โนเนจัง
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

NamWan | คบกับเสือ (7)

ชื่อตอน : NamWan | คบกับเสือ (7)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.3k

ความคิดเห็น : 75

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2561 00:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
NamWan | คบกับเสือ (7)
แบบอักษร

"หมอช่วยหนูด้วยค่ะ !" ฉันดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ตายๆ แขนฉันเริ่มชาแล้ว ไม่น่าเลย

"คนไข้รู้สึกตัวแล้วค่ะ.." พยาบาลเดินไปเรียกหมอ ....หมอ หมอ ทำไมหมอหล่ออย่างนี้!

คุณหมอเดินมาหาฉันก่อนจะส่งยิ้มใจละลายมาให้ ...

"ทำไมถึงกรีดข้อมือล่ะครับ ไม่ดีเลยรู้ไหม" ฉันไม่ตอบ เอาแต่มองหน้าหมอ ..

"ไหนขอดูซิ" เขาจับข้อมือฉันขึ้นมา ก่อนจะใช้น้ำเกลือราด

"ไม่ลึก ไม่ถึงเส้นเลือดใหญ่ ..เก่งจัง" ฉันทำตาปริบๆ มองแต่หน้าหมอ ไอ้ผู้ชายบ้าๆหน้าห้องเมื่อกี้ลืมไปหมดแล้ว

"ไหวไหม^^" หมอเอามือค้ำเตียง ถามฉัน ... จะไม่ไหวเพราะหมอทำแบบนี้ล่ะ!

"ไหวค่ะ ...เอ่อ" ฉันทำตัวไม่ถูกจริงๆ

"คุณหมอคะ คุณหมอจะออกเวรแล้ว ยังไงเดี๋ยวทางนี้ดิฉันจัดการเอง" พยาบาลเดินมาบอกหมอ ไม่ไปได้ไหม ...

"เดี๋ยวผมขอดูเคสนี้ก่อนครับ" เย้ ฉันได้แต่ยิ้มให้ จนหมอเริ่มฉีดยาชา และนั่งเย็บแผลฉันเบาๆ

"เก่งจัง..ไม่เจ็บหรอ" ฉันได้แต่ส่ายหัว ทำไมไม่กล้าสะดีดสะดิ้งเลยก็ไม่รู้

"ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ เครียดอะไร" น้ำตาฉันเริ่มซึมหน่อยๆ พอนึกถึงเรื่องนั้น

"คุณหมอเจ้าชู้ไหมคะ..." เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉัน

"ไม่อ่ะ ปวดหัวตาย คนเดียวเกินพอแล้ว.."

" อิจฉา แฟนคุณหมอเนอะ มีแฟนซื่อสัตย์แบบนี้"

"ผมไม่มีแฟนหรอก พอเป็นหมอก็ไม่ค่อยมีเวลาให้ใคร เขาก็ไปมีคนอื่นซะหมด" ทำไมหล่อและอาภัพรักแบบนี้ ฉันไม่ตอบเขาได้แต่นั่งมองเขาเย็บแผล...ถ้ามีแฟนเป็นหมอจะเป็นยังไงนะ..

"แฟนเจ้าชู้หรอ.."

"แฟนเก่าค่ะ..." เขาเงยหน้าขึ้นมา..

"ที่ทำร้ายตัวเองเพราะเขาหรอ"

"ค่ะ.." หมอวางเข็มลงก่อนจะเงยหน้ามามองฉันอีกครั้ง

"รักตัวเองบ้าง เป็นอะไรขึ้นมาพ่อแม่เสียใจนะ " ฉันพยักหน้าและยิ้มให้เขา

"คุณหมอคะ..ขอดูอาการสักคืนก่อนได้ไหมคะ ไม่อยากกลับบ้านเลยค่ะ กลับบ้านแล้วจิตใจห่อเหี่ยวค่ะ"

"ได้เดี๋ยวหมอ บอกหมอเวรอีกคนให้ มีอะไรอีกไหม "

"ขอให้เพื่อนเข้ามาได้ไหมคะ แค่เพื่อน ชื่อณีเวีย กับแตงโม ถ้าเขายังไม่มา ก็ให้พ่อกับแม่เข้ามาก็ได้ค่ะ นะคะ " หมอพยักหน้าและยิ้มให้ฉัน....

แล้วเขาก็หายไป .. หายไปไหนแล้ว

ณีเวีย กับแตงโมเข้ามา ตาบวมเป่ง ทุกคนตกใจที่ฉันปกติดี ถูกแตงโมด่านิดหน่อย แต่ทำไงได้ไม่ยอมรับโทรศัพท์ฉันเอง ฉันวานให้สองคนนี้ช่วยโกหกพี่ที มันก็รำคาญแต่รับปากว่าจะช่วย เห้อ .. เมื่อสองคนนั้นด่าฉันเสร็จก็ออกไป ฉันไม่รู้จะทำอะไร ได้แต่นอนบนเตียงรอย้ายไปห้องพิเศษ...

คุณหมอที่ทำแผลให้ฉันถอดชุดกราวออกแล้ว สงสัยออกเวร แต่เขาเดินมาค้ำเตียงฉันซะงั้น...

" ณัฐนลิน ชื่อเล่นชื่ออะไรหรอ?" เขาเอาแฟ้มประวัติฉันมาเปิด

"น้ำหวานค่ะ ..แล้วคุณหมอล่ะคะ " เขายิ้มอีกแล้ว ให้ตายเถอะ

"...นาย ครับ พักผ่อนด้วยนะ ไปก่อน หายไวๆครับ" ฉันยิ้มให้เขา ก่อนจะนอนเล่นๆบนเตียง หมอหล่อชะมัด น่าจะป่วยยาวๆ เลย ฉันนอนไปนอนมา บุรุษพยาบาลก็เข็นเตียงฉันออกไป ฉันเลยแกล้งหลับต่อ...ได้ยินเสียงเท้าคน และ เสียงสะอื้นของพี่ทีตามมาติดๆ เหอะ ร้องไปเถอะ

ฉันเข้ามาในห้องพิเศษแล้ว ไม่รู้มีใครอยู่บ้างต้องแกล้งหลับฟังเสียง

"พ่อครับ แม่ครับ ผมขอโทษครับ" เขาขอโทษพ่อกับแม่ฉัน ..พ่อฉันคงไม่พูดกับเขา ฉันเดา

"ถ้าจะมีคนอื่น ก็ช่วยเลิกกับลูกแม่ก่อนนะ"

"ครับ ผมผิดเองครับ ผมไม่รู้จักพอ ผมจะไม่ทำแบบนั้นแล้วครับ..เดี๋ยววันนี้ผมเฝ้าหวานเองครับ คุณพ่อคุณแม่พักผ่อนเถอะครับ" ฉันไม่ได้ยินเสียงพ่อแม่ตอบ ได้ยินแค่เสียงเปิดประตูออกไป

อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนมีใครมาจับมือ... คงเป็นเขา

"พี่ขอโทษนะ.." ลมปากล้วนๆ

เขานั่งจับมือฉันสักพัก ...

ครืน ครืน ครืน ~ โทรศัพท์เขาดัง เอาสิ เมียคนไหนโทรมา!

" อะไรมึงเอส " พี่เอสโทรมาแหะ

"ซองถุงยางหรอ...อืม ซวยชิบมึง กูคงต้องเลิกกับทุกคนแล้วล่ะ ไม่น่าเลยกู" เออ ใช่ไม่น่าเลย ให้โอกาสแล้วแท้ๆ เลว

" มึงกลับไปก็ทะเลาะเลยหรอ อ้าว เห้อ กูต้องทยอยบอกเลิกเหมือนกัน ดีแม่งไอ้เซ็นเคลียร์ตัวเอง ไม่งั้นกูว่ามันก็น่าจะซวยเหมือนเรา อืม กูไม่คิดเลยว่าต้องมาเลิกเสือเพราะกลัวเมีย เออ แค่นี้ล่ะ"

ควรเลิกตั้งนานแล้วป่ะ ถ้าไม่จับได้ ไม่เห็นกับตา ต่อไปกูคงไถนาได้ ....

+++++++

ขอโทษ....แง ไรท์ง่วงมากเลยมาได้น้อย พิมพ์ไปจะหลับไป.. เหนื่อยมากวันนี้งานเยอะจริงๆ เจอกันพรุ่งนี้เกือบเที่ยงนะ อิอิ

เยิฟ❤️

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น