ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 6

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 100.9k

ความคิดเห็น : 348

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2561 23:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 6
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4   นีลนิค ตอนที่ 6

Author :   (ยอนิม)



“ไง ไปเที่ยวแค่วันเดียว ทำไมไม่สบายเลยเรา” เสียงของนนท์ดังขึ้น เมื่อมาหานิคที่บ้านในช่วงเย็นของวัน หลังจากรู้ว่านิคไม่สบาย


“เป็นโรคอ้อนผัว” นีลแกล้งว่า นิคที่ลุกนั่งด้วยสภาพอิดโรยมองค้อนคนรักเล็กน้อย


“อันนี้ของเยี่ยมไข้จากถิ่นค่ะพี่นิค เอ่อ พอดีถิ่นได้ยินแนนคุยสายกับพี่นนท์น่ะค่ะ ว่าจะมาเยี่ยมพี่นิคด้วยกัน ถิ่นเค้าเลยไปหาซื้อของฝากมาเยี่ยมด้วย แล้วก็บอกว่าคุยกับพี่นิคเข้าใจแล้ว” แนนพูดเสียงอ่อยๆ เพราะกลัวนีลโกรธ


“ฝากขอบใจถิ่นด้วยนะ” นิคพูดเสียงเอื่อยๆ เพราะพิษไข้


“ตา จมูก ปาก แดงเหมือนตอนเด็กๆเลยนะ เวลาไม่สบายเนี่ย” นนท์พูดขึ้นอย่างเอ็นดู โทนี่ก็นั่งยิ้มอยู่ข้างๆ


“เออ นีล เรื่องที่..” นนท์ทำท่าจะพูดอะไรบางอย่างกับนีล


“เดี๋ยวค่อยคุยกันอีกที” นีลพูดขัดขึ้นมาก่อน ทำให้นิคมองทั้งสองคนสลับไปมา


“คุยเรื่องอะไรกัน” นิคถามด้วยความอยากรู้


“พี่ว่าจะหาซื้อรถใหม่น่ะ ก็เลยจะปรึกษานีล” นนท์ตอบกลับ นิคพยักหน้ารับ ถึงแม้ว่าจะสงสัยก็ตามทีว่าทำไมถึงพูดตรงนี้ไม่ได้ แต่ด้วยความที่ไม่ค่อยสบายเลยไม่อยากจะถามมากนัก


“ลูกหมาน่ารักจังเลยนะคะ พี่นิคดูสิ” แนนเปิดคลิปในมือถือให้นิคดู ซึ่งเป็นคลิปสัตว์น่ารักๆ


“อืม น่ารักจริงด้วย เห็นแล้วอยากเลี้ยงเลย” นิคตอบกลับ


“เอามั้ยล่ะ เดี๋ยวพี่ซื้อให้” นนท์ถามอย่างเอาใจ


“อย่าเลย ทุกวันนี้ให้มันดูแลตัวเองดีๆก่อนดีกว่า” นีลพูดขัดขึ้นมา


“กูก็ดูแลตัวเองดีอยู่แล้ว กูไม่ใช่ไอ้อิฐนะ” นิคโวยออกมาเสียงแหบๆ


“เอาจริงๆมึงกับไอ้อิฐไม่ต่างกันเลย เหลื่อมล้ำกันนิดเดียวเท่านั้นเอง” นีลว่าออกมายิ้มๆ นิคได้แต่มองค้อนคนรัก


“ถ้าเกิดเปลี่ยนใจก็บอกละกัน ชั้นมีเพื่อนทำฟาร์มสุนัขอยู่ จะได้ไปหาซื้อมาให้” นนท์เสนอเอาไว้ก่อน


“นายอย่าเอาใจนิคมันมากนักเลย เดี๋ยวจะเคยตัว” นีลบอกนนท์กลับไป


“แต่ผมว่าคนที่เอาใจนิคมากที่สุด น่าจะเป็นคุณนะครับ” โทนี่พูดขึ้นมายิ้มๆ


“พี่โทนี่รู้ได้ไงว่านีลเอาใจผม น้อยครั้งเลยเหอะ ชอบขัดตลอด” นิคว่าออกมาไม่จริงจังนัก โทนี่ก็ยิ้มขำนิดๆ ก่อนจะชวนคุยกันเรื่องอื่น แล้วนนท์ โทนี่ แนน ก็ขอตัวกลับบ้าน


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


หลังจากที่หายป่วย นิคก็กลับไปช่วยงานนีลที่อู่รถตลอด เขาขอนีลซื้อสุนัขมาเลี้ยง แต่นีลก็ไม่ยอมสักที นิคทั้งยอมอ่อย ยอมอ้อน แต่นีลก็ไม่ใจอ่อน

วันนี้นิคเคลียเอกสารบางส่วนเสร็จแล้ว ก็นั่งเปิดยูทูปดูนั่นดูนี่ไปเรื่อย จนมาเจอคลิปที่เกี่ยวกับสุนัข ทำให้เขาอยากจะได้มาเลี้ยงสักตัว พอดีกับที่นีลเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยอารมณ์ขุ่นมัวนิดๆ เนื่องจากมีปัญหาเรื่องงานนิดหน่อย แต่นิคไม่ทันจะสังเกตว่าคนรักอารมณ์ไม่ดี นิคก็รีบเดินเข้าไปนั่งตรงพนักวางแขนของเก้าอี้ทำงานนีลทันที

“นีลๆ มึงดูนี่สิ น่ารักมั้ย” นิคยื่นมือถือให้คนรักดู


“ไปนั่งที่โซฟาเลยเตี้ย” นีลไล่คนรักเสียงเรียบนิ่ง มือก็เปิดหาเอกสารบนโต๊ะไปด้วย


“ก็ดูแป๊บเดียวไม่ได้รึไง” นิคถามด้วยความไม่รู้ นีลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


“เตี้ย ถ้าที่นี่มันไม่มีอะไรทำ ก็กลับบ้านไปก่อน  อย่ามาเกะกะได้มั้ย” นีลว่าออกมาเสียงขุ่น เพราะเขากำลังรีบด้วย นิคชะงักกึกเมื่อได้ยิน


“มึงไล่กูเหรอนีล” นิคถามเสียงแข็ง แต่นีลไม่ตอบอะไร

“แล้วมึงหาอะไร” นิคถามต่อ


“บิลของร้าน EE” นีลบอกเสียงนิ่ง นิคเดินไปเปิดลิ้นชักที่ตู้ด้านหลังของนีล แล้วหยิบบิลที่นีลกำลังหา ออกมาวางไว้บนโต๊ะแรงๆ


ปึง..

พอวางเสร็จนิคก็ไปหยิบกระเป๋าแล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องทำงานทันที

“เตี้ย จะไปไหน” นีลถามเสียงดัง


“มึงไล่ให้กูไปไหนล่ะ!” นิคโวยใส่ แล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว นีลจะลุกเดินตาม แต่ประตูฝั่งอู่ก็เปิดออกมาซะก่อน


“เฮียๆ รถของบริษัท EE มาส่งแล้วครับ” บิลพูดขึ้น


“บอกเค้าให้รอกูแป๊บ” นีลบอกกลับ แล้วเดินตามนิคออกมา แต่ไม่ทัน นิคขึ้นรถแท็กซี่ไปก่อนแล้ว นีลขมวดคิ้วเข้าหากันทันที พร้อมกับกดโทรหานิค แต่นิคก็ไม่รับสาย นีลเลยคิดว่านิคคงกลับบ้าน เขาจึงไปดูรถส่งของก่อน เพราะของที่ส่งมาตอนแรกมีปัญหา เขาจึงคิดว่าค่อยไปตามนิคทีหลัง เพราะรู้ว่ายังไงคนรักก็มีที่ไปไม่กี่ที่เท่านั้น

..

..

นิคนั่งรถแท็กซี่มาที่ร้านของอิฐ เพราะรู้ว่าอิฐกับเดย์ต้องอยู่ร้านแน่ๆ นิคเปิดประตูเข้าไปหาเพื่อนตนเองในห้องทำงานทันที


แกร๊ก..

 “ไง ไอ้นิค ทำไมมาร้านกูได้วะ ไอ้นีลไปไหนล่ะ” อิฐถามเพื่อนนิคที่เดินหน้าบูดหน้าบึ้งเข้ามาในร้าน


“อยู่อู่” นิคบอกพร้อมกับกระแทกตัวลงนั่งที่โซฟาด้วยท่าทีฮึดฮัด


“เป็นบ้าอะไรของมึงวะ ไปกัดกับหมาที่ไหนมา” อิฐถามกลับมาอย่างขำๆ เพราะท่าทางของเพื่อนรัก ไม่ได้บ่งบอกว่าโกรธจัดแต่อย่างไร ออกจะงอนเสียมากกว่า


“ก็อยากกัดกับหมาเหมือนกันแหละ แต่ผัวไม่ยอม” นิคตอบกลับ อิฐทำหน้างงเล็กน้อย

“ก็กูอยากเลี้ยงหมา มึงก็รู้ใช่มั้ยอ่ะ นี่กูทั้งพูด ทั้งอ้อน ทั้งให้มันนาบไม่รู้กี่รอบ มันก็ไม่ยอมตามใจกูสักที แม่ง บ่นเรื่องความรับผิดชอบอยู่นั่นแหละ” นิคบ่นออกมาอีก ทำให้อิฐรู้แล้วว่าเพื่อนตนเองหงุดหงิดเรื่องอะไร


“มึงก็หักคอซื้อมาเลยสิ มันจะห้ามก็ห้ามไม่ได้แล้ว เพราะซื้อมาแล้ว” อิฐเสนอขึ้นยิ้มๆ


“หึ มันพูดดักคอกูไว้ก่อนแล้วล่ะสิ บอกว่าถ้ากูซื้อมาโดยไม่บอกไม่ปรึกษามัน มันจะเอาหมาไปให้คนอื่นเลี้ยง ขนาดไอ้พี่นนท์บอกว่าเดี๋ยวซื้อให้ มันก็ยังไม่ยอมเลย ทำไมวะ กูดูเหมือนคนที่ไม่มีความรับผิดชอบขนาดนั้นเลยเหรอวะ” นิคถามอิฐขึ้นมาอย่างสงสัย อิฐเองก็ไม่รู้จะตอบว่าอะไร

“โอ๊ย กูเบื่อ กูเซ็ง นี่มันก็ไล่ให้กูกลับบ้าน บอกว่าอยู่อู่แล้วไม่ช่วยให้กลับบ้านไป กูเลยเรียกแท็กซี่ออกมาหามึงแม่งเลย หึ คืนนี้กูขอไปนอนบ้านมึงนะ” นิคพูดขอเพื่อนตนเองเสียงอ่อนลง


“แหม่ ไอ้นิค จะหนีหน้าผัวทั้งที หนีมาบ้านกูเนี่ยนะ ไกลกันเหลือเกิน” อิฐว่าออกมาอย่างขำๆ นิคนั่งกอดอกหน้าเชิด


“เอ้า หนีไปไกลเกินมันจะตามง้อกูถูกได้ไง มึงนี่พูดโง่ๆว่ะ” นิคว่ากลับมา ทำเอาอิฐหน้าเหวอไปนิด


“สัด กูนึกว่าจะงอนไอ้นีลจริงจัง ที่แท้ก็อยากให้เค้าง้อ เออ อยากมานอนก็มานอน พอดีเลย เผื่อเดย์มันไม่ได้กลับบ้าน กูจะได้มีเพื่อน” อิฐบอกออกมาอย่างนึกได้


“อ่าว แล้วไอ้เดย์ไปไหนล่ะ กูว่าจะถามเหมือนกัน ว่ามันหายไปไหน” นิคพูดพร้อมกับมองไปรอบๆ


“มันไปร้านที่ชลฯ พาพี่คิมไปตรวจดูเรื่องบัญชี ยังไม่แน่ใจว่าจะนอนค้างรึเปล่า” อิฐตอบกลับ


“ไปกับพี่คิม แล้วมึงไม่ระแวงเหรอวะ” นิคถามกลับด้วยความสงสัย


“ถ้ามึงมาพูดก่อนหน้านี้ กูคงระแวง แต่ตอนนี้ไม่แล้วว่ะ” อิฐพูดยิ้มๆ นิคก็ยิ้มล้อเพื่อนกลับไป


“เออ ไหนๆไอ้เดย์ก็ไม่อยู่ละ คืนนี้เราไปเที่ยวกันดีกว่าชวนไอ้เกียร์กับไอ้โฟร์ไปด้วย แต่ไม่ให้พวกมันพาเมียมานะ พวกเราจะไปแบบคนโสดๆ” นิคเสนอขึ้น


“เหอะ คนโสดๆ ถามผัวมึงยัง” อิฐแกล้งว่ากลับไป


“มึงอย่าพูดถึงมันได้มั้ย กูอยากไประลึกความหลังเหมือนสมัยเรียนไง ไปร้านประจำตอนนั้นกัน มึงคงเลิกกลัวผีแล้วใช่มั้ยวะ” นิคถามอย่างขำๆ


“ป่านนี้น้องมันไปเกิดแล้วมั้ง มึงโทรไปชวนไอ้เกียร์กับไอ้โฟร์ให้ได้ก่อนเหอะ ส่วนกู เดี๋ยวขอดูอีกทีช่วงเย็น ถ้าเดย์มันนอนค้าง กูจะได้ขอมันอีกที” อิฐพูดขึ้น นิคเลยจัดแจงโทรหาเกียร์กับโฟร์ ทั้งสองขอคุยกับคนรักของตัวเองอยู่สักพักก็โทรกลับมาว่าไปได้


“ทีนี้ก็เหลือมึงละ ขอไอ้เดย์ด้วยล่ะ” นิคบอกย้ำกับเพื่อน


“มึงเองนั่นแหละ บอกไอ้นีลรึยัง ไปๆมาๆไม่ใช่ว่าผัวมาง้อแล้วยกเลิกพวกกูล่ะ” อิฐแกล้งว่ากลับไป


“ไม่มีทาง วันนี้กูจะไปเที่ยวแบบโสดๆเว้ย” นิคยืนยันคำเดิม อิฐส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย ก่อนจะปล่อยให้นิคนั่งเล่นอยู่ในห้องทำงาน ส่วนเขาก็ไปช่วยงานในอู่ต่อ พอตกเย็น อิฐโทรไปขอเดย์ เดย์ก็อนุญาต อิฐเลยพานิคกลับมาที่บ้านตนเองด้วย ตลอดทางที่นั่งรถกลับมาบ้านของอิฐ นิคก็นั่งมองมือถือตลอด นีลโทรมาหาเขาแค่ตอนที่เขาขึ้นแท็กซี่มาแล้วเท่านั้น และหลังจากนั้นก็ไม่ได้โทรมาอีกเลย ทำให้นิคจากที่งอนเล็กน้อย เริ่มจะน้อยใจขึ้นมาบ้างแล้ว จนมาถึงบ้านของอิฐ นิคไม่ยอมกลับไปที่บ้านของตัวเอง


“ใจคอมึงจะไม่กลับไปอาบน้ำแต่งตัวที่บ้านรึไง” อิฐถามนิคขึ้นมา


“ทำไม กูยืมเสื้อผ้ามึงหน่อยไม่ได้เหรอวะ” นิคถามกลับ เพราะเขาไม่คิดจะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน เพราะคิดว่าคนรักน่าจะอยู่ที่บ้านแล้ว


“ยืมได้ แต่มึงไม่กลัวว่าไอ้นีลมันจะห่วงบ้างเหรอวะ” อิฐถามกลับ นิคนั่งหน้างอที่ปลายเตียงในห้องนอนของอิฐ


“ถ้ามันห่วงกู มันต้องโทรมาตาม มาถามบ้างแล้วแหละ แต่นี่ไม่เห็นจะโทรมาหากูสักสาย” นิคบอกออกมาด้วยความน้อยใจ


“งานมันคงยุ่งแหละ อีกอย่าง มันคงรู้ว่ามึงต้องมาหากู มันถึงไม่กังวลมากไง” อิฐพูดให้เพื่อนคลายความน้อยใจลง นิคเลิกคิ้วมองหน้าอิฐเล็กน้อย


“เดี๋ยวนี้ดูเหมือนมึงจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะ” นิคแกล้งล้อเพื่อนตนเอง อิฐเลยหยิบเสื้อในตู้โยนใส่หน้าเพื่อนอย่างหมั่นไส้


“พูดมากว่ะ ไปอาบน้ำ เดี๋ยวพวกไอ้เกียร์ไปถึงก่อนแล้วมันจะบ่นเอา” อิฐไล่นิคให้ไปอาบน้ำ นิคก็เดินเข้าไปอาบน้ำแต่โดยดี ไม่นานนักเพื่อนรักทั้งสองก็อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย


“เมื่อกี้ไอ้เกียร์โทรมาบอกว่ามันกับไอ้โฟร์กำลังจะออกจากบ้าน น่าจะไปถึงพอๆกับเรานั่นแหละ” นิคพูดกับอิฐหลังจากที่คุยกับเกียร์เมื่อสักครู่ อิฐพยักหน้ารับก่อนจะส่งกุญแจรถให้กับนิค


“มึงขับทีนะ กูจะคุยโทรศัพท์” อิฐบอกกับนิค นิคก็รับกุญแจรถพร้อมกับเดินไปขึ้นประจำที่ อิฐก็เปิดประตูรั้วบ้านให้ เมื่อนิคถอยรถและอิฐปิดบ้านเรียบร้อย ทั้งสองก็ตรงไปยังผับที่พวกเขาไปบ่อยตอนเรียนมหาวิทยาลัย อิฐก็โทรหาเดย์ทันที


“แค่นี้ก็ต้องโทรรายงานผัวด้วยเนอะ” นิคแกล้งแซวขึ้นมายิ้มๆ หลังจากที่อิฐวางสายจากเดย์


“กูแค่ไม่อยากให้มันเป็นห่วง” อิฐตอบกลับ นิคก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก แต่นั่งขับรถไปเงียบๆ เพราะคิดถึงนีลขึ้นมาบ้าง จนอิฐต้องหันไปมองเพื่อนรัก “มึงเป็นอะไรรึเปล่าวะ” อิฐถามขึ้นเพราะเห็นนิคเงียบไป และมีสีหน้าเหมือนคิดอะไรอยู่ นิคหันมามองอิฐเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ


“เอาจริงๆ มันก็มีอ่ะนะ” นิคตอบกลับ


“มีอะไร มึงระบายกับกูได้ เพราะกูเองก็ไประบายกับมึงบ่อยๆ” อิฐพูดขึ้นมาอย่างนึกห่วง


“กูไม่รู้ ว่ากูคิดมากไปเองรึเปล่า ช่วงเดือนกว่าๆที่ผ่านมานี่ ไอ้นีลมันเหมือนมีอะไรปิดบังกู” นิคระบายออกมาให้เพื่อนฟัง หลังจากที่เก็บความรู้สึกมาคนเดียวได้สักระยะ


“ปิดบังอะไรวะ” อิฐถามกลับ


“ไม่รู้สิ มันเหมือนมีลับลมคมนัย มึงเข้าใจป่ะ คนเราอยู่ด้วยกันทุกวัน ถ้าคนของเรามีอะไรเปลี่ยนไปนิด เราจะรู้สึกได้ทันที กูไม่รู้จะบอกมึงยังไงว่ะ มันเป็นเรื่องยิบย่อย ที่บางครั้งกูคิดว่ามันไร้สาระถ้ากูจะเอามาคิด แต่พอนานวัน ไอ้เรื่องยิบย่อยไร้สาระมันก็สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ จนเป็นความรู้สึกผิดแปลกไป” นิคบอกออกมาด้วยความอึดอัด


“แล้วมึงได้ถามมันบ้างมั้ย” อิฐถามกลับไปบ้าง เพราะเขาเรียนรู้จากเรื่องของเขาและเดย์ ที่มีอะไรก็ให้เปิดใจคุยกันไปเลย


“ถาม แต่มันก็บอกว่าไม่มีอะไร พอกูคาดคั้นมากๆ มันก็ว่ากูหาว่ากูคิดมาก มึงรู้มั้ย สองอาทิตย์แล้ว ที่กูกับมันเถียงกัน ทะเลาะกันแทบทุกวัน เพียงแค่ไม่เคยมาทะเลาะให้พวกมึงเห็นเท่านั้นเอง” นิคบอกออกมาด้วยน้ำเสียงที่เครียดขึ้ง ซึ่งช่วงนี้เขากับนีลมีเรื่องเถียงกันบ่อยจริงๆ


“แล้วมึงมาเที่ยวไม่บอกมันแบบนี้ ไม่คิดว่าจะทะเลาะกันอีกเหรอวะ” อิฐถามกลับไป นิคก็นั่งเงียบไปนิด เพราะใจจริงก็ไม่ได้อยากจะทะเลาะกับนีลมากนัก

“เอางี้มั้ย เดี๋ยวกูโทรไปบอกมันเอง ว่ามึงอยู่กับกู มันจะได้ไม่ต้องห่วง จะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน” อิฐเสนอขึ้น


“บอกมันว่าคืนนี้กูจะนอนกับมึงด้วยนะ ยังไง ไอ้เดย์มันก็ไม่กลับไม่ใช่เหรอวะ กูจะได้นอนเป็นเพื่อนมึงด้วย” นิคบอกออกมาเสียงแผ่ว เพราะอดไม่ได้ที่จะอยากรู้ว่าคนรักทำอะไรอยู่ แต่ก็ไม่อยากโทรไปเอง อิฐพยักหน้ารับ ก่อนจะกดมือถือโทรออกหานีล อิฐรอสายไม่นานนัก


(“ว่าไงไอ้อิฐ”) เสียงของนีลดังขึ้น


“มึงอยู่ไหนวะ เสียงดังฉิบ” อิฐถามกลับไป


(“อยู่ที่อู่ พอดีให้ช่างทำโอที มันมีงานด่วนเข้ามา”) นีลตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ


“เออ กูแค่จะโทรมาบอกว่า ไอ้นิคอยู่กับกูนะ” อิฐพูดเกริ่นขึ้น นีลเงียบไปสักพัก


(“อืม”) นีลตอบกลับมาสั้นๆ


“พอดีกูกับไอ้นิค แล้วก็ไอ้เกียร์ไอ้โฟร์ จะไปเที่ยวกัน กูก็เลยจะโทรมาบอกมึง แล้วก็คืนนี้ไอ้นิคมันจะนอนกับกูนะ พอดีเดย์มันไม่อยู่ กูก็เลยจะให้มันมานอนเป็นเพื่อน” อิฐบอกให้นีลรับรู้


(“ได้ ไม่มีปัญหา ยังไงก็บอกมันว่าอย่าดื่มมากละกัน คืนนี้กูคงนอนค้างที่อู่นี่แหละ ถ้ามันนอนกับมึง กูจะได้ไม่ต้องห่วง”) นีลบอกกลับมา ซึ่งนิคเองก็ได้ยินเพราะในรถมันเงียบ


“เออๆ กูโทรมาบอกแค่นี้แหละ” อิฐตัดบทไป นีลรับคำแล้ววางสาย


“มึงว่ามันแปลกมั้ยล่ะ” นิคถามขึ้นทันที


“ก็..นิดหน่อยว่ะ แต่มันก็ห่วงมึงนะ” อิฐบอกให้เพื่อนคลายความคิดมากลงก่อน เพราะยังไม่รู้แน่ชัดว่าจริงๆแล้วนีลเป็นอะไร


“ช่างมันเถอะ มันไม่อยากบอกกูก็ไม่เป็นไร กูก็อยู่ของกูแบบนี้แหละ” นิคพุดเหมือนไม่ใส่ใจ แต่จริงๆในใจน้อยใจอยู่ไม่น้อย อิฐเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ไม่นานนัก พวกเขาสองคนก็มาถึงร้าน อิฐโทรหาเกียร์ก็รู้ว่า เกียร์มาถึงและเข้าไปจองโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเป็นโต๊ะที่อยู่บนชั้นสอง โต๊ะประจำของพวกเขาสมัยก่อนนี้ อิฐกับนิคก็เดินเข้าไปข้างในทันที เมื่อขึ้นไปยังโซนที่นั่งประจำ ก็ทักทายเพื่อนๆ และเจ้าของร้านอีกเล็กน้อยก่อนที่นิคจะนั่งเกาะขอบระเบียงชั้นสอง มองลงไปที่ลานกลางที่ชั้นหนึ่ง ซึ่งตรงที่เขานั่งจะเห็นบริเวณชั้นหนึ่งและเห็นเวทีได้อย่างชัดเจน ก่อนที่อิฐจะสะกิดให้รับแก้วเหล้าไปดื่ม แล้วนั่งคุยกันไปเรื่อยๆ

“ลงไปเต้นข้างล่างกันไอ้อิฐ” นิคหันมาชวนอิฐ หลังจากที่ดื่มไปได้สักระยะ


“ข้างบนก็ได้” อิฐตอบกลับไป นิคหน้ามุ่ยนิดๆ


“แต่ข้างล่างคนเยอะกว่า มันกว่านะมึง ถ้ามึงไม่ไป กูไปคนเดียวนะเว้ย” นิคพูดขึ้น เขาไม่อยากนั่งอยู่เฉยๆแบบนี้ เพราะมันทำให้เขาอดที่จะคิดมากไม่ได้


“ไปเป็นเพื่อนมันหน่อยไอ้อิฐ แต่อย่าไปมีเรื่องนะมึง พวกกูนั่งรออยู่นี่แหละ” เกียร์พูดบอกกับอิฐ อิฐเลยต้องลงมาเป็นเพื่อนนิค เพราะห่วงเพื่อนด้วยเหมือนกัน ทั้งสองไปยืนเต้นด้วยกันท่ามกลางนักเที่ยวกลางคืนคนอื่นๆ


“ขอเต้นด้วยคนได้มั้ยครับ” เสียงทุ้มของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น


“เอาสิ” นิคเป็นคนตอบออกมา อิฐหันมามองหน้านิคทันที


“แค่เต้นสนุกๆเท่านั้นเอง มึง” นิคบอกออกมา อิฐถอนหายใจเล็กน้อย สุดท้ายก็ยอมเต้นกับกลุ่มชายหนุ่มที่มาขอเต้นด้วย


“ชื่ออะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มที่มาเต้นกับนิคถามขึ้น สายตาก็มองนิคแพรวพราว


“ชื่อนิคครับ” นิคตอบกลับยิ้มๆ แล้วเต้นกับอีกฝ่ายอย่างยั่วยวน นิคไม่ได้คิดอยากจะประชดอะไรนีล แต่ด้วยความมึนนิดๆ ก็เลยนึกสนุกไปกับเสียงเพลง จนเวลาผ่านไปสักพัก


“ไอ้นิค กลับไปที่โต๊ะกันเหอะว่ะ” อิฐหันมาชวนนิค


“จะรีบไปไหนวะ กำลังสนุกเลย” นิคถามกลับไปด้วยใบหน้าชื้นเหงื่อ


“กูอยากพักแล้ว” อิฐบอกออกไปอีก พร้อมกับใช้สายตากดดันเพื่อนตัวเอง นิคเห็นก็จำต้องพยักหน้ารับ


“เออๆ ขอตัวก่อนนะครับ” นิคตอบรับอิฐ แล้วหันมาพูดกับกลุ่มของชายหนุ่ม


“เดี๋ยวสิ จะรีบไปไหนล่ะ ไปนั่งโต๊ะพวกผมก็ได้นะ” ชายคนหนึ่งจับข้อมือของอิฐเอาไว้ แล้วชวนให้ไปนั่งด้วยกัน อิฐกับอีกฝ่ายโต้ตอบกันเล็กน้อย ก่อนที่เดย์จะแทรกเข้ามาทำให้อิฐกับนิคตกใจไม่น้อย


//มันมาได้ไงวะ ไหนมึงบอกว่ามันนอนค้างที่ชลฯไง// นิคกระซิบถามอิฐ


//กูก็ไม่รู้// อิฐกระซิบกลับ จนสุดท้ายเดย์ก็ไล่กลุ่มชายหนุ่มไปได้ เดย์หันมามองหน้านิคนิ่งๆ


“อะไร มองเหมือนกูทำผิด กูไม่ได้พาเมียมึงมาอ่อยใครนะเว้ย” นิครีบแก้ตัวกลับไป เมื่อเห็นสายตาที่เดย์มองมา


“ไว้ไปแก้ตัวกับไอ้นีล” เดย์พูดกลับมา นิคเลยเงียบไปทันที ก่อนที่อิฐจะชวนให้ขึ้นไปที่โต๊ะของตัวเอง

..

..

“แม่งเอ๊ย ทำไมทำตัวแบบนี้วะ” นีลสบถออกมาด้วยความหัวเสีย หลังจากได้เห็นคลิปที่เดย์ส่งมาให้ ซึ่งเดย์ถ่ายคลิปนิคที่กำลังเต้นกับชายหนุ่มในผับ ส่งมาให้นีลดูทางไลน์ นีลกำมือถือแน่น อยากจะไปลากคนรักกลับบ้านเสียตอนนี้ด้วยซ้ำ ติดที่เขาจะต้องส่งรถให้กับลูกค้ากระเป๋าหนักและเป็นเจ้าประจำในวันพรุ่งนี้ด้วย คืนนี้เขาถึงได้อยู่ที่อู่กันยาวกับช่างคนอื่นๆ

นีลไม่ได้โทรหานิค เพราะรู้ว่านิคกำลังโกรธ ถ้าโทรหาก็จะทะเลาะกันโดยไม่เห็นหน้า ซึ่งนีลไม่ต้องการแบบนั้น อีกอย่างเขารู้ว่านิคอยู่กับอิฐ จึงไม่ห่วงอะไรมากนัก ตั้งใจว่ากลับบ้านจะไปคุยกับคนรักอีกที นีลมีบางอย่างที่ตั้งใจจะทำให้กับคนรัก แต่มันยังไม่ถึงเวลานั้น เขารู้ว่านิคต้องระแวงและคิดมากอยู่บ้าง แต่เขายังบอกอะไรไม่ได้จริงๆ

“พรุ่งนี้ก่อนเถอะเตี้ย มึงเจอดีแน่” นีลกัดฟันพูด เขาทั้งหวงทั้งหึง ที่คนรักไปเต้นกับคนอื่นแบบนั้น


“เฮียครับ” เสียงเรียกจากช่างในอู่ ทำให้นีลจำต้องสงบสติอารมณ์ แล้วกลับไปทำงานต่อทันที

..

..

“กูไปด้วย” เสียงของนิคพูดขึ้น เมื่อเดย์บอกว่าจะพาอิฐไปนอนที่ชลบุรีด้วยกันในคืนนี้ 


“มึงจะไปกับพวกมันสองคนทำไมไอ้นิค” เกียร์ถามกลับอย่างขำๆ


“ก็กูอยากไป ไม่รู้ล่ะ ไอ้เดย์ มึงให้กูนอนเป็นเพื่อนไอ้อิฐ กูก็ตั้งใจจะนอนเป็นเพื่อนมัน แล้วอยู่ๆมึงก็จะมาพามันไปนอนที่ชลบุรี มึงทำให้กูเสียความตั้งใจ เพราะฉะนั้น มึงต้องให้กูไปด้วย” นิคบอกออกมาเสียงจริงจังส่วนหนึ่งเพราะนิคไม่อยากกลับไปเจอนีลในตอนนี้


“ห่า ตรรกกะไหนของมึงวะไอ้นิค” โฟร์ว่าออกมาอย่างขำๆ นิคขยับไปนั่งเกาะแขนอิฐทันที


“ไอ้อิฐ พากูไปด้วยนะ กูอยากไปเที่ยว” นิคขออิฐอีกคน เขาเอาเรื่องเที่ยวมาอ้างไปอย่างนั้นเอง


“เดย์ ให้มันไปด้วยได้มั้ยวะ” อิฐถามเดย์เสียงอ่อยๆ เดย์มองหน้านิค ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ


“เออ งั้นไปเลย กูจะพากลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านก่อน จะได้เอารถมึงไปเก็บด้วย” เดย์บอกออกมาเสียงนิ่ง ทำให้นิคยิ้มออกมาทันที ก่อนจะตกลงแยกย้ายกันกลับ เดย์ให้อิฐกับนิคขับรถนำกลับไป ส่วนเขาก็ขับตามหลังจนถึงบ้านตัวเอง อิฐเอารถไปจอดในบ้านและเข้าไปเตรียมเสื้อผ้าของใช้


“แล้วมึงไม่กลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านเหรอวะ” อิฐหันมาถามนิค


“กูยืมมึงก่อนได้มั้ยล่ะ เดี๋ยวพวกชั้นในกูไปหาซื้อเอาข้างหน้า” นิคตอบกลับ อิฐถอนหายใจออกมาเบาๆ


“อืม ตามใจ” อิฐตอบกลับ ก่อนจะขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าเผื่อนิคด้วย เดย์ก็ตามขึ้นไป ส่วนนิคนั่งรออยู่ที่ชั้นล่าง นิคนั่งมองมือถือตัวเอง ซึ่งนีลไม่โทรมาหาเขาเลย นิครู้สึกวูบโหวงในอกอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองทำตัวไม่ดี จนทำให้คนรักรู้สึกเบื่อหรือไม่ นิคนั่งคิดเรื่องของตัวเองอยู่สักพัก เดย์กับอิฐก็เดินลงมาจากชั้นบน


“กูนึกว่ามึงสองคนจะซั่มกันก่อนไปซะอีก”  นิคแกล้งแซวขึ้น เพื่อไม่อยากให้เพื่อนเห็นว่าตนเองหงอยแค่ไหน


“ซั่มบ้านมึงสิ เดย์ เดี๋ยวกูขับรถเองก็ได้ มึงนอนพักไปเถอะ ถ้ากูไม่ไหว เดี๋ยวกูสลับให้ไอ้นิคมันขับให้” อิฐพูดขึ้นเพราะห่วงคนรัก เดย์พยักหน้ารับ จนมาถึงร้านของเดย์และอิฐที่ชลบุรีในช่วงเกือบๆตี 4


“มึงนอนห้องนี้นะไอ้นิค นี่เสื้อผ้า” อิฐเอาเสื้อผ้าที่จัดมาเผื่อให้กับนิคไป ขณะเดินมาส่งที่หน้าห้องเล็ก


“อืม ขอบใจว่ะ” นิคตอบกลับพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ อิฐมองหน้านิคก่อนจะตบไหล่นิคเบาๆ


“อย่าคิดอะไรมากนักเลย เดย์มันบอกกูว่า คนอย่างไอ้นีลน่ะ ไม่มีวันทำให้มึงเสียใจแน่นอน” อิฐพูดให้กำลังใจ ทำให้นิคน้ำตาคลอ แต่เขาก็กลั้นมันไว้


“ใครจะไปรู้ บางทีตอนนี้มันอาจจะไม่เหมือนเดิมแล้วก็ได้” นิคพูดเสียงสั่น ตลอดเวลาที่ผ่านมา นิคจะดูเป็นคนเข้มแข็งและมีเหตุผลมากกว่าอิฐเสียด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้นี้นิครู้สึกเหมือนตัวเองคิดอะไรไม่ออก รู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัวมันไม่เหมือนเดิม


“มึงอย่าคิดมากดิวะ ไปอาบน้ำให้สมองโล่งๆสักหน่อยดีกว่า แล้วก็นอนพักผ่อนซะ ไม่แน่หรอก ตอนเช้า ไอ้นีลอาจจะโผล่มาหามึงที่นี่ก็ได้” อิฐบอกออกมาอีก เพราะได้ยินเดย์โทรไปบอกนีลตอนที่แวะปั้มน้ำมัน ว่านิคมากับพวกเขาด้วย


“ช่างมันเถอะ มึงไปพักเหอะ ไอ้เดย์มันคงรออยู่” นิคบอกเพื่อนกลับไป เพราะไม่อยากกวนเวลาพักผ่อนของอิฐด้วย อิฐพยักหน้ารับ แล้วเดินแยกไปห้องนอนของตนเอง นิคปิดประตูแล้วไปนั่งที่ขอบเตียง ก่อนจะส่งข้อความไปหานีล พอส่งเสร็จก็ปิดเครื่องทันที

..

..

นีลเดินมาจับมือถือเพื่อดูเวลา แต่ก็ต้องเลิกคิ้วเมื่อมีข้อความไลน์จากคนรักส่งมาหา เขาเปิดขึ้นมาดู ก่อนจะกัดฟันกรอด


...ถ้ามึงเบื่อกูแล้ว ก็บอกกูตรงๆก็ได้นะ...


“แม่ง ทำไมเมียกูมันขี้มโนแบบนี้วะ” นีลบ่นออกมาอย่างหัวเสีย เขากดสายโทรหานิค แต่กลายเป็นว่านิคปิดเครื่องไปแล้ว นีลฮึดฮัดเล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับเข้าไปที่อู่รถ 

 “คืนนี้ต้องทำให้เสร็จ ตอนเช้ากูจะไปตามเมีย!!” นีลตะโกนลั่น จนช่างคนอื่นๆที่อยู่ทำโอที ยินยอมพร้อมใจจะอยู่กันยันเช้าไปเลย



2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันนี้เอามาให้รวดเดียวเต็มร้อยเลยละกันนะคะ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น