ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ฝากติดตามผลงานของไรด์ด้วยนะ 1 เม้น คือ 1 กำลังใจ รักรีดเดอร์ทุกคนที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ^^*

ชื่อตอน : บทที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 18:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่2
แบบอักษร

image



คืนของวันกิจกรรมนั้น .....

“น้องๆ !!!!! น้องสองคนนั้น มาจากโรงเรียนxxxx ใช่ไหม? ” พี่จินในกลุ่มพี่กรชี้มาทางกลุ่มพวกผมแล้วกลุ่มพี่แกก็เดินมาหาผมกับฟ้า

“หวัดดีคับพี่จิน พี่เกม พี่กร!!!!!!...ใช่ครับผมมาจากโรงเรียน xxxx ครับ” ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะพวกพี่ฮอตซะขนาดนั้นใครที่โรงเรียนไม่รู้จักกลุ่มพี่ก็เป็น ค-ว-า-ย แล้ว

“ว่าแต่น้องสองคนชื่ออะไร ? เรียนสาขาอะไรว่ะ?”  พี่เกมเป็นคนถามขึ้น

“ผมชื่อ หยก รหัส077 สาขาเคมีครับ”

“ส่วนผมชื่อ ฟ้า รหัส078 สาขาเคมีครับ”

“แมร่งบังเอิญจังเลยนะโว๊ย!!!...ได้เจอรุ่นน้องที่โรงเรียนด้วย” ผมอยากจะบอกพี่จินว่าไม่ได้บังเอิญห่าเหวไรหรอกครับผมจงใจตั้งหาก : )

“พวกมึงจะไปได้ยัง! ได้เวลาแข่งรถกันแล้วโว๊ย” พี่กรพูดตัดบทสนทนาที่เพื่อนพี่แกอยู่คุยกับพวกผม แล้วก็เดินออกไปจากลานเกียร์แบบไม่ค่อยสบอารมณิทิ้งให้ผมกับไอ้ฟ้ายืนอ้าปากค้างกับความติสท์ของพี่แก

“เออ! จะรีบไปตาม ค-ว-า-ย ที่ไหนครับเพื่อนกร ไม่ได้ปลดปล่อยนานหรือไงมึง”

“เดี๋ยวพี่ขอตัวก่อนนะ ไว้วันหลังเดี๋ยวพี่จะมาเลี้ยงเหล้าพวกน้องสองคนนะ งั้นพี่ๆขอตัวแล้วเจอกันใหม่เว้ย”

พี่เกมกับพี่จินพูดจบ เพื่อนของกลุ่มกรก็รีบเดินออกไปจากลานเกียร์อย่างรวดเร็ว เพื่อจะตามพี่กรที่ไม่ได้แคร์ไม่ได้สนโลกใบนี้สักเท่าไหร่นักอยู่ที่รถสปอร์ตสีดำคันหรูแล้วแล่นออกไปก็เพื่อนแล้วตามด้วยรถสปอร์ตของพวกพี่เกม พี่จิน

ห้องเรียน

“เลิกคลาสสักทีกูจะตายคาห้องเรียนอยู่แล้ว ทั้งเรียนเรื่องกลศาสตร์ควอนตัม, เรื่องอุณหพลศาสตร์ จบท้ายด้วยแล็ปเคมีอีก” ผมที่เดินลงบันไดแบบร่างไรชีวิตมานั่งที่โต๊ะมาหินอ่อนหน้าคณะเพื่อเรียกสติตัวเองกับมาวันนี้เจอแต่ละวิชาหนักๆอัดเข้าไปถึงกับเบลอกันเลยทางนี้

“ขนาดผ่านการรับน้องไปแล้วนะกูกับมึงก็นอนสว่างเกือบทุกวัน มึงดูตากูดิจะเป็นหมีแพนด้าอยู่แล้ว” ไอ้ฟ้าแหกตามาทางผมแล้วทำหน้าทำตาแมร่งตลกชิปหาย

“55555 ไอ้ห่าใครพากูติดเกม ถ้าไม่ใช่มึงไอ้เพื่อนเลว ไอ้เพื่อนชั่ว” ผมตบหัวไอ้ฟ้าไปหนึ่งที

“มันก็ผิดด้วยกันทั้งคู่แหละ!! ไอ้เชี้ยหยกอันไหนเลวๆนิส่งให้กูจังเลยนะมึง”

“เชี้ย..เกือบลืม!!!...ไอ้ฟ้าเย็นนี้รุ่นพี่นัดจับสายรหัสนิที่ลานเกียร์วันนี้” ผมพลิกข้อมือดูนาฬิกาก็เกือบถึงเวลานัดแล้วนิ

“เออใช่กูลืมสนิทเลยนี้หว่า”

“รีบไปลานเกียร์เถอะมึงกูไม่อยากมาช้าเดี๋ยวจะโดนทำโทษว่ะ” ผมจับข้อมือไอ้ฟ้ารีบวิ่งไปนั่งอัฒจันทร์หน้าลานเกียร์ ที่มีปี1นั่งกันจะเต็มอัฒจันทร์แล้ว

“เขามุงอะไรกันว่ะคนเยอะชิปหาย”

“ไอ้หยก..ว่าที่แฟนมึงนิเล่นบาสอยู่ทางนู้นมึงเห็นไหม” ไอ้ฟ้าชี้ไปทางสนามบาสที่มีกลุ่มพี่กรเล่นบาสกันเต็มสนาม เสื้อเชิ้ตพี่กรสีขาวถูกปลดกระดุมถึงอกเหงื่อที่ไหลเปียกท่วมตัวจนเห็นซิกแพคห้าชั้น ทำเอาสาวๆกริ๊ดกราด แหกปากเชียร์เดือนมหาลัยกันใหญ่ทั้งสนามและรวมไปถึงฝั่งอัฒจันทร์ด้วย

“กูขอยาดมหน่อยไอ้ฟ้า” ผมที่หันหัวไปสบไอ้ฟ้าแบบเร่งด่วนเพื่อขอความช่วยเหลือ

“มึงเป็นเชี้ยไรไอ้หยกจะเป็นลมหรอ!!!” ไอ้ฟ้าหันมาหาผมรีบหยิบยาดมในกางเกงมาให้ผมอย่างรวดเร็ว

“หายใจเข้าลึกๆเพื่อนๆห้ามตายก่อนได้เป็นแฟนพี่กรนะเว้ย”

“ไอ้ฟ้ามึงแช่งกูหรอเดี๋ยวมึงจะโดนไม่ใช่น้อย”

“แล้วมึงเป็นห่าอะไรไอ้หยก...ร้อยแปดพันปีกูไม่เห็นมึงจะอ่อนแอป่วยง่ายขนาดนี้เลย”

“กูแมร่ง....!!!!”

“แมร่งอะไรละ?...ติดอ่างอยู่นั้นแหละวันนี้จะฟังมึงรู้เรื่องไหมนิ” ฟ้าถึงกับเกาหัวด้วยความงงของการกระทำของผม

“ก็กู....เห็นซิกแพคของพี่กรแล้วจะเป็นลมเว้ย” ผมดมยาดมสูดลึกๆเข้าไปเต็มๆปอดไปเลย คนอะไรสามารถทำให้คนอย่างผมตกหลุมรักพี่แกได้หลายๆครั้งแค่ไม่กี่วินาทีเอง จะตายเอาก็วันนี้แหละครับ

“กูก็นึกว่าจะเป็ห่าอะไรแค่เห็นซิกแพคของว่าที่แฟนก็จะตายเน้อมึงนิ กูละหมดคำจะพูดกับมึงจริงๆเลย”

ถึงตอนจับสายรหัสที่ลานเกียร์

“มึงได้คำไบ้อะไรว่ะไอ้หยก” ผมกางกระดาษสีขาวออกแล้วอ่านแบบขมวดคิ้ว

“สายสี่ ใจแลกใจ มองมาก็จะเห็น”

“ของมึงละไอ้ฟ้า”

“สายหนึ่ง กลไกของฟันเฟือง อยู่ใกล้ๆรอบๆตัว”

“นี่มันคำไบ้ห่าอะไรกูว่านึกว่ามุขจีบกันเสี่ยวมากเลยว่ะมึง แล้วจะไปหาที่ไหนว่ะ คำไบ้ก็ไม่ได้ช่วยห่าไรได้เลย ถ้าหาไม่เจอภายใน 1 อาทิตย์ มีหวังโดนทำโทษนะเว้ย”

1 อาทิตย์ผ่านมา ~

“ปวดหัวกว่าทำข้อสอบอีก คิดยังไงก็คิดไม่ออกคำไบ้บ้าบ่อะไร” ผมนั่งที่โรงอาหารคิดคำไบ้จนลายตาไปหมด

“มึงได้คำตอบเรื่องสายรหัสหรือยังไอ้ฟ้า” ผมหันไปถามคนข้างตัวของผมที่ทำใจเย็นนั่งแดกข้าวสบายใจ ไม่ทุกข์ไม่รู้ห่าไรเลย

“กูได้คำตอบแล้วโว๊ยไอ้หยก” ฟ้ายกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับเพื่อนตัวเอง

“มึงไปได้ตอนไหนว่ะทำไมไม่บอกกูมั้ง” ผมตบหัวไอ้เพื่อนเชี้ยที่ไม่ยอมบอกผมว่าได้คำตอบสายรหัสแล้ว

“เชี้ยหยกจะตบหัวกูทุกวันจนจะเป็นลูกว่อลเล่ย์อยู่แล้วนิ...กูจะบอกก็ได้ว่า...กูแอบไปได้ยินมาในห้องน้ำว่ารุ่นพี่เราคุยกันเรื่องสายรหัสสาขาเคมีกับสาขาเครื่องยนต์แลกสายรหัสกันในสาขา”

“อ้าว! เป็นไปได้ไงว่ะ ทำไมถึงได้แลกสายรหัสกันแบบนั้น” ผมถึงกับมึนเลยมันต้องมีอะไรแน่ๆ ทำไมมีข้อตกลงแบบนั้นได้ว่ะ

“กูไปเสือก!!...โอ๊ยพูดผิด!!! ไปสืบมาแล้วเว้ยย มันเป็นธรรมเนียมของสองสาขาว่ะ กูก็ไม่รู้รายละเอียดมาก รู้แค่ว่าเขาแลกแบบนี้กันมานานแล้วนะ กูคิดว่าหาพี่สายรหัสสาขาเครื่องยนต์ ไม่น่าจะหายากว่ะ”

“มึงก็พูดง่ายไอ้ห่า สายรหัสสาขาเครื่องยนต์ แมร่งมีเป็นสิบ คนในสาขามีเป็นร้อย” ผมนิถอดหายใจเลยมันหายากอย่างกับงมเข็มในมหาสมุทร

“กูจะไปสืบจากพี่ปี 3 เครื่องยนต์ อย่างพี่จิน และ พี่เกม เผื่อพวกเราจะหาพี่สายรหัสสาขาเครื่องยนต์เจอง่ายขึ้น”

“ป่ะ!!! ไอ้หยกไปกัน” ไอ้ฟ้ากอดคอผมพาเดินออกจากโรงอาหาร

“ไปไหนว่ะไอ้ฟ้า มึงจะลากกูไปไหน”

“ก็ไปหาพี่จิน พี่เกม และว่าที่แฟนมึงไง”

“ไม่ไปโว๊ยยย..กูยังไม่พร้อมมึงอยากไปก็ไปคนเดียวสิปล่อยกูนะไอ้ฟ้า!!”

“แล้วมึงจะพร้อมตอนไหน? หรือตอนพี่กรมีเมียหรือไงห๊ะไอ้หยก มึงพลาดมาแล้วครั้งนึงนะเว้ย ไม่ต้องปฏิเสธ” มันพูดจบ มันก็ลากคอผมมายังหน้าสาขาเครื่องยนต์จนได้

มันหันซ้ายหันขวา 2-3 ที ถามคนนั้นคนนี้ ก็เห็นกลุ่มพี่กรที่นั่งเล่น นอนเล่นที่ระเบียง ที่นั้นมีแต่ปี 3 เต็มไปหมด อยากอายก็อยากอาย อยากเห็นหน้าพี่กรก็อยาก ต้องหน้าด้านเข้าไว้ไอ้หยก มาถึงขั้นนี้แล้ว

“เห้ย!!! เด็กปี1 สาขาเคมีมาว่ะ...” พี่ในกลุ่มพี่กรพูดขึ้นทำให้เพื่อนในกลุ่มพี่กรหันไปมองทุกคน เว้นแต่พี่กรที่นั่งฟังเพลงไม่ได้สนใจคนมาใหม่อย่างพวกผมเลย



โปรดติดตามตอนต่อไป......

เดี๋ยวจะว่างๆเข้ามาแก้คำผิดนะ....

#กรหยก #เม้นให้กำลังใจได้นะทุกคน ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจร้า

ความคิดเห็น