ณวดี / B.crazy'

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : FIERCE GUY 3 [18+++]

คำค้น : หล่อ ดุ ใจร้าย ใจดำ เลือดเย็น อำมหิต เย็นชา เครื่องมือ จ้างรัก เมีย อกหัก ช้ำรัก โหด หื่น หึง หวง 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.1k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2561 01:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
FIERCE GUY 3 [18+++]
แบบอักษร

“ปล่อยนะ อย่า อื้อ โอ๊ย!” เขานั่งคุกเข่าตรงหน้าฉัน ก่อนจะจับขาฉันให้แยกออกกว้างขึ้นอีก

“จำไว้ ต่อจากวินาทีนี้ เธอเป็นของฉัน แพรว”

สวบ!!!

“กรี๊ด!!!!!” นาทีนี้เรียกว่าตายยังทรมานน้อยกว่าเลย ไม่เหลืออะไรอีกแล้วฉัน สิ่งที่หวงแหน มันขาดสะบั้นลงไปเพราะความเมาของคนตรงหน้าฉันแล้ว เขาไร้สติ ในขณะที่ฉันรับรู้ทุกความรู้สึก ทั้งความเจ็บปวดและเสียใจรวมไปถึงความทรมานราวกับร่างกายกำลังถูกแยกออกเป็นชิ้นๆ 

“ฮือๆ เจ็บ ออกไป ไป!” ฉันกัดฟันพูดออกไปทั้งน้ำตา พร้อมๆกับกำผ้าปูไว้แน่น เจ็บจนไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว ทั้งตัวมันเกร็งและรวดร้าวไปหมด ความเจ็บแผ่ซ่านไปทุกอณู

“ทำไมเธอถึง...” ฉันเห็นเขาก้มมองตรงจุดเชื่อมต่อสลับกับเงยมองหน้าฉัน

“ทำไมถึงมีเลือด แพรว หรือว่าเธอ...”

“ฉันไม่ใช่แพรว!!! มีสติสักทีสิ ฮือๆ” ตอนนี้ฉันทำได้แค่กัดฟันแล้วแนบหน้าร้องไห้ไปกับเตียงเพื่ออดกลั้นความเจ็บปวด ไอ้ที่อุตส่าห์แข็งใจเถียงเขาออกไป ฉันก็เพิ่งนึกได้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรอยู่ดี ในเมื่อเขาทำลายฉันไปแล้ว เขาทำลายของมีค่าของฉัน ของมีค่าที่เขาไม่ได้เห็นค่าของมันเลย

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอเจ็บแบบนี้” อยู่ๆเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนรู้สึกผิด แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะรู้รึยังว่าเขากำลังเอาผิดคน!

“แต่คุณทำไปแล้ว” ฉันเหลืออดถึงได้เถียงออกไปอย่างไม่คิดเจียมสังขาร

“ใช่ ฉันทำไปแล้ว และฉันหยุดตอนนี้ไม่ได้” หยุดไม่ได้!? เขาหมายความว่าไง

“ทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว อีกอย่าง ฉันก็ตั้งใจแล้วว่าเธอต้องเป็นของฉัน แพรว” เดี๋ยวนะ แพรวอีกแล้วเหรอ สรุปว่ายังไงเขาก็จะยัดเยียดให้ฉันเป็นผู้หญิงคนนั้นให้ได้เลยใช่มั้ย

“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่...โอ๊ย!” เหมือนเขาจะแทรกท่อนเอ็นของเขาเข้ามาในตัวฉันจนสุดทาง จากที่เมื่อกี้คงแค่กึ่งๆ และถึงครั้งนี้เขาจะดันไม่แรงเท่าไหร่ แต่ฉันก็เจ็บอยู่ดี ท้องน้อยก็จุกไปหมดแล้ว

“ฉันจะขยับ เธอทำตัวตามสบาย ไม่ต้องเกร็ง”

“คุณพูดง่ายสิ!”

“มันก็ไม่ได้ทำยาก อีกอย่าง เลิกเรียกฉันว่าคุณ เพราะปกติ เธอไม่เรียกฉันแบบนี้“

“ฉันเรียกคุณแบบนี้ตั้งแต่แรก เพราะเราเพิ่งเจอกัน...อร๊าย!!!” เขาชักเอ็นออกแล้วดันเข้ามาอีกรอบจนฉันจุกเจ็บคูณสอง

“ทีนี้จะเถียงอีกมั้ย กลับมาเรียกฉันนายเหมือนเดิมได้แล้ว ไม่งั้นจะโดนอีก”

“ก็บอกว่า...โอ๊ย!” คราวนี้เขาขยับมันเบาๆ แต่แรงเสียดสีมันก็ทำให้เจ็บอยู่ดี แล้วฉันมีทางเลือกมั้ย ในเมื่อเขาแสดงออกถึงการข่มขู่แบบนี้ คำตอบคือไม่มี 

“ก็ได้ แต่ฉันยืนยันคำเดิมว่านายเอาคนผิด!”

“ผิดไม่ผิดก็ได้เอาแล้ว ตอนนี้เธอเป็นของฉัน”

“อื้อ!” เขาก้มลงมาจูบฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว จูบไม่แรงแต่ร้อนเป็นบ้า มาถึงตอนนี้ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองหน้าไม่อาย โดนเล้าโลมนิดๆหน่อยๆก็ติดไฟซะแล้ว

“อืม...” เขาครางออกมา ปากก็ยังจูบฉันไม่หยุด แต่ที่น่าหวาดเสียวกว่านั้น คือฉันรู้สึกว่าลูกชายเขาเริ่มขยับในตัวฉัน และฉันยอมรับว่าเจ็บ แต่พอเขาขยับไปเรื่อยๆ ความเจ็บมันก็ค่อยๆหายไป กลายเป็นความเสียวซ่านเข้ามาแทน

ผับๆ...!!!

“อือ อื้อ!” ฉันเผลอครางออกมาจากในคอเพราะความเสียวที่มาพร้อมจังหวะขยับกายของเขาที่เริ่มถี่ขึ้น

“หายเจ็บแล้วใช่มั้ย” อยู่ๆเขาก็ถอนจูบแล้วพูดชิดกับปากฉัน ปากที่ยังเปียกชื้นน้ำลายเขาไม่หาย

“ฉัน คือฉัน...” ฉันไม่รู้จะพูดยังไง สุดท้ายก็ต้องหลบตาเขาเพราะความอาย

“ไม่ต้องตอบก็ได้ เพราะอาการเธอมันก็ฟ้องอยู่แล้ว” 

ผับๆๆ...!!!

“อร๊ายยย!!!” ใครจะคิดว่าอยู่ๆเขาจะรัวเข้ามา ไหนบอกว่าจะถนอมกันไง โกหกชัดๆ 

“ฉันเจ็บนะ!” ฉันกัดฟันพูดไป

“เธอเสียวมากกว่า” ฉันอยากจะข่วนหน้าหล่อๆของเขาให้ยับจริงๆกับคำพูดไม่น่าฟังของเขา ถึงแม้ว่ามันจะจริงก็เถอะ

“อ้ะๆ ทำไมเธอฟิตอย่างนี้ อ่าส์!” เขาครางในขณะที่ฉันเสียวขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่อาจควบคุมตัวเอง

“อ้ะ คีย์ นาย อื้อ เบาๆ” ฉันรู้สึกว่าเขาบ้าพลังไปแล้ว ฉันก็เลยจุก ขนาดของเขามันใหญ่จนเต็มคับร่องฉันไปหมด

“เบาไม่ไหวแล้ว ของเธอแคบ ฉันจะแตก อ้ะๆๆ”

ผับๆๆๆ...!!!

แทนที่เขาจะเบา เขากลับกระแทกเข้าหาน้องสาวฉันรัวแรงและถี่ยิบกว่าเก่าหลายเท่า เสียงสอดใส่ดังก้องไปทั่วห้องพร้อมกับเสียงคราง ยิ่งเขารัวจังหวะเข้ามามากเท่าไหร่ เสียงกระแทกกับเสียงครางก็ยิ่งถี่ยิบมากเท่านั้น 

“อ้ะ อร๊ายย คีย์ ซี้ด อ้ะๆๆ” ฉันรู้ตัวว่าเสียงครางของตัวเองมันโคตรน่าอาย เหมือนยินยอมพร้อมใจไปกับเขาราวกับผู้หญิงไร้ค่าทั้งๆที่มันไม่สมควร ความจริงฉันควรจะขัดขืนสิ ไม่ใช่เลยตามเลย แต่จะให้ฉันทำยังไง ในเมื่อฉันเก็บอาการไม่ไหวแล้วจริงๆ อารมณ์ความต้องการมันพลุ่งพล่านอย่างรุนแรงเกินควบคุม ยิ่งเขาเข้ามาลึกๆ ฉันก็ยิ่งไม่ไหว มันจุกและยังเจ็บอยู่นิดๆก็จริง แต่สองอย่างนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นด้วยฝีมือเขา

ผับๆๆๆ...!!!!!

“อ้ะๆๆ ซี้ด...” คีย์ยังกระแทกเข้ามารัวๆพร้อมกับเสียงครางทุ้มๆของเขา จังหวะของเขายิ่งถี่ก็ยิ่งร้อนแรง 

ผับๆๆๆๆๆ...!!!!!

เขาซอยสะโพกไปเรื่อยๆไม่หยุด มันนานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าแรงกระแทกในตอนนี้ของเขามันรัวเร็วกว่าทุกครั้ง จนฉันเริ่มรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวเอง

“อ้ะๆๆๆ คีย์ คือฉัน ฉัน...”

“ฉันก็ด้วย อ้ะๆๆๆ...โอ้ว”

ผับๆๆๆๆๆๆๆ...!!!!!

เขายิ่งเร่งจังหวะเข้าไปอีก ทำเอาทั้งเขาและฉันพากันสั่นสะท้านสุดแรง รับรู้ได้ถึงเหงื่อที่ซึมและแรงเสียดสีรัวๆระหว่างกัน ในขณะที่เสียงครางและเสียงเนื้อกระทบเนื้อยังคงดังคลอเคล้า

ผับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!

“อร๊ายยย คีย์ ไม่ไหวแล้ววว” ฉันแอ่นตรงกลางกายให้เขากระแทกได้สะดวกกว่าเดิม นาทีนี้ไม่มีความอายอีกแล้ว มีแต่ความต้องการที่จะเหยียบจุดหมายปลายทาง

“โอ้ว คราวนี้ไม่ยั้งจริงๆนะ โอ๊ะ ซี้ด...ฉัน ฉันก็ไม่ไหว ใกล้ระเบิดเต็มที” จากนั้นฉันก็รู้สึกว่าเขาทำตามที่พูด เขาสอดใส่แก่นกายเข้ามารัวๆไม่คิดชีวิต แรงเสียดสีลึกล้ำรัวเร็วและรุนแรงทำให้ฉันทนไม่ไหวอีกแล้ว

“คีย์ อ้ะ กรี๊ด!!!” ฉันรู้สึกว่าตัวเองกระตุกเกร็งรัวๆ ความอึดอัดทรมานทั้งหมดเหมือนได้รับการปลดปล่อย ในขณะที่คีย์ยังคงพุ่งแท่งเอ็นของเขาเข้ามาไม่หยุด จังหวะหนักลึกรัวเร็วนั้นดังทับซ้อนลั่นห้องคลอเคล้าไปกับเสียงครางทุ้มของเขาจนไม่อาจฟังได้ทัน ก่อนจะมีบางอย่างร้อนๆปะทุเข้ามาในตัวฉันอย่างรวดเร็ว

“โอ้ว อ่าส์!!!” เสียงครางทุ้มดังลั่นพร้อมๆกับจังหวะเคลื่อนกายของเขาที่ชะงักลง ก่อนเขาจะฟุบทั้งตัวลงมาบนตัวฉัน หน้าเขาซุกอยู่ตรงหน้าอกฉัน แต่ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาหลับรึเปล่า ฉันรู้แต่ว่าตอนนี้ฉันเหนื่อย อยากพักเต็มที...



เช้าวันต่อมา...

ฉันตื่นขึ้นมาในห้องเดิม เพิ่มเติมคือไม่เห็นคีย์แล้ว ฉันไม่รู้ว่าเขาไปไหน แล้วไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ที่ฉันรู้คือถึงฉันจะยังรู้สึกว่าตรงนั้นมันระบม แต่ฉันก็ต้องรีบลุกออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด

“โอ๊ย!” แค่ขยับนิดเดียวก็ปวดแปลบๆไปทั้งตัว แต่ฉันจะมัวมาสนใจอยู่ไม่ได้ เพราะฉันมีเรื่องอื่นที่สำคัญกว่า

“รอเมก่อนนะ” ฉันนึกถึงหน้าใครบางคนขึ้นมา มันเลยทำให้ฉันยิ้มออกและฮึดสู้ขึ้นมาได้ ก่อนจะรีบใส่เสื้อผ้าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะพอมีแรงฝืนสังขาร

“เอ๊ะ!?” ฉันเห็นบางอย่างเข้า ตอนที่กำลังจะก้าวลงจากเตียง มันคือแบงค์พันวางซ้อนกันอยู่ตรงโต๊ะหัวเตียง แต่ฉันก็ไม่รู้ว่ากี่ใบ แล้วมันเงินใครกัน หรือว่าจะเป็นเงินผู้ชายคนนั้น แล้วเขาวางไว้ทำไม หรือว่า...

...ค่าตัวเธอ

กระดาษโน้ตที่วางอยู่ใกล้เงินช่างยืนยันคำตอบได้ชัดซะเหลือเกิน ใช่สินะ เขาตื่นมาเห็นหน้าฉันก็คงจะรู้แล้วว่าผู้หญิงที่เขานอนด้วยเมื่อคืนไม่ใช่ผู้หญิงที่เขารัก แล้วอีกอย่าง ช่วงหลังฉันก็สมยอม แล้วจะให้เขาคิดยังไง ถ้าไม่คิดว่าฉันขายตัว

แหมะ!

หยดน้ำตาไหลลงกระทบหลังมือฉันโดยไม่รู้ตัว เกลียดทั้งเขาทั้งตัวเอง แต่ที่เกลียดมากที่สุดก็คือตัวฉันเอง ฉันมันทั้งซวยทั้งเป็นผู้หญิงไร้ยางอาย นอกจากจะเสียตัวให้เขาด้วยเหตุผลที่น่าหัวเราะแล้ว ฉันยังจะถูกเขามองว่าไร้ค่าเพราะอารมณ์ชั่ววูบของตัวเองอีก น่าสมเพชตัวเองจริงๆ

“ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะเมษา ฮือ ฮึก”


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น