ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ฝากติดตามผลงานของไรด์ด้วยนะ 1 เม้น คือ 1 กำลังใจ รักรีดเดอร์ทุกคนที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ^^*

ชื่อตอน : บทที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 17:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1
แบบอักษร


image


บทที่ 1

คณะวิศวกรรมศาสตร์


“อย่างเซงโว๊ยกิจกรรมรับน้องกูละเบื่อเมื่อไรจะจบๆไปสักทีวะ”

“ไอ้หยกมึงจะบ่นให้ได้อะไรขึ้นมาทำๆไปเถอะเดี๋ยวก็เสร็จแล้ววันนี้สุดท้ายแล้วด้วย”

หยกบ่นกับฟ้าในแถวที่นั่งฟังพี่ร้องเพลงสอนเพลงคณะครั้งสุดท้าย ก่อนหน้านี้ก็เจอพี่ว๊ากปกครองตามด้วยพี่สันทนาการอีก ทำเอาอารมณ์ที่จะร่วมกิจกรรมปี1 ตลอด 3 วัน ถึงกับติดลบกันเลยทีเดียว ถ้าไม่เพื่อเกียร์วันนี้ผมคงไม่อดทนถึงขนาดนี้หรอกนะจะบอกให้

เออผมลืมแนะนำไปไอ้ที่ผมบ่นกับมันไอ้นั้นคือ ไอ้ฟ้า เพื่อนสนิทของผมที่อยู่ข้างบ้านเล่นกันมาตั้งแต่เล็กๆจนเข้าโรงเรียนที่เดียวกันรวมไปถึงคณะเดียวกันมหาลัยเดียวกันอีก แมร่งมันตามกันมาเรียนเกาะผมอย่างกับปลิง!!!! จนเพื่อนที่โรงเรียนเก่าแอบแซวว่าผมสนิทกันกับฟ้าเกินเพื่อน ~ ผมเห็นแล้วปวดจิต ได้แต่ปล่อยใครจะพูดก็ปล่อยมันพูดไปชั่งมันเถอะ ~

“ไอ้หยกๆ!!!! มึงดูนั้น!!!”

 ฟ้าที่ทำตาตกใจแบบสุดขีดเอาแขนสะกิดผมใหญ่ ให้ดูไปทางมัน ผมก็หันไปดูตามแรงสะกิดของมันก็ต้องอึ้ง

“เ-ี้ยยยยยยยยยย...พี่กร” ผู้ชายที่ใส่ช็อปแดงผมดำผิวขาวกำลังเดินมากับเพื่อนในแก็งของพี่แก ทำเอาลานเกียร์ที่คณะเป็นที่อือฮากันไปหมด ทุกสายตาจับจ้องไปที่ผู้ชายกลุ่มนั้นที่มีพี่เกม พี่จินและคนอื่นๆที่ผมไม่รู้จักเรียกได้ว่าในกลุ่มนี้เขาคัดเลือกคนหน้าตาดีเข้ากลุ่มใช่ไหม????

“ไอ้ฟ้าไอ้หมอดูขี้มั่วไหนมึงว่าพี่กรไม่น่าจะเข้ามาดูกิจกรรมการรับน้องที่คณะไงวะ”

“กูก็ไม่คิดว่าพี่กรมันจะมานี่หว่า...กูกับมึงตั้งแต่เปิดเทอมจนมาถึงรับน้องไม่เห็นพี่แกเข้าคณะเลย จนกูคิดว่าพี่แกย้ายคณะหนีมึงไปเรียนที่อื่นแล้วนะไอ้เพื่อนหยกฮาๆ”  ฟ้าพูดแล้วเอามือตบหลังหยกเพื่อปลอบใจเพื่อนตัวเองที่เอาแต่มองหาพี่กรมากว่าหลายอาทิตย์

“กวนตอตีนกูแล้วนะมึง”  หยกพูดกับเพื่อนแล้วก็หันไปหาร่างสูงอีกครั้ง เพื่อสำรวจร่างกายของคนร่างสูงในใจของผมคือพี่แกไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนิดคนอะไรหล่อยังไงก็หล่อแบบนั้น

“น้องๆคะ เงียบๆ หน่อยนะคะ พี่จะแนะนำพี่ว๊ากปกครองของคณะและประธานสโมสรและเดือนของมหาลัย ให้น้องๆรู้จักนะคะ”

กลุ่มพี่กรเดินขึ้นไปบนเวทีแนะนำตัวแต่ละคนมาจนถึงคนสุดท้าย

“สวัสดีน้องๆปี 1 ทุกคนครับ พี่ชื่อ กร ปี3 สาขาเครื่องยนต์ เป็นประธานสโมสรและเดือนของมหาลัย” พี่แกแนะนำตัวธรรมดาไม่ได้ยิ้มหรือแสดงสีหน้าอะไรหน้าตายแบบปกติที่ทำบ่อยๆ แต่พี่แกจะรู้ไหมเนี้ยว่ามีเสน่ห์แบบมองแล้วทำลายล้างได้เลย

“พี่ไม่ค่อยได้เข้ามหาลัยบ่อยๆ ก็แค่อยากจะฝากให้น้องๆปฏิบัติตัวตามกฎของชาววิศวะที่ได้ตั้งกันมาอย่างยาวนานและจำใส่ใจของพวกน้องๆด้วยว่า มาก่อนคือ พี่ มาทีหลังคือ น้อง มาพร้อมคือ เพื่อน ให้เคารพรุ่นพี่รุ่นน้องรุ่นเพื่อนของน้องให้มากๆ มีอะไรดีๆต้อนรับน้องๆอยู่ในคณะนี้ ขอให้น้องๆสนุกกับกิจกรรมรับน้องในครั้งนี้และเก็บเป็นความทรงจำที่ครั้งหนึ่งได้ทำกิจกรรมที่สนุกในรั้วมหาลัยขอบคุณครับ”

พี่กรพูดจบทุกคนตบมือกันกริ๊ดกันดังก้องทั่วลานเกียร์จนแสบหูกันเลยทีเดียวก็ คนอย่างพี่แกหล่อ รวย ฉลาด ซะขนาดนี้เป็นใครก็อยากได้เป็นแฟน (ศัตรูหัวใจผมเยอะ)

แล้วพิธีรับเกียร์ก็มาถึงทุกอย่างดำเนินไปได้อย่างรวดเร็วจนมีการเปิดคอนเสิร์ตให้วงดนตรีสดมาเล่นที่เวทีให้เด็กปี 1 อย่างพวกผมเต้นเพลงกันอย่างเมามัน

“ไอ้หยกเพลงโปรดมึงอ่ะ แมร่งเล่นถูกจังหวะด้วยนะโว๊ย”

“เวลามันใช่อะไรก็ใช่ไปหมดว่ะเพื่อนฟ้า” เสียงกลองดังขึ้นผมฟังแค่กลองก็จำได้แล้วว่ามันคือเพลงอะไร รีบกอดคอกับไอ้ฟ้าแหกปากร้องเพลงพร้อมกระโดดอย่างไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้นนานๆทีจะได้ผ่อนคลายเก็บกดมานาน ฮา ๆ


“รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง”

“รู้ว่าเหนื่อย ถ้าอยากได้ของที่อยู่สูง”

“ยังไงจะขอลองดูสักที” ~


“รู้ว่าเราแตกต่างกันเท่าไร”

“รู้ว่าเธออยู่ไกลอยู่สูงขนาดไหน”

“ใครๆ ก็รู้เป็นไปไม่ได้หรอก”


“แต่คำว่ารักมันสั่งให้ฉันต้องปีนขึ้นไป”

“ได้เกิดมาเจอเธอทั้งที”

“ไม่ว่ายังไงจะลองดีสักวัน”


“อยากรักก็ต้องเสี่ยง”

“ไม่อยากให้เธอเป็นเพียงภาพในความฝัน”


“ลำบากลำบนไม่สนใจ”

“ตะเกียกตะกายสักเพียงใด”

“ก็ดีกว่าปล่อยเธอไปจากฉัน”


“ตกหลุมรักจริงๆ เพราะรักจริงๆ”

“เธอคงไม่ว่ากัน”


“แม้ต้อยต่ำ แต่ยังมีหัวใจ”

“แม้ต้องเจ็บ แต่มันก็คุ้มก็สุขใจ”


“ไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันไม่เจียมตัว”

“เมื่อคำว่ารักมันสั่งให้ฉันทำตามหัวใจ”


~ เพลง เล่นของสูง ~ ที่ผมฟังตั้งแต่ 2 ปีก่อนจะถึงตอนนี้จะ 1000 รอบแล้วครับ มันเป็นเพลงปลุกใจผมเวลาผมเหนื่อยผมท้อตอนอ่านหนังสือหนักๆได้ฟังเพลงนี้ขึ้นมาแล้วนึกถึงหน้าพี่กรมันทำให้ผมหายเหนื่อยหายท้อลุกขึ้นมาอ่านหนังสือเพื่อจะเข้ามหาลัยนี้และคณะวิศวะที่นี้

ทุกอย่างแลกมาด้วยความพยายามความอดทนของผม แมร่งไม่เคยแอบรักมาตั้ง 2 ปี ผมจะไม่ปล่อยให้เสียเวลาอีกแล้วคอยดูนะ ผมจะคว้าหัวใจของพี่กรมาเป็นของผมให้ได้เลยคอยดูผู้ชายเย็นชาแห่งวิศวะ

สายตาผมไปสบตากับพี่กรพอดีไม่รู้ว่านานแค่ไหนแต่ผมทั้งร้องเพลง ทั้งมองไปที่คนยืนอยู่ข้างเวที ทำหน้าไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาว ต่างคนต่างจ้องกันไม่ยอมแพ้ พี่กรจะรู้ไหมว่าผมแอบรักพี่ แต่อย่างว่าแหละครับคนธรรมดาพี่แกไม่สนใจผมหรอก 555555 คนแบบพี่กรแค่มองก็สอยผู้หญิงไปนอนไม่รู้กี่คนแล้ว ทำใจให้ชินแล้วครับ ผมเจ็บมาเยอะไม่พูดเยอะเจ็บคอ


''ปล.ให้กำลังใจผมได้นะคับ ผมไม่ว่า''



โปรดติดตามตอนต่อไป......

เดี๋ยวจะว่างๆเข้ามาแก้คำผิดนะ....

#กรหยก #เม้นให้กำลังใจได้นะทุกคน ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจร้า

ความคิดเห็น