เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

ตอนที่ 55 คราดารานักฆ่าเข้าร่วมกิจกรรมคู่รัก

ชื่อตอน : ตอนที่ 55 คราดารานักฆ่าเข้าร่วมกิจกรรมคู่รัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 103

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2561 16:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 55 คราดารานักฆ่าเข้าร่วมกิจกรรมคู่รัก
แบบอักษร

​ตอนที่ 55 คราดารานักฆ่าเข้าร่วมกิจกรรมคู่รัก

“เพื่อศึกษา หาเพื่อน เผชิญโลกกว้าง ประมุขสมาคมเชียไรเนียส่งลูกชายตัวน้อยแบกความเคะไปเรียนที่สำนักพญายม พร้อมสาวน้อยปีศาจแพะผู้คุ้มกันสุดโหด บัดนั้นเรื่องราวแห่งการกลิ้งตกบันไดจึงเริ่มขึ้นด้วยชีวิตสุดหรรษา บ้าบอคอแตกทั้งปีจ้า”

“เมื่อมีวิกฤติ**…ลุกกะจะใช้นายน้อยเป็นโล่เองค่ะ!!!”

       ยามวิกาล เมืองออร์อินดอท์[ใส่ทุกอย่างที่หมาน้อย]

          ภายในห้องพักสำหรับผู้มีตำแหน่งระดับสูง ฐานะพิเศษ อาชีพนักฆ่า โซฟีในชุดเดรสกระโปรงสั้นนอนเกลือกกลิ้งบนเตียงชิดริมหน้าต่าง ผ้าห่มกองไว้ใกล้หัวเตียง นักเชิดหุ่นน้อยพลิกหัวพลิกหาง เรือนเกศาลอนยาวแผ่สยายกระจายและพันรัดยุ่งเหยิง นางกอดตุ๊กตาแมวแนบเนินอก ดวงตาสีฟ้ากะพริบถี่ หัวคิ้วหลุบต่ำให้รู้สึกหนักอึ้งปานเจ้าตัวกำลังตัดสินเรื่องสำคัญ

          นอกห้องปรากฏแสงเดือนส่องไสว ในห้องปรากฏแสงตะเกียงส่องสลัว

          สาวน้อยว้าวุ่น อกสั่นกระเพื่อม นางกลิ้งและซุกหน้าจมหมอน ไม่นานก็พลิกหงายท้อง ถอนหายใจและหยิบจุกมณีขึ้นพินิจอีกครั้ง

          มณีสีใสแพรวพราวมีลักษณ์เหมือนแหวน กระนั้นมีส่วนผิดแปลกคือด้านหนึ่งเป็นมณีเม็ดโต อีกด้านรูปทรงกรวย นุ่มนิ่มๆ

          ครุ่นคิดว่าควรลองดีหรือไม่ เพราะเมรัยอุสาให้มาเป็นของตัวแทน หากยามใดโซฟีคิดึงพี่สาวผู้น่าหม่ำก็จงใช้สิ่งนี้ทดแทนความรักไปก่อน “ฮึบ”นักเชิดหุ่นน้อยปิดตาและกำจุกมณี นางคลานตัวเข้าหลบใต้ผ้าห่มประหนึ่งเด็กน้อยมุดเข้าฐานทัพลับ ตุ๊กตาแมวนั่งพิงหมอนเฝ้ามองกองผ้าขยับดุกดิก เงาดำสั่นระริก อากาศหนาวเย็นแลมีลมฝน โซฟียุ่งกับวัตถุปริศนาพักหนึ่ง นานจนตุ๊กตาแมวเริ่มห่วงว่าเจ้านายจะขาดอากาศหายใจ

          ครั้นแว่วเสียงสะยิวระลอกหนึ่ง โซฟีโผล่ศีรษะกลมจากกระดอน นางเลิกผ้าห่มและนั่งลงขอบเตียง สีหน้าแดงระเรื่อด้วยความเอียงอาย

          “ไม่เห็นอะไรใช่ไหมแคนดี้”

          เรื่องนี้จะให้ตุ๊กตาแมวคู่หูรู้มิได้ เพราะแม้แต่โซฟียังมิอยากเชื่อว่านางจักลงมือทำจริงๆ

          “..”

          แคนดี้ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ โซฟีถอนใจฟู่ วางใจ

          เจ้าตุ๊กตุ๋นอยากบอกแม้มองมิเห็น แต่มันสามารเดาได้ว่าเจ้านายทำอะไร ซึ่งหากโซฟีรู้แคนดี้คิดเช่นนี้ นางจักจับมันซุกใต้เตียงทันทีเป็นการลงโทษ

          “///”

          โซฟีนั่งนิ่งสองต้นขาแนบชิดสนิทกัน สองเท้าบิดส่ายอย่างกระส่ำกระส่าย เนื้อผ้าไหมอาภรณ์ที่นางสวมใส่แลเนื้อบางโปร่งใส หัวไหล่ผิวนวลมีจุดสีชมพูระบายดุจแต้มดอกซากุระ พวงแก้มเริ่มปรากฏแถบแดงระเรื่อและเริ่มล่ามถึงใบหูกระจิ๋ว ต้นคอ โซฟีพยายามปรับลมปราณให้มั่นคงราบเรียบดั่งเช่นเวลาปกติ นางก้าวลงเตียงอย่างแผ่วบางปานกลัวพื้นห้องถล่ม นักเชิดหุ่นน้อยเดินก้าวแรกพลันน่องขาสั่นเทิ้ม กระนั้นแม้รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวเช่นไร นางฝืนข่มกลั้นไว้สุดแรงใจ สีหน้าบิดเบี้ยวกระนั้นก็แลมีเสน่ห์เย้ายวนปานหมีน้อยมีไข้  

          ก้าวสอง ก้าวสาม ก้าวสี่

          ลองเดินให้เหมือนคนปกติ ผลปรากฏว่านางก็ทำได้นินา โซฟีโล่งอกสบายใจ แม้ทุกก้าวจะสร้างแรงสั่นขับให้ร้อนรุ่ม กระตุกๆทุกขณะจิต ทว่านางทนไหว

          เตาะแตะ เตาะแตะ

          ลองซ้อมเดินรอบห้องแล้วถือว่าผ่าน คราวโซฟีนั่งพักสักครู่ นางหย่อนก้นกระแทงเตียง ตุบ

          “อ๊ะ”

          ความร้อนปะทุดั่งมีดวงไฟลุกโชติช่วงบริเวณใต้สะดือ เลือดลมเดือดพล่าน โซฟีน้ำตาคลอเบ้า เกือบยกมือปิดปากมิทัน นางพลั่งพลาดร้องเสียงล่อแหลมเช่นนี้ได้อย่างไร ยังดีที่นางอยู่ในห้องส่วนตัว นักเชิดหุ่นน้อยปากยุ่ง คิ้วขมวดรูปปมรองเท้า นางควรเลิกดีหรือไม่ ทำเช่นนี้รังแต่ส่งผลให้ภาพลักษณะนางเสื่อมเสีย เวลาไปข้างนอกหากไม่ระวังพลาดร้องเสียงแมวเหมียวเช่นนี้ คงโดนคนรอบด้านมองด้วยสายตาแปลกๆแน่ โซฟีกลัดกลุ้มหนักใจ นางตัดสินมุดผ้าห่มเพื่อปลดพันธนาการแสนชั่วร้ายของหมอผีเมรัย กระนั้นมันไม่สำเร็จ โซฟีปลดมิได้ “เอ๊ะ!!”

          เมรัยมิเคยเตือนน้องสาวที่รักว่าเจ้าของเล่นนี้ใช้แล้วต้องใช้ตลอดเวลาหนึ่งวัน หากยังไม่ครบกำหนดเวลา โซฟีก็ต้องเล่นกับมันอย่างหลีกเลี่ยงมิได้

          “…#@$”

          พี่สาวบ้าที่สุด บ้า บ้า!! แล้วคราวนี้ข้าจักทำเช่นไร

          “กระซิกๆ”นักเชิดหุ่นน้อยตกหลุมพรางนางมารร้าย คราวหน้าที่พบกันโซฟีสัญญาจักล้างแค้นด้วยการใช้เจ้าของเล่นพิเรนทร์นี้กับเมรัย เอาคืนให้สาสม กระนั้นใจจริงโซฟีมิกล้าหรอก เมรัยเป็นพี่สาวมิใช่หรือ โซฟีเป็นน้องสาวก็ยอมๆให้หน่อยก็แล้วกัน เฮ้อ นักเชิดหุ่นน้อยคอตก นอนหมดสภาพอย่างมืดมน นางเหลียวมองตุ๊กตาแมว มันจ้องมองนางกลับเช่นกัน

          สนุกหรือไม่เจ้านาย…

          ตุบ

          ไม่ต้องตอบก็รู้ว่าโซฟีรู้สึกเช่นไร นักเชิดหุ่นน้อยนำตุ๊กตาแสนรักมากอดระบายความร้อนรุ่มที่กำลังแผดเผาทรวงอก จักว่ามันก็ไม่เลวนะ…

          “ข้างนอกมีงานดอล์ฮาโล”

          เมืองออร์อินดอท์ขึ้นชื่อเรื่องตุ๊กตา ทุกๆสามเดือนจักมีเทศกาลพิเศษเกี่ยวกับตุ๊กตาให้ชาวเมืองและนักท่องเที่ยวเข้าร่วมทำกิจกรรมต่างๆ สร้างเสียงหัวเราะเจื้อยแจ้ว และความสนุกสนามอย่างยิ่ง งานที่กำลังจัดในค่ำคืนนี้คืองานดอล์ฮาโล งานเทศาลที่มีต้นกำเนิดจากนิทานโบราณเล่าผสมผสานกับจุดเด่นของเมือง ในงานที่จัดขึ้นทั่วเมือง ผู้คนจักแต่งตัวเป็นภูตผีปีศาจ แม่มด ลูกมด ปีศาจ สัตว์ประหลาด ภูต แฟรี่ ยักษ์ มนุษย์หมาป่า อมนุษย์ เผ่าพันธุ์แห่งความมืดมากมาย สิ่งสำคัญนอกเหนือการแต่งตัวเป็นผีแล้ว คนผู้นั่นต้องพกตุ๊กตาติดตัวด้วยหนึ่งตัว ถือเป็นบัตรเข้าร่วมกิจกรรมที่ทางเมืองออร์อินดอท์จัดขึ้น กิจกรรมมากมายมีทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่

          กิจกรรมมีของรางวัล และของรางวัลส่วนมากคือตุ๊กตาหายาก ขนมหวาน เงินทอง  

          ได้ข่าวว่างานคืนนี้มีความพิเศษแตกต่างจากทุกปี เนื่องด้วยเจ้าเมืองออร์อินดอท์เก็บดาวตกได้นั้นเอง

          งานกิจกรรมโซฟีมิสนใจ แต่ที่ดึงดูดใจสาวน้อยคือพวกตุ๊กตาแปลกๆ โซฟีกอดแคนดี้ จับยกแขน และซุกจมูกสูดกลิ่นท้องของมัน “แคนดี้ตัวหอมจัง” พฤติกรรมล่อแหลมเข้าค่ายผู้คลั่งไคล้ โซฟีไม่เคยแสดงตัวตนเช่นต่อหน้าผู้ใด กระนั้นเมรัยและอีซีโอแอบเห็นตอนโซฟีเล่นกับแคนดี้บ่อยครั้ง “ถ้าอยากเล่นพุงก็เล่นพี่สาวสิ” เมรัยกัดผ้าเช็ดหน้า ร้องตัดพ้ออย่างน้อยเนื้อต่ำใจ “ไม่รู้ว่ามันตัวผู้หรือตัวเมีย แต่ถ้าเป็นตัวผู้…” อีซีโออาจไม่มีสิทธิ์หวงโซฟี กระนั้นเขาพร้อมกำจัดบุรุษเพศทุกคนที่กล้าเหลือบมองชายกระโปรงนาง

          “ฮึๆ”

          คืนนี้มีดวงเดือนสาดแสงกลางฟ้า ไร้เงาเมฆฝนกระนั้นมีหมู่เมฆขาวลอยประปราย โซฟีเปลี่ยนอาภรณ์ ถอดชุดนอน สวมเสื้อสีดำ สวมกางเกงลิง สวมถุงน่อง หวีผม จัดการใบหน้า นางไม่ลืมแต่งตัวให้เข้ากับสังคม งานเทศกาล โซฟีมีเครื่องประดับมิมาก กระนั้นนางมีของที่สามารถใช้ได้สำหรับงานครั้งนี้ นักเชิดหุ่นน้อยใช้อุ้งมือแหวกท้องแคนดี้และหยิบหูกระรอก และหางกระรอกสีน้ำตาลใหญ่ๆ

          คืนนี้นางแต่งเป็นลูกกระรอก สวมหูปลอมที่แลสมจริง มันสามารกระดิ้นและฟุบลู่ต่ำได้ด้วย เวลาตกใจก็หูตั้ง เวลาเศร้าก็หูพับ เวลาอยากขู่ก็ยิงลำแสงใส่เหมือนยอดมนุษย์สวมกางเกงใน  

          หางกระรอกขนฟูใหญ่ยักษ์ขนาดเท่าความสูงโซฟี แม้กังวลกับขนาดของมัน กระนั้นถือเสียว่ามันไม่เตะตาและแปลกแยกละกัน

          ภาวนาอย่าให้นางสะดุดตาใครก็พอ

          โซฟีส่องกระจกเช็ดความพร้อม เห็นว่าตัวเองน่ารักน่ากอดแล้วก็ดีใจ อมยิ้ม นางวางท่าหว่านเสน่ห์ บิดเอว ยกนิ้ว สะบัดหาง

          “แฮร่”

          ท่าข่มขู่เขย่าขวัญก็น่ากลัวใช้ได้

          เมื่อมั่นใจว่าปกปิดดวงตาสีแดงทับทิมเรียบร้อย นักเชิดหุ่นน้อยคว้าตุ๊กตาแมวคู่หู ออกไปเผชิญโลกแห่งแสงสีสัน เสียงแตรแห่งดารา และพรมลิขิตด้ายแดง งานนี้เจ้าหญิงจักยอมจับมือเจ้าชายหรือไม่ เพื่อเป้าหมายที่นางหมายตาต้องเอามาให้ได้!!!

          --

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น