Lanchana_chata

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทนำ>>>> เพื่อนนอน

ชื่อตอน : บทนำ>>>> เพื่อนนอน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 521

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2562 23:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ>>>> เพื่อนนอน
แบบอักษร


ปกติอิงฟ้าเป็นคนขี้หนาว เธอไม่ชอบนอนห้องแอร์ ชอบเปิดพัดลมเบาๆ และเปิดหน้าต่างห้องนอนมากกว่า แต่วันนี้กลับตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอัดอัด คล้ายอากาศรอบตัวอบอ้าว ที่คอมีเหงื่อออกชุ่มเหมือนกับแผ่นหลังที่เปียกจนรู้สึกได้ และเหมือนจะหายใจไม่ค่อยออก

       อิงฟ้าลืมตาขึ้นแล้วก็กะพริบตา สิ่งที่เห็นคือเพดานห้องกับต้นคอของใครสักคนที่นอนทับเธออยู่ ไม่เสียเวลาพิจารณา อิงฟ้าก็ดันร่างที่ทาบทับตัวเธอออก แต่นอกจากปฏิพนจะไม่ยอมลงจากร่างของเธอง่ายๆ แล้ว เขายังกระชับอ้อมแขนแน่นเข้า กอดราวกับเธอเป็นหมอนข้างอันโปรด




       “ปูนตื่น ปูน”

อิงฟ้าเรียกพลางยันร่างสูงออก มือดันอก เท้ายันเท้า และเมื่อปฏิพนยังคงขี้เซา อิงฟ้าก็เพิ่มมาตรการเป็นหยิกอก กระทืบเท้าหวังให้อีกฝ่ายสะดุ้งตื่น

       “ซี้ด... อืม เบาหน่อยจ้ะ”

        เสียงครางแหบพร่ายังพอว่า แต่การไซ้จมูกลงกับซอกคอของเธอพร้อมๆ กับจับหมับลงบนสะโพกนั้น ทำให้อิงฟ้าอยากจะบ้าตาย ‘ตื่นมาก็หื่นกามเชียวนะ ไอ้ปูนบ้า’




“ตื่นโว๊ย ตื่นเดี๋ยวนี้ไอ้ปูน ตื่นๆ”

อิงฟ้าพยายามตะโกน แต่เพราะเธอถูกทับด้วยน้ำหนักของปฏิพนทั้งตัว เสียงที่ออกมานั้นจึงไม่ดังนัก และยังเป็นเพียงลมหายใจเป่ารดใบหูของปฏิพนเท่านั้น 

เมื่อเรียกไม่ตื่น อิงฟ้าก็ควานมือไปทั่ว ทุบบ้าง หยิกบ้าง ทำทุกทางเพื่อให้ปฏิพนขยับตัว โดยไม่ทันคิดว่าสัมผัสของตัวเองกับเสียงลมหายใจเหนื่อยหอบ จะไปต่อยอดจินตนาการให้คนช่างฝัน จนปลุกบางอย่างที่มีชีวิตให้ตื่นขึ้นมาขึงขันดุนดัน ราวกับอสรพิษที่ต้องการออกจากกรง



ลมหายใจร้อนและสัมผัสรุนแรงของคนใต้ร่างเร้าจนปฏิพนครางเสียงห้าว เลือดลมระดมไปประชุมกันที่หว่างขา คับแน่นเครียดขึงจนต้องขยับคลึงเบาๆ ถ้านี่คือฝัน ก็เป็นฝันดีจนไม่อยากตื่น

อิงฟ้าเบิกตาโพลงตัวแข็งทื่อ ขนลุกเมื่อมือของปฏิพนควานเข้าไปในเสื้อ ในขณะที่ส่วนสะโพกกำลังบดเบียดยัดเยียดความสนิทสนมให้ สาบานกับตัวเองว่า หลุดออกไปได้เมื่อไหร่ เธอจะตัดรยางค์ที่ยื่นออกจากลำตัวของปฏิพนทิ้งทั้งหมด



“อ้าก”

ปฏิพนร้องลั่นเมื่ออิงฟ้าฝังฟันคมลงกับบ่าแกร่ง แต่มาตื่นเต็มตาตอนที่อิงฟ้าใช้เท้ายันส่งลงมาก้นจ้ำเบ้าที่พื้น อ้าปากจะโวยตามนิสัยแต่พอเห็นแววตาโชนราวกับไฟแล้วปฏิพนก็พูดไม่ออก รู้แค่ถ้าอยากรอด ต้องยกมือท่วมหัว

กราบก่อน ถามทีหลังละกัน เขาไม่ถือหรอก



อิงฟ้าชะงักปลายเท้าที่ยกขึ้นเอาไว้ คำขอโทษขอโพยของคนหน้าตาเหลอหลาทำให้อิงฟ้าทำร้ายไม่ลง แต่กระนั้นก็ไม่อาจให้อภัยได้ง่ายๆ กี่ครั้งแล้วที่เขาเล่นตลกร้ายกับความรู้สึกของเธอ

“ออกไป” 

 อาการโกรธจนปากสั่นมือสั่นของอิงฟ้าทำให้ปฏิพนตกใจจนพูดไม่ออก อยากตบกะโหลกตัวเองนักที่ฝันบ้าบอไม่เข้าท่า แต่ก็ไม่รู้ว่าจะแก้ตัวอย่างไร ได้แต่ทำหน้าเจื่อนจ๋อยเมื่ออิงฟ้าตวาดไล่ซ้ำ



“เราขอโทษ”

ปฏิพนบอกกับประตูบ้านที่ถูกปิดใส่หน้า อยากตะกายประตูพูดพร่ำบ้าๆบอๆ อย่างเคย แต่อะไรบางอย่างร้องเตือนว่าอย่า ปลอบใจตัวเองว่าอิงฟ้าเป็นคนมีเหตุผล รอให้อารมณ์เย็นลงสักหน่อยค่อยมาขอโทษอีกครั้ง เขาไม่ได้ลามกหื่นกาม แค่ฮอร์โมนทำงานตอนเช้าเท่านั้น เพื่อนต้องเข้าใจและให้อภัยกันสิ




>>>> คำเตือน 

พระเอกเรื่องนี้กินหญ้าเป็นภักษาหาร และชอบนอนปลักเป็นชีวิตจิตใจ

เห็นทื่อๆ อย่างนี้ ไม่ใช่ขี้เก๊กหรือปากแข็งนะจ๊ะ เป็นความโง่ล้วนๆ โง่บริสุทธิ์ผุดผ่องเลยจ้ะ

ความวัวไม่มี ความควายล้วนๆ รับประกัน o_O


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น