star_ss

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.29 ตามล่าหาแม่ไอ้อ้วน【ทิว❤มิน】

ชื่อตอน : EP.29 ตามล่าหาแม่ไอ้อ้วน【ทิว❤มิน】

คำค้น : EP.29 ทิวมิน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2561 21:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.29 ตามล่าหาแม่ไอ้อ้วน【ทิว❤มิน】
แบบอักษร

Update on 08.10.2018

【EP.29 ​ตามล่าหาแม่ไอ้อ้วน​】​



กฏของทีมนักล่าคือ

ข้อที่ 1 ห้ามแต่งตัวรวยทำยังไงก็ได้ให้ดูจนและเหมือนเด็กอายุไม่เกินยี่สิบปีหนีแม่เที่ยว

ข้อที่ 2 ทุกคนคือหนุ่มโสด ห้ามแสดงอาการใดๆ ว่ามีเจ้าของแล้ว โสดแบบเท่าเทียมกัน

ข้อที่ 3 สำคัญที่สุดคือทุกคนต้องทำตามกฏข้อ 1 และ 2 ให้ได้ หากใครแหกกฏหรือไม่ทำตามอย่างว่าง่ายต้องจ่ายค่าปรับเป็นเงินสดหนึ่งหมื่นบาทและเลี้ยงเหล้าฟรีเพื่อนเป็นเวลาสามวันติด




"กฏเหี้ยอะไรของมึงวะไอ้ทีน" ไอ้เนย์ถาม 


"อ้าว! เฮีย... ถ้าเฮียไปแบบปกติก็เป็นที่สนใจกันทั้งซอยดิ แต่ละคนแต่งเต็มกันทุกคนผมนึกว่าจะไปเดินแบบซะมากกว่าไปเที่ยว พวกเราจะต้องไม่ทำตัวให้เป็นที่สนใจมากนักเดี๋ยวเหยื่อรู้ตัวกันพอดีดิเฮีย โหยยย... เนียนๆ หน่อย" 


"เดี๋ยวๆ ข้อหนึ่งอ่ะกูพอทำได้นะเพราะกูหน้าเด็กอยู่แล้วแต่ไอ้ข้อสองนี่ดิมึงจะห้ามเพื่อ!!" 


"เออ! อันนี้กูเห็นด้วยกับไอ้ปู"  


"เฮียทิวกับเฮียปูอันเป็นที่เคารพรักคร๊าบบ.. เฮียสองคนตั้งใจฟังผมนะ งานนี้พวกเราจะไปแบบลับๆ ซึ่งเราทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าสันดานเฮีย เฮ้ย!! ไม่ใช่ๆ ผมหมายถึงนิสัยหวงก้างของเฮียสองคนอ่ะมันแรงแค่ไหน เกิดไปมีเรื่องชกต่อยกับคนอื่นเพราะมัวแต่หวงเมียหึงผัวนิแผนก็แตกภาระกินก็พังพอดี ฉะนั้นผมว่าเราควรห้ามกันไว้ก่อนเลยดีกว่าจะได้ไม่เสียแผนไงคร๊าบ" ไอ้ทีนร่ายยาว 


"กูไม่มีปัญหา" มินรีบตอบ 


"มึงนั่นแหละตัวดี อย่าคิดจะใช้โอกาสนี้อ่อยเหยื่อนะมึง!! กูเอามึงตายแน่" ผมรีบพูดดักทันที 


"หูยยย... นี่ยังไม่ทันไปเลยกูเริ่มเสียวสันหลังแล้ววะ ไอ้มินยิ่งเคยเป็นเดือนในหมู่สก๊อยซะด้วย อุ้ย!! กูลืมตัว" ไอ้บี้เอามือปิดปากแทบไม่ทัน 



ไม่ทันแล้วไอ้ควาย!! สร้างความร้าวฉานให้บ้านกูแล้วไงล่ะ แล้วแบบนี้กูจะปล่อยมันโสดต่อหน้ากูได้ไงวะ!!  



"ไอ้ฟิว! มึงสอนเด็กมึงด้วยการให้กินหญ้าแทนข้าวเหรอวะถึงคิดอะไรแบบนี้ขึ้นมาได้ นี่เราจะไปตามหาผู้หญิงแค่คนเดียวทำไมต้องตั้งกฏบ้าบอคอแตกอะไรแบบนี้ด้วยวะ!!" กูเหวี่ยงแม่งเลย  


"กูก็ว่าน่าสนุกดีออก หึหึ นานๆ จะได้ทำอะไรที่ชาวบ้านเขาไม่ค่อยทำกัน มึงจะคิดมากอะไรวะกะอีแค่กฏแค่สองสามข้อเอง ถือซะว่าคืนความสุขให้ประชาชนสักคืน คิดไรมากมาย" ไอ้ฟิวพูดจบก็ตบไหล่ผมเหมือนบอกให้ผมทำใจ 



ห่าเฮ้ย!! มันใช่เรื่องไหมเนี้ยะ!! 



"เฮียๆ ว่าแต่ไอ้คืนความสุขให้ประชาชนนี่คืออะไรอ่ะ ผมไม่เข้าใจ" ไอ้บี้ถามไอ้ฟิว 


"หึหึ ก็เพื่อนมึงเมียเพื่อนกูกับพี่ที่เคารพรักของเพื่อนรักมึงกับเมียเพื่อนรักกูจะได้โอกาสทำตัวโสดหนึ่งคืนไงล่ะ จากที่เก็บกดกันมานานกูว่างานนี้สนุกแน่" 



ไอ้บี้เกาหัวยิกๆ มันทำท่าชี้นิ้วไปมาไล่เรียงตามที่ไอ้ฟิวพูดอยู่นานกว่าจะเข้าใจว่าที่ไอ้ฟิวพูดหมายถึงใคร อย่าว่าแต่ไอ้ทีนงงเลยครับ แม่งกูก็มึนตามไปแป๊ปนึงกว่าจะรู้ว่าไอ้ฟิวพูดมีที่รักกูรวมอยู่ด้วย  



"กูเอาด้วย เพราะที่รักกูไม่นอกลู่นอกทางอยู่แล้วกูมั่นใจ หึหึ" ไอ้ปูพูดขึ้นอย่างมั่นใจในขณะที่ไอ้โจกลั้นขำแฟนตัวเอง  


"ถุย!! ไอ้ขี้อวด!!"  


"เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ งั้นแยกย้ายกันไปเตรียมตัวบ้านใครบ้านมันแล้วไปเจอกันที่จุดนัดหมายตอนห้าทุ่ม โอเคแยกย้ายได้!" พูดจบพวกมันก็แยกย้ายกันไปเลย 


"เดี๋ยวมึงไปรอกูที่ห้องทำงาน กูจะไปสั่งงานไอ้ต้นก่อนแล้วเราค่อยกลับคอนโด" ผมหันไปพูดบอกมิน 


"อ้าว! แล้วไอ้เด็กอ้วนล่ะ มึงจะทิ้งไว้ที่บ้านแม่กูเหรอ?" 


"แล้วมึงจะอุ้มมันไปเข้าผับด้วยรึไง ไปๆ ขึ้นไปรอกูบนห้องทำงานแล้วโทรบอกแม่หรือพี่ฟ้าก็ได้ว่าฝากเลี้ยงไว้ที่บ้านสักคืนก่อนแล้วพรุ่งนี้จะรีบเข้าไปรับ" 


"เออๆ สั่งเก่ง!! รีบๆ ล่ะ กูอยากกลับไปนอนพัก" 




ดูมันดิครับ จากที่ผมออกคำสั่งกับมันกลายเป็นมันมาออกคำสั่งกับผมแทน แต่มินมันก็คงเหนื่อยจริงๆ นั่นแหละ เพราะวันนี้มันต้องเล่นกับเด็กถึงสองคนเกือบทั้งวัน กว่ามิกกี้กับไอ้อ้วนจะหมดฤทธิ์พวกผมสองคนก็แทบหมดแรงเหมือนกัน




ผมปล่อยให้มินไปนั่งรอผมบนห้องทำงานแล้วเรียกไอ้ต้นกับเด็กในร้านอีกสองคนที่เป็นตัวหลักๆ ที่คุมงานทุกอย่างในร้านมาสั่งงานสำหรับคืนนี้ งานทุกอย่างที่สั่งไปไอ้ต้นจะควบคุมและทำได้ดีเสมอผมเลยไม่ต้องห่วงอะไรมาก แค่ให้มันอัพเดทงานให้ฟังแล้วก็สั่งงานมันเพิ่มจากเดิมอีกนิดหน่อยเป็นอันเสร็จ แต่เวลาก็ผ่านไปร่วมชั่วโมงเหมือนกัน ผมเดินขึ้นไปบนห้องทำงานเจอมินในสภาพที่นอนหมดแรงอยู่บนโซฟาตัวยาว  




"เฮ้ออ... ง่วงก็ไม่เข้าไปนอนรอในห้องนอนวะ" ผมเดินเข้าไปใกล้แล้วนั่งยองๆ ลงข้างมินที่กำลังนอนหลับไม่รู้เรื่อง 



จุ๊บบบ... 



"หึหึ คงจะเหนื่อยมากจริงๆ" ผมลูบลงที่หัวมินเบาๆ  


"อืออ..." มินขยับตัวแล้วค่อยๆ ปรืมตามองมาที่ผม 


"ทิว..." 


"อืม... จะนอนที่นี่เลยหรือจะกลับไปนอนที่คอนโด" 


"นอนนี่เลยได้ไหม กูขี้เกียจลุกแล้วอ่ะ" 


"ได้... งั้นลุกขึ้นไปนอนในห้องดีๆ ไป" 


"มึงนอนด้วยไหม?" มันลุกขึ้นนั่งขยี้หัวตัวเองจนยุ่งไปหมด 


"อืม.. เดี๋ยวกูตามเข้าไป" 


"แล้วมึงจะไปไหนอีก?" 


"เดี๋ยวกูให้ไอ้ต้นไปเอาเสื้อผ้าที่คอนโดมาให้ไง จะได้อาบน้ำจากที่นี่ไปเลย" 


"ชุดในตู้ที่นี่ก็มีนิ ใส่อะไรง่ายๆ ก็ได้" 


"เอางั้นเหรอ?" 


"อืม.. มึงจะได้พักบ้าง เล่นกับหลานมาทั้งวัน" 


"หึหึ งั้นก็ลุกขึ้น"  




มินก็ลุกขึ้นตามที่ผมสั่ง เราสองคนเดินเข้าไปให้ห้องนอนที่อยู่บนห้องทำงานของผม มินกระโดดขึ้นเตียงโดยไม่รีรอ ส่วนผมก็ปิดประตูเปิดแอร์ให้คุณชายเสร็จก็ตั้งนาฬิกาปลุกในโทรศัทพ์ก่อนจะเดินไปนอนลงที่เตียงข้างๆ มิน 



"ห่มผ้าด้วยมิน"  



มินขยับตัวเข้ามาหาผม ก่ายขาพาดที่ตัวผมมืออีกข้างก็พาดทับลงที่เอวของผม ผมดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้มิน กดจูบลงที่ขมับมินเบาๆ แล้วไม่นานนักเราก็อยู่ในห้วงนิทรา







"มินมึงจะเลือกเสื้อผ้าอีกนานไหม มีอยู่สามตัวกูเห็นมึงจับเข้าจับออกอยู่ครึ่งชั่วโมงแล้วนะ" 


"หูยย... มึงก็พูดเว่อไปป่ะ กูกลัวเสียค่าปรับไงเลยเลือกตัวที่ธรรมดาที่สุดเนี้ยะ"  


"ใส่เสื้อยืดสีดำเหมือนกู" ผมยื่นคำขาด 


"ไม่เอาอ่ะ สีดำไม่เด่น" 


"ยังไง?" ผมถาม 


"ใส่สีขาวดีกว่าเวลาโดนไฟมันจะเรืองแสง หึหึ" 


"ใส่สีดำเหมือนกู" เสียงผมเริ่มกดโทนเสียงต่ำลงเรื่อยๆ 


"ใส่เหมือนกันทำไม... โอเคๆ ใส่สีดำเหมือนมึงก็ได้วะ" แล้วมันก็โยนเสื้อสีขาวกลับเข้าไปในตู้แล้วหยิบเสื้อสีดำที่วางทิ้งอยู่บนที่นอนขึ้นมาใส่ 


"ขนาดยังไม่ไปถึงไหนยังเสียงต่ำใส่กูขนาดนี้ มึงอย่าหลุดกฏนะเว้ยทิว เสียดายเงินตั้งหมื่นนึงนะ"  


"มึงบอกตัวเองเถอะ" ผมตอบกลับ 


"ทำไม?" 


"มึงนั่นแหละตัวดี วันนี้ห้ามทำตัวเกินโคต้าไม่งั้นกูไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น!!" 


"โหหห... มึงอ่ะคิดมาก นี่กูไปตามตัวแม่ไอ้อ้วนเพื่อช่วยมึงนะทิว"  


"ไม่ต้องมาพูดดี กูเตือนมึงแล้วนะจำไว้" 


"เออ!! เข้าใจแล้ว!! ขู่เก่งยังกับหมา"




กว่าจะได้เคลื่อนตัวออกมาจากร้านผมก็แทบจะหักคอเมียตัวเองทิ้งคาห้องเพราะแม่งเถียงเก่งเหลือเกิน ไหลไปเรื่อย เอาจริงๆ คืนนี้มันคงคิดไปเที่ยวสนุกซะมากกว่ามั้งเพราะมันรู้ดีว่าถึงมันไม่ทำอะไรสักคนไอ้ฟิวเพื่อนผมก็จัดการทุกอย่างเอง หึหึ กูจะปล่อยมึงได้ยังไงไอ้แห้ง







"มึงไปหาที่จอดรถรอกูแถวนี้แล้วกัน ถ้ากูโทรตามต้องมาหากูภายใน 5 นาที" 


"ครับนาย" 


"โหห... มึงเว่อไปป่ะทิว รัชดารถติดจะตายมันไปวนรถมาหามึงได้ภายในห้านาทีนี้โคตรเว่อเลยนะ" 


"จริงครับคุณมิน ผมก็ว่า....." 


"คำสั่งกูก็คือมึงต้องทำให้ได้" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง 


"ได้ครับนาย" 


"เออ! ไปได้แล้ว ป่ะมิน" 


"โหดเกิ๊นนน... มึงนี่สงสารลูกน้องตัวเองบ้างก็ได้นะ"  


"กูคุมคนเยอะมึงจะให้กูใจดีกับพวกมันทุกเรื่องไม่ได้หรอกนะมิน ถ้าเกิดมันไม่กลัวกู ไม่ให้ความเคารพกูแล้ววันนึงเกิดพวกมันไม่ทำตามที่กูสั่งขึ้นมากูก็เสียการปกครองซิ" 


"เออๆ กูไม่เถียงก็ได้ ว่าแต่เราจะไปเจอพวกพี่ฟิวที่ไหนอ่ะ" 


"หึหึ เวลาถามกูก็ช่วยมองหน้ากูด้วยมินไม่ใช่มองสาวๆ ข้างทาง กูรู้นะมึงคิดอะไร" 


"อะไร! ป่าวมองเหอะ กูก็มองมึงอยู่นี่ไงแต่กูกำลังเริ่มทำตามกฏต่างหากล่ะ ใช่ไหมเพื่อน" มันทำท่ากอดคอผมเหมือนเพื่อนกอดคอเพื่อนเดิน 


"หึ! น้อยๆ หน่อยเหอะ ถ้ามึงทำเกินกว่าเหตุเมื่อไหร่แค่เงินไม่กี่บาทกูจ่ายได้หมดมึงจำไว้" 


"โหหห... อย่าเครียดๆ เดี๋ยวไม่สนุก เฮ้ย!! เดี๋ยวงานไม่สำเร็จ ป่ะๆ ไปหาพวกพี่ฟิวกัน" 


"กูเตือนมึงแล้วนะ" ผมพูดย้ำ 


"เออ! รู้แล้วน่า อย่าทำหน้าโหดได้ป่ะ" 


"กูทำหน้าปกติ" ผมตอบ 


"เออๆ ปกติคือมึงโหดทุกวัน ช่างหน้ามึงเหอะ!!"






"เดี๋ยวทิว!!" อยู่ๆ มินมันก็หยุดเดินแล้วแหกปากขึ้นเสียงดัง 


"อะไร?" ผมหันไปถาม 


"มึงอ่ะลืมทายาให้ไอ้อ้วนป่ะ ยาแก้แพ้ที่พี่เนย์ให้มาอ่ะ" 


"เออว่ะ คงไม่เป็นไรหรอกมั้งไม่ได้ทาแค่ครั้งเดียวเอง พรุ่งนี้ค่อยทาให้มันก็ได้นิ" 


"ไม่ได้! มึงรอเดี๋ยวกูโทรหาแม่แป๊ป" พูดจบมันก็เดินไปหามุมที่เงียบที่สุดโดยมีผมเดินตามไปติดๆ





มินมันโทรไปสั่งแม่มันครับ บอกให้อาบน้ำให้ไอ้อ้วนก่อนนอนอย่าลืมทายาให้ไอ้อ้วนด้วย มันบอกว่าที่ไอ้อ้วนแพ้ก็เพราะผมกับมันเป็นผู้กระทำความผิดต้องรับผิดชอบให้ดีที่สุด โถถถ... บทมึงจะจริงจังเนอะกูนี่เพลียเลย แค่แพ้สบู่เหลวนิดเดียวทำเป็นเรื่องใหญ่เหมือนขับรถชนคนปางตาย ฮ่าๆๆ กูขำเมียตัวเอง





"โอเค เรียบร้อยเดี๋ยวแม่กูจัดการให้" มันขัดโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋ากางเกง 


"มึงตื่นเต้นมากไปรึเปล่า?" ผมแกล้งถาม 


"กูตื่นเต้นอะไร เปล่าเหอะ!! มึงคิดดูนะถ้าเราเอาเด็กไปคืนแม่เขาแล้วลูกเขามีรอยมีผื่นขึ้นตามตัวแม่เขาจะไม่โกรธเราเอาเหรอ" 


"ไม่โกรธมั้ง เพราะขนาดลูกเขายังเอามาทิ้งไว้ให้กูเลยนิ" ผมตอบ 


"เออ... มันก็จริงอย่างที่มึงพูด" มินพูดเสียงเบา 


"หึหึ เรื่องนี้ถือว่ามึงทำดีกูชื่นชม งั้นคืนนี้กูอนุญาตให้มึงกินเหล้าได้ดีไหม?"  


"โหหหห... เรื่องนี้ไม่ต้องอนุญาตเหอะทิว เพราะยังไงกูก็กิน" พูดจบมันก็เดินผิวปากสบายใจนำหน้าผมไปเลย หึหึ  


"เฮ้ย!! มึงรู้เหรอว่าพวกไอ้ฟิวอยู่ไหน" ผมตะโกนถามตามหลัง 


"ไม่รู้!! มึงก็รีบเดินตามมาดิ" 




ผมได้แต่ส่ายหัวกลั้นขำเมียตัวเอง บางทีมึงก็ทำให้กูรู้สึกหลายอารมณ์ในเวลาไม่ถึงห้านาที นี่ซิมินตัวจริงเสียงจริงคนที่กูแพ้ให้ทุกทาง





ตอนนี้พวกผมรวมตัวกันเป็นที่เรียบร้อย ไอ้ทีน ไอ้นัน ไอ้บี้เต้นเป็นลิงโดนน้ำร้อนลวกอย่างสนุกสนาน ผมดึงตัวมินไว้ทันไม่งั้นมันคงไม่ต่างจากไอ้สามตัวนั้นแน่ๆ ไอ้ฟิวปล่อยให้ทุกคนได้ชิวกันประมาณครึ่งชั่วโมงก็เรียกตัวไอ้พวกลิงสามตัวกลับมารวมพลอีกครั้ง 




"โหหห... กำลังมันส์เลย"  


"หมดเวลาสนุกล่ะไอ้ฟาย!!" มินหันไปว๊ากเพื่อนตัวเอง มันคงอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่เพราะมันไม่ได้ไปร่วมสนุกด้วยไง 


"เฮียก็กั๊กเพื่อนผมเกิ๊นนน! ปล่อยมันบ้างก็ได้นะเฮีย"  


"หึหึ เรื่องของกู" ผมตอบ 


"อ้าว!! แบบนี้เฮียผิดกฏป่ะเนี้ยะ" ไอ้นันพูดขึ้น 


"ผิดกฏเหี้ยอะไร กูไม่ไปเองเหอะ!!" มินหันไปตอบไอ้นันก่อนจะหันมาทำตาขวางใส่ผม  


"พวกมึงเลิกเถียงกันได้แล้ว นู้นๆ เป้าหมายเราเดินมานู้นล่ะ" ไอ้ทีนชี้ไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังกอดแขนผู้ชายหน้าตาบ้านๆ แล้วเดินหัวเราะอย่างมีความสุขเข้ามาในร้าน 


"เออ คนนี้จริงด้วย! ใช่ไหมทิว" มินหันมาพูดกับผม 


"อืม... คงใช่" ผมตอบ 


"มึงรู้จักเขาไหม?" 


"ไม่" ผมตอบทันที 


"ตอบไวนะมึง มั่วป่ะเนี้ยะ" 


"ก็กูจำหน้าคนที่กูนอนด้วยทุกคนไม่ไหวนี่หว่า" ผมตอบ 


"หืออ... ไอ้! ไอ้..." 


"เดี๋ยวๆ พวกมึงอย่าเพิ่งทะเลาะกัน เสียการเสียงานหมด"  


"เออไอ้มิน มึงอย่าเพิ่งโวยวายเฮียเขาดิ เฮียฟิวเอาไงต่ออ่ะ" ไอ้บี้หันไปถามไอ้ฟิว 


"เฮ้ยทิว!! ผู้หญิงคนนี้!"  


"อะไรของมึงอี๊กกก!!" ไอ้ทีนกำลังจะอ้าปากด่ามินแต่มันเจอสายตาของเพื่อนมันถึงกับงับปากเก็บทันที 


"ผู้หญิงคนนี้ กู...." 


"มึงทำไม?" 



ทุกคนต่างเงียบและตั้งใจฟังสิ่งที่มินกำลังจะพูด 



"คนนี้กูเคยเห็น"  


"เห็นที่ไหน?" ผมถาม 


"เออ เห็นที่ไหนวะ"  


"กูเคยเจอเขาที่ห้างตอนที่เราไปซื้อเสื้อด้วยกันไง" 


"มึงไม่ได้จำคนผิดใช่ไหม" 


"ไม่ๆๆ คนนี้ไงที่เขาจับเสื้อตัวเดียวกับกูแต่เขาไม่เอา ก่อนหน้านี้กูเคยเห็นผู้หญิงแอบมองมึงพอกูหันไปมองเขาก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว แต่กูไม่มั่นใจว่าใช่คนเดียวกันไหม" 


"แน่ใจนะมิน" ไอ้ฟิวถาม 


"แน่ดิพี่ ผมจำได้" 


"แสดงว่าเขาคงแอบตามมึงสองคนมาสักพักแล้วแหละ" ไอ้ปูพูดขึ้น 


"แชรดดด... เอาไงต่ออ่ะเฮียฟิว" ไอ้ทีนถามด้วยความอยากรู้ 


"ไอ้ทีนมึงเดินเข้าไปหาผู้ชายคนที่ผู้หญิงคนนั้นควงอยู่แล้วพาออกไปข้างนอกร้านแล้วเอาซองนี้ให้มัน รู้ใช่ไหมว่าต้องบอกมันว่าอะไร" 


"โหหห... รู้ดิเฮีย ผมฉลาดนะคร๊าบ" ไอ้ทีนรับซองจากไอ้ฟิว 



ถ้าให้ผมเดาคงเป็นเงินปิดปากให้จากหายนั่นแหละครับ 



"โจ ต่อไปหน้าที่มึง" 


"ห๊ะ! ให้ผมทำอะไรเหรอ?"  


"เฮ้ยๆ โจเกี่ยวอะไรด้วยวะ" ไอ้ปูดึงเมียตัวเองไปยืนข้างๆ ทันที 


"ไอ้ปูจ่ายหมื่นนึงหลังจบงาน" 


"เฮ้ย!! ไรวะ" ไอ้ปูโวยวาย 


"มึงผิดกฏไง จบไหม!" ไอ้เนย์หัวเราะเยาะทันที ไอ้ฟิวยักคิ้วพอใจ 


"โจเดี๋ยวมึงเดินเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น ทำยังไงก็ได้ตามวิธีของมึงเลย กูให้เวลาครึ่งชั่วโมงมึงต้องพาผู้หญิงคนนี้ออกจากร้านแล้วไปเจอพวกกูที่นี่" ไอ้ฟิวยื่นกระดาษให้ไอ้โจ 


"ผมเนี้ยะนะ" 


"มึงนั่นแหละ ผู้หญิงคนนั้นเขาไม่รู้จักมึงแน่นอน ถ้าพวกกูเข้าไปคงได้ฉุดออกจากร้านมากกว่าพาเดินออกไปเงียบๆ กูว่าเขาคงมีข้อมูลเพื่อนไอ้ทิวกับมินไม่มากก็น้อย ฉะนั้นมึงเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดแล้วที่สำคัญกูอยากรู้ว่ะว่ามึงจีบผู้หญิงเป็นรึเปล่า หึหึ" 



ไอ้โจถึงกับอึ้งแดก มันคงตกใจน่าดู มันคงไม่คิดว่ามันจะได้เป็นตัวหลักของเรื่องนี้ ส่วนไอ้ปูแอบขำเมียตัวเองก่อนจะตบที่ไหล่ไอ้โจเป็นการให้กำลังใจ 



"พี่โจไหวไหมอ่ะ" มินถาม 


"พี่เหรอ เอ่อ..." ไอ้โจหันไปมองไอ้ปูที่นั่นจิบเหล้าเข้าปากก่อนจะหันมายิ้มให้เมียตัวเอง 


"กูรู้ว่ามึงทำได้ แต่มึงจะได้ทำครั้งนี้เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย ถือซะว่าเป็นการช่วยเพื่อนกูกับน้องชายที่รักของมึงไง" 


"โหหห... เฮียโคตรใจกว้างอ่ะ ยอมให้แฟนตัวเองหิ้วหญิงต่อหน้าต่อตาเลยว่ะ" ไอ้ทีนปรบมือรัวๆ ไอ้ปูเลยถีบมันไปทีนึงด้วยความหมั่นใส้ 


"ยังไงๆ ไอ้ปูมันอนุญาตแล้วนะโว๊ยยย!"  


"เปลี่ยนคนไม่ได้เหรอพี่ฟิวให้ไอ้บี้หรือไอ้นันทำแทนไม่ได้เหรอ" 


"ไม่เป็นไรน้องมิน เดี๋ยวพี่ทำเอง"  



มินทำหน้าออกจะเป็นห่วงพี่ที่เคารพรักของมันซะเกินเหตุ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เองทำเป็นห่วงซะเว่อวัง หึ!! 



"แฟนกูเอง" ไอ้ปูอวดเมียตัวเองอย่างภาคภูมิใจ 


"เดี๋ยวนี้ไอ้โจมันได้เชื้อมึงไปเยอะเลยนะ หึหึ" ไอ้ห่าปูทำหน้าตาโคตรกวนตีน  


"พวกมึงอย่ามัวแต่ชมกันเสียเวลาว่ะ ไปๆ โจมึงไปทำหน้าที่ พวกกูจะรอดู" ไอ้ฟิวผลักไอ้โจให้ออกไปทำหน้าที่ 



ป๊าบ!!!  



มิอาจรอดพ้นฝ่ามือไอ้ปูไปได้ สมน้ำหน้าเสือกไปผลักเมียมัน ถ้ามาผลักที่รักกูเป็นกูถีบนะไม่ใช่ตบ 



"ไอ้สัสผลักเมียกู!" 




ไอ้โจถอนหายใจเฮื้อกใหญ่แล้วหันมามองไอ้ปูก่อนจะเดินไปยังโต๊ะที่ผู้หญิงคนนั้นยืนอยู่ ไอ้ทีนเดินไปกอดคอผู้ชายที่มาด้วยคนนั้นเดินออกไปยังกับเพื่อนสนิท ไอ้นั่นทำหน้าเอ๋อมึนงงเล็กน้อยแต่ก็ยอมเดินตามไอ้ทีนไป พวกผมยืนดูสถานการณ์อยู่ที่โต๊ะแล้วจิบเหล้าไปพลางๆ 




"พี่โจจะไหวป่าววะ รายนี้ไม่เคยจีบใครซะด้วย เฮ้ออ..." มินถอนหายใจ 


"จริงเหรอวะไอ้มิน พี่โจไม่เคยจีบใครเลยเหรอวะ?" ไอ้บี้ถาม 


"เออดิ! ตั้งแต่กูรู้จักพี่โจมาก็สนิทแค่พี่ม่อนพี่ชายกูนี่แหละ ไม่เคยเห็นจีบสาวเลยสักครั้ง" 


"หึหึ ไม่เคยจีพสาวแต่เคยจีบมึงไม่ใช่รึไง"  


"พูดอะไรของมึงทิว พี่โจเขาแค่สับสนแล้วที่สำคัญกูไม่ได้ชอบผู้ชายเหอะ พี่โจเป็นแค่พี่ชายกูเข้าใจยัง!!" มินหันมาว๊าก 



กูพูดผิดตรงไหนวะ เรื่องจริงทั้งนั้น!! 



"พวกมึงเรื่องกัดกันได้แล้ว อดีตเป็นยังไงกูไม่สนกูรู้แค่ตอนนี้มันเป็นของกู จบนะ!!" พูดจบไอ้ปูก็กระดกเหล้าเข้าปาก คิ้วขมวดแน่น สายตาแม่งไม่หันไปมองที่ไหนนอกจากจ้องไปที่ไอ้โจเมียมันนู้น 


"โหหหห... พี่โจก็ไม่เบาว่ะ เข้าไปแป๊ปเดียวเจอนางพญางูเขียวรัดรอบตัวแล้วเว้ย" ไอ้เนย์พูดขึ้น 




พวกผมเลิกเถียงกันแล้วหันไปมองที่โต๊ะนั้นทันที 



ปึก!! 



เสียงแก้วกระแทกลงบนโต๊ะ  



"ไอ้เหี้ย! อย่าเพิ่งทำแผนกูพังนะเว้ย" ไอ้ฟิวคว้าแขนไอ้ปูไว้แน่น 


"เอามือออกไป!!" ไอ้ปูพูดเสียงเรียบ 



มันพยายามข่มใจอยู่แน่ๆ ไอ้ห่ากูจะดูว่ามึงจะทนได้นานแค่ไหน ฮ่าๆ เป็นกูนี่เดินไปสอยผู้หญิงออกล่ะ 



"งานนี้มีเสียวว่ะ กูไม่รู้จะเสียวพี่โจโดดข่มขืนหรือเสียวเฮียกูไปกระชากตบผู้หญิงดี" ไอ้นันพูด สายตานิ่งๆ ของไอ้ปูหันมามองไอ้นันสามวิไอ้ห่านี่วิ่งหลบตีนแทบไม่ทัน 


"ไหนๆ พี่โจเข้าไปนานยังวะ" ไอ้ทีนเดินกลับมาที่โต๊ะสมทบกับพวกผม 


"นู้นๆ มึงดูเงียบๆ อย่าถามเยอะ" ไอ้บีสะกิดไอ้ทีนไอ้มองไปที่ไอ้ปู 


"หูยยย... ถือว่าเด็ด" ไอ้บี้รีบเอามือปิดปากไอ้ทีนทันที 




ภาพที่พวกผมเห็นอยู่ตอนนี้คือไอ้โจกำลังถูกผู้หหญิงคนนั้นกอดรัดฟัดเหวี่ยงนัวเนียกันสุดๆ ไอ้โจโคตรนิ่งแต่ดูมีชั้นเชิงพอสมควร พวกผมไม่รู้ว่ามันคุยอะไรกันบ้างหรอกครับแต่ดูแล้วผู้หญิงก็เล่นด้วยกับไอ้โจ จะไม่เล่นด้วยได้ไงไอ้โจมันหน้าตาใช่ย่อยที่ไหน ไม่งั้นไอ้ปูจะกัดฟันเก็บอาการตัวเองขนาดนี้เหรอ  




"เฮ้ยๆ ผู้หญิงโคตรแรงเลยว่ะ" 




ป๊าบบบ!! 




"มึงไม่ต้องพูดออกเสียงก็ได้ไอ้ฟาย!!"  



ไอ้ปูนิ่งกว่าเดิม พวกผมก็เริ่มร้อนๆ หนาวๆ กลัวเพื่อนจะวางระเบิดร้านเขาครับ 



"เฉียบ!! ไอ้โจนี่ไม่ทำให้กูผิดหวังจริงๆ ว่ะ" ไอ้ฟิวปรบมือรัว 


"เฮ้ยๆ พี่โจพาผู้หญิงคนนั้นออกจากร้านแล้ว" 




ไอ้โจแอบหันมามองเพื่อนผมก่อนเดินออกจากร้านไปกับผู้หญิงคนนั้น ไอ้ปูไม่รอช้าครับกระชากคอเสื้อไอ้ฟิวเดินออกจากร้านทันที ไอ้เนย์เดินหัวเราะตามหลังไอ้ฟิวไป ผมควักตังค์ให้นันจัดการเคลียร์ค่าเสียหายแล้วเดินตามไอ้ปูออกไป 




"พี่โจกูจะรอดไหมเนี้ยะ"  


"กูว่ารอดจากผู้หญิงแต่ไม่รอดเพื่อนกูสังหารโหดคืนนี้แน่นอน หึหึ" ผมตอบมิน 


"พี่กูไม่น่ามาเจอเพื่อนมึงเลย น่าสงสารอ่ะ"  


"รีบๆ เดินเหอะอย่าพูดมาก"  




ผมกดโทรศัพท์โทรตามลูกน้องให้ขับรถมารอตามที่ผมสั่ง ส่วนไอ้ฟิวโดนไอ้ปูกระชากคอขึ้นแท็กซี่ไปแล้วครับไอ้เนย์เลยต้องวิ่งไปเอารถเพื่อขับตามออกไป







"ทิวรถติดฉิบหายเลยว่ะ มีทางอื่นป่ะ"  


"มึงห่วงไอ้โจ?" ผมหันไปถาม 


"ก็ห่วงอ่ะ แต่กูอยากรู้เรื่องผู้หญิงคนนั้นมากกว่า" 


"แล้วไป"  


"มันใช่เวลามาหึงกูไหม นาทีนี้ต้องเป็นกูไม่ใช่เหรอที่ต้องรู้สึกแบบนั่น"  


"ยิ้มทำไม!! นี่กูกำลังด่ามึงอยู่นะ" 



ผมนั่งยิ้มแบบไม่ตอบโต้อะไรมันสักคำ 



"โถ่เว้ย!! มึงอ่ะขับรถให้มันเร็วกว่านี้ได้ไหมวะ!!" มินหันไปว๊ากใส่ลูกน้องผมแทน 


"ครับๆ ผมรีบสุดแล้วนะครับคุณมิน" 


"ขับแซงไป!!"  


"ใจเย็นๆ น่า หึหึ" 

ผมล็อคคอมันเข้ามากอด ไอ้นี่นิทำผมมันเขี้ยวฉิบหาย 






ผมใช้เวลาเกือบครึ่งช่วงโมงนั่งเถียงกับที่รักผมบนรถ เถียงเรื่องโคตรไร้สาระ เหมือนมันหงุดหงิดอยู่ตลอดเวลาเลยนั่งเถียงผมบ่นผมตลอดทาง หูชาเลยกู 




"นั่นไงพี่ฟิว"  


"เดี๋ยวๆ รอกูด้วยมิน" ผมรีบเดินตามมินไปติดๆ 


"ไอ้ทิวมึงมาก็ดีล่ะ มาช่วยกูห้ามไอ้ปูหน่อยดิ ไอ้เหี้ยนี่กลัวเสียเมียให้สาวว่ะ ฮ่าๆๆ กูขำ" 


"ไอ้ปูนั่งหน้าเครียดอยู่บนโซฟาตัวยาวโดยมีไอ้เนย์กับไอ้ฟิวนั่งประกบข้าง" 


"คอนโดใครอ่ะพี่?"  


"คอนโดไอ้เนย์ ไอ้นี่มันซื้อคอนโดไว้พาสาวมาซั้ม" 


"ปากดีนะมึง พวกมึงก็มีคนละห้องเหมือนกูนั่นแหละแค่อยู่คนละที่" 



ควับ!! 



นั่งไง สายตาเล็งมาที่กูล่ะ 



"กูขายทิ้งนานแล้ว" ผมรีบตอบโดยไม่ต้องรอคำถาม 


"ขายทิ้งเหี้ยอะไรคร๊าบเพื่อน แค่มึงทิ้งร้างไม่ได้ใช้งานนานไม่ใช่เหรอวะ หึหึ" 


"ไอ้เหี้ยปู!! ปากหมาจริงๆ กูขอให้เมียมึงโดนผู้หญิงคนนั้นข่มขืนแม่งเลย" 



พรึ่บ!! 



ไอ้ปูลุกขึ้นยืนทันที 



"ห้องมึงชั้นสิบใช่ไหม เลขห้องอะไร?!!" มันหันไปถามไอ้เนย์ 


"ฉิบหายล่ะ ไอ้ห่าทิวเดี๋ยวเสียแผนหมด" 


"มึงใจเย็นดิ สองคนนั้นเพิ่งขึ้นไปแค่ห้านาทีเองแก้ผ้าไม่ทันหรอก" ไอ้ฟิวสุมไฟเข้าไปอีก 




พวกผมนั่งคุยกันไม่นานนักไอ้นัน ไอ้บี้ ไอ้ทีนก็มาถึง 




"เฮีย... พวกผมมาแล้ว!"  


"ทำไมพวกมึงมาเร็วจังวะ" มินหันไปถามเพื่อนๆ ตัวเองที่วิ่งหอบแห่กมาหยุดยืนข้างผม 


"พวกกูแว้นพี่วินมาว่ะ กลัวมาไม่ทัน" 


"เอาไงต่ออ่ะพี่ฟิว ขึ้นไปเลยป่ะ" มินหันไปถามไอ้ฟิว 


"ไอ้เนย์มึงเตรียมมาพร้อมนะ" 


"อืม.. ครบ" 


"งั้นก็พร้อม จัดไป" ไอ้ฟิวลุกขึ้นยืนแต่ไอ้ปูครับ แม่งเดินไปถึงหน้าลิฟท์แล้ว … 


"หูยยย... โคตรตื่นเต้นเลยว่ะ" ไอ้บี้พูดขึ้น 


"ตื่นเต้นเหี้ยอะไรของมึง?" ไอ้เนย์หันไปถาม 


"ตื่นเต้นจะได้รู้เรื่องเมียเก่าเฮียทิว แล้วก็อยากรู้ว่าพี่โจเสร็จเมียเก่าเฮียทิวรึยัง" 




ป๊าบบบ!!! 




โป๊กกกก!! 




"โอ๊ยยย!! ผมล้อเล่นครับเฮีย หูยยย... ตบซะเจ็บจริงเลย" 



ผมตบกระบาลมันไปที ส่วนอีกเสียงคือฝีมือไอ้ปูเพื่อนรักผมครับ  



"มันใช่เวลาไหม!!" ไอ้นันทำท่าจะโบกเพื่อนตัวเองซ้ำอีกครั้ง




ตอนนี้พวกผมยืนอยู่หน้าห้องไอ้เนย์เป็นที่เรียบร้อย ไอ้เนย์ควักกุญแจออกจากกระเป๋าแล้วยื่นไปให้ให้ปู ไอ้นี่มันไม่รอช้าคว้าเอากุญแจมาแล้วไขประตูทันที




"เฮ้ย!!"






"ฉิบหายแล้วไง"




"งานนี้ใครจะรอดบอกกูที"





"แม่งเอ้ย!!"





TBC.


ความคิดเห็น