KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 23 Long time no see by เช (ตอนพิเศษ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 Long time no see by เช (ตอนพิเศษ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2561 01:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 Long time no see by เช (ตอนพิเศษ)
แบบอักษร

ตอนที่ 23

Long time no see by เช



#การเจอกันครั้งแรก มัน.. ก็นะ..


(เล่าเรื่องผ่านมุมมองของเช)

วันแรกของสัปดาห์ดามหาโหดเริ่มขึ้น ทั้งงานและสอบ ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ปราณีสมอง แต่ว่า คนอย่าง ดิชั้น.. ก็ไม่เดือดร้อนใดๆทั้งสิ้น  

ชั้นทอดตัวนอนบนโต๊ะม้าหินอ่อนตัวยาว ผ่อนลมหายใจออกสบายๆ ปล่อยร่างสันหลังยาวนอนนาบไปบนพื้นม้าหินอ่อนเย็นๆ...


‘เมื่อไหร่จะมาวะ’


ชั้นหลับตา เอามือเกยหน้าผาก รอคอยคนที่กำลังจะมาถึง จนเริ่มรู้สึกหงุดหงิดเล็กๆ แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากให้เขามาถึงเลย..


เฮ้อ... การพบกันสองต่อสองแบบนี้หนะนะ..

มัน ‘น่ากลัว’ เกินไป


อีคิม อีต้อย นางจะค่อนข้างรู้จักคนมากหน้าหลายตา ก็เลยทำให้รู้เรื่องของเขามาหลายเรื่อง ทั้งเรื่องดี และ เรื่องร้าย

พวกเขาเล่าเรื่องทั้งหมด ให้ฟัง จนคิดภาพออก ว่า เขา ที่ผมหมายถึง ทำอะไรเลวร้ายลงไปบ้าง...



ชั้นเคยเข้าไปท้าทายเขา... เพื่อเพื่อนรัก

กะจะยั่ว เพื่อพิสูจน์ว่า เป็นชายแท้ หรือ เกย์

แต่ก็ต้องหอบสังขารกลับห้องแบบไม่เป็นท่า

เพราะเขา หล่อ ปากร้าย และยั่วได้แรงกว่าชั้น..(ตอนที่ 14)

แต่ที่ชัดเจนมากๆ คือ

แววตาของเขา มัน ไม่ธรรมดา เลยจริงๆ

ทั้งเด็ดขาด และดุดัน..

และดู ไม่ชอบหน้าชั้น มากด้วย..!!


‘ไอ่พุท มันเอามีดเสียบเข้าที่ตาไอ่เปรม จนเลือดระเบิดออกจากเบ้าเลยมึงเอ้ย’

‘กูหละเหลือเชื่อ ว่าทำได้ยังไง’

‘คนมันเคยๆ ครั้งที่สอง สาม สี่ ก็ไม่ยากหรอก มึงก็’

‘น้องปาดไอ่เปรมจนขาด ฆ่าลูกน้องมันตายอีกเพียบ แต่เอาเรื่องไม่ได้เพราะไม่มีหลักฐาน’

‘โอ้โห แค่ได้ฟัง มันก็ขนลุกแล้ว พวกเพื่อนมันพูดซ้ำไปซ้ำมา จนชั้นจำได้..

คนประเภทไหนกัน ที่จะทำเรื่องรุนแรงได้ขนาดนี้.. ’



‘แล้ววันนี้อาจารย์มอบหมายให้ชั้นมาติวหนังสือให้เขา เพราะขาดเรียนไปหลายวัน ก็เลยกลัวว่าเขาจะเรียนตามเพื่อนไม่ทัน โถ่ คุณพระ... เป็นการแก้ปัญหาที่ล้ำเลิศสุดๆ’

‘ไม่อยากจะคิดเลยจริงๆว่า ถ้าเขาไม่พอใจชั้นขึ้นมา จะทำยังไง’


‘ชั้นเริ่มรู้สึกว่าตัวเอง กลัวน้อง บอกไม่ถูกเลย  ยิ่งแต่เขาดูไม่ปลื้มชั้นเองมากๆด้วย’

พอคิดถึงเรื่องของเขาแล้ว ชั้นก็ลุกขึ้นมานั่งแล้วถอนหายใจถี่ จนเริ่มเหนื่อยที่ต้องรอและหวาดระแวงเต็มที

เลยหยิบหนังสือที่เตรียมมามากโข เปิดๆให้มันลืมเรื่องของเขาไปซะ.. ฟู่....

ยิ่งนานขึ้น ก็ยิ่งเริ่มง่วง...



“นี่จ้ะ”

และแล้วเสียงครูสาวที่ชั้นคุ้นเคยก็ดังขึ้น เธอเป็นครูที่สนิทกับชั้นมาก ชั้นจำเสียงเธอได้แม่นยำเลยหละ ชั้นรู้แล้วว่าเธอมากับใคร ชั้นจึงค่อยๆหันไปหาครูออย่างระมัดระวัง

แต่


‘ปิ๊งง’



ชั้นดันหันไปสบตากับ พุท

ที่กำลังยืนมองชั้นด้วยท่าทีที่เรียบเฉย


แก เขาเป็นผู้ชายที่มีรูปร่างดี จนชั้นรู้สึกนึกถึงไอ่เหี้ยอาร์ต! ผัวเก่าที่พัดพรากไป หน้าตาหล่อคม สันจมูกโด่ง ดวงตาคมใต้โหนกคิ้วดกดำ ไรผมดำอ่อนละเอียดเหยียดตรงลงมาปกหน้าผาก ยิ่งดูเซ็กซี่ไปใหญ่พาหัวใจเตลิดเตลิงไปไม่กลับ

อากัปกิริยาของผู้ชายคนนี้ ดูมีมาด ดูดีแบบไม่ต้องฝืน

ยิ่งใส่เสื้อคอกลมแคบ แขนยาวสีดำ กับกางเกงขาสั้นเลยเข่าสีครีม อวดน่องขาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและขน

ยิ่งเสริมให้ดูลึกลับแต่แฝงความอบอุ่นไว้ภายใน


ทันทีที่ชั้นสบตากับเขา

ชั้นถึงกับต้องหันไปหาครูวิจิตรา

เพราะ..


‘ดูไม่ค่อย จะเป็นมิตร เท่าไรนัก’


“ครูมาส่งนักเรียนนะคะ”

“งั้นขอตัวนะ”

“ครับอาจารย์”

ครูวิจิตรามาทางไหน นางก็เดินกลับไปทางนั้น ทันทีที่ส่ง พุท มาหาชั้น

ไม่ถงไม่ถามเรื่องสุขภาพชั้นสักคำเล๊ยย... โอ้ยยย...


ชั้นรีบกลับมาดูหนังสือ และรนรานพลิกหนังสือเล่มโน้น จับหนังสือเล่มนั้นมาเปิด อย่างเสียอาการ



‘ไอ่พุท มันเอามีดเสียบเข้าที่ตาไอ่เปรม จนเลือดระเบิดออกจากเบ้าเลยมึงเอ้ย’

‘น้องปาดไอ่เปรมจนขาด ฆ่าลูกน้องมันตายอีกเพียบ แต่เอาเรื่องไม่ได้เพราะไม่มีหลักฐาน’

แก เรื่องพวกนี้มันกลับมาในหัวชั้นอีกแล้ว

มาวันนี้ ไม่รู้ว่าพกอะไรมาเซอร์ไพรซ์ชั้นรึป่าว..!!

ชั้นรู้แค่ว่า ชั้นจะต้องท่องๆๆ


“อีเช ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ”

จนมีสติขึ้นมานิดนึง



แต่เอ๊ะ ทำไม พุทถึง ไม่มานั่งร่วมโต๊ะกับชั้นสักที


“จริงๆ หนังสือพวกนั้นหนะ ใครก็อ่านได้ ไม่จำเป็นต้องสอนหรอก”


เสียงทุ่มต่ำของพุทดังขึ้นทางด้านหลังของชั้น..

เขายังยืนพิงต้นไม้อยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน


“ถ้าจะติว ก็แค่มานั่ง”


ชั้นตีฝีปากกล้าขึ้น หารู้ไม่ว่าหัวใจสั่นเหมือนแผ่นดินไหว..!!


ฟึ่บบบบ!!

ไม่นานเขาก็โผล่มาอยู่ตรงหน้าของชั้น..

และนั่งลงข้างหน้าชั้น


มันใกล้มาก เพราะโต๊ะก็ไม่ได้กว้างอะไร..



โอ้ว..

หน้าพุทใสกิ๊ง..

โดยเฉพาะจมูก ที่คมสัน น่าเกรงขามเหมือนเหยี่ยวหนุ่ม...

และนัยต์ตาสีน้ำตาลที่ลึกลับเหมือนแวมไพร์

คุณพระ!!

‘คนที่หล่อขนาดนี้ ทำไมถึงฆ่าคนได้ง่ายดายอย่างอมหิต...’


ชั้นหยุดความคิดของตัวเองไม่ได้จริงๆ ยิ่งห้ามมันยิ่งคิด


ตอนนี้เลยพยายามเปิดหน้าที่ตัวเองจะเริ่มติวให้กับเขา

แต่ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี...!!!


“ปังงงงง!!..”

“ว่ามาดิ จะสอนอะไร”


พุททุบโต๊ะดัง ปังงงง...!! จนชั้นสะดุ้งโหยง และถูกจ้องด้วยแววตาที่เอาเรื่อง...

กูจะทำอะไรละคับ...

หลบสิ....เชี้ยยย

กูกลัวมากจนต้องก้มหน้าลงต่ำ หลบสายตา ทำทีเปิดหนังสือ


ให้เห็นหน้าที่จะสอนเขา แต่อีหนังสือนี่ก็หนาจนชั้นจำไม่ได้ว่าเป็นหน้าไหน บ้าจริงๆ...!!

พอเงยขึ้นมาปุ๊บ ก็ยิ่งจ้องกูแรง กว่าเดิมอีก อีเหี้ยเอ้ย..!


“เอ่อ อ ออ หะ หะ หัวว หัวข้อแรกที่ ระเราเรา”



“การพยาบาลผู้ที่มีปัญหาโรคหัวใจ”

ห้ะ อะไร ไม่ได้สอนเรื่องนี้นะ เรื่อง โรคหัวใจ นี่เขาเรียนกันตอนปี 3



“โรคหัวใจจะต้องทำ EKG ถ้าหากมี ST-Elevate หรือ ST-Depression ก็คือเป็นโรคหัวใจขาดเลือด แต่ถ้าไม่พบ แต่มีอาการเจ็บหน้าอกร้าวไปแขนซ้าย ก็คือ โรคหัวใจตีบ การรักษาคือการให้ยาขยายหลอดเลือด ลดกิจกรรม ให้ออกซิเจนคนไข้เพิ่มเติม พร้อมลดการใช้ออกซิเจน และยังต้องสังเกตอาการเจ็บหน้าอก ถ้ามีคือมาพบแพทย์ก่อนวันนัด...”

เชรดดดดดดดดดดดด........


นางพูดเนื้อหาเรื่องโรคหัวใจออกมาได้หมดจรด สะอาดเกลี้ยง สั้น กระชับ เข้าใจง่าย 


“ยังต้องสอนอะไรมั้ยวันนี้”

พุท พูดด้วยหน้าตาที่หล่อและดุ จนชั้นต้องอ้าปากค้าง



ความอึ้งนี้ ทำให้ชั้นเหมือนถูกแช่แข็ง ประดุจท่อนไม้..


“ฟึ่บบบบบบ!!!”

พุทกระชากหนังสือกายวิภาคศาสตร์ ไปจากอุ้งมือที่สั่นเป็นเจ้าเข้าของชั้น  

ห้ะ!!!!

เอาแล้วกู... เอาแล้ว

ตายแน่...

เตรียมเผ่น!!


“วิชากายวิภาค หัวข้อ ระบบไหลเวียนเลือด ใช่ปะ?”

“อ่านเองได้ ของแค่เนี่ย พรุ่งนี้ตั้งคำถามมาถามได้เลย”

พูดเสร็จพุทก็ลุกขึ้นจากโต๊ะโดยไม่สนใจอะไรชั้นเลย...!


เห้ยยย งงมาก....

อาจารย์เล่าให้ชั้นฟังว่า

เขาค่อนข้างจะเรียนโง่..

แต่วันนี้ที่ชั้นเห็น มันคือออรวายย What?


ครูวิจิตรากลับมาดูลูกศิษย์ด่วนคะ เก่งขนาดนี้ เช ไม่จำเป็นแล้วคะครู


เขาทิ้งทวนสายตากวนส้นเท้า และยักคิ้วอย่างท้าทายให้ชั้น

เพื่อเยาะเย้ยชั้น จ้ะ.. ชั้นยอมให้เธอเลย...!!


แต่ชั้นสังเกตเห็นบางอย่างที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น



หางตาสุดท้ายมันเศร้า เหมือนตัดพ้อบางอย่าง ในตัวชั้น..

มันดูอ่อนแอจังเลยวะ ดูไม่แข็งกร้าวเหมือนหลายนาทีก่อนหน้า..



เขาเดินจากชั้นไป แบบไม่แยแส...


ปล่อยให้ชั้น คิดมาก...



แปลกมาก.. ที่ชั้นรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรผิดไป



ฮึ้ย.. ขอโทษ ทันมั้ย!!



…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่อง ผัวเด็กจอมโหด 18+ by KO.R นะครับ คิดว่าเชเป็นคนยังไงกันครับ??? ฝากกดไลค์และคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยนะครับ ฝากติดตามต่อด้วย พุทเช is begigning แล้วน้าะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น