ลานไพลิน/โรสแมร์รี่/B.L.Robins
Instagram-icon Line-icon

ฝากผลงานเรื่องอื่นด้วยนะคะ ขอบคุณเหล่าสาวกรีดเดอร์ทั้งหลายที่เข้ามานะคะ ไรท์ขอสัญญาว่าจะทำให้เต็มที่ค่ะ

ชื่อตอน : เดทครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2561 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เดทครั้งแรก
แบบอักษร

​พระพายเดินไปเลือกชุดในตู้เสื้อผ้าของตนเองมาวางไว้บนเตียง แล้วยืนคิดว่าวันนี้เธอจะใส่ชุดอะไรดี เพราะวันนี้เธอจะต้องไปเดตกับอนาวิน

​'ให้ตายสิเราเองก็ไม่เคยเดทซะด้วย'

​พระพายไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเธออายุขนาดนี้แล้วยังจะต้องมาเครียดอะไรกับพวกนี้อีก

หญิงสาวเดินเลือกชุดที่อยู่บนเตีียงซ้ายไปขวาก็แทบจะปวดหัว...แต่แล้วก็หันไปที่ชุดเดรสกระโปรงถึงเข่าตัวพริ้วสีพลาสเทล แขนยาวมีระบายลูกไม้นิดๆอยู่ที่ข้อมือเล็กน้อย

พอรู้สึกว่ามั่นใจแล้วหญิงสาวจึงได้เปลี่ยนทันที เพื่อให้ทันเวลาเพราะกลัวเขารอ


​ที่หน้าบ้านของพระพาย

​อนาวินได้ขี่มอเตอร์ไซต์มาจอดและลงมาดูเวลาที่ข้อมือ ก็ยังไม่เห็นแววว่าหญิงสาวจะลงมา จึงได้แอบไปเสยผมที่กระจกข้างเพื่อความชัวร์ เพราะนี่มันเดทครั้งแรกของเขากับคนที่เขารัก ฉะนั้นทุกอย่างต้องเพอร์เฟค

"โอเค"

​แล้วเขาก็หันกลับไปนั่งรอเธอก็ยังไม่ออกมา ชายหนุ่มจึงได้หยิบโทรศัพท์เพื่อโทรตามเผื่อว่าเธอจะไม่รู้ว่าเขามา แต่เมื่อเขาได้เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก็ถึงกับอ้าปากค้างพูดไม่ออก เมื่อได้เห็นพระพายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา แถมวันนี้เธอยังดู 'สวย' จนเขาไม่รู้จะว่ายังไงดี

"ขอโทษนะวินที่ให้รอ คือว่าเพิ่งหารองเท้าเจอน่ะ" 

เขาไม่พูดอะไรแถมยังยืนค้างเติ่งมองเธอตาแทบไม่กระพริบ

"วินไม่ชอบเหรอ...งั้นพายไปเปลี่ยนก็ได้นะ"

"เอ่อ...ไม่ต้องๆๆ แบบนี้แหละสวยแล้ว"

พระพายยิ้มออกมาด้วยความดีใจที่เขาชอบก่อนจะเดินไปจูงมือเขา 

"เชิญขึ้นราชรถได้เลยครับเจ้าหญิงของผม" ร่างบางค่อยขยับบั้นท้ายซ้อนไปที่เบาะมอเตอร์ไซต์ด้านหลังของเขาเองก็ยื่นหมวกกันน็อคสีชมพูส่งมาใส่ให้เธอ

"ใส่ไว้ไม่งั้นโดนจับนะที่รัก" ร่างบางหลุบตาไม่กล้าสบตาเขาตรงๆเมื่อเอ่ยคำว่า 'ที่รัก' ออกมา จากนั้นชายหนุ่มก็ใส่หมวกกันน็อคให้ตัวเองก่อนจะขี่รถออกไป


​อนาวินได้พาเธอมาที่โรงหนังในห้างแห่งหนึ่ง แล้วมายืนเลือกหนังกับเธอ

​"เอาเรื่องนี้ดีไหมโรแมนติกดี" เขาชี้อย่างเอาใจเธอ เพราะคิดว่าสำหรับผู้หญิงน่าจะชอบหนังรักมากกว่า

"วินไม่ดูเรื่องนี้เหรอ เห็นเขาบอกว่าบู๊ล้างผลาญสนั่นจอเลยนะ" พระพายก็ชี้มาที่หนังบู๊เรื่องหนึ่ง เพราะคิดว่าผู้ชายน่าจะชอบหนังบู๊ แอคชั่นน่าตื่นเต้นมากกว่า

รอบนี้ทั้งสองสบตากันก่อนส่ายหน้า และพูดพร้อมกันว่า "ดูไม่เวิร์คเลยเนอะ" 

แล้วก็หันไปดูใหม่อีกรอบ จนกระทั่งพระพายพูดขึ้นมาว่า "เอาเรื่องนี้ดีไหม เดอะนัน"

คนโดนถามยืนนิ่ง สบถในใจได้คำเดียวว่า 'ซวยแล้วกู' 

"วิน เอาเรื่องนี้ไหม"

"เอิ่ม" จะบอกดีไหมว่าเขากลัวผี แต่อีกใจเจ้ากรรมมันก็บอกว่า 'ไอ้วินไอ้เวรเอ๊ย แค่ผีแค่นี้มึงอย่ากลัวสิวะ กล้าๆหน่อย มันจะน่ากลัวสักแค่ไหนเชียว'

"โอเคจัดไป" เขาพูดออกมาอย่างมั่นใจ(มั้ง)

"แน่ใจนะวิน วินไม่กลัวหรอ"

อนาวินต้องจำกัดฟันพูด "ไม่กลัว...ว่าแต่พายเถอะดูหนังผีไม่กลัวหรอ"

พระพายส่ายหน้าให้เป็นคำตอบ "อาจจะกลัวนิดๆนะเป็นบางช่วงอ่ะ แต่โดยรวมแล้วไม่กลัวอ่ะ"

'ฉิบหายแล้ว แต่เขากลัวนี่หว่า เอาวะไอ้วินนี่มันเดทแรกของแกนะเว้ยแกจะมาทำตัวเป็นเด็กอมมือแบบนี้ไม่ได้ สู้เว้ย!ไอ้วิน'

​"โอเคพาย ไปซื้อตั๋วหนังกันเลยวินพร้อมแล้ว" เขาตบอกตัวเองอย่างปลุกความกล้าหาญ

หลังจากที่ทั้งคู่ซื้อเสร็จก็ลงมาหาอะไรทานลองท้องก่อนที่จะไปดูเพราะหนังน่าจะฉายราวๆ 1 ชั่วโมง หากไม่นับโฆษณาที่เอามาฉายก่อน

อนาวินเลือกพาพระพายมาทานอาหารที่ร้านอาหารญี่ปุ่น โดยสั่งเป็นซูชินั่งทานกันสองคน

"ที่รักป้อนให้วินหน่อยสิ" อนาวินอ้อนเธอตาปริบๆจนหญิงสาวต้องคิดซูชิชิ้นหนึ่งให้เขาคำโตๆ "อร่อยจังที่สุดในโลกเลย"

ร่างบางรีบส่งสัญญาณให้เขาเบาเสียงเพราะอาย ก่อนจะนั่งทานต่อไปได้ ก็ออกจากร้านและเข้าห้องน้ำ 

ในระหว่างที่อนาวินเข้าห้องน้ำนั้นเองเขาก็ล้วงมือถือมาโทรหาเจมส์เพื่อนรักทันที

"ฮัลโหล"

"ฮัลโหลไอ้เจมส์"

"ว่าไงไอ้วิน มาโทรหากูไมวะ"

"กูมีอะไรจะให้มึงช่วยหน่อย" เขาอยากได้คำแนะนำจากเพื่อนรัก

"ช่วย? เรื่องไรวะ...อย่าบอกนะว่ามึงจะให้กูออกไปซื้อถุงยางให้มืออ่ะ" 

"ไม่ใช่เว้ยไอ้เหียเจมส์ ไม่ใช่เรื่องนั้น...คือกูอยากจะถามมึงว่าเวลามึงดูหนังผีกับแฟนมึงจะทำไงวะ" เขาถามออกไปตรงๆไม่อ้อมค้อม

"ทำไมวะไอ้วิน...มึงไม่ชอบดูหนังผีไม่ใช่ คราวก่อนกูชวนมึงไป มึงแม่งเสือกร้องจ๊ากลั่นโรง เอาซะกูไม่กล้าพามึงไปอีกเลย...แล้วนี่ไหงมึงมาถามกูวะ หรือว่า...วันนี้มึงไปดูหนังกับใคร" เจมส์ถามอย่างจับผิด

"เฮ้ย! ป่าวๆ กูแค่ถามเฉยๆ...ทำไมวะ กูจะเปลี่ยนรสนิยมกูไม่ได้ไงไอ้เจมส์...พูดแล้วจะหาว่าคุย นี่กูจะบอกให้นะถ้าเกิดกูเจอผีที่ไหนอ่ะเจอดีกับกูแน่ ถ้าเป็นผีเด็กกูจะตบให้คว่ำ เป็นผีผู้ใหญ่กูจะเตะให้กลิ้งเอาให้โบกรถเมลล์กลับบ้านไม่ได้เลย ส่วนผีผู้หญิงกูนี่แหละจะจำปล้ำทำเมียเอาให้ไม่กล้าไปมีผัวอีกเลย" อนาวินบอกอย่างคุยโว

"เออๆ เอาให้ได้ตามที่มึงพูดเถอะไอ้วิน ไม่ใช่ตอนกลางคืนมึงเจอผีแล้วมึงเสือกโทรตามกูไปนอนเป็นเพื่อนมึงนะ กูนี่แหละจะเตะมึงให้กลิ้งแทนผีเอง" เจมส์บอก

"เออ แล้วสรุปมึงทำไง"

"ทำไงอ่ะเหรอ เอาง่ายๆนะ...ทำใจเพื่อน กล้าๆเข้าไว้ แค่นี้แหละ" จากนั้นคนเป็นเพื่อนก็ตัดสายใส่เขา ทำให้คนที่กลัวผีสุดๆถึงกับหน้าเหวอไปไม่ถูก

"ไอ้วินก็แค่ผีจะไปกลัวทำซากอะไรวะ ท่องไว้เว้ยไอ้วิน..."

'กลัวไหม...ไม่กลัว'

'หนีไหม...ไม่หนี'

'สู้ไหม...ไม่สู้T^T'

​พอถึงเวลาฉายหนังอนาวินกับพระพายได้เดินเข้าไปในโรงพร้อมกันด้วยความตื่นเต้น จะยกเว้นเพียงอนาวินเท่านั้นที่ดูว่าความตื่นเต้นมันจะหายไป เมื่อได้ก้าวเท้าเข้ามาในโรงจนมานั่งที่นั่งตามบัตร...เรียกได้ว่าความกล้าหาญที่ปลุกมาก่อนหน้านี้ได้หายไปในอากาศในพริบตา

​"พาย...วินขอเปลี่ยนที่นั่งหน่อยได้ไหม ตรงนี้มันเย็นน่ะวินกลัวพายจะร้อน" เขาไม่ชอบนั่งริมๆเอาซะเลย อยากนั่งที่ข้างในมากกว่า แถมใจเขาก็เริ่มสั่นไปหมดแล้วด้วยความกลัว

"โอเค" พระพายก็ยอมสลับที่โดยไม่ว่าอะไร จนกระทั่งตัวหนังได้เริ่มฉาย

"วิน เอาป๊อบคอนไหว"

อนาวินได้หันมารับชามป๊อบคอนจากคนข้างๆจะมากินเผื่อมันจะช่วยทำให้เขาหายหวาดกลัวได้บ้าง แต่พอเขาเงยหน้าขึ้นก็แทบจะหัวใจวายเมื่อเห็นใบหน้าของคนตรงหน้าเปลี่ยนไปจนต้องเผลอร้องออกมา

"อ๊าาาาา" อนาวินแทบจะทำชามป๊อบคอนล่วงหล่นพื้นเพราะความกลัว แต่สุดท้ายเขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะจากคนด้านข้างๆอย่างพระพายส่งมาเมื่อดึงหน้ากากแม่ชีออก

"ไหนบอกว่าไม่กลัวไงคิคิคิๆ" ร่างบางหัวเราะเสียงระริกด้วยความขบขัน

"ป่าวกลัวซะหน่อย เผอิญว่า...นั่งตกเก้าอี้น่ะก็เลยร้อง" เขาแถไปเรื่อย โชคดีนะที่วันนี้มีคนดูไม่ถึงยี่สิบคน เพราะว่าหนังเรื่องนี้ใกล้จะออกจากโรงแล้ว จึงไม่มีใครเข้ามาดูมากนัก ไม่งั้นเขาเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะเอาหน้าไปไว้ไหน 

พอเนื้อเรื่องหนังดำเนินไปเรื่อยๆ จนเริ่มมีเสียงดังเมื่อผีโผล่มา อนาวินได้สะดุ้งยกมือปิดหูปิดตาตลอดด้วยความกลัว แถมยังร้องเสียงดังจนพระพายเองก็อดส่ายหน้าไม่ได้ด้วยความเห็นใจเขา จะพาเขาออกจากโรงก่อนก็ไม่ได้เพราะกลัวคนว่าเอา จึงได้แต่นั่งนิ่งๆยอมให้เขากอดตลอด จนกระทั่งหนังจบ

"วินหนังจบแล้ว"

ความคิดเห็น