Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 14 ลีออน เฉิน (75%)

ชื่อตอน : บทที่ 14 ลีออน เฉิน (75%)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2561 00:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14 ลีออน เฉิน (75%)
แบบอักษร

“ของอยู่ไหน!” เสียงทุ้มตวาดกร้าว

“พูดเรื่องอะไร!” ลีออนขมวดคิ้ว เหมือนไม่เข้าใจที่อีกฝ่ายกำลังพูด

“ของสองล็อตที่แกขโมยไป!” ผู้พูดตวาดตอบ

“ฉันไม่เคยขโมยของใคร!” ชายหนุ่มแย้งออกมาทันที นัยน์ตาสีดำเต็มไปด้วยโทสะ

“ยังจะหน้าด้านไม่ยอมรับอีก!” นัยน์ตาสีครามวาวโรจน์

“ฉันมาถามจากแกดีๆ เพราะเห็นแก่หน้าพ่อแกและไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่ แต่ถ้าแกยังหน้าด้านพลิกลิ้นไม่เลิกก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!” มิเกลเค้นเสียง กัดฟันแน่นจนใบหน้าคมสันเห็นชัดเป็นรอยกราม

“น้ำหน้าอย่างแกจะมาเตือนอะไรฉันได้!” ชายหนุ่มเชิดหน้ายิ้มเยาะยั่วโทสะ

“ฉันไม่เตือนแค่แกแน่ ถ้ามีพวกผู้ก่อการร้ายก่อเรื่องใจกลางเมืองแกว่าตระกูลไหนในฮ่องกงจะถูกใส่ร้ายเพ่งเล็งก่อน ถ้าแกอยากให้เฉินชุนที่วิ่งโร่สมานฉันท์กับคนนั้นคนนี้เหนื่อยเปล่าฉันก็ไม่ว่า”

“ไอ้ระยำ! ถ้าแกคิดว่ามีความสามารถมากพอก็ลองดู!”

“ได้ งั้นมาคอยดูว่าฉันจะลากตระกูลเฉินไปเจอปัญหาได้รึเปล่า”

“ไอ้มิเกล!”

“หยุด!” เสียงแหลมตวาดห้ามก่อนที่ทั้งสองจะพุ่งใส่กันอีกรอบ บุรุษทั้งสองต่างหันไปตามเสียง เห็นเงาร่างสีแดงและสีขาววิ่งเข้ามาในบริเวณ

พิมพ์นารารีบเข้าไปคว้ามิเกลไว้รั้งไม่ให้ชายหนุ่มเข้าไปลงไม้ลงมืออีกรอบ ขณะที่เฟยเฟิ่งชะงักฝีเท้าและเดินเข้ามาช้ากว่า ดวงตาหงส์กวาดมองสภาพคู่หมั้นตนเองด้วยใบหน้าเรียบเฉย

“นี่มันเรื่องอะไรกัน” เธอเอ่ยถามคู่หมั้นที่กำลังเช็ดเลือดบนมุมปาก

“ถามมันสิ! สนิทกันนักไม่ใช่เหรอ! โบราณว่าอย่าเลี้ยงงูเห่าไว้ใกล้ตัว เหมือนบางคนแถวนี้ที่เอามาชุบเลี้ยงให้ดีแค่ไหนก็ใฝ่ต่ำไปคบพวกคนสารเลว” ผู้ตอบพาลโล

“ฉันก็ถามไปแบบนั้นเอง ไม่เคยหวังจะได้คำตอบจากคุณอยู่แล้ว” ผู้พูดยิ้มเยาะด้วยใบหน้าเฉยชาก่อนจะหันมามองชายหนุ่มอีกคนเป็นเชิงคำถาม

“ฉันขอแค่ได้ของคืน” ชายหนุ่มตอบพลางยกแขนเสื้อซับเลือดบนหน้าเช่นกัน

“พูดอะไรไม่รู้เรื่อง!” อีกคนยังคงยืนกราน

เฟยเฟิ่งมองคนทั้งคู่ที่โมโหจนพูดจาไปคนละเรื่อง จึงถือโอกาสตัดสินใจแทน

“เข้าไปคุยกันข้างในเถอะ”



หย่งคังกรุ๊ปสมกับเป็นบริษัทรักษาความปลอดภัยระดับโลก โรงแรมราคาแพงที่สุดถูกเหมาปิดเพื่อจัดงานฉลองแซยิดของผู้นำโดยเฉพาะ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของหย่งคังต่างกระจายตัวอยู่ทั่วทุกที่เพื่อป้องกันไม่ให้บุคคลไม่ได้รับเชิญแฝงกายเข้ามาในงาน เฟยเฟิ่งเรียกเจ้าหน้าที่ห้าหกคนมาเคลียร์เส้นทางระหว่างทางไปห้องรับรองเพื่อไม่ให้มีพนักงานหรือแขกคนไหนมาเห็นสภาพของนักธุรกิจชื่อดังทั้งสอง อีกทั้งยังส่งคนไปตามผู้ติดตามของมิเกลที่รออยู่ชั้นล่างขึ้นมาด้วย

ยะตีมกับฮาฟิซมาถึงในไม่ช้า เมื่อทั้งสองเห็นสภาพผู้เป็นเจ้านายก็หันขวับไปขมึงตาใส่ตัวปัญหาทันที เฟยเฟิ่งสั่งให้คนไม่เกี่ยวออกไป ในห้องจึงเหลือแค่คนกันเอง

พิมพ์นาราขมวดคิ้วพลางเช็ดทำความสะอาดแผลบนใบหน้าแข็งกร้าวไม่สบอารมณ์อย่างเบามือ บริเวณมุมปากและโหนกแก้มปริแตกแดงช้ำน่ากลัว หลายครั้งที่เธอกดโดนแผลของชายหนุ่มโดยไม่ตั้งใจแต่เขากลับไม่ส่งเสียงใดๆ

หลังจากเสร็จสิ้นกับบาดแผลบนใบหน้ามือบางจึงบีบแขนคลำไหล่ของอีกฝ่ายเพื่อหาว่ามีส่วนใดแตกหักอีกหรือไม่โดยเฉพาะบริเวณแผลเก่าที่ถูกแทง เมื่อพบว่าไม่เป็นอะไรมากสุดท้ายจึงถอนหายใจ

การกระทำของหญิงสาวตกอยู่ในสายตาของทุกคน มิเกลมองคนข้างกายด้วยแววตาหลากอารมณ์ ใบหน้าที่เคยเต็มไปด้วยโทสะมลายหายไปจนแทบไม่เหลือร่องรอย ยะตีมหลุบตามองพื้นขณะที่ฮาฟิซยิ้มน้อยๆ ประดับมุมปาก เฟยเฟิ่งเกือบจะเรียกได้ว่าตกใจเพราะไม่คิดว่าคนแข็งกระด้างอย่างมิเกล ลูเซียส จะรู้จักใช้สายตาแบบนี้มองผู้หญิงด้วย และลีออนผู้ซึ่งถือผ้าเย็นประคบแผลบนหน้ามองคู่หมั้นของตนอย่างกราดเกรี้ยว

“สรุปเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่คะ” เฟยเฟิ่งเอ่ยถามทำลายความเงียบ

ยะตีมและฮาฟิซเหลือบมองเจ้านายของตน เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตจึงเริ่มเล่า

“เมื่อประมาณสามเดือนก่อนพวกเรามีนัดส่งมอบสินค้าไปทางตะวันออกกลาง คนของพวกเราถูกซ้อนแผนเพราะมีหนอนบ่อนไส้จนเสียสินค้าทั้งหมดไป แต่ถึงเป็นแบบนั้นการส่งมอบสินค้าก็ต้องดำเนินต่อให้เสร็จ หนอนบ่อนไส้ที่ยังจับตัวไม่ได้เป็นความเสี่ยงที่พวกเราต้องแบกรับเพื่อรักษาความน่าเชื่อถือของพวกเราเอาไว้ แต่ว่าของล็อตที่สองก็ถูกปล้นระหว่างทาง พวกคนที่ลงมือเป็นพวกหน้าใหม่ที่ไม่ได้เกี่ยวพันกับกลุ่มอิทธิพลไหนในยุโรป รอบนี้เราจับตัวหนอนบ่อนไส้ได้ มันบอกว่า...” ยะตีมปรายตาไปทางลีออน

“เป็นกลุ่มอิทธิพลของ ลีออน เฉิน”

ปึง!

“เป็นไปไม่ได้! ฉันจะไปวางคนที่ยุโรปทำซากอะไร ตอนนี้กิจการที่ต้องดูแลก็เยอะจนแยกหัวไม่ทันแล้ว!” ผู้ถูกกล่าวถึงทุบโต๊ะดังก้อง ใบหน้าขาวโมโหจนแดง

“แต่เราส่งคนไปตรวจสอบมาก็พบว่าคุณส่งคนเข้ามาจริงๆ” ยะตีมยังกล่าวต่อด้วยใบหน้านิ่งสงบ

“สามเดือนที่แล้วฉันส่งคนไปตามสัญญาจ้างที่โรมาเนียแต่คนฝีมือดีร้อยคนที่ส่งไปกลับตายเรียบ มือขวาของฉันไปตรวจสอบมาด้วยตัวเองบอกว่าพวกนั้นโดนอาวุธหนักถล่มศพแทบจำไม่ได้ กลุ่มอิทธิพลในยุโรปที่จะมีของแบบนี้ได้ไม่ใช่แค่แกเหรอ” ลีออนโมโหจนตาแดงก่ำ

“ปกติถ้าผลมันเป็นแบบนี้ฉันก็ไม่อยากจะส่งคนไปซ้ำแต่มือขวาของฉันยืนยันจะรับงานนี้ต่อ เดือนที่แล้วคนอีกร้อยคนถูกส่งไปอีกรอบ...ไม่มีใครรอด คนที่จะมีอาวุธขนาดนั้นได้ไม่ใช่แกเหรอ!”


_________________________________________________

ตามิเกลได้ทีอ้อนใหญ่ เจ็บตัวไม่ว่า แต่ต้องหาเรื่องถอนทุนคืน 55555555555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น