악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย25

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2561 12:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย25
แบบอักษร

​악마 ปีศาจเขียน​





เมียมาเฟีย๒๕




หลังจากที่นางแบบสาวกลับไปในห้องก็กลับมาเงียบเพราะไม่มีใครกล้าเอ่ยเสียงออกมา ชานยอลมองคนอื่นๆที่อยู่ในห้อง พอไม่มีอี้เฟยก็ไม่รู้ว่าจะคุยกับใคร เจมส์ก็เอาแต่อ่านนิตยสารจีน ทั้งๆที่อ่านไม่ออก หลินหลินเอาแต่ก้มหน้ามองเท้าตัวเอง แจ็คสันกับมาร์คก็นั่งทำงานของตัวเอง ส่วนมาเฟียหนุ่มก็นั่งจ้องหน้าจอคอมอยู่ที่โต๊ะทำงานเหมือนกัน


เฮ้ออออ....


เสียงถอนหายใจลากยาวของชานยอลทำให้คนในห้องต้องละสายตาจากงานขึ้นมามอง


"เบื่อ" มาเฟียหนุ่มถาม ชานยอลพยักหน้ารับ 


"ออกไปขับรถเล่นไหม" ชานยอลฉีกยิ้มกว้าง แต่ก็ต้องหุบยิ้มลงฉับไวเมื่อมาเฟียหนุ่มพูดออกมาอีกครั้ง


"ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวจะออกไปสร้างเรื่องอีก" มาเฟียหนุ่มรีบพูดเพราะเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าครั้งหนึ่งชานยอลเคยเอารถออกไปแล้วต้องไปตามกลับถึงที่โรงพัก


"สงสัยหลอนครั้งที่พี่ชานยอลเอารถออกไปขับ" มาร์คพูดขึ้นขำเพราะเขาก็พอจำได้ครั้งที่ชานยอลเอาลูกรักของผู้เป็นนายไปขับ ชานยอลยิ้มออกมา เพราะจำวีรกรรมของตัวเองได้เหมือนกัน


"ไปดูงานที่คาสิโนไหม เดี๋ยวผมพาไป" มาร์คเสนอ แต่ได้ยินเสียงของมาเฟียหนุ่มกับแจ็คสันร้องขึ้นก่อน


"เดี๋ยวนี้ เอาใหญ่แล้วนะ" แจ็คสันพูด เพราะเดี๋ยวนี้มาร์คมักจะออกไปสร้างเรื่องกับชานยอลบ่อยๆ มาร์คหน้างอเล็กน้อยไม่ได้โตตอบกลับ


"งั้นไปเดินเล่นได้ไหม ให้มาร์คไปด้วยก็ได้" ชานยอลพูดยิ้มๆมาเฟียหนุ่มมองคนรักนิ่ง ชั่งใจที่จะให้ไปดีหรือไม่ ก็สองคนรวมตัวทีไรมีเรื่องทุกที ดีนะที่เดี๋ยวนี้แบคฮยอนท้องแก่ไม่งั้นคงออกไปวิ่งหัวซุกหัวซุนเป็นเพื่อนกันอีก


"ไม่ก่อเรื่อง" ชานยอลพยักหน้าหงึกๆ มาเฟียจ้อง


"สัญญา" ชานยอลให้คำมั่น แต่มาเฟียไม่ค่อยจะมั่นใจในคำสัญญาของคนรักสักเท่าไร ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจคนรัก เขารู้ว่าคนรักจะทำตามที่สัญญาจริงๆ แต่เขากลัวว่าจะมีเรื่องมันวิ่งเข้าหาคนรักมากกว่า 


"ไม่เที่ยวก็ได้ แต่ขอไปท่าเรื่องของคุณหยางหยางได้ไหมอ่ะ เมื่อคืนดูในทีวีว่าที่ท่าเรือมีงานจัดสินค้าระหว่างจังหวัดด้วย" ชานยอลพูดยิ้มๆ เมื่อคืนที่นั่งรอคนรักอาบน้ำเขาเห็นในจอทีวีรายงานเกี่ยวกับสถานที่จัดงานสินค้าของแต่ละจังหวัด โดยจัดที่ท่าเรือของมาเฟียแห่งลุ่มน้ำ ไม่คิดว่ามาเฟียอย่างหยางหยางจะอนุญาตให้ใครมาใช้ท่าเรือเพื่อจัดงาน แต่ก็ดีเขาอยากจะไปเดินดูสินค้า แถมยังมีพวกอาหารทะเลขายอีก


"แล้วที่จะไปมันไม่ได้เรียกว่าเที่ยวเลยเหรอ" มาเฟียขัด ชานยอลยิ้มแหะๆอย่องเขินนิดๆ มาเฟียหนุ่มส่ายหัวน้อยๆก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ชานยอลรีบลุกขึ้นลากเก้าอี้ไปนั่งตรงข้ามกับคนรัก 


เฮ้อ...


มาเฟียถอนหายใจออกมากับการกระทำของคนรัก


"ชานยอลจะไปที่ท่าเรือฝากดูแลด้วย" เมื่อปลายสายรับเขาจึงบอกจุดประสงค์ของตัวเอง ปลายสายรับคำอืมคำนึงแล้วตัดสายไป


"มาร์ค นายไม่ต้องไป ยังมีงานค้างอยู่ เจมส์ นายจะไปด้วยหรือเปล่า" เมื่อสั่งลูกน้องเสร็จจึงหันมาถามญาติที่มีสิทธิ์เป็นอา เจมส์นึกอยู่สักพักจึงพยักหน้ารับ เพราะไม่รู้ว่าจะไปไหนเหมือนกัน 


"ฝากดูแลชานยอลกับเด็กนั่นด้วย" ชานยอลยิ้มออกมาเมื่อคนรักอนุญาต ส่วนหลินหลินก็ยิ้มอย่างเขินอายที่ดูเหมือนว่ามาเฟียหนุ่นจะเป็นห่วงเธอเหมือนกัน


"โดยเฉพาะชานยอล ถ้าเกิดอะไรขึ้น" มาเฟียเงียบไป ทำให้ชานยอลกลั้นใจตัวเกร็งเพื่อฟังที่คนรักจะพูดต่อ


"นายจะไม่ได้ก้าวออกจากบ้านอีกเลย" ชานยอลพยักหน้ารับ 


"จะไม่ก่อเรื่อง จะเดินเล่นเฉยๆ พบเห็นอะไรก็จะเดินหนี แต่ถ้าเจอคนรู้จักขอเข้าไปทักนะ" มาเฟียพยักหน้าอนุญาต แค่เจอคนรู้จักคงไม่เป็นไร แถมที่นั่นหยางหยางคงให้คนคอยตามดูแลอยู่แล้ว


"ถ้างั้นไปเลยนะ" มาเฟียพยักหน้าอีกครั้ง ทำให้ชานยอลยิ้มกว้างออกมาแล้วลุกขึ้นเดินไปดึงมือหลินหลินกับเจมส์เดินออกจากห้อง คริสมองตามคนรักกระทั้งประตูห้องปิดลง


"จะดีเหรอครับนาย" แจ็คสันพูดอย่างเป็นห่วงคนที่เพิ่งจะเดินออกไป


"ให้มาร์คตามไปก็ได้นะครับ เดี๋ยวทางนี้ผมจัดการเอง" แจ็คสันพูดอีกครั้ง ทำให้มาเฟียหนุ่มนิ่งไปสักพัก


"งั้นก็ตามไป" คำพูดของผู้เป็นนายทำให้มาร์คยิ้มออกมาก่อนจะก้มหัวลงเล็กน้อยแล้วรีบวิ่งตามชานยอลไป


"รีบขนาดนี้คงไม่ไปช่วยกันก่อเรื่องหรอกนะ" แจ็คสันพูด ทำให้คริสส่ายหัวยิ้มเท่านั้นไม่ได้พูดอะไรออกมา





ชานยอลก้าวเข้าไปในรถเบาะหลัง ส่วนเจมส์กับหลินหลินก็นั่งหน้าเหมือนเดิม พวกเขาทั้งสามเดินทางโดยใช้รถของเจมส์อีกครั้ง


"เกอ" ชานยอลซึ่งกำลังจะปิดประตูรถต้องชะงักมือด้วยเสียงที่ดังตามมา


"มีอะไรหรือเปล่า" เขาถาม เพราะกลัวว่ามาเฟียหนุ่มจะให้ลูกน้องลงมาตาม ไม่ให้เขาไปแล้ว


"ผมจะไปด้วย" ชานยอลฉีกยิ้มออกมาพร้อมกับพยักหน้ารับ หลังจากนั้นเจมส์ซึ่งเป็นคนขับรถโดยที่รถก็เป็นของมาเฟียนั่นแหละ เขาติดเครื่องยนต์แล้วขับไปตามเส้นทางที่ชานยอลบอก เห็นแบบนี้เขาก็ไม่คุ่นทางของประเทศแผ่นเดินใหญ่แบบนี้หรอกนะ


"เลี้ยวเข้าไปจอดในบริษัทเลย ช่องวีไอพีนั่นแหละ" ชานยอลบอกเมื่อรถวิ่งเข้ามาในบริษัทท่าเรือรายใหญ่ของฮ่องกง เจมส์มองชานยอลผ่านกระจกมองหลังแล้วทำตาม


"วีไอพีเลยเหรอ" เจมส์ถามเมื่อจอดรถเรียบร้อย ชานยอลไม่ตอบเปิดประตูรถออกไป ทำให้คนอื่นๆลงตามกันไป


"สวัสดีครับคุณชานยอล คุณมาร์ค" แค่ก้าวออกมาจากรถเหล่าลูกน้องมาเฟียแห่งน่านน้ำก็โผล่ออกมาต้อนรับเป็นสิบ นี่คงเป็นฝีมือของหยางหยางโดยมีคนรักของเขาอยู่เบื้องหลัง เขาแค่ออกมาเที่ยวไม่ได้จะไปออกรบ ไม่ต้องส่งมาเที่ยวเป็นเพื่อนขนาดนี้ก็ได้


"คุณหยางให้มาเยอะขนาดนี้เลยเหรอครับ" ชานยอลถามยิ้มน้อยๆ คนถูกถามก็ได้แต่ส่งยิ้มกลับมาเท่านั้น จะบอกว่าเจ้านายตนไม่ได้สั่งเยอะขนาดนี้หรอก เป็นเขาต่างหากที่ให้ลูกน้องตามมาเยอะขนาดนี้ ยิ่งรู้ว่าคนที่พวกเขาต้องมาคอยอำนวยความสะดวกให้ เป็นคนรักของเพื่อนสนิทเจ้านายแล้วด้วย ความปลอดภัยต้องมาอันดับแรก


"ไปเลยไหมครับ" ลูกน้องมาเฟียถาม ชานยอลพยักหน้ารับ จากนั้นพวกเขาจึงเดินไปยังอีกฟากของบริษัทซึ่งเป็นท่าเรือและเป็นสถานที่จัดงาน


"ผมว่าพวกคุณไปทำหน้าที่ของตัวเองเถอะครับ เดี๋ยวพวกผมเดินเที่ยวเองดีกว่า" ชานยอลพูด เพราะตอนนี้พวกเขากำลังเป็นที่จับตามาองของคนอื่นที่มาเที่ยวเหมือนกัน บางคนถึงกับขยับหนีเพราะเห็นกลุ่มพวกเขาเดินเข้ามา มันเหมือนกลุ่มพวกเขาเป็นกลุ่มมาเฟียขนาดใหญ่ที่ก้าวเขามาผิดที่ยังไงยังงั้นเลย เพราะในสถานที่นี้มีแต่ชาวบ้านละแวกนี้เท่านั้นที่มาเที่ยว พอเห็นคนกลุ่มใหญ่เดินเขามาจึงรู้สึกวาดระแวง


"แต่ว่า" ลูกน้องคนเดิมไม่กล้าที่จะปล่อยให้ชานยอลเดินเที่ยวตามลำพัง


"คนเยอะแยะ คงไม่มีอะไรหรอกครับ แถมที่นี่ยังเป็นบริษัทของมาเฟียอย่างคุณหยางอีก คงไม่เกิดเรื่องอะไร" ลูกน้องมาเฟียนิ่งไปสักพักจึงพยักหน้ารับแล้วสั่งให้คนอื่นแยกตัวออกไป เมื่อลูกน้องมาเฟียแยกออกไปหมด ชานยอลจึงถอนหายใจพรูออกมาแล้วหันไปยิ้มให้อีกสามคนที่ยืนมองอยู่ด้านหลัง


"ค่อยหายใจสะดวกหน่อย" เขาพูดแล้วฉีกยิ้มให้อีกสามคนที่มองมา


"ฉันไม่รู้ว่านายรู้จักกับคนพวกนั้น เขาคือใคร" เจมส์ถาม เขาสงสัยตั้งแต่ที่คนพวกนั้นต้อนรับตั้งแต่ที่รถแล้ว แต่ไม่กล้าถาม เพราะแต่ละคนดูน่ากลัวมากในเอวแต่ละคนยักพกปืนคนละกระบอกอีกต่างหาก


"ลูกน้องมาเฟียน่ะ ไม่มีอะไรหรอก" ชานยอลตอบ ทำให้เจมส์อ้าปากตาโต มาเฟียอีกแล้วเหรอ เขาไม่คิดว่าชานยอลจะรู้จักมาเฟียเยอะขนาดนี้ 


"เจ้านายพวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกับคุณคริสน่ะ" ชานยอลอธิบายอีกครั้ง


"พวกมาเฟียเขาก็มีเฉพาะกลุ่มที่คบหากัน" ครั้งนี้เป็นมาร์คที่พูดขึ้น มาเฟียแต่ละกลุ่มก็มีกลุ่มเฉพาะที่คบหากัน เพราะถ้าไม่มีเพื่อนในวงการนี้ก็อยู่ลำบาก ไหนจะศัตรู ไหนจะกลุ่มที่จะมายึดอำนาจอีก มีมาเฟียเป็นเพื่อนั่นแหละคือทางออกที่ดี มีเพื่อนเยอะศัตรูรอบด้านก็น้อย แถมมาเฟียที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้ากันก็ไม่ค่อยอยากจะเข้ามายุ่งด้วยสักเท่าไหร่


"ในวงการนี้จะมีกลุ่มมาเฟียใหญ่อยู่ห้าตระกูล มีตระกูลอู๋ ตระกูลหยาง ตระกูลหลิน ตระกูลถัง และตระกูลลี แต่มีอยู่หนึ่งตระกูลที่ใหญ่สุด ทุกตระกูลจะให้ความเคารพไม่มีใครกล้าต่อกรด้วย" ชานยอลเคี้ยวหมึกที่เสียบไม้อยู่แต่ตาก็จ้องมองมาร์คที่เล่าเรื่องตระกูลมาเฟียแต่ละตระกูลให้ฟัง


"เป็นตระกูลหนึ่งในห้านี่น่ะเหรอ" ชานยอลถามด้วยความอยากรู้ แต่มาร์คส่ายหัว มือก็ถือไม้หมึกตัวโตไปด้วย


ซี๊ดดดด


"น้ำจิ้มซีฟู้ดนี่มันอร่อยมากเลย" ชานยอลพูดขึ้น มาร์คพยักหน้าเป็นด้วย


"เล่าต่อสิ ตระกูลไหนเหรอที่ใหญ่สุด หลินหลินเอาอีกไหม"  ชานยอลถามต่อทั้งๆที่ปากยังคงเคี้ยวหมึกอยู่ แถมยังยื่นหมึกไปให้เด็กสาวเพียงคนเดียวที่อยู่ในกลุ่ม


"ผมพูดไม่ได้หรอก แต่ถ้าพี่อยากรู้ต้องไปถามนายแล้วแหละ" มาร์คบอก ชานยอลพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ


"แบบนั้นกลุ่มตระกูลใหญ่ก็มีอยู่หกตระกูลน่ะสิ" 


"ห้าครับ อีกตระกูลเราไม่นับ เพราะเข้าเปลียบเสมือนตระกูลใหญ่แห่งห่วงโซ่อาหารของพวกเรา มีอำนาจมากที่สุดสามารถสั่งให้กระกูลไหนทำอะไรก็ได้ แต่ไม่เคยได้กับคระกูลของเรา" คำพูดสุดท้ายทำให้ชานยอลสนใจมากขึ้น


"ทำไม"


"แต่ก่อนที่เป็นคุณแม่ของนาย พวกเขาก็ทำตามทุกอย่าง แต่พอนายขึ้นมาเป็นหัวหน้า เขาไม่เคยทำตามที่ห่วงโซ่ใหญ่สั่ง แต่เป็นบางเรื่องนะครับที่นายไม่ทำตาม แต่เรื่องที่พอทำได้นายก็ทำตาม" มาร์ครีบบอกเพราะไม่เสมอไปที่ผู้เป็นนายของพวกเขาจะไม่ทำตาม มีเพียงส่วนน้อยที่ผู้เป็นนายเขาจะขัดและไม่ทำตาม


"เรื่องอะไรที่คริสไม่ทำตาม" อันนี้เขาอยากรู้จริงๆ ทำไมคนรักของเขาถึงยอมขัดความประสงค์ของห่วงโซ่อาหารขนาดใหญ่กว่าแบบนั้น


"แต่งงานกับหลานชายของเขา" ชานยอลชะงักกึกเมื่อได้คำตอบ


"ดีแล้ว" ชานยอลพูดออกมาแล้วฉีกยิ้มให้กับคนเล่า มาร์คหัวเราะกับผู้เป็นนายอีกคน


"พี่ชานยอลคะ" หลินหลินที่ไม่ได้ฟังชานยอลกับมาร์คคุยกันอยู่หันมาเรียกชานยอลเพราะเธอมีสิ่งที่น่าสนใจอยู่ตรงหน้า ชานยอลหันไปมองเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างๆเจมส์


"ขอเล่นสิ่งนี้ก่อนได้ไหมคะ" เธอถามเพื่อขออนุญาต ชานยอลพยักหน้ารับแล้วเดินเข้าไปหาทั้งสองคน 


"หลินหลินเคยเล่น แต่ไม่เคยได้ตุ๊กตาเลยสักครั้ง" เด็กสาวเล่า ทำให้ชานยอลพยักหน้ารับเท่านั้น


"เธอพูดว่าอะไรเหรอ" เจมส์ถามเพราะเด็กสาวพูดภาษาจีน


"เธออยากได้" ชานยอลบอก


"เดี๋ยวฉันทำให้เธอเอง" เจมส์หันไปบอกเด็กสาว เด็กสาวแต่พยักหน้ารับรู้เท่านั้น


"พี่ ผมถามอะไรหน่อยสิ" มาร์คดึงชานยอลถอยออกห่างจากสองคน


"หมอนั่นชอบเด็กคนนั่นเหรอ"


"ไม่รู้สิ ดูเหมือนชอบนะ แต่พอมองดีๆก็เหมือนไม่ได้ชอบ เหมือนเอ็นดูเหมือนน้องสาวเท่านั้น" มาร์คพยักหน้ารับแล้วไม่ได้ถามอะไรต่อจนสองคนนั้นเดินกลับเข้ามาพร้อมกับตุ๊กตาตัวใหญ่ในอ้อมแขนของเด็กสาว


"ไปดูอย่างอื่นเถอะ" ชานยอลชวนอีกสามคนพยักหน้ารับ 


"มาร์ค นั่นมัน"


"คุณหลิน" ชานยอลตะโกนเรียกคนที่ตัวเองรู้จักเป็นอย่างดี



1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อฝากด้วยนะคะ




ใครจำคุณหลินได้ แล้วหลินไหนนะ? ไอ้แสบนี่ก็รู้จักคนอื่นไปทั่วจริงๆเลย


มีใครติดปรมาจารย์ลัทธิมารไหมคะ คือเราติดมากกกก(กอ.ไก่ล้านตัว) หลงพี่วั่งกับพี่เว่ยมาก พี่วั่งคือหลัวส่วนพี่เว่ยก็คือหลัวเหมือนกัน แต่พี่แกดันมีพี่วั่งเป็นหลัวด้วยนี่สิ เม็ดบัวอย่างเราก็คงต้องอยู่ในฝักต่อไป


ปล.ถ้าใครยังไม่ดูต้องไปดูนะคะ สนุกมาก อยากเอาอนิเมะวายมาฝากสาววายด้วยกัน อิอิ พรุ่งนี้ก็จบซีซันแรกแล้ว ไม่อยากให้จบเลยอ่ะ







ความคิดเห็น