Bat Aunt ( ป้าแบท )

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

I SAY EP.38 ก็คนมันชอบ

ชื่อตอน : I SAY EP.38 ก็คนมันชอบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.5k

ความคิดเห็น : 236

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2561 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
I SAY EP.38 ก็คนมันชอบ
แบบอักษร

I SAY YOU CRAZY Sm18+

Author : Bat Aunt (ป้าแบท)

.

..

...

และแล้วเซนก็ถูกย้ายมาอีกห้อง ความหรูหราทำเอาเซนนอนไม่ติดเตียงเข้าใจนะว่าบ้านรวย แต่ไม่เห็นจำเป็นจะต้องทำขนาดนี้เลย แล้วให้เขามานอนเตียงเดียวกับอูบิน มันก็เข้าทางอูบินเลยนะสิ ถึงจะเคยนอนเตียงเดียวกันมาแล้วที่คอนโด แต่ตอนนั้นก็มีฮันซลอยู่ด้วย..เขาเลยไม่ค่อยเขินเท่าไหร่ นี่ต้องมานอนด้วยกันสองต่อสองตายๆ  เอ๊ะ ว่าแต่ไอ้อ้วนหายไปไหน

" คุณ..ไอ้อ้วงหายไปไหนน่ะ " เซนพยุงตัวขึ้นท้าวแขนไปข้างหลังถามอูบินที่เดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ ไม่อยากจะบอกว่าขนาดห้องน้ำยังมีอ่างจากุซซี่เลย เซนไม่ต้องบอกหรอกนะว่าต่อคืนราคาเท่าไหร่ เพราะเขาก็ไม่รู้เหมือนกันรู้แต่ว่ามันต้องแพงมากแน่นอน

" ลุงหมอเค้าเอากลับบ้านด้วย "

" ผมยังไม่ได้หอมแก้มไอ้อ้วนเลยนะวันนี้อ่ะ " เซนกัดริมฝีปากล่าง รู้สึกหงุดหงิดใจนิดๆ ก็อารมณ์คนท้องนั้นแหละ

" พรุ่งนี้น้องชั้นอาจจะพามาเยี่ยมก็ได้มั้ง " อูบินพูดถึงน้องสาวที่จะกลับมาถึงเกาหลีในวันพรุ่งนี้หลังจากที่ต้องไปทำงานที่ค่างประเทศมานาน

" น้องคุณจะกลับมาแล้วหรอ "

" อืม " อูบินตอบพร้อมกับแทรกตัวเข้ามาในผ้าห่มผืนเดียวกันกับเซน เซนขยับตัวออกห่างอูบินนิดๆ ไม่ได้ๆเดี๋ยวโดนลวนลาม เขาไม่ชอบมันเป็นหนหวยใจแปลกๆ

" งั้นผมก็จะไม่ได้เจอฮันซลอีกแล้วหรอ " เซนเลิกคิ้วถามตะแคงมองอีกคนที่นั่งพิงหัวเตียงกดรีโมทเลือกช่องรายการทีวี

" ก็เจอแต่อาจจะไม่ได้นอนด้วยเหมือนแต่ก่อน "

" แล้วเจอไงอ่ะ ตอนเช้าผมก็ต้องไปเรียน ตกเย็นไอ้อ้วงก็ต้องกะ.."

" เดี๋ยวๆ ใครบอกจะให้นายไปเรียน " อูบินขมวดคิ้ว ทิ้งรีโมทในมือลงทันที

" เอ๊า ก็ผมยังเรียนไม่จบก็ต้องไปเรียนดิ "

" นายจะบ้าหรอแล้วลูกล่ะ! "

" ก็ไม่เป็นไรหรอก พอเริ่มแข็งแรงผมก็จะระวังๆไง "

" แต่.."

" คุณอูบินให้ผมไปเถอะนะ อีกไม่กี่เดือนผมก็จะจบ ม.6 แล้ว นะครับ นะ "

" นี่นายกำลัง..อ้อนชั้นหรอ? "

" เห้ย!!! ป่าวนะเว้ย! " เซนเหมือนจะเริ่มรู้ตัวว่าเผลออ้อนอีกคนเสียงอ่อน เจ้าตัวสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจกับตัวเอง บ้า บ้าไปแล้ว นี่กุเปนอะไร!

" ก็เห็นชัดๆ เมื่อกี้ว่าอ้อน " อูบินยกยิ้ม

" ป่าวนะเว้ย! " เซนปฎิเสธเสียงเเข็ง ยิ่งอูบินทำสีหน้าลอยตาเขาก็ยิ่งไม่สบอารมณ์ ฟาดเปี๊ยะ!ที่อกแน่นกล้ามเข้าให้

" จิ๊! " อูบินจิ๊ปากกับความแสบสัน ร่างสูงจัดการขึ้นคร่อมทับอีกคน กดมือทั้งสองข้างของเซนกับเตียง เซนเบิกตากว้าง ใจเต้นตึกตักๆ จะดิ้นแรงมากก็ไม่ได้เพราะหมอสั่ง ได้แต่บิดข้อมือให้หลุดจากมือปลาหมึกของอูบิน

" คุณอย่าทับท้อง! "

" ไม่ทับหรอกนา "

" คุณอูบิน! ปล่อย! " เซนเค้นเสียงใส่ อูบินขำหึในลำคอ โน้มหน้าลงไปใกล้ เซนหลับตาปี๋ ลมหายใจหยุดกึก

" อยากให้ปล่อยหรอ "

" .... "

" เงียบ..แสดงว่าไม่สินะ "

" ปะ..ปล่อย! "

" ถ้าอยากให้ปล่อยก็ต้องมีข้อแรกเปลี่ยนกันก่อน "

" ไอ้เจ้าเล่ห์! ฮือออ " เซนกัดปาก จ้องหน้าอูบิน อูบินจ้องตากลับ...น่ารัก..ฟอดดด จมูกโด่งหอมแก้มที่เริ่มกลมจนอีกคนหน้าเห่อขึ้นสีเป็นสีแดง

" ห้ามดิ้น..แล้วตั้งใจฟัง ข้อแรก โอเคชั้นยอมให้นายไปเรียนได้แต่ต้องระวังตัวให้มากๆเพราะนายไม่ได้ตัวคนเดี๋ยวเข้าใจมั้ย " อูบินเริ่มกลับเข้าโหมดจริงจัง ข้อนี้เป็นข้อที่เขากังวลมากที่สุด เพราะเซนอยู่ไกลหูไกลตา ไม่มีใครดูแล เกิดอะไรขึ้นจะมีใครช่วยทันมั้ย และที่เขาปล่อยให้เซนไปโรงเรียนได้ เพราะเข้าใจไอ้ตัวดื้อว่าอีกไม่กี่เดือนก็จะเรียนจบแล้วท้องคงไม่ได้ใหญ่อะไรมากช่วงนั้นเป็นช่วงหน้าหนาวซึ่งสามารถใส่เสื้อกันหนาวตัวหนาพลางท้องที่กำลังโตได้

" ข้อสองถ้านายจะไป นายต้องโทรไปบอกเรื่องนี้กับเพื่อนของนายก่อน เพราะอย่างน้อยตอนที่ชั้นไม่อยู่ด้วยที่โรงเรียนจะได้มีคนช่วยดูแล "

" .... " เซนเงียบ..เอาตามตรงเซนไม่มีความคิดที่จะบอกเรื่องนี้กับเพื่อนทั้งสองของตนเลย เพราะเขากลัวเพื่อนจะรับไม่ได้เหมือนที่ตอนแรกที่เขารับเรื่องของไอ้แบคกับไวน์ไม่ได้..เขากลัว

" นายคงไม่คิดว่าจะปิดบังเรื่องนี้กับเพื่อนไปตลอดใช่มั้ย..ไม่ได้นะเซน " ยังพูดไม่ทันจบเซนก็พูดตัด

" อืม..ผมจะบอก " เซนบอกเสียงแผ่ว มาคิดๆดูแล้วเขาคงต้องบอกแหละไม่บอกไม่ได้หรอก เพื่อลูก..อย่างน้อยมีเพื่อนช่วยดูแลมันอาจจะปลอดภัยคูณสอง แต่ถ้าเขาบอกไปแล้วเพื่อนรับไม่ได้ล่ะ..แต่พวกมันเป็นเพื่อนอย่างไงก็ต้องรับได้อยู่แล้ว..ไม่ลองไม่รู้

" ดีมาก "

ฟอด!

" โว้ย!! ขอให้ได้แทะได้เล็มเถอะ! คุณมันแม่ง! " เซนโวยเมื่อโดนไอ้โรคจิตหอมแก้มอีกแล้ว

" หึหึ "

" หัวเราะทำด๋อยไร " เซนพูดออกมาเป็นภาษาไทย อูบินจิ๊ปากเมื่อตนฟังไม่ออกว่าเซนพูดว่าอะไร แต่มันต้องเป็นคำไม่ดีแน่

" นายพูดไม่เพราะอีกแล้วนะเซน " อูบินจิ้มนิ้วไปที่หน้าผากของเซนแรงๆหนึ่งที

" โอ๊ย! คุณอูบิน!!! ผมพูดไม่เพราะตรงไหน! "

" ชั้นรู้ก็แล้วกัน " 

" รู้ได้ไง ฟังภาษาไทยออกหรอ วู๊ย!เก่งจัง! " 

" เถียงเก่งจริงนะ ถ้าออกมาแล้วลูกเถียงตามชั้นจะฟาดให้ " 

" แล้วมาทำผมท้องทำไมละ! " คนท้องอ่อนเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มน้อยใจ 

" ก็จะรู้มั้ยว่าจะท้องได้น่ะ! " อูบินเริ่มสนุกเมื่อเห็นเซนเริ่มเบะปาก เหมือนจะร้องไห้

" ผมก็บอกให้คุณป้องกันคุณก็ไม่! แล้วทีงี้จะมาโทษผมหรอ คุณน่ะ! คุณมันแม่ง!! ฮึก! "

นั้นไงน้ำตาแม่งมาแล้ว ความน้อยใจเริ่มตีอก

" ก็คนมันชอบ "

" ชอบเเล้วเป็นไงล่ะ ผมก็ต้อง ฮึก! "

" เฮ้ๆ ชั้นไม่ได้หมายถึงชอบแบบนั้น "

" ฮึก..แล้วยังไง "

" ก็ชั้นไม่อยากใช้ถุงยางกับคนที่ชอบเฉยๆ " อูบินยักไหล่พูดบอก ปล่อยมือจากข้อมือของเซนก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆ แขนแกร่งดึงอีกคนเข้ามากอดจนจมหายเข้าไปในอก ใช้มือลูบหัวปลอบอีกคนเบาๆ

" พะ..พูดอะไรของคุณ..ชอบอะไร "

" เซน..ชั้นน่ะ..ชอบนายจริงๆนะ...หรือตอนนี้ชั้นอาจจะรักนายไปแล้วทั้งที่ยังไม่รู้ตัวก็ได้.." 

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ป้านะจ้ะเด็กๆ!!

หวานยิ่งกว่าน้ำตาลแล้วจ่ะแม่จ๋าาาาา 

ปล. ไหนใครโดนป้าหลอกบ้าง ยกมือ ฮ่าๆ รักดอกจึงหยอกเล่น 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น