สวนผัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Mission15...เลื่อนขั้นจากคนจีบมาเป็นเมีย

ชื่อตอน : Mission15...เลื่อนขั้นจากคนจีบมาเป็นเมีย

คำค้น : เมีย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2561 15:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Mission15...เลื่อนขั้นจากคนจีบมาเป็นเมีย
แบบอักษร

“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเธอเป็น ‘เมีย’ ฉันตามนั้น” 

ณ คอนโดกันนาร์  เวลา 19.05 น.

Part:ฟาริดา

            อือออ...ห้าววววเมื่อยอ่ะ ฉันค่อยๆลืมขึ้นมองไปรอบๆทำไมไม่คุ้นเลยนะโอ๊ยยย ปวดหัวชะมัดที่นี่ที่ไหนว่ะ? เอ๊ะ!!จำได้ว่าเมื่อวานเจอกันนาร์แล้วกันนาร์ก็พามาที่คอนโด ใช่!!นี้มันคอนโดของกันนาร์ แล้ว..แล้วๆฉันกับกันนาร์ก็มี...

            “ฮือออออๆๆๆๆมะไม่จริงอ่ะ”ฉะฉันเสียตัวให้กันนาร์แล้วอ่า ฮือออ ฉันไม่เหลืออะไรแล้วเสียทั้งตัวเสียทั้งใจ แกร๊บ!! เสียงเปิดประตูดังขึ้นฉันจึงหันไปมอง

            “ตื่นแล้วหรอ? แล้วร้องไห้ทำไม?”ไอ้บ้าถามมาได้ร้องไห้ทำไมก็เพราะนายนั่นแหละข่มขืนฉันอ่ะ ไอ้บ้า!!!

            “นะนายข่มขืนฉัน ฮือออๆๆ”ความบริสุทธิ์ของฉันไอ้บ้าๆๆๆๆ

            “ข่มขืน? เหอะ!!เธอสมยอมเองต่างหาก” สะสมยอม?

            “สมยอมบ้าอะไรของนาย!!!ฉันไม่ได้เต็มใจสักหน่อย!!”ใช่!!!ใครมันจะไปเต็มกันถึงฉันจะชอบเขาก็เหอะ

            “แน่ใจนะ?แล้วใครกันที่เคลิ้มเรียก กันนาร์ๆห่ะ!!?” เอ่อ

            “เอ่อออ ฉันเอง แหะๆ”ยัยโง่!!เธอจะไปยอมรับทำไมเนี่ยยย เดียวกันนาร์ก็หาว่าใจง่ายหรอก ฉันได้แต่ด่าตัวเองในใจ

            “เฮ้อออ ลุกไปอาบน้ำแล้วออกไปกินข้าว เรามีเรื่องต้องคุย”สั่งๆๆๆเสร็จก็เดินหันหลังออกไปปล่อยให้ฉันนั่ง งงอยู่บนที่นอน

            “เร็วๆ!!!!” หื้ม!!ไอ้บ้า

            “รู้แล้วววว”ตอบกันนาร์เสร็จฉันก็ลุกหยิบผ้าขนหนูแล้วเข้าไปอาบน้ำทันที

30 นาที่ผ่านไป~

            อ่า~สดชื่นนนน หลังอาบน้ำเนี่ยมันดีจริงๆเลย

            “นี่! อาบนานขนาดนั้นควักไส้ออกมาล้างหรอ?”ปากเสีย

            “ไอ้บ้า!!ใครเขาควักไส้ออกมาล้างยะ ประสาท”

            “มากินข้าวได้แหละจะได้กินยา”กันนาร์พูดจบฉันก็เดินไปที่โต๊ะทานข้าวเพื่อจะได้กินข้าว หิวจะตายห่าละเนี่ยย แต่ว่า?

            “กินยาอะใยอ่ะ อ้ำๆๆ”ฉันถามกันนาร์ทั้งๆที่ข้าวอยู่ในปาก

            “ยัยสกมกเอ้ย!!”กันนาร์พูดแล้วเอามือมาเช็ดเศษข้าวที่ติดอยู่ที่ปากฉัน อ่า ใจเต้นแรงเป็นบ้าเลย

            “ก็ยาแก้ไข้ แก้อักเสบแล้วก็ยาคุมฉุกเฉิน เธอคงยังไม่อยากท้องหรอก จริงไหม?”ฉันฟังกันนาร์พูดแล้วพยักหน้าตาม ใช่ ฉันคงยังไม่พร้อมที่จะมีเขาตอนนี้หรอกเพราะฉันยังเรียนไม่จบและอีกอย่างก็ไม่รู้ว่ากันนาร์จะยอมรับเด็กในท้องฉันหรือเปล่าอีกด้วย

            “หรืออยากท้องก็ได้นะ ฉันมีปัญญาเลี้ยง” ฉันเงยหน้ามองกันนาร์ทันทีที่เขาพูกออกมาแบบนั้น

            “คะใครจะไปอยากท้องกันเล่า!!”พูดจบฉันก็ลุกออกมาจากโต๊ะทานข้าวแล้วมานั่งอยู่ที่หน้าทีวีแทน แต่กันนาร์ก็ยังตามอีก หื้มม ฉันหน้าแดงจนจะไหม้อยู่แล้วเนี่ยย

            “อิ่มแล้วหรอถึงลุกมา หืม?”ถามไม่ถามเปล่ายังยื่นหน้ามาใกล้ฉันอี๊กกก

            “อะอิ่มแล้ว!!มีอะไรจะพูดกับฉันก็พูดมาสิ”

            “ก็ดี!เข้าประเด็นเลยแล้วกัน”

            “อะไรอ่ะ?”

            “ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเธอเป็น ‘เมีย’ ฉันตามนั้น” อ่ออเป็นเมียนี้เอง เรื่องแค่นี้สบายมาก

            “อ่อออ แค่นี้ ห้ะ!!! เป็นเมีย!!!”บ้าๆๆๆบ้าไปแล้วเป็นมะเมียนี้นะ!!

            “ใช่ มีอะไรน่าสงสัยไม่ทราบในเมื่อฉันกับเธอมีอะไรกันแล้วเธอก็เป็นเมียฉันไง?”หืมม...พูดได้น่ามั่นใส้มาก!!

            “ไม่เป็น!!!มีอะไรแค่ครั้งเดียวฉันไม่นับ!!”

            “งั้นมามีอีกสัก 10 ครั้งดีไหม?จะเป็นเมีย ม่ะ”พูดจบกันนาร์ก็พลุกเข้ามาหาฉัน

            “กรี้ดดดด กันนาร์หยุดนะ อืมมม อ่าส์ กันนาร์ปล่อยๆๆพอแล้วๆๆยอมๆๆอ่าส์ อืมกันนาร์”กันนาร์ซุกไซ้ซอกคอฉันอย่างหื่นกระหายแล้วยังทำรอยเพิ่มอีกไอ้บ้าเอ้ย!!

            “ว่าไงนะ?”

            “ฉันยอมเป็นเมีย เอ้ย!! แฟนๆๆนาย”เป็นแฟนก็พอแล้วมั้งงงง

            “ไม่เอาอ่ะ จะเป็นผัวเมีย”กันนาร์พูดอย่างเอาแต่ใจพร้อมกันกอดอกอย่างงอแงง

            “เฮ้ออ เมียก็เมีย”ฉันอย่างเหนื่อยใจ

            “ดี งั้นเรื่องต่อไป”ห้ะ?ยังมีอีกอ่อ

            “เรื่องอะไรอีกกก”

            “ไอ้คนที่ชื่อแฟรงค์ เธอเป็นอะไรกับมันห้ะ!!ถึงยอมให้มันไปอยู่ที่คอนโดเธอ!!! ตอบ!!” เห้ออ เรื่องนี้นี่เอง เรื่องที่ทำให้ฉันต้องเสียตัวให้กันนาร์

            “ฟังนะ กันนาร์พี่แฟรงค์เขาเป็นๆๆ...”ฉันแกล้งกันนาร์ด้วยการตอบช้าๆเพื่อให้เขาโมโหเล่นๆแล้วก็ได้ผลเสียด้วยสิ

            “เป็นอะไร!!!”ฮ่าๆๆๆๆตลกชะมัดหน้ากันนาร?ตอนนี้คือแดงมากกเพราะอารมณ์โมโห

            “ฮ่าฮ่าๆๆๆเป็นพี่ชายฉันเองง่ะ”ฮ่าฮ่าๆๆน่าตอนนี้ฮากว่าอีกพอบอกว่าเป็นพี่ชายกันนาร์สตั้นไปเลย

            “พี่ชาย?”

            “ใช่ พี่ชายที่คลานตามกันออกมาเลยละ”ฉันตอบกันนาร์ออกไปด้วยท่าท่างจริงจังเดียวเขาจะหาว่าฉันโกหก

            “ละแล้วพี่เธอมาอยู่ที่คอนโดเธอทำไม?”กันนาร์พูดเสียงสั่นเชียวววว

            “พี่ฉันมาทำธุระที่กรุงเทพเลยมาอยู่กับฉันอีกสองสามก็กลับแล้วแหละ ที่นี่เข้าใจหรือยังห่ะ?”ฉันอธิบายเรื่องทุกอย่างให้กันนาร์ฟัง

            “อืม ขะขอโทษ”ห้ะ?

            “ห้ะ? วะว่าไงนะ”

            “ขอโทษที่ทำร้ายเธอ”กันนาร์ขอโทษฉันเนี่ยนะ เขินวุ้ว

            “ก็คนมันหึงนี่หว่า”เสียงกันนาร์พึงพร่ำ

            “ว่าไงนะ?”ฉันถามเขาเพื่อความแน่ใจทั้งๆที่ฉันได้ยิน

            “เปล๊า!!”แหมมม เสียงสู๊งงงเชียวนะ น่าแดงด้วยน่ารักจัง อ่า~นี่ฉันรักกันนาร์เพิ่มอีกแล้ว ว่าแต่...

            “กันนาร์...?”ฉันเรียกกันนาร์เบาๆเพื่อจะถามสิ่งที่ฉันคงใจอยู่

            “ว่า?”กันนาร์หันมามองฉัน

            “นายจะให้ฉันอยู่ในฐานะเมีย นาย...ชอบฉันแล้วหรอ?”ใช่นี่แหละถามที่คาใจฉันอยู่

            “.................”เงียบคือสิ่งที่กันนาร์บอกกลับมา

            “ว่าไง?นายชอบหรือรู้สึกอะไรกับฉันบ้างแล้วใช่ไหม?” เหมือนคือความเงียบ

            “...................” อึก!ฮือออออ คนบ้า

            “คนบ้าๆๆฮึกๆๆถะถ้าไม่ชอบกันจะมาบอกให้เป็นเมียทำไมห่ะๆๆ”ปึกๆๆฉันพูดไปทุบกันนาร์ไปด้วย

            “.................”กันนาร์ยังปล่อยให้ทุบเขาอยู่อย่างนั้นจนกระทั่ง หมับ!!

            “ฮืออออ ปล่อยยๆๆนะไอ้คนไม่มีหัวใจ!!”ยิ่งบอกให้ปล่อยกันนาร์ก็ยิ่งกอดฉันแน่นขึ้น ใช่ อ่านไม่ผิดกันนาร์กอดฉันอยู่

            “ยัยบ้าเอ้ยย!! หยุดร้องแล้วฟัง!” ไม่ฟังๆๆๆๆๆ

            “ไม่!!ไม่ฟัง ไม่ได้ยิน ไม่ฟังๆๆๆบู้บู้ๆๆบราๆๆ”ฉันเอามือปิดหูพยายามสะบัดหน้าเพื่อไม่ให้ได้ยินสิ่งที่กันนาร์กำลังจะพูด

            “หยุดร้องฟาร์!!!!”กึก!!หยุดทันทีที่กันนาร์ตะวาด แต่กลายเป็นเบะปากจะร้องอีก

            “ฮึก!!”ตอนนี้ฉันกำลังห้ามไม่ให้ตัวเองร้องเพราะหน้ากันนาร์ดุม๊ากก

            “เห้อออ ฟังฉันนะฟาร์ ถ้าฉันไม่รู้สึกอะไรคงไม่ให้เธอเป็นเมียหรอกจริงไหม?ฉันจะฟันแล้วทิ้งก็ได้ ถ้าฉันไม่...รู้สึกอะไรเลยใช่ไหม?หืม?”กันนาร์พูดพร้อมๆกับมือที่ค่อยปัดเส้นผมให้ฉัน

            “...................”ฉันเงียบเพื่อที่จะฟังกันนาร์พูดต่อ

            “...ฉันจะไม่หึง  ไม่หวงเธอสักนิดเลยถ้าฉันไม่รู้สึกอะไร ตอนนี้ฉันอาจจะยังไม่สามารถบอกเธอได้ว่าฉันความรู้สึกไงต่อเธอได้อย่างเต็มร้อยแต่ฉันคิดว่าฉันสามารถรักเธอได้อย่างเต็มร้อยอย่างแน่นอน”กันนาร์มองตาฉันเพื่อเพิ่มความเชื่อมั่นให้กับฉัน

            “....................”แต่สิ่งที่กันนาร์พูดออกมามันทำให้ฉันอะไรไม่ออกสักนิด มันทั้งตื่นเต้น ดีใจ มีความสุข ทุกอย่างมันรวมกันไปหมดมันเป็นความรู้สึกที่บอกว่าสิ่งที่พยายามมาตลอดมันไม่ได้ศูนย์เปล่า

            “ว่าไงครับ?ฟาร์จะรอให้กันนาร์คนนี้รู้สึกกับฟาร์ได้เต็มร้อยได้ไหมครับ หืม?”ฉันไม่ได้ตอบอะไรออกไปเพียงแค่พยักหน้าเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าฉันตกลงที่รอเขา รอวันที่เขาจะสามารถรักฉันได้อย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ 

ไรต์: กลับมาแล้วจ้าาาาาาา มาน้อยแต่มานะ

อย่าพึ่งลืมกันน้าาาา งานเยอะจริงๆๆ ปี 3 ก็งี้ งานเพียบบ!!

ความคิดเห็น