โฉมชบา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 100%

ชื่อตอน : ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2561 20:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 100%
แบบอักษร

นอกจากจะไม่ปล่อยแล้ว เธอยังถูกเขาเหวี่ยงเบาๆ ลงบนที่นอน ก่อนที่จะเอาตัวลงมาทาบทับ กักกันเธอให้สิ้นอิสรภาพ

ภาพความใกล้ชิดในวันนั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง ความตื่นกลัวผสมความวูบวาบที่เกิดขึ้นทำเอาเธอทำตัวไม่ถูก มือที่ควรจะผลักไสกลับไร้เรี่ยวแรง จึงทำได้แค่เปล่งเสียงเบาๆ ออกมาเท่านั้น

“บอกให้ปล่อยไง”

เมื่อเห็นว่าเธอไม่มีอาการต่อต้านอะไรมากมาย ภาสน์ก็ใจชื้น ดูเหมือนเธอจะวางใจเขามากขึ้น แม้มันจะไม่มากพอให้ก้าวผ่านถึงความสัมพันธ์ที่เขาต้องการ แต่สำหรับเขาแค่นี้ก็ดีมากแล้ว

แต่ครั้นจะปล่อยเธอไปมันก็คล้ายๆ จะขาดทุน อุตส่าห์พาเธอมาถึงเตียงแล้ว ไม่ทำอะไรสักหน่อยก็ดูไม่ใช่เขาเลย

เขามองตาเธอ แล้วเอ่ยขอดื้อๆ ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

“แค่จูบเท่านั้นพอ”

คนใต้ร่างก็เบิกตากว้างมองเขาทันที พร้อมกับแหวเขาเสียงดัง

“จะบ้าเหรอ”

แต่คนอย่างเขา ใครๆ ก็รู้ว่าเอาแต่ใจที่หนึ่ง อยากได้อะไรก็ต้องได้ และเขาก็ไม่ได้ทำให้เธอเสียหายอะไร จึงก้มลงต่ำแล้วงับใบหูบอบบางเบาๆ ก่อนกระซิบเสียงพร่า

“หรือคุณจะกรุณาจูบผมด้วย”

อิงดาวขนลุกเกรียวกับลมหายใจอุ่นๆ ที่มาปะทะใบหู รวมถึงน้ำเสียงเซ็กซี่ของเขาที่ปลุกเร้าเธอจนขนอ่อนลุกชันไปทั้งร่าง

“ว่าไง ผมสัญญาว่าจะไม่ล่วงล้ำ ถ้าคุณไม่ต้องการ”

คนใจร้อนถามซ้ำ เมื่อยังไม่ได้คำตอบที่ตัวเองพอใจ

“ไม่ตอบใช่ไหม แสดงว่าอยากให้ทำอย่างอื่น” คนเอาแต่ใจก้มลงมา ใช้ปลายจมูกซุกไซ้ซอกคอขาว ซึ่งก็ทำให้อิงดาวผวา และเมื่อพบว่าตัวเองไม่มีทางเลือก สุดท้ายเธอก็ต้องพยักหน้า

“โอเค ฉัน...ฉันยอมก็ได้”

ในที่สุดเธอก็ร้องออกมาอย่างพ่ายแพ้ ภาสน์จึงกระตุกยิ้มมุมปากอย่างสมใจ

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอ เขาเห็นความหวาดหวั่นอยู่ในดวงตาคู่นั้น แต่มันก็มีความสับสนเจือปนอยู่ด้วย และเพื่อปิดกั้นโอกาสไม่ให้เธอเปลี่ยนใจ เขาโน้มศีรษะลงมาก่อนนาบเรียวปากอุ่นเข้ากับเรียวปากชุ่มชื้นของเธอ ค่อยๆ ชิมเธออย่างอ่อนหวาน หวังให้เธอลดอาการเกร็งและอาการต่อต้าน ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง จำได้แค่ว่ามีเพียงเขาและเธอเท่านั้น

จังหวะการขบเม้มช้าเนิบแต่ซาบซ่าน อิงดาวหลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้มเฝ้ารอสัมผัสอันดูดดื่ม จิตใจหลงเพริดไปกับบทเรียนที่เขาตั้งใจสอน

ดูเหมือนการตั้งรับจะไม่เพียงพอเสียแล้ว ลิ้นเล็กกระหวัดรัดปลายลิ้นที่บุกรุกเข้ามา มือที่วางนิ่งอยู่บนที่นอนเลื่อนมาโอบรัดรอบกายแกร่ง สองร่างแนบชิดกันมีเพียงแค่เสื้อผ้ากั้นเท่านั้นเอง

เมื่อเธอตอบสนอง ภาสน์ก็รุกรานมากขึ้น บดขยี้ริมฝีปากอิ่มราวกับจะสูบลมหายใจของเธอออกจากร่าง เสียงหอบกระชั้นแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศ ยิ่งทำให้ใจสองดวงเตลิดไปกับแรงพิศวาส

ภาสน์ส่งปลายลิ้นเข้าไปสำรวจอย่างถืออภิสิทธิ์ แต่แล้วเขาก็หยุดการกระทำทุกอย่าง เมื่อรู้ว่าหากเขายังคงจูบเธอต่อไป จุดจบของค่ำคืนนี้จะเลยเถิดไปไกล ไกลกว่าที่เขาขอเธอเอาไว้มาก

ร่างสูงถอยห่างเธออย่างรวดเร็วทั้งที่อารมณ์หวามยังซ่านไปทั่วทั้งกาย

ความว่างเปล่าที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้อิงดาวได้สติ เธอกะพริบตามองเขาอย่างงุนงง อารมณ์หวามที่ค้างคากำลังทรมานให้เธอแทบคลั่ง

แต่เมื่อสติคืนมาเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็กระโจนเข้าใส่จิตสำนึก

เมื่อกี้...เมื่อกี้ มันเกิดอะไรขึ้น นอกจากจะไม่ขัดขืน เธอยังคล้อยตาม ตอบสนอง และอดยอมรับไม่ได้ว่าต้องการให้เขาเติมเต็มความรู้สึกเหมือนอย่างวันนั้นแก้มเธอแดงซ่าน รู้สึกอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี เขาคงคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงง่ายๆ เพียงแค่โลมเล้านิดหน่อยเธอก็หลอมละลายและยอมพลีกายให้

อิงดาวกระเด้งตัวขึ้นนั่ง มืออันสั่นเทาจัดเสื้อผ้าให้เป็นระเบียบ ดวงตาหลุบมองแค่ผ้าปูเตียงเท่านั้น เธอรู้สึกอาย อายเหมือนถูกตบหน้า เพราะเขาสุดท้ายเขาก็ปฏิเสธเธอ

และดูเหมือนเขาจะรู้ซึ้งถึงความรู้สึกของเธอในตอนนี้ เขาจึงกล่าวขึ้น

“ผมขอคุณแค่จูบ ก็เลยทำแค่จูบ ผมไม่อยากให้คุณเกลียดผม หรือว่าคุณจะเปลี่ยนใจ ให้มากกว่านี้”

“บ้า” เธอตอบไปอย่างสับสน พร้อมกับจะลุกขึ้นจากเตียง “ฉันจะกลับบ้าน”

หากภาสน์กลับรั้งเธอเอาไว้

“คุณนอนนี่เถอะ เดี๋ยวผมจะไปนอนข้างนอกเอง รับรองว่าผมจะไม่ทำอะไรคุณเด็ดขาด”

“ฉันไม่สะดวก” เธอปฏิเสธ อยากหนีหน้าเขาให้เร็วที่สุด

“คุณก็รู้ว่าผมเอาแต่ใจขนาดไหน ถ้าคุณไม่นอนที่นี่ คืนนี้คุณก็จะไม่ได้นอน”

พูดจบเขาก็ก้าวเข้ามาประชิดเธออีกครั้ง และอิงดาวก็ไม่ใช่เด็กไร้เดียงสาที่จะไม่รู้ว่าภาสน์หมายถึงอะไร และเขาก็พิสูจน์ให้เธอรู้แล้วว่าสิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่เขา แต่คือใจของเธอต่างหาก เพียงแค่เขาเตะ ใจเธอก็เคลิ้ม จนแทบจะทอดกายให้เขาเชยชมอย่างง่ายดาย

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็อยากจะหนี จึงหาเหตุผลดีๆ ขึ้นมาอ้าง

“แต่ฉันไม่มีเสื้อผ้ามาเปลี่ยน”

“ผมเห็นเสื้อผ้าคุณในตู้ อย่ากลับเลย มันดึกมาแล้วผมเป็นห่วง แล้วชุดนอน ใช้ชุดของผมในตู้นั่น แปรงสีฟันก็มี ลองรื้อดู”

เขาชี้ไปยังตู้เสื้อผ้าแบบบิวด์อินที่ติดกับผนัง และเมื่อเห็นว่าเธอยังลังเล จึงหยิบกุญแจดอกหนึ่งจากหัวเตียงมายื่นให้กับเธอ

“แล้วนี่กุญแจห้องนี้ มีที่ผมดอกเดียว อีกดอกอยู่ที่ป้าแม่บ้าน ผมให้คุณเก็บไว้ เพื่อรับประกันว่าคืนนี้ผมจะไม่เข้ามาในนี้”

น้ำเสียงและท่าทางจริงจังของเขาทำให้เธอไม่กล้าปฏิเสธ เพราะเกรงว่าหากปฏิเสธไป คืนนี้เธออาจจะไม่ได้นอนจริงๆ ตามที่เขาขู่ไว้

ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจรับกุญแจมาจากมือของเขา ซึ่งเมื่อเธอรับแล้วเขาก็ก้มลงมาประทับเรียวปากกับหน้าผากของเธอ กล่าวราตรีสวัสดิ์ด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

“ฝันดีนะ”

เมื่อภาสน์ออกไปแล้ว หัวใจของอิงดาวยังไม่สงบ เธอนั่งใบบื้ออยู่บนเตียง ก่อนที่จะยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ เมื่อรอยสัมผัสของเขาไม่มีทีท่าว่าจะจางไปง่ายๆ และเมื่อแน่ใจว่าภาสน์จากไปอย่างแน่นอนแล้ว เธอก็ทิ้งกายลงบนเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงยอมให้เขาจูบอย่างเต็มอกเต็มใจ และที่มากกว่านั้นเมื่อเขาจากไปเธอก็รู้สึกโหยหาแปลกๆ เหมือนกับว่าต้องการให้เขากลับมาทำให้สิ่งที่ค้างอยู่ให้เสร็จสิ้นไป


นักอ่านที่น่ารักขา เรื่องนี้มีเล่าเต็มแล้วน้าาาา หากใครสนใจสามารถไปโหลดที่พี่เมพได้ ในราคาเบาสบายกระเป๋า 169 บาทเท่านั้นเอง เสิร์ชชื่อเรื่องหรือไม่ก็นามปากกาโฉมชบาได้เลยจร้า เอาปกงามๆ มาอวด เห็นม๊ะ น่าโหลดที่สุดในสามโลกเลย


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}