ป้าลูกหนึ่ง

ลองแตกแบบวัยรุ่น...ยังไม่รู้จะลอดหรือเปล่า

พ่อบ้านใจกล้า

ชื่อตอน : พ่อบ้านใจกล้า

คำค้น : นิยายวาย กำลังภายใน ย้อนยุค ฮาเร็ม ชาย แฟยตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2561 16:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พ่อบ้านใจกล้า
แบบอักษร

ยังจำวันที่จวนเฟยฮวาเริ่มปรับปรุงบางส่วนในการที่จะเปิดเป็นเหลาอาหารกึ่งที่พักค้างแรม

...พื้นที่ด้านหลังที่แบ่งเป็นที่พักของสามแสบและโรงครัวสำหรับทำอาหารและพื้นที่อีกครึ่งหนึ่งซึ่ง แดนดินคิดแล้วว่าจะทำการปลูกผักและผลไม้บางส่วนเพื่อลดต้นทุนการผลิต 

แล้วยังมีพื้นที่ที่ติดกับกำแพงจวนด้านหลังอีกจำนวนหนึ่ง ที่แดนดินคิดว่าในอนาคตจะซื้อเพิ่มเพื่อทำไร่นาสวนผสม 

ตามที่ในยุคที่จากมาเรียกว่าเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง 

ซึ่งนำมาใช้ได้พอดี ตอนนี้สิ่งที่แดนดินกำลังเพิ่มคือการวาดแบบแปลนส่วนต่างๆที่ในอนาคตจะต้องทำ 

และอีกส่วนคือสิ่งที่ทำไปแล้ว เป็นนิสัยของแดนดินที่จะต้องวางแผนก่อนลงมือทำและจดบันทึกเอาไว้ 

อันที่จริงที่นี้มีกระจกบันทึกซึ่งถือว่าทันสมัยและสะดวก แต่แดนดินชอบที่จะเขียนมากกว่าและปัญหาของที่นี้คือเรื่องของเกลือที่เป็นของหายากและมีราคาสูง

เนื่องจากยังมีการโก่งราคาและกักตุน ทั้งที่ทางราชสำนักได้ทำราคากลางไว้ แต่ยังมีพวกเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นบางคนที่ทำการฉ้อฉนจำนวนหนึ่ง

ซึ่งมีคนใหญ่โตในวังหนุนหลัง ที่นี่ยังไม่มีความรู้เรื่องของการทำนาเกลือ..และนั้นก็เป็นสิ่งที่แดนดินคิดว่าจะต้องหาซื้อที่ดินที่ๆไม่ไกลจากแถวชายทะเล..

ตอนนี้ที่เร่งทำคือห้องครัวที่แดนดินจะได้ลองใช้วัตถุดิบของโลกนี้ทำอาหารและขนม เพื่อว่าบางอย่างไม่มี จะได้ใช้อย่างอื่นแทน

"ถ้ามีเวทมนต์เหมือนพวกจอมเวทย์ก็ดีสินะ..จะได้เสกของที่ต้องการได้..เฮ้อ"

"เจี๊อก..เจี๊อก"

"เจ้าก็เห็นด้วยกับข้าใช่ไหมละ..อย่างน้อยๆข้าไม่คิดจะเสกเงิน เสกทอง แต่อยากจะเสกพวกพืชผักสวนครัวและผลไม้ในที่ที่ข้าจากมาเป็นพ่อพันธ์แม่พันธ์..ข้าจะได้มีผลไม้หลายๆแบบให้เจ้ากินทั้งปีเลยเจ้าจ๋อ"

แดนดินผู้มีความสุขกับการปลูกผักผลไม้และเข้าครัวกำลังฝันหวานกับจินตนาการจนยิ้มตาหยี่โดยมีเจ้าจ๋อที่พยักหน้าเข้าใจ  แล้วมันก็ทำตาแวววาวแล้วกระโดดหายไปด้านนอกหน้าต่าง.... .

.ผ่านไปสองวัน..เรื่องของการรับบ่าวเข้าจวนผ่านไปได้ด้วยดีและก็ได้พ่อบ้านมาด้วยหนึ่งคน ที่แดนดินเห็นแวบแรกนึกถึงพ่อบ้านปีศาจของชิเอลขึ้นมา แต่เป็นเวอร์ชั่นจีนแม้อายุจะสามสิบกว่าแล้วยังดูหนุ่มแน่นและมีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่

จึงรับเข้ามาอย่างรวดเร็วและผู้คุ้มกันจวนที่ไม่ได้อยากจะรับ แต่ถ้าไม่รับคิดว่าเฟยฮวาคงจะต้องรับศึกหนักเมื่อมาจากพรรคเมฆอาชาและพรรคหลิงหลง..แถมยังประหยัดเงินไปเยอะอีกด้วย ก็มีคนจ่ายให้..จะใครก็คนที่ส่งมานั่นหละ.. 

"นายท่านเฟิง.."

"พ่อบ้านจิว"

หรือจิวเหลียง(โชคชะตาและเทพยาดา)ชายอายุสามสิบกว่า..ยังไม่แต่งงานเป็นคนเมืองเหิงเยว์ ด้วนรูปร่างหน้าตาแล้วไม่น่าจะรอดการแต่งงานมาได้ 

เวลาแดนดินมายืนเทียบหัวของเค้าแค่ปลายคางอีกฝ่าย หน้าตาที่เหมือนพี่ติ๊ก เจษฎาภรณ์ ผลดี ผมยาวถูกรวบสูงขดเป็นมวยแล้วเสียบด้วยปิ่นเงินเรียบหนึ่งอัน 

รอยยิ้มที่ประดับอยู่ตลอดเวลาทำให้คิดถึงบางคนขึ้นมา..แต่นั้นมัน.....ก็แค่....ฝัน..เท่านั้นเองอีกอย่างพ่อบ้านไม่ได้ผมสีแดง..ตัวก็ไม่ได้ใหญ่โตขนาดที่...แค่ก...แค่ก..ช่างมันเถอะ

"นายท่านเป็นอะไรหรือเปล่าขอรับ..เหมือนท่านจะเหม่อลอย"

พ่อบ้านจิวขยับเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นเหมือนฝนยามตกลงดินใหม่ๆ มันเป็นกลิ่นที่แดนดินชอบมาก มันให้ความรู้สึกสดชื่นและชุ่มฉ่ำ และแดนดินชอบที่จะออกมาสูดอากาศตอนที่ฝนตกกระทบดิน 

ปลายนิ้วของพ่อบ้านจิวเกลี่ยแก้มของแดนดิน..จนร่างบางสะดุ้งถอยหลัง พ่อบ้านจิวไม่ได้ว่าอะไรเพียงยิ้มน้อยๆแต่เขารู้ว่าพ่อบ้านกำลังขำท่าทางตลกๆของแดนดิน

"ข้าสบายดี แค่คิดว่าจะปลูกสิ่งใดบ้างและจะไปหาซื้อเมล็ดพันธ์ที่ไหนได้บ้างเท่านั้นเอง..ว่าแต่เรื่องที่วานท่านให้ช่วยดู เรื่องที่ดินที่ใกล้ชายทะเลแล้วก็ที่ดินด้านหลังได้ความว่าไงบ้าง" 

แดนดินเข้าประเด็นทันทีแล้วเชิญพ่อบ้านจิว.นั่งสนทนาในห้องครัวเสียเลย เพราะอีกไม่นานขนมกล้วยที่นึ่งไว้ก็ใกล้สุกแล้ว

"ที่ดินด้านหลังเป็นของคนผู้หนึ่งที่ข้าพอจะรู้จักและข้าติดต่อเรียบร้อยแล้ว ราคาที่เรียกก็ถือว่าไม่มากประมาณห้าพันตำลึงขอรับ ส่วนที่ดินที่ท่านต้องการอีกผืนราคาค่อนข้างถูกเพราะไม่สามารถเพาะปลูกทั้งหมดสิบไร่ราคาสามพันตำลึง..ท่านจะให้ข้าซื้อเลยหรือไม่"

"ท่านทำงานรอบครอบมาก ฝากท่านเรื่องนี้ด้วย ใส่ชื่อพวกข้าสามคนเป็นเจ้าของส่วนเรื่องเงินพ่อบ้านมาเบิกได้ที่ข้า ส่วนเรื่องช่างที่จะมาปรับปรุงและสร้างห้องเพิ่ม ท่านพอจะหาช่างฝีมือดีและทำงานเสร็จเร็วหน่อย..หากช้ามากเงินที่เรามีคงจะหมดลงไปเรื่อยๆแน่"

แดนดินขมวดคิ้วมุ้นกับค่าใช้จ่ายที่มีทุกวันแต่รายรับไม่มี..ถึงเงินสามคนที่เหลือจะเยอะมากแต่ประหยัดไว้ดีกว่า

"นายท่าน ไม่ต้องห่วงข้าจะหาให้เองขอรับ. ว่าแต่นี้คืออะไรหรือขอรับ"

พ่อบ้านจิวชี้ภาพวาดของแดนดินที่ร่างโครงการไว้

"ข้าคิดจะทำไร่นาสวนผสม ขุดบ่อปลาทำนาเลี้ยงไก่..บลา..บลา..."

แล้วแดนดินก็อธิบายเรื่องที่คิดไว้ให้พ่อบ้านจิวฟัง และพ่อบ้านก็เป็นผู้ฟังที่ดีมาก คนหนึ่งอันไหนที่สงสัยก็สอบถาม 

แดนดินสบายใจทุกครั้งที่ได้คุยกับพ่อบ้านจิวให้ความรู้สึกคุ้นเคยเหมือนที่ได้คุยกับพ่อบุญธรรม..

และพ่อบ้านจิวก็เป็นชนกลุ่มน้อยที่ได้เห็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์ของแดนดิน

"พ่อบ้านจิว..พ่อบ้านจิว..ท่านเป็นอะไรหรือไม่. นั่งยิ้มคนเดียวก็ได้"

พ่อบ้านจิวได้สติกระแฮ่มแก้เขิน

"นายท่าน  ดูท่านมีความสุขและข้าก็มีความสุขเช่นกัน ที่ได้คุยแลกเปลี่ยนกับนายท่าน"

"ข้าก็มีความสุขที่ได้คุยกับพ่อบ้านเพราะข้ารู้สึกเหมือนได้คุยกับบิดาบุญธรรมของข้า"

พ่อบ้านจิวถึงกับหน้าเหวอ

"บิดาหนือขอรับ"

"ใช่นะสิ  บิดาของข้าเนอะ เสียงคล้ายท่านมากเลย...อ๊า.~~ขนมสุกแล้วท่านรออยู่นี้นะเดี๋ยวข้าจะเอามาให้ท่านลองชิม" 

แดนดินหันไปสนใจกับขนมกล้วยที่นึ่งเสร็จแล้วกำลังส่งกลิ่นหอมออกมา ไม่ทันเห็นพ่อบ้านจิวที่เกาหัวแกรกๆบ่นงึมงำ โดยมีเจ้าจ๋อที่เพิ่งโผล่เข้ามาได้ไม่นานตบบ่าให้กำลังใจ

"เห็นข้าเป็นบิดาเสียแล้ว....เฮ้อ~~"

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น