เพ้อเจ้อ13

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep3 ทำใมต้องหวั่นใหว

ชื่อตอน : Ep3 ทำใมต้องหวั่นใหว

คำค้น : Ep3 ทำใมต้องหวั่นใหว

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 668

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2561 20:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep3 ทำใมต้องหวั่นใหว
แบบอักษร

ภายในงาน​

พอฉันและน้ำฝนเข้ามาในงานก็เหมือนเป็นอีกโลกเลยงานถูกจัดอย่างหรูหราท่ามกลางไฮโซมากมายใต้ความโทนสีฟ้า ฉันรู้สึกชอบมากก็แง้หล้ะสีฟ้าสีโปรดฉันนี่นา ถ้าเป็นไปได้อยากให้งานนี้เป็นงานแต่งฉันจังเลย


จบ มิกา

ผมอยู่ภายในงานเปิดตัวคอนโดซึ่งวันนี้ผมตั้งใจจะพาจีน่ามาด้วยแต่เธอติดงานถ่ายแบบที่ต่างประเทศพอดีผมก็เลยได้มากับไอ้นุแต่ตอนนี้มันไปหลีสาวอยู่ใหนก็ไม่รู้ ผมกวาดสายตามองไปรอบทั้งงานมีทั้งไฮโซหนุ่มเล็ก หนุ่มใหญ่เข้ามาทักผมมากมาย แต่สายตาผมไปสดุดกับคนๆหนึ่ง เธอคือคนที่ชนกับจีน่าเมื่อวันก่อน ท่าทางจะแสบไม่เบา

"สวัสดีครับ คุณ...." ผมกล่าวทักเธอ

"ฉัน มิกา ค้ะ"  เธอตอบกลับแบบเรียบเฉย

"ไม่มีคู่มาหรอครับ" ผมถามเธอทั้งๆที่รู้ว่าเธอมากับน้ำฝนลูกสาวเจ้าของคอนโดที่ผมเห็นเธอมาตัะ้งแต่เด็กๆเธอเคยไปทานข้าวที่บ้านผม ผมจึงพอรู้จักเธออยู่บ้าง

"ไม่มีตาหรอค้ะ ถึงไม่รู้ว่ามาคนเดียว" เธอตอกกลับได้จุกมากครับแล้วไงผมแค่อยากแกล้งที่วันนั้นเธอมาว่าจีน่าของผม  

"อ้อหรอครับ" ผมตอบกลับและเป็นจังหวะที่เราทั้งคู่อย่างข้างสระว่ายน้ำพนักงานเสริมเดินพอพอดีผมแค่จะแกล้งให้น้ำหกใส่ แต่ดันพลาดเธอตกลงไปในน้ำ

"ช่วยด้วย ช่วยด้วย อ้อกก" ผมรีบกระโดดลงไปเพราะผมไม่รู้ว่าเธอว่ายน้ำไม่เป็น ผมรีบเอาเธอขึ้นมาบนฝั่งทันทีเธอคงสำลักน้ำและหมดสติไป ผมพยายามกดหัวใจจนตอนนี้คนและนักข่าวเริ่มมามุง

"เกิดอะใรขึ้นพี่ภัทร อร้ายยย มิกา เกิดอะใรขึ้น"  เสียงของน้ำฝนดังขึ้นและรีบวิ่งมาที่ตัวของคนตัวเล็ก

"มีใรว้ะไอ้ภัทร เกิดใรขึ้น" ตามมาด้วยเสียงเพื่อนตัวดีของผมเอง

"เกิดอุบัติเหตุตกน้ำว้ะ" ผมบอกทั้งๆที่รู้ว่าผมเป็นคนทำ เธอคงยังหมดสติผมตัดสินใจ ผายปอดเธอนักข่าวต่างจับภาพทุกคนต่างตกใจกันยกใหญ่แต่ผมต้องช่วยชีวิตคนตัวเล็กเพราะว่าเป็นเพาะผม ถ้ารูปถูกเผยอออกไปจีน่าต้องโกรธผมแน่แต่ผมจำเป็นต้องรักษาชีวิตคนตรงหน้าเอาไว้ต่อให้ไม่ใช่เธอก็ตามม 


โรงพยาบาล

"น้ำ น้ำ ขอน้ำหน่อย" ฉันตื่นขึ้นมาเจอห้องโถงสีขาวและสายน้ำเกลือมันอะใรกันเนี่ย

"ตื่นแล้วหรอยัยมิกาฉันเป็นห่วงแกแทบแย่" ยัยน้ำฝนพูดออกมายิ่งทำให้ฉันนึกถึงเรื่องเมื่อคืน 

"ฉันจำได้ว่าฉันตกน้ำและยังไงต่อฉันจำไม่ได้แล้ว" สมองเบลอไปหมดเลยตอนนี้

"เออ คือ" น้ำฝนพูดและส่งหนังสือพิมพ์ใหห้ฉัน เห้ยยยย ตานั่นผายปอดฉัน แถมยังเป็นข่าวหน้าหนึ่งอีกตายๆพ่อกับแม่ฉันต้องเห็นแน่ๆ โอ้ยยย ควรดีใจหรือเสียใจดี เอ้ยย ยัยมิกาแกต้องเสียใจ จะดีใจเรื่องใรเล่า

"นิมิกาแกคิดใรของแกอยู่ป้ะเนี้ย" อยู่เสียงน้ำฝนก็มาดับความคิดฉันจนหมด

<ตื้ด ตื้ด> เสียงโทรศัพท์

ฉํนเอื้อมไปหยิบและรับรูว่าปลายสายเป็นแม่ของฉัน

"ฮัลโล ค้ะแม่" ฉันรับและชิงพูดก่อนเพื่อไม่ให่ตกใจ

"เป็นไงบ้างลูก พ่อเค้าอยากจะไปส้ะเดี่ยวนี้ แต่แม่ห้ามไว้ เจ็บตรงใหนรึป่าว" ตามประพ่อและแม่เป็นห่วงฉันเหมือนฉันเป็นเด็กตลอดฉันถึงรักท่านทั้งสองมากกก

"ไม่เป็นไร แล้วค้ะแม่ ปลอดภัยแล้ว เอ่อ คือ....."  ฉันอยากจะถามว่าแม่กลับพ่อเห็นข่าวหน้าหนังสือพิมพ์แล้วใช่มั้ยแต่ก็แอบกลัวว่าพ่อกับแม่จะโกรธ

"พ่อกับแม่เห็นข่าวแล้ว อย่าคิดใรเลยลูกแค่ลูกแม่ปลอดภัยเรื่องอื่นก็ชั้งมันเถอะลูกยังไงเค้าก็ช่วยชีวิตเรา" เห้อค่อยโล่งอกหน่อย ตกใจคิดว่าจะโดนดุส้ะแล้ว

"ค้ะแม่" ฉันตอบกลับพร้อมยิ้ม และแม่ก้อวางสายไป

"อ้ะนี่ยาแก หมอสั่งว่าแกตื่นให้รีบกิน" แม่นส้ะจริง จู่ๆก็มีคนเปิดประตูเค้ามาพร้อมดอกไม้ช่อโต 

"ขอโทษน้ะค้ะพอดีมีคนส่งดอกไม้มาให้คุณมิกาค้ะ" ฉํนได้แต่สงสัยจิงรับมาและอ่านชื่อ ณภัทร 

"ทำใมแกต้องยิ้ม" ยัยน้ำฝนพูดขัดอย่างรู้ทัน แต่ฉันไม่รู้ตัวว่าฉันยิ้มและทำใมฉันต้องยิ้มด้วยล้ะ ฉันชอบเข้าไม่ได้เด็ดขาดโฮ้ยคิดอะใรอยู่ มิกา


คอนโดณภัทร

ผมโทสั่งให้เลขาเอาดอกไม้ไปส่งให้ มิกา เพราะรู้สึกผิดแต่จีน่าเล่นโกรธไม่รับสายผมทั้งคืน ได้แต่รอให้เธฮหายโกรธและโทรกลับมา

ใลน์

​ณภัทร : ไอ้นุมึงอยู่ใหน

ภานุ : กุอยู่บริษัทมาช่วยป๋า มึงมีใร

ณภัทร : คืนนี้กุจะล่า

ภานุ : ยินดีเสมอเมื่อเพื่อนต้องการ


ถึงผมจะดูรักจีน่าแต่ผมก็ไม่เงียบน้ะครับ  อัพรูปส้ะหน่อย

ถูกใจ 50,000 Napat ....

Panu ถึงกับคิดหนักหรอครับเพื่อน

Pim พี่ณภัทรยังหล่อเหมือนเดิมน้ะค้ะ

Wawa กรี้ดดดดดดหลัว

Napat @Panu ไม่เคยคิดหนักกับเรื่องแบบนี้ครับบบ 







มาอีกตอนแล้วไรท์ฝากด้วยเน้อ พิมพ์ผิดขอโทษจะทะยอยแก้ให้น้ะค้ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนน

ความคิดเห็น