HooligansS

ให้กำลังใจกันด้วยน้าาา

เพลิงกัลป์ : ตอนที่ 17/2 ไม่ทันตั้งตัว

ชื่อตอน : เพลิงกัลป์ : ตอนที่ 17/2 ไม่ทันตั้งตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2561 03:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพลิงกัลป์ : ตอนที่ 17/2 ไม่ทันตั้งตัว
แบบอักษร

(ฟ้าใส) ตอนที่ 17 ไม่ทันตั้งตัว​

* *

(ฟ้าใส)

ฉันนั่งแอบหลบมุมอยู่หน้าประตูรั้วขนาดใหญ่ ที่อีกหน่อยบ้านหลังนี้คงตกเป็นของธนาคาร ตอนนี้เพิ่งผ่านไปห้านาทีหลังจากที่ก้านเดินก้าวเข้าไปในบ้านนั้น ฉันนั่งมองรอดเข้าไป แต่เพียงไม่นาน รถบีเอ็มของแก้วก็สตาร์ทเครื่องขึ้น... ฉันยกยิ้มมุมปาก

                “เหอะ สงสัยจะร้อนเงินจัด”รถคันนั้นขับเคลื่อนออกมา ฉันเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทร’หาเบอร์ที่พึ่งติดต่อล่าสุด

                “มันลงมือกันแล้ว”

                “(ขับรถตามไป หึ )”ฉันหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะขับรถตามไป ตามคำสั่งของคนปลายสาย

ย้อนกลับไปเมื่อสองวันที่แล้ว

          Rrrrrr

ฉันมองไปยังเบอร์แปลกที่โทร’เข้ามา สุดท้ายก็กดรับสาย

                “(ฟ้าใสใช่มั้ย)”ฉันขมวดคิ้ว เมื่อรู้สึกคุ้นกับเสียงปลายสายมากๆ

                “ใช่ แล้วนั่นใคร”

                “(พี่เพลิงเอง)”ฉันอ้าปากค้าง ก่อนจะพ่นคำด่ามากมายส่งไปให้คนปลายสาย พี่เพลิงได้แต่ส่งเสียงหัวเราะออก

                “หัวเราะอะไร!”

                “(พี่จำก้านได้แล้วนะ ฟ้าก็ด้วย ขอบใจหละที่อยู่ดูแลก้านให้ตลอด)”

                “หา!!!!!”

และพี่เพลิงก็บอกว่าอีกสี่ชั่วโมงจะถึงชลบุรี ให้รีบมาหาหน่อยมีเรื่องจะคุยด้วย ฉันเลยได้แต่นั่งตั้งตารอ ในใจก็คิดตลอดเวลาว่าจะบอกไอ้ก้านดีมั้ย แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจว่า เออไม่บอกดีกว่า

นั่งรอจนพี่เพลิงโทร’มา เราเลยนัดคุยที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง พี่เพลิงก็เล่าให้ฟังว่าจำได้แล้ว แต่มีเรื่องต้องเคลียร์ คือเรื่องครอบครัวก้าน ฉันเลยสนับสนุนเต็มที่

หลังจากนั้นสักพักพี่เพลิงก็เล่าเรื่องต่างๆให้ฟัง ฉันนี่นั่งฟังด้วยความหงุดหงิดใจสุดๆ อยากจะตบหน้าอีนังแก้วสักที่สองที แถมพ่อของก้าน มันไม่น่าจะใช่พ่อคนอะ และพี่เพลิงก็เล่าอีกว่า ตอนนี้กำลังสั่งให้คู่ค้าและเหล่าเพื่อนนักธุรกิจถอนหุ้นออกจากบริษัทพ่อก้าน และแจ้งเรื่องไปยังธนาคารอีก  เอาซะฉันขนหัวลุก...คือสัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีเรื่องกับกลุ่มนี้

พี่เพลิงยังบอกอีกว่า สองคนนั้นมีความทะเยอทะยาน และมักใหญ่ใฝ่สูง เมื่อโดนแบบนั้น เชื่อเถอะว่าต้องลงมือทำอะไรสักอย่าง

....และก็เป็นจริงอย่างที่ว่า เมื่อผ่านไปหนึ่งวัน พี่เพลิงก็โทร’มาเล่าให้ฉันฟัง ว่าพ่อก้านกับแก้วกำลังจะทำอะไร แม่ง อย่างกับในละคร จับตัวเรียกค่าไถ่..โง่จนฉันคาดไม่ถึง ทั้งๆที่เมื่อสองปีที่แล้ว พ่อก้านเคยขอเงินก้านห้าล้าน ก้านมันยังกล้าแบกหน้าไปขอผัวมันให้ได้ กับอีแค่ช่วยพ่อ ไม่คณามือก้านหรอก มันกตัญญูจะตาย

พี่เพลิงเลยบอกว่า เขาคิดไว้แล้วว่าจะรับมือยังไง ก็คือให้ฉันพาก้านไปหาพี่เพลิงที่บริษัท เขาจะเป็นคนพาก้านไปบ้านนั้นเอง แล้วจบเรื่องนี้ซะ

แต่ดูเหมือนจะยากกว่าที่คิด เพราะก้านมีความโกรธพี่เพลิงสูงมาก แผนต่อไป เลยให้ฉันมากับก้าน ดักรอ และคอยรายงานพี่เพลิง ฉันก็แอบงง ทั้งๆที่มีนักสืบ มีลูกน้องฝีมือดี มันใช้ฉันทำไม!

เพราะความจนตรอกหรือเปล่า เลยทำให้คนที่เคยเป็นผู้นำคนต้องมากมายอย่างคุณไพศาล ต้องมาทำอะไรที่ต่ำๆแบบนี้ แถมไม่มีความรัดกุมอีกต่างหาก มีกันแค่สองคน เผลอๆ แค่พี่เพลิงคนเดียว ก็อ่วมแล้วหละ

                “โอ..มีลูกน้องหวะ” ผิดคาด ฉันรีบจอดรถแล้วหลบมุมทันที เมื่อเห็นแก้วเดินลงมา เหมือนคุยอะไรกับไอ้แก๊งยักษ์ที่มีกันห้าคนสักพัก ก็ยื่นเงินให้ มองซ้ายขวา แล้วบอกให้ไอ้ยักษ์นั่น แบกก้านไปที่รถอีกคัน

                “(อยู่ไหนแล้ว)”ปลายสายรีบถามออกมา พี่เพลิงยังคงดูใจเย็นอยู่

                “มันมีลูกน้องด้วย เหมือนจะจ้าง จอดรถจ่ายเงินอยู่ที่ซอยร้างแถว...อะ ป้ายรถพวกมัน กข1111”

                “(ตามไป ระวังตัวด้วย)”พี่เพลิงวางสายลง แต่ที่พี่เพลิงเล่าให้ฟัง อันนี้แก้วมันไม่ได้นัดกับพ่อมันไว้นี่! ทำไมยังใจเย็น ถ้าก้านเป็นไรไปนะ จะฆ่าพี่เพลงให้ตายเลยคอยดู!

รถของแก้วขับสวนกลับมา ในขณะที่รถที่มีก้านแยกไปอีกทาง แย่แล้วแหละ มันคิดแผนดีกว่าที่คิด

                “ฟ้า! ขับตามแก้วไป เดี๋ยวพี่กับเพลิงตามพวกนั้นไป”เหมือนสวรรค์ พี่โด้โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ ฉันเลยพยักหน้าแล้วขับแยกไปทางรถแก้วแทน

รถจอดลงที่บ้านแห่งหนึ่ง มันไกลจากในตัวเมืองมาก และบ้านก็ไม่ใช่บ้านร้างด้วย

ฉันจอดรถลง เพื่อโทร’หาพี่เพลิง

                “เฮ้ย!”มีคนจับแขนฉันทั้งสองข้างไว้ ฉันจึงหันไปมอง เป็นชายร่างยักษ์โคตรน่ากลัวสองคน

                “ปล่อย ปล่อยนะเว้ย!”ดิ้นอย่างสุดแรง พวกมันเงียบกริบ โพกหน้าไว้ทั้งหน้าจนเห็นแค่ลูกกะตา

มันกับผมเข้าไปในบ้านหลังนั้น ก็เห็นว่าอีแก้วกับพ่อมันนั่งอยู่ โดยที่ข้างๆมี

                “ก้าน!” เราโดนหลอก มันไม่ได้ส่งก้านจริงๆ นั่นก้านตัวปลอม!!!

                “คิดว่ากูไม่เห็นหรอ...คิดว่ากูโง่หรอ”

                “อีปีศาจ”

เพี๊ยะ!

                “ปากดีนักนะ” ฉันมองมันอย่างหงุดหงิด และโคตรจะเกลียด พ่อของแก้วนั่งนิ่ง ใบหน้าเหี่ยวย่นยิ้มออกมา

                “พ่อก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอกนะ แต่หมดหนทางจริงๆ”

                “เหอะ! เดี๋ยวพวกพี่เพลิงก็มาช่วย เตรียมตัวเตรียมติดคุกหัวโตได้เลย!” แขนของฉันถูกมัดไขว้หลังไว้ ขาก็ด้วย โอ๊ย อย่างกับในหนังเลย

                “ไม่มีทางหรอก ฉันคิดใหม่แล้ว...ฉันจะฆ่าพวกมันให้หมด”แก้วว่าเสียงเหี้ยม มันต้องโรคจิตแน่ๆ

                “โง่กว่าที่คิด มันติดกับเรา ขับตามพวกนั้นไป เหอะ..เตรียมตัวฟังข่าวพวกมันโดนจับตัวได้เลย”พ่อที่เคยคิดว่าจะมีสติกว่านี้ ตอนนี้เหมือนจะสิตหลุดไปแล้ว ฉันได้แต่มองหน้าพวกมันอย่างหงุดหงิดใจ ได้แต่ภาวนา ว่าพี่เพลิงจะไม่หลงกลพวกมัน ถึง 80 % จะติดกับไปแล้วก็เถอะ

                “ฆ่าไปแล้วได้อะไร พวกแกก็ไม่ได้เงินอยู่ดี!”

                “ใครว่าหละ อย่าลืมสิ ฉันคู่หมั้นพี่เพลิงนะ...และอีกอย่าง ฉันก็เตรียมเอกสารไว้ให้มันเซ็นและ แค่ปั๊มรอยนิ้วมือ..แล้วสมบัติทั้งหมดก็ตกเป็นของฉัน ฮ่าๆๆ ”แก้วขำออกมาเหมือนคนบ้า ฉันได้แต่ทำหน้าเวทนา ทั้งๆที่ในใจก็แอบกลัว แต่ถึงยังไง ก็มั่นใจว่าพี่เพลิงจะต้องไม่เป็นอะไร

Rrrrr

เสียงเรียกเข้าดังขึ้น แก้วมองไปที่มือถือก่อนจะยิ้มสะใจ แล้วกดรับทันที

                “ว่าไง”

                “จับตัวพวกมันได้แล้วหรอ ฮ่าๆๆ โง่จริง ฮ่าๆๆ”อยากจะหาอะไรมาอุดหูไว้ อยากจะถอดรองเท้าฟาดปากมันด้วย

                “ดี ! พาพวกมันมาที่นี่ซะ” เราคงสิ้นหวังจริงๆแล้วสินะ 

เฮ้อ ได้แต่สาปแช่ง ให้ในอนาคตพวกมันต้องตกนรกทั้งเป็น 


...........................................

หมดคำสิ่เว่า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}