ป้าลูกหนึ่ง

ลองแตกแบบวัยรุ่น...ยังไม่รู้จะลอดหรือเปล่า

ชื่อตอน : เลือด

คำค้น : นิยายวาย กำลังภายใน ย้อนยุค ฮาเร็ม ชาย แฟยตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2561 12:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เลือด
แบบอักษร

แดนดิน/เฟิงหลิงหลง/พ่อแก่ประจำแก๊ง

ท่านเสนาบดีฝ่ายขวาไป๋ชุนเค่อ/???

พ่อบ้านจิวเหลียง/ปรมาจารย์จอมเวทย์/เจ้ายักษ์ตัวพี่


หลิ่นซาน/??????????/เจ้ายักษ์คนน้อง

.........ตัวละคร........สายแดนดิน......


"ปัง////- -////แฮ่ก..แฮ่ก..ฟู่" 

แดนดินที่วิ่งมาถึงห้องของตนเองรีบปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา  ลากเอาโต๊ะเก้าอี้ มาตั้งปิดกั้นประตูหน้าต่าง 

ตามด้วยกระถางกระเบื้องที่ปลูกต้นไม้มาทับอีกที...

หวังว่าคงไม่ตามมานะ...หากเข้ามาก็พังประตูเพียงอย่างเดียวแล้ว......

แดนดินนั่งที่ขอบเตียงนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่สองคิ้วขมวด....หนังตาข้างขวากระตุกถี่..จนต้องใช้มือกดคลายอาการ...

ขวาร้าย...ซ้ายดี...กระตุกแต่ข้างขวา.

.โอ๊ย!..แม่ง....หนีหลัวเก่าของเจ้าของร่างมาได้จะมาโดนอีกหรือไงวะเนี่ย   เมื่อกี๊เจ้ายักษ์หัวแดงบอกว่า พ่อบ้านจิวเหลียงเป็นปรมาจารย์จอมเวทย์  ..

ในโลกนี้บุคคลที่ไม่ควรเอาตัวไปยุ่งเกี่ยวด้วยที่สุด คือพวกจอมเวทย์ยิ่งขึ้นชื่อว่าเป็นพวกเวทชั้นสูงพวกนี้ 

อามรมณ์แปรปรวนยิ่งกว่าผู้หญิงวัยทองเสียอีก อาจจะสาปหรือฆ่าให้ตายง่ายเพียงพลิกฝ่ามือ..

หากเป็นไปได้ควรจะอยู่ให้ห่างที่สุดแต่แดนดินไม่ได้เชิญมาซะหน่อย..

.ดินเปล่าน้า...มันมาเอง...ดินเปล่าชวนหนา..มันมาเอง  

ส่วนเจ้ายักษ์หัวแดง ที่พ่อบ้านเรียกหลิงซาน..ไอ้ยักษ์ที่ขโมยจูบแรกไปในฝัน...หน้าเหมือนกันอย่างกับโคลนนิ่งกันมา.... 

นี้กูไปตกตัวอันตรายมาหรือไงเนี่ย....ไม่ได้การต้องกำจัดความยุ่งยากออกไป

"ต้องไล่ออกจากจวนเท่านั้น..อีกคนจับถ่วงน้ำได้ไหมนะ...หรือย้ายจวนหนีดี...อ๊าก!!!ปวดหัว...หาผัวสักคนดีไหม"

แดนดินสติแตกไปเรียบร้อยเริ่มดึงทึ้งผมตัวเองเล่น

"จริงหรือเปล่า พวกข้าจะสมัครด้วยคน"

เสียงติดแห่บทุ้มชวนฝันของพ่อบ้านจิว ดังขึ้นด้านหลังแดนดิน แต่กลับมีเงาดำเดินมาอีกทาง.  

เหี๊ย!!!ไม่ได้จุดตะเกียงหลอนชิบ

"เฮ้ย!!!!เจ้าเข้ามาได้ไง.."

สองแขนของพ่อบ้านจิวคว้าเข้าที่เอวแดนดินแล้วดึงให้อีกคน มานั่งแหมะอยู่ระหว่างขากลายเป็นแดนดินที่ตัวแข็งเพราะถ้าขยับมันจะโดนไอ้นั้น...

."นายท่าน พูดจริงใช่หรือไม่เพราะข้านั้นถือเรื่องคำพูดมาก"

"ไม่จริ๊งง.ง..ข้าแค่พูดเล่น..ปล่อยโว้ยยย..ไอ้คนหลอกลวง"

แดนดินน๊อตหลุด ปกติจะสุขุม ติดเย็นชาเป็นพ่อแก่ในกลุ่มด้วยซ้ำ พอมาเจอพวกถึงเนื้อถึงตัวแดนดินพ่อแก่ผู้แสนจะไร้เดียงสาถึงกับสติแตกแหกปากร้อง. 

ใช่สิ..เห็นแบบนี้..แดนดินยังเวอร์จิ้นแม้แต่จูบยังไม่เคยเลย.

.(แต่เรื่องนี้ช่วยเหยียบไว้ด้วยนะครับรีด..ผมไม่อยากโดนไอ้พวกนั้นมันล้อยันลูกหลานเพราะผมโม้ไปเยอะ แถมยังสอนพวกจระเข้สองตัวนั้นให้ว่ายน้ำเสียอีก ผมมันเก่งทฤษฏีแต่ปฏิบัติเป็นศูนย์...เหยียบให้มิด รู้กันแค่นี้นะคร้าบบบ รีดผู้น่ารัก..จุ๊บ...จุ๊บ..)..

กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน แดนดินกำลังตกอยู่ในวงล้อมของยักษ์ใหญ่สองตัว ตัวหนึ่งกักแดนดินไว้ในวงแขน คางเกยไหล่บางที่นั่งหลังตรงตัวแข็งทื่อ.ไม่กล้ากระดิกตัว..

ใครก็ได้ช่วย..น้องดินด้วย..

.เสียงร้องก้องในหัวใจดวงน้อยๆของแดนดินที่เต้นเป็นกลองรัว อีกตัวเดินมาจากห้องโล่งๆที่แดนดินนำทุกอย่างไปดันประตูไว้และหน้าต่างไว้  แทนที่จะกันได้กลับเป็นการตัดช่องทางหนีจองตัวเองแทน หากจะหนีจะต้องเอาโต๊ะเก้าอี้ กระถางหนักๆออกก่อน ซึ่งคงจะใช้เวลาพอสมควร หากจะกระโดดทะลุหลังคา..ฝันกลางวันเขาไม่เป็นวรยุทธหรือวิชาตัวเบาสักนิด...เจ้ายักษ์หัวแดงยิ้มจนเห็นฟันขาวที่เรียงตัวกันอย่างสวยงาม เดินแบกหน้าพี่ติ๊กสุดหล่อมาถึงหน้าเตียง 

"ที่รัก..นี้เจ้ากลัวใครจะมาขัดจังหวะความรักของเรา จนต้องกั้นด้วยของพวกนี้เชี่ยว..ช่างน่ารักยิ่งนัก..ฟอด"

หลิ่นซานหอมแก้มแดนดินที่นั่งตัวแข็งอยู่ในตักของพี่ชาย ถึงจะเบี่ยงหน้าหลบแต่ก็ไม่พ้น แก้มนวลเนียนนิ่มถูกขโมยหอมไปหนึ่งฟอดใหญ่

"กลิ่นช่างหอมหวาน เหมือนผลไม้สุกที่กำลังรอให้ข้าเก็บกิน"

"พวกเจ้าเป็นใครกันแน่..ต้องการอะไร..นี่ปล่อยเสียที ข้าอึดอัด"

แดนดินถามหลิงซานแล้วไปแหวใส่จิวเหลียงที่ด้านหลัง กอดรัดแดนดินจนเนื้อแทบจะจมหายเข้าไปในร่างของอีกคน 

"ตัวของนายท่านนุ่มนิ่มหน้ากอด แถมยังหอมกินขนมหวานที่ข้าโปรดปราน..ไม่คิดว่าการที่ข้าสาปน้องรักจะทำให้ข้ามาเจอกับเนื้อคู่ที่นี้"

แดนดินยิ่งดิ้นเท่าไหร่ ก้นน้อยๆก็ยิ่งถูไถกับบางอย่างที่กำลังสงบนิ่งอยู่

"นั้นสินะ..เพราะเจ้าสาปข้าให้เป็นเจ้าจ๋อน้อยนั้นแถมยังลดพลังข้าลงเกินครึ่ง..ข้าผู้มีสายเลือดของท่านทวดเห้งเจียจะพ่ายแพ้แก่นายพรานต่ำต้อยนั้นได้อย่างไร..

.แต่ก็ต้องขอบใจท่านพี่ชาย...เพราะเหตุนี้ข้าถึงได้เจอนายในดวงใจ ผู้อ่อนโยน  ใจดี น่ารักทำอาหารก็เก่ง  แล้วก็...ข้าแทบจะทนไม่ไหวตอนที่ได้อาบน้ำกับที่รัก ไม่ว่าจะมุมไหนก็ขาวอมชมพูไปเสียหมด"

"มึง....หยุดพูดเลยไอ้ลิงลามก...ถ้าข้ารู้..ไม่มีวันที่ข้าจะอาบน้ำพร้อมเจ้าเด็ดขาด...อ๊ะ!ไอ้นี้...กูบอกให้ปล่อยไง...จะกอดอีกนานไหม..อึดอัดโว๊ย!!!"

แดนดินแทบอยากจะแทรกพื้นดินหนีอาย หน้าแดงเป็นผลตำลึงสุก ก็ไม่รู้เลยชอบพาเจ้าจ๋อไปอาบน้ำด้วยทุกครั้ง..แถมยังเคยผลัดกับถูหลังด้วย...ไม่น่าเลย..ไม่น่าแก้ผ้าอาบน้ำเลย...งื้ออออ

"นายท่าน...ข้าไม่ยอมนะ..คราวหน้าท่านต้องให้ข้าอาบน้ำกับท่านบ้าง ข้าจะถูทุกซอกทุกมุมของท่านเอง"

"ไม่...ไม่...ม่ายยยยยยย"

ในที่สุดก็หลุดจากอ้อมแขนของพ่อบ้านจิวเหลียงที่ยังคงลุคยิ้มละลายใจ  แดนดินมายืนหอบแฮกอยู่ด้านตรงข้ามสองพี่น้องที่จ้องมองมาด้วยสายตากลืนกิน. 

เอาไงดีวะเนี่ย..จะสู้..ไม่น่าจะชนะ...หรือจะลองเจรจาดี...แต่สายตาพวกมันไม่น่าไว้ใจสักนิด..แล้วทั้งที่ตะโกนเสียงดังขนาดนี้กลับไม่มีใครได้ยินสักคน.  หรือว่าจะเป็นแค่ฝัน แดนดินหยิกที่แขนตัวเองเต็มแรงและมันก็. โค-ต-ระ เจ็บมาก น้ำตาเล็ตออกทางหางตา

"ฮะ ฮ่า ฮ่า ที่รักเจ้าทำอะไร...ไปหยิกตัวเองแบบนั้นไม่ดีนะเดี๋ยวเจ้าจะเจ็บตัวเปล่า"

"นายท่านมานี้มา...มาให้ข้าดูว่าเป็นอะไรหรือไม่.."

"พ่อบ้านจิวท่านทำอะไรข้า...ข้าบังคับตัวเองไม่ได้"

แดนดินเดินไปหาจิวเหลียง ท่ามกลางดวงตาที่เบิกกว้างร่างกายไม่ฟังคำสั่งเดินไปยืนอยู่หน้าเตียงนอน 

"ไม่เป็นไรมาก แค่แดงเท่านั้นที่หลังอย่าทำแบบนี้อีกนะนายท่านของข้า"

ปากที่ยิ้มเสมอแนบจูบลงบนหลังมือที่แดงขึ้นจากการหยิก รู้สึกได้ว่าส่วนนั้นมันร้อนวูบวาบ 

"อันที่จริงจิวเหลียงกับข้าเป็นแฝดกันแต่เรามีสีผมและตาที่แตกต่างและพลังอำนาจที่มาจากสายพลังของท่านพ่อท่านแม่แยกกัน"

หลินซานเริ่มเล่าเรื่องราวของตนและพี่ชาย. แต่ช่วยถามข้าสักนิด...ว่าอยากจะรู้ไหม...แล้วไอ้สถานการณ์ล่อแหลมชวนเสียตัวนี้มัน...????

ขณะที่หลินซานเล่าเรื่องไปนั้น เสื้อคลุมของแดนดินก็หายวับไปเหลือแต่เสื้อตัวบางที่ใช้ใส่นอน เพียงแค่ตัวเดียว แค่เสียงดีดนิ้วที่มาจากด้านหลัง เหมือนกับชุดนั้นสลายหายไปในอากาศ 

ถึงแม้หน้าต่างและประตูจะถูกปิดอย่างแน่นหนาแต่แดนดินรู้สึกหนาวไปทั่วร่าง

"เสื้อคลุมข้า..พ่อบ้านจิวเอาเสื้อคลุมข้าคืนมานะ...ข้าเพิ่งจะซื้อมาหลายตำลึง...เจ้าจะมาเสกให้หายไปในอากาศแบบนี้ไม่ได้"

ข้าซื้อมาหลายตำลึง เพื่อวานก่อนยังใช้ไม่คุ้มเลย

"นายท่านไม่ต้องห่วง ข้าจะหาตัวใหม่ให้เอาให้นิ่มและอุ่นกว่านี้......ข้ารู้ว่านายท่านเสียดายเงินมากกว่าห่วงตัวเองเสียอีก.."

"เจ้าหาว่าข้างก..ใช่ไหม...เงินนะไม่ใช่งู..จะไม่เสียดายได้ยังไงกันเล่า..สามตำลึงของข้า.."

"ที่รัก..ไม่ฟังข้าพูดเลย...หลินชานน้อยใจไม่เล่าแล้ว...งอน"

"ช่างเจ้าสิ...ข้าไม่ได้เป็นอะไรกับเจ้าสักหน่อย"

"นายท่านใกล้เวลาที่ท่านจะช่วยถอนคำสาปให้ข้าแล้ว  หลังจากถอนคำสาปข้าจะติดตามท่านไปทุกทีจนกว่า....เราจะตายจากกัน"

แดนดินขนลุกไปทั่วร่าง นี้มันคำพูดที่สมควรพูดเหรอ. แล้วคำสาปอะไรกันทำไมต้องเป็นข้าด้วย....ให้พวกมันแก้ๆคำสาปไปแล้วแยกย้ายดีที่สุด

"จะ..จะแก้คำสาปก็แก้ไปแต่หลังจากนี้พวกเจ้าจะต้องไม่มายุ่งวุ่นวายในขีวิตของข้าอีก...หากพวกเจ้าสัญญาข้าก็จะช่วยเจ้าแก้คำสาป. ว่าแต่โดนคำสาปอะไรแล้ววิธีแก้เกี่ยวอะไรกับข้าด้วย"

หลินซานและจิวเหลียงสบตากันและเป็นหลิงซานที่ขยับมานั่งด้านข้างที่ยังว่าง

"คำสาปนี้มันเหมือนการละเล่นของพวกข้าที่สาปใส่กันแต่ครั้งนี้มันหนักมือไปหน่อย จิวเหลียงสาปข้าให้กลายเป็นลิงน้อยจะกลายร่างได้ต่อเมื่อพระจันทร์เต็มดวงและวิธีแก้นั้นต้องดื่มโลหิตของบุรุษที่ไม่ใช่คนของโลกนี้"

"ส่วนหลิงซาน สาปข้าเป็นผีดูดเลือดก่อนพระจันทร์เต็มดวงครั้งที่ห้า หากยังไม่ได้ลืมเลือดของบุรุษ ข้าจะกลายเป็นผีดูดเลือดตลอดกาล นายท่าน...ข้านั้นรักสะอาดยิ่งนัก จะให้ข้าไปสัมผัสผู้อื่นข้าขยะแขยงยิ่ง"

พวกมึง....นี้มึงสาปกันเป็นงานอดิเรก

โอ้..มายก็อต..แล้วนี้จะมาดูดเลือด..แก้คำสาป..ไปดูคนอื่นเซ่

"ได้เวลาแล้วนายท่าน...ท่านคงไม่ใจร้ายให้ข้าต้องกลายเป็นผีดูดเลือดใช่ไหม"

"ขอถาม. ทำไมต้องเป็นข้า. แล้วพวกเจ้าไม่ขยะแขยงข้าเหรอ. "

"ไม่ที่รัก/ไม่นายท่าน....ตัวท่านหอมหวานจะตายไป"

สองเสียงประสานกัน เผลอจ้องตาของหลินซานนานไปหน่อย ปากร้อนแนบลงกับแอ่งชีพจรบางอย่างกำลังทิ่มลงมารู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นคอ แล้วความรู้สึกชาหนึบก็มาแทนที่ บางอย่างกำลังไหลออกจากร่างกาย 

"อือ..เจ็บ..พ่อบ้านจิว"

มือดันหน้าจิวเหลียงที่ซุกอยู่ที่ต้นคอ 

"งั้นข้าขอตรงนี้แล้วกันนะ "

"อย่า..เจ้ายักษ์ทึ่ม"

หขิงซานนั่งที่หว่างขาเรียวยกขาข้างหนึ่งผาดที่บ่าหนา มือสากที่มีขนสีทองลูบคลึงขาอ่อนด้านใน แล้วจดริมฝีปากที่ขาอ่อนนิ่มใกล้ส่วนอ่อนไหว 

แดนดินเจ็บจี๊ดอีกครั้งเหมือนโดนเข็มทิ่มคมเขี้ยวขาวกัดลงไป เลือดแดงไหลออกมาถูกเจ้าทึ่มดูดเลียจนสิ้น  จากความเจ็บชา มีความเสียวแปลบผุดขึ้นมาช่วงหนึ่ง.  ก่อนที่ความมืดจะเข้ามาแทนที่

จะตายไหม...มันเล่นดูดไม่บันยะบันยังกันแบบนี้....สลบดีกว่า

หลังจากนั้นแดนดินสลบไปเพราะเสียเลือดมาก..จึงไม่ได้รู้ว่าสองพี่น้องนั้น...ถอนคำสาปเรียบร้อยแล้ว และดูท่าจะติดใจแดนดินสุดๆ

และความวุ่นวายที่ไม่ได้เชิญ กำลังรอแดนดินให้มาเผขิญอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}