา หลังจากความคิดหลุดออกจากหัว ฉันจึงเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเพราะวันนี้ ฉันจะพาคุณลุงคุณน้าชมใร่ พอแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินลงมาจากชั้น 2 เห็นทุกคนอยู่ที่โต๊ะอาหารกันหมดแล้วรวมถึงเค้า จนป่านนี้เค้าก็ไม่มองหน้าฉันเลยแต่ชั่งเถอะ

"ลงมาแล้วหรอลูกมามากินข้าวกัน" แม่ของฉันเอ่ยขึ้น

"วันนี้มีอะใรกินเอ่ยยยยย" ฉันถามพร้อมเข้าไปกอดแม่จากด้านหลัง

"ขี้อ้อนแบบนี้แต่งงานกับตาภัทรไปน้ารักตายเลยลูก" ห้ะแต่งงานนี่มันเรื่องอะใร

"แต่งงานใครจะแต่งงานค้ะนี่มันเรื่องอะใร" ฉันถามด้วยความสงสัย

"อ้าวนี่แกยังไม่บอกหนูมิกาอีกหรอ" คุณลุงพูดขึ้นฉันยิ่งงไปใหญ่

"บอกบอกอะใรค้ะพ่อ" นี่มันอะใรกันเช้าที่สดใสของฉัน

"พ่อกับลุงสัญญากันไว้ตั้งแต่หนูอยู่ในท้องแล้วลูกว่าถ้าหนูเรียนจบพ่อจะยกหนูให้เป็นสะไภ้คุณลุงเขา" ไม่นี่เกิดใรขึ้นฉันยืนนิ่ง

"พ่ออยากให้หนูไปอยู่ที่อื่นขนาดนั้นเลยหรอค่ะ แล้วแม่หล้ะแม่ยอมได้ไง แล้วนายนี่เค้ายอมหรอค้ะ" ฉันถามเพื่อเขาจะช่วยบอกว่าไม่

"ผมยอมครับคุณลุงคุณน้าผมจะดูแลมิกาเอง" นี่มันอะใรคนที่ฉันพยายามหนีกลับต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ทำใมๆ

"พ่อไม่ได้อยากให้หนูอยู่ที่อื่นแม่ก็ด้วย แต่พ่อกับแม่เชื่อว่าเค้าดูแลหนูได้" นายนี่อะน้ะดูแลฉันหยดน้ำตาไหลรินอาบแก้มทั้งสองข้างฉันวิ่งออกมาที่สวนหลังบ้านเพราะไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น

"เดี่ยวฉันไปดูเองค้ะคุณ"


แม่ตามฉันมาที่สวนหลัวบ้าน

"มิกาลูกพ่อแม่ไม่เคยขออะใรจากหนูเลยแต่ครั้งนี้แม่ขอน้ะลูก" 

"แต่หนูจะไม่ได้อยู่กับแม่กับพ่ออีกแล้ว ฮือออออ....ทำใม" ฉันงอแงอย่างไม่เข้าใจเหตุผล

"เอาเป็นว่าถ้าหนูรักแม่รักพ่อทำให้แม่กับพ่อสักครั้งน้ะ เราไม่ได้อยากให้ลูกไปที่นี่ยังเป็นบ้านของลูกเสมอลูกจะมาเมื่อไหร่ก็ได้นิ คนดีไม่ร้องน้ะ แม่รักหนูพ่อก็รักหนูก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีให้หนูน้ะลูก"

"แม่ ฮือออออ...."


หลังจากที่ไก่เกี่ยอยู่นานฉันก็ใจอ่อนแม่จึงพาฉันกลับมาที่ห้องนั่งเล่นเพื่อเผชิญหน้ากับผู้ใหญ่ทุกคน

"หนูมิกาน้าอยากได้หนูเป็นลูกสะไภ้จริงๆน้ะ" คุณน้าพูดอย่างแสดงอารมณ์ชัดเจน

"ขอบคุณคุณน้าน้ะค้ะที่เมตตาหนู" ฉันตอบกลับ

"ถ้าพ่อบีบบังคับพ่อขอโทษน้ะลูก" พ่อฉันเอ่ยขึ้น

"ไม่ค้ะพ่อ ถ้าพ่อคิดดีแล้วมันก็คงดีที่สุดสำหรับหนูหนูยมแต่งค้ะ" น้ำตาไหลรินอาบแก้มอีกครั้ง



ณภัทร


ผมเฝ้ามองดูคนที่ร้องไห้อย่างถูกฝืนใจ ใช่ครับผมรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อวานดีเหมือนกันจีน่าจะได้เลิกยุ่งกับผมแต่งไปผมก็คงอยู่คอนโดเธอก็คงอยู่บ้านกับแม่ผมตามประสา 

"ผมสัญญาจะดูแลน้องให้ดีที่สุดครับคุณลุงคุณน้า" ผมพูดเพื่ออยากให้ท่านสบายใจไปงั้น

หลังจากเธอตกลงก็ประกาศข่าววิวาห์ลงหน้าหนังสือพิมพ์ทันที


ใลน์

ภานุ : เห้ยคือมึงจะแต่งงานกับเพื่อนน้ำฝนคือยังไงงง

ณภัทร : พ่อกุกับพ่อมิกาเป็นเพื่อนกันตกลงกันตั้งแต่มิก่ยังอยู่ในท้องนู้น

ภานุ : ไวไฟสัสๆ

ณภัทร : เอออ มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ด้วย

ภานุ : ไม่บอกกุก็จะเป็นครับเพื่อนจะมีเมีย

ณภัทร : เอออ



มิกา


ฉันได้แต่ทำใจยอมรับกับโชคชะตา ยัยน้ำฝนโทรมาเล่าเรื่องของพี่ภานุฉันก็โอเคถ้าน้ำฝนกับพี่ภานุจะศึกษาดูใจกันขอแค่เค้าไม่ทำให้เพื่อนฉันเสียใจก็พอแล้ว ฉันจึงเล่าเรื่องของฉันให้ฟังยกเว้นเรื่องคืนนั้น แน่นอนเพื่อนเจ้าสาวฉันต้องเป็น ยัยน้ำฝนนี่แหล้ะ


ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตู

"ห้องไม่ได้ล็อคค้ะ" ฉํนตะโกนเพื่อให้คนเคาะไปตูได้ยิน

"เก็บของเสร็จรึยังลูก" เป็นแม่ของฉํนเอง

"เสร็จแล้วค้ะคิดถึงบ้านแย่เลยย " พูดพร้อมกัยมีน้ำตาไหลริน

"กลับมาได้เสมอนี่คือบ้านของลูก" ฉันกอดแม่และถือกระเป๋าเสื้อผ้าข้าวของใบใหญ่ลงมาเพื่อกลับกรุงเทพพร้อมครอบครัวของคุณภานุ ฉันเรียกเค้าว่าคุณภานุตลอด เขาเย็นชากับฉันตลอดเราไม่เคยได้คุยกันเลยสักคำแต่งแล้วก็คงต่างคนต่างอยู่สิน้ะ








มาแล้วเด้ออออออออออออออออ

ความคิดเห็น