BA-AM

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 2 ก่อกวน

คำค้น : โรมัน โรม ดาว

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 113

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2562 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2 ก่อกวน
แบบอักษร

“นี่ครับคุณโรม ประวัติของเด็กทุนที่คุณให้ไปหา”รอไม่นาน(รีด>>ไม่นานพ่องงอ่ะอีเหี้ย!!)เบียร์มันก็เดินถือซองสีน้ำตาลมายื่นให้ ไวดีแท้ งี้แหละจ๊ะพี่ชอบ ผมเริ่มแกะซองสีน้ำตาลออกก่อนจะไล่อ่านประวัติยัยผู้หญิงปากดีเรื่อยๆ ประวัติมันก็ไม่ได้สำคัญอะไรนักหรอกแค่อยากรู้ชื่อพ่อมัน เอ้ย ไม่ใช่ดิแค่อยากรู้เฉยๆเนี่ยแหละ

“เด็กทุน บ้านจน เหอะๆจนแล้วยังไม่เจียมตัวอีกนะมึง”ปากดีเชี้ยๆ เดี๋ยวพ่อก็จับจูบหรอก แต่เอาไว้ก่อนอยู่นี่ไม่มียัยนั่น…..

“บ่นเหี้ยไรมึง ไม่ไปแดกข้าวหรอ”แหม อยากตบปากให้ฟันร่วงสัส มาตะโกนใส่หูกู

“ถ้ามึงจะแหกปากตะโกนขนาดนี้ก็ไปเอาไมค์มาเสียบแล้วตะโกนเถอะเหี้ยไบร!!”ผมประชดนะ กูประชด!! ไอ้สัสมันไปเอามาจริงๆครับ

“พร้อมมั้ยโรมกูจะตะโกนแล้วนะ”มันพูดพร้อมกับเอาไมค์ที่เสียบปลั๊กเรียบร้อยพร้อมตะโกนมากๆจ่อปากไว้

“กูประชดบักงัว!!”ผมพูดแล้วผลักหัวมันออกไม่แรงมากหรอกแค่(เกือบจะ)ดมไข่เหี้ยตินที่นั่งขำอยู่ข้างหน้า

“เฮ้ย! ไอ้สัสกูยังไม่มีอารมณ์อย่าเพิ่งโม๊ก”มาตินพูดทีเล่นทีจริงก่อนจะผลักหัวไบรอันที่ดมไข่มันอยู่ออก

“หยีว่ะสัส ขนลุก”ไบรอันมันพูดพร้อมสะบัดขนทำหน้าหยึ๋ยๆ เหมือนรังเกียจนักรังเกียจหนา มันก็ทำไปงั้นแหละผมรู้ว่ามันอยากโม๊กให้เหี้ยติน(?)

“กูหิวแล้วไปหาไรแดกกัน”

“เหี้ยตินมึงอยากแดกข้าวหรืออยากแดกสาว สารภาพ!”อารมณ์เหมือนเมียถามผัวว่ามีกิ๊กหรอ บางทีผมก็คิดว่าแม่งผัวเมียกันรึเปล่าวะ แต่ดูจากการล่อสาวของแต่ละคนผมว่าแม่งเปลี่ยนความคิดเถอะครับ เพราะถ้าแม่งได้กันเองผู้หญิงจะเกลื่อนโลกผมเก็บคนเดียวไม่ไหว5555

“ไปแดกคณะมนุษย์กัน”จุดประสงค์ของผมไม่ใช่ไปแดกข้าวหรอกครับ

“คิดไงจะแดกข้าวที่มหา’ลัย เพี้ยนหนักละมึง”เหี้ยไบรก็กูไม่ได้มีจุดประสงค์จะแดกข้าวไงไอ้สัส

“กูว่าอยากเจอเด็กทุนนั่นแน่ๆเลยว่ะ อยากได้เค้าล่ะสิมึง เจอกันวันเดียวก็จ้องจะเคลมเค้าละ ร้ายสาสส”แซวหาพ่องง่ะ

“น่าสนใจดีว่ะ ท่าทางได้ยาก กูเลยอยากได้สาสสส”ผมลากเสียงยาวบอกมัน แล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป แล้วพวกมันก็ตามมา

.

.

.

@โรงอาหารคณะมนุษย์ศาสตร์

“มึงคนมันเยอะไอ้สัส น่ารำคาญ”ไบรอันมันบ่นมาตลอดทาง ก็คนมันเยอะจริงๆนั่นแหละ

“โรงอาหารทำเป็นบ่นนะมึง ทีผับล่ะอยากไปเอาๆ”กูเห็นด้วยกับมึงครับมาติน

“อย่าแซะ มันทิ่มกระดองใจ”วอนส้งติงง

“กรี๊ด พวกเขาสนใจใครในคณะเรารึเปล่าอ่ะ มากันทั้งแก๊งเลย”เสียงแว่วๆ พูดถึงพวกผมแหงๆ

“นั่นดิแก ปกติไม่เคยกินข้าวที่โรงอาหาร แล้วนี่ยิ่งไม่ใช่คณะตัวเองด้วยต้องมีจุดประสงค์อื่นแน่ๆ”

“ใช่ๆ หรือว่าจะเป็นนังจีจี้ ยัยนั่นอ่ะมันทั้งสวยทั้งรวย แถมเป็นลีดอีก”อ่อจีจี้ ผมเคลมตั้งแต่เปิดเทอมวันแรกละ จริงๆ แรดเกิ๊น ผมไม่ชอบ

“มึงหายัยนั่นเจอยัง กูหิวแล้ว”

“มึงพูดมากจังวะห่าไบร”ทีนี้ผมโวยมันแทน พูดมากจริงๆห่านี่ลำไยไข่ปูปลาสัส

“มึงก็เอารูปมาพวกกูจะได้หาช่วยไอ้นี่หนิ สมองควายสัส”

“มึงจะด่ากูทำไมใจกูยิ่งบางอยู่ บอกเฉยๆดิ”มาตินมันว่าผมควายอ่ะ ผมยอมไม่ได้

“เอารูปมาดิ”มันว่า ผมก็จกๆหารูปที่ไอ้เบียร์แนบมากับประวัติในกางเกง หยิบให้พวกมันดู ดูไม่ถึง2วิ พวกมันก็ผละออกไปหา พวกผมความจำดีทุกคนครับ จำคู่นอนได้ทุกคนเชื่อมั้ย ถ้าไม่เชื่อพิสูจน์เลย ตอนป.6 ผมเอาคนครั้งแรกกับน้องลิลลี่ 5/2 เชื่อมั้ยครับน้องลิลลี่มีเพื่อน 4 คน น้องไอติม น้องฟาร์นี่ น้องจีจ้าแล้วก็น้องซินนาร์ ผมเคลมหมดหลังจากได้กับน้องลิลลี่ไม่กี่วัน หลังจากนั้นก็ติดแล้วเอามาเรื่อยๆจนตอนนี้อ่ะครับ ไม่ซ้ำคนแต่ละวันแต่ผมก็จำชื่อเขาได้อยู่นะ

“เหี้ยโรม นั่นมึงนั่นๆ”มาตินตบไหล่ผมแล้วชี้ไปที่ผู้หญิงคนนึงที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่คนเดียว เสร็จเสือ อย่างนี้แหละพี่ชอบ ฮ่ะๆ

“ไปดิ กูรีบ”ผมบอกก่อนจะเดินนำพวกมันไปหายัยนั่นทันที

“ว่าไงอีเด็กทุน”ผมทักพร้อมกับนั่งที่ว่างตรงข้ามยัยนั่น แล้วก็ตามด้วยเพื่อนผมและลูกน้อง

“นาย!”ดูท่าจะตกใจนะนั่นน่ะ

“กูมีชื่อเรียกดีๆหน่อย”เรียกแต่นายอยู่นั่นเหมือนผมไม่ดังพอให้รู้จักชื่ออ่ะ

“ไม่รู้จัก แล้วก็ไม่อยากเรียกด้วย”ยัยนั่นพูดพร้อมกับหยิบจานข้าวเตรียมจะลุก แต่ผมคว้าแขนเอาไว้ก่อน ทำให้จานข้าวในมือยัยนั่นตกลงพื้นเสียงดังจนคนหันมามอง

“ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย!”ยัยนี่โวยวายขึ้นก่อนจะสะบัดมือผมออกแล้วก้มเก็บจานข้าวแล้วก็เศษข้าวตามพื้น

“ลุกขึ้น จะเก็บทำไมแม่บ้านก็มีเหอะ”ปัญญาอ่อนชะมัดยังจะไปเก็บอีกแม่บ้านก็มี

“ทำหกแล้วยังจะให้คนอื่นทำให้อีกสามัญสำนึกอ่ะมีบ้างมั้ย!”ยัยนี่ เป็นใครวะถึงได้กล้าสอนผมขนาดนี้

“มึงคิดว่ามึงเป็นใครห๊ะ คิดอยากจะด่าก็ด่า จะสอนก็สอนงี้”เพิ่งโดนผู้หญิงตะคอกครั้งแรกก็วันนี้แหละวะ ขนาดแม่ผมยังไม่ทำเลยเหอะ

“เออฉันเป็นเด็กทุนเนี่ยแหละ ทำไมจะไล่ออกหรอ เอาเลย ไม่อยากอยู่ร่วมกับคนแบบนี้เหมือนกันล่ะวะ”ดาวพูดจบก็รีบเดินออกไป ดูท่าจะโกรธแต่แล้วไงวะ ผมสิควรโกรธตะคอกใส่ผมขนาดนั้น เชื่อผมเถอะในเมื่อดาวยังเรียนอยู่ที่นี่ผมก็จะแกล้งจนกว่าทนไม่ไหวแล้วออกไปเองนั่นแหละ แต่อย่างว่าขอให้ผมได้เคลมก่อน ถึงจะยากแต่เชื่อมั่นในความเจ้าเล่ห์ของผมสิไม่ถึงสองอาทิตย์ ไม่แน่พอได้กันยัยอาจจะเป็นฝ่ายตื้อผมเองก็ได้ หึหึ

ความคิดเห็น