Bat Aunt ( ป้าแบท )

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

I SAY EP.40 ไม่พูดด้วย 2/2

ชื่อตอน : I SAY EP.40 ไม่พูดด้วย 2/2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.3k

ความคิดเห็น : 97

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2561 20:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
I SAY EP.40 ไม่พูดด้วย 2/2
แบบอักษร

I SAY YOU CRAZY Sm18+

Author : Bat Aunt (ป้าแบท)

.

..

...

เงียบ

.

.

.

.

เงียบ

.

.

.

เงียบ

.

.

.

.

ตู้มมมม!!! ปิ๊วๆๆๆ!!!

.

.

.

.

" ตายซะเถอะมึงงง!!! "

เสียงกดเกมอย่างเมามันส์ดังไปทั่วห้องปะปนกับเสียงพลิกหน้าของกระดาษ

" ฮ่าๆๆ เชี่ยซังมินแม่งกากว่ะ " บ่นให้เพื่อนที่อยู่ในทีมเดียวกันที่พึ่งโดนฆ่าตาย หลังจากเที่ยงเด็กหนุ่มทานข้าวเสร็จเพื่อนก็ไลน์มาชวนเล่นเกมแล้งมีหรือเด็กติดเกมอย่างเซนจะปฏิเสธ เสียงกดเกมในมือถือยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ คนที่นั่งอ่านเอกสารอยู่คิ้วขมวดแทบจะติดกัน เนื่องจากเสียงจากอีกคนกำลังทำลายสมาธิของตน อ่านข้อความในกระดาษซ้ำไปมาตั้งหลายรอบ

ปิ๊วๆๆ!! ปัง!ตูมมมม!!!

" เฮ้ออ เซนนายช่วยเบาเสียงลงหน่อยได้มั้ย " อูบินถอดแว่นสายตา เพราะความล้าทำให้ต้องหลับตานิ่งๆสักพัก ก่อนจะพูดบอกอีกคนเสียงนิ่ง

เซนหันมามองแล้วกลับไปสนใจเกมต่อ แถมยังพลิกตัวหันหลังให้อีกคน อูบินถอนหายใจมองเด็กที่นอกจากชอบเถียงแล้วยังชอบดื้อใส่อีก อาการแบบนี้คืออะไร งอนเขารึไง

" เซนชั้นบอกให้เบาเสียง " พูดซ้ำครั้งที่สองเสียงหนักและเรียบนิ่งกว่าเดิม แต่อีกคนก็ไม่มีทีท่าว่าจะฟัง

" ถ้าพูดแล้วไม่ฟังอีกชั้นจะโมโหแล้วนะ "

" จิ๊! " เซนจิ๊ปาก อยู่ๆความรู้สึกอยากร้องไห้เหมือนเด็กโดนพ่อดุขึ้นมา เซนหายใจเข้าออกแรงๆสองสามที เม้มปากแน่น ก่อนจะกดปิดมือถือว่างมันลงข้างหมอน

เมื่ออีกคนเงียบ อูบินก็กลับไปนั่งทำงานต่อ จนเวลาล่วงเลยไปเกือบๆ 10 นาที ก็ได้ยินเสียงสะอื้นปนเสียงสูดน้ำมูกดังขุ้นแผ่วเบา อูบินวางแฟ้มเอกสารในมือลง มองไปที่เตียง

" เป็นอะไร " อูบินถาม คำตอบที่ได้กลับมาคือเสียงสะอื้น จนเจ้าตัวต้องลุกขึ้นไปดู ตาคมมองว่าที่คุณแม่ที่ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ก่อนจะค่อยๆดึงผ้าห่มออกช้าๆ

" ฮือออ อย่ามายุ่ง! " เซนพูดเสียงขึ้นจมูก แข่งกันดึงชักกะเยอผ้าห่มกับอูบิน ด้วยความที่แรงของทั้งคู่พอๆกันทำให้ใช้เวลานานไปเกือบ 5 นาที จนเซนทนไม่ไหวตวัดผ้าออก มองอูบินด้วยสายตาเรียบนิ่ง ริมฝีฝากเม้มเเน่นกลั้นเสียงสะอื้น

" จะ อึก ไปไหนก็ไป " เซนพูดไล่อีกคนเสียงสะอื้นเจือความน้อยใจ อูบินขยับไปนอนตะแคงข้างอีกคน มือนึงท้าวแขน

" อย่ามายุ่ง! " เซนสะบัดหน้าหนีมือที่กำลังจะยืนมาเช็ดน้ำตาให้

" เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม " อูบินเมื่อเจออีกคนร้องไห้ ก็ถามด้วยเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิม มือข้างที่โดนปัดออกตอนนี้กลับลูบผมลูบแก้มเซนช้าๆ เพื่อปลอบให้ว่าที่คุณแม่หยุดร้องไห้สักที

" ผมไม่อยากท้องแล้วแม่งงงง!! ฮรึก! " เซนโวยวายใส่ เตรียมจะพลิกตัวหนีแต่โดนอูบินกักตัวไว้ก่อน เซนเบ๋ปากตุบมือไปที่อกแกร่งของอูบินแรงๆหนึ่งทีเพื่อแก้แค้นที่พูดเสียงไม่ดีใส่เขา ไอ้เขาก็อารมณ์อ่อนไหวเสียจริง เคยเห็นแต่ในหนังในยูทูป พอเจอเข้ากับตัวเองเขาเข้าใจอารมณ์คนท้องเลย

" ไม่เอาสิ พูดไม่เพราะอีกแล้วนะ " อูบินว่า พร้อมกับดึงเซนมากอด มือที่ใช้ท้าวหัวตัวเองอยู่ ใช้สอดเข้าไปใต้คอของเซนเพื่อที่จะได้นอนกอดอีกคนได้สบายมากขึ้น

เซนเองก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร ทั้งคู่นอนเงียบใส่กัน แต่ไม่ใช่ความเงียบที่ชวนอึดอัดเหมือนช่วงเช้า เซนนอนนิ่งๆสักพักก็เผลอหลับไป อูบินก้มลงหอมหัวเซนเบาๆ สอดตัวเองเข้าไปในผ้าห่มก่อนจะดึงขึ้นมาคุมอีกคน เซนขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหาท่านอน แล้วก็ลงล็อคได้ท่านอนสบายๆนั้นก็คือการนอนซบอกของอูบิน มุมปากกระตุกยิ้มมองว่าที่คุณแม่ที่พึงจะหลับปุ๋ยไป สงสัยต้องนอนเป็นเพื่อนซะเเล้วมั้งเนี้ย ผ่านไปสักพักอูบินเริ่มผล็อยหลับ ก็มีคนเปิดประตูเข้ามาทำให้ต้องหันไปมอง

" อุ๊ย! " คุณแม่ที่เปิดประตูเข้ามา กะจะมาเคลียร์สถานะการณ์การทะเลาะกันของลูกชายกับลูกสะใภ้ แต่ก็จ้องชะงักเมื่อมองไปที่เตียง

" เซนหลับแล้วหรอลูก " คุณแม่ถามเสียงเบา เดินเข้าไปดูคนหลับไม่รู้เรื่องบนอกของอูบิน

" ครับ " อูบินตอบ ก่อนจะลูบหลังกล่อมเซนช้าๆ เมื่ออีกคนเริ่มขยับตัว คุณแม่อมยิ้มเมื่อเห็นความน่ารักของทั้งคู่ สงสัยจะเคลียร์กันเสร็จเรียบร้อยแล้วสินะ

" เอาน้องนอนลงดีๆ ดีกว่ามั้ยอูบิน แม่ว่านอนอย่างนี้เซนจะปวดหลังเอาไว้ " แม่บอกด้วยความเป็นห่วงเพราะเซนนอนซบอกอูบิน ทำให้ช่วงบนต้องแอ่นขึ้น อูบินพยักหน้ารับก่อนจะค่อยๆขยับตัวเอาเซนนอนลงดีๆ

" แม่ช่วยหยิบแฟ้มเอกสารตรงโซฟาให้ผมหน่อยได้มั้ยครับ "

" ไม่ๆ ไม่ต้องทำเเล้ว ลูกนอนกับเซนไปนั้นแหละ เดี๋ยวแม่ทำแทนเอง "

" แต่ "

" เอ้ะ!ตาอูบิน ทำไมชอบขัดแม่จัง นอนกับน้องไปนั้นแหละ! กอดน้องด้วยเพราะคนท้องเค้าต้องการความอบอุ่นเข้าใจมั้ย! "

" เฮ้ออ ครับๆก็ได้ครับ งั้นผมฝากแม่ด้วยนะ "

" โอเค~ อ้อ! ตาอูบินช่วงเย็นน้องจะเข้ามาเยี่ยมนะ "

" ก็ดีเหมือนกันครับ เซนเค้าบ่นคิดถึงฮันซลพอดี  " พูดจบอูบินก็กลับไปสนใจเซนต่อ สายตาอบอุ่นมองคนหลับไปเรื่อย ทั้ง ตา จมูก ปาก เขาลูบผมเซนสองสามครั้งก่อนจะหลับตาลงตาม

ตกเย็นเซนตื่นมาก็ตกใจที่อยูาดีๆก็มีคนเต็มห้องทั้งครอบครัวของอูบินและครอบครัวของน้องสาวของอูบิน  เหล่าครอบครัวน้องสาวของอูบินแนะนำตัวก็ทำให้เซนรู้ว่า แม่ของไอ้อ้วงนั่นหรือน้องสาวของอูบินนั้นชื่อ ซองอา มีสามีชื่อ ชยอนู และมีลูกชายซึ่งก็คือไอ้อ้วงนั้นแหละ เมื่อแนะนำตัวกันเสร็จซองอาก็ปล่อยให้ฮันซลไปเล่นกับเซนได้โดยมีทุกคนคอยมองและยิ้มตาม ซองอาน้องสาวของอูบินก็ไม่ได้ว่าอะไรที่พี่จะชายมีเมียเป็นผู้ชายและสามารถตั้งท้องได้ เธอรู้สึกดีใจด้วยซ้ำที่เพื่อชายเลือกคนที่ดีแบบนี้มาเป็นคู่ชีวิต ซองอามั่นใจว่าเซนจะต้องเลี้ยงลูกได้ดีแน่ๆ  ก็คงจะมีแค่คุณย่านี่แหละน้าา ที่ยังไม่ปล่อยวางสักที แต่ซองอาคิดว่าคงอีกไม่นานหรอก คนแก่น่ะเวลาเห็นหน้าหลานก็ใจอ่อนทุกรายนั้นแหละ

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ป้านะจ้ะเด็กๆ 

คาดว่าน่าจะจบไม่เกิน 50 ตอนนะจ้ะ งื้อออ ดีใจจะได้หนีจากเด็กดอกอย่างพวกแกแล้วววㅜ_ㅜ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น