Meekana

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผู้หญิงของฉัน50%

ชื่อตอน : ผู้หญิงของฉัน50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2561 12:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผู้หญิงของฉัน50%
แบบอักษร

“ริสาตรวจร่างกายเสร็จแล้ว งั้นขอกลับเลยนะคะ” รามาเอลชะงักเท้าที่กำลังก้าวออกจากประตูเพื่อขึ้นรถที่เตรียมเอาไว้ พลางหันกลับมามองคนตัวเล็กข้างๆอย่างไม่เข้าใจ

“คุณจะไปไหน”

“ก็ไปทำงานไงคะ” อริสาชะงักเท้าเล็กน้อยก่อนหันกลับไปตอบคำถามชายหนุ่มอย่างงงๆ

“ก็ไปด้วยกันกับผมนี่ไง จะแยกกันทำไม”

“ไม่เอาค่ะ ริสาไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิด และมันก็ดูเป็นการไม่สมควรด้วยที่พนักงานอย่างริสาจะนั่งรถไปทำงานกับทางประธาน”

“ไร้สาระน่า ไปขึ้นรถได้แล้ว”

“คุณรามาเอลคะ ริสาพูดจริงนะคะ”

“ราม....ผมหวังว่าคงไม่ต้องให้ย้ำอีกรอบหรอกนะว่าคุณต้องเรียกผมว่าอะไร” บอดี้การ์ดหนุ่มคนสนิทถึงกับไม่เชื่อหูเท่าไหร่เมื่อบอสของเขาดันอนุญาตให้หญิงสาวผู้นี้เรียกชื่อเล่นของตัวเองอย่างหน้าตาเฉย แต่ก็ไม่ค่อยความคาดหมายเท่าไหร่นัก เพราะดูจากปฏิกิริยาของบอสแล้วแลจะพึงใจสาวสวยอย่างอริสาไม่น้อย จึงไม่แปลกใจเลยที่จะเห็นเขาดูเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน

“ริสาก็จะพูดเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกันว่า ริสาจะไปเอง”

“งั้นผมมีทางเลือกให้คุณสองทาง หนึ่งคือเดินไปขึ้นรถด้วยตัวเองดีๆ หรือสอง จะให้ผมอุ้มคุณขึ้นไป” หญิงสาวถึงกับกรอกตามองบนด้วยความเหนื่อยใจกับความเผด็จการของชายหนุ่ม รามาเอลยังไงก็คือรามาเอล ผู้ชายจอมบงการ เผด็จการ และบ้าอำนาจ!

“อย่าทำอย่างนั้นนะ คุณไม่ควรมาบังคับริสาแบบนี้ ว้าย!” ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ใจเย็นถึงขนาดรอให้หญิงสาวเลือกสักเท่าไหร่ เพราะยังไม่ทันที่อริสาจะพูดจบ ชายหนุ่มก็จัดการอุ้มเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอดเรียบร้อย ก่อนจะมุ่งหน้าเดินไปที่รถโดยมีบอดี้การ์ดคนสนิทเปิดประตูรอไว้อยู่ก่อนแล้ว

“ปล่อยริสาลงเดี๋ยวนี้นะ คุณรามาเอล!”

“บางทีคุณก็ดื้อว่าเด็กอนุบาลเสียอีกนะริสา” หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างไม่ค่อยเข้าใจกับคำพูดของเขาเท่าไหร่นักว่าดื้อเหมือนเด็กอนุบาลเนี่ยมันหมายความอย่างไร

“ริสาไม่ใช่เด็กนะ...จุ๊บ!”

“ต่อไปถ้าคุณยังไม่ยอมเรียกผมว่า ราม รับรองว่าจูบหน้าคุณขาดใจตายแน่” หญิงสาวถึงกับหน้าแดงระเรื่อด้วยความอับอาย นี่มันต่อหน้าคนใช้และบอดี้การ์ดของเขาเลยนะ! ตาบ้านี่!

“ริสาจะยอมนั่งรถไปกับคุณแค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นนะคะ แค่วันนี้เท่านั้น” เมื่อขึ้นมาบนรถได้สักพักอริสาก็บอกความต้องการของตัวเองอีกครั้งทันที พร้อมกับหันไปจ้องคนข้างๆอย่างจริงจัง

“ผมชอบเวลาคุณทำหน้าจริงจังแบบนี้นะ แต่ก็ชอบเห็นคุณยิ้มมากกว่า”

“คุณฟังที่ริสาพูดอยู่มั้ยคะ”

“ผมไม่รับปากหรอกนะ ใจจริงผมตั้งใจที่จะให้คุณย้ายมาอยู่กับผมด้วยซ้ำ”

“ไม่มีทาง ขืนคุณทำอย่างนั้น ริสาจะลาออก”

“ใจเย็นสิคุณ ผมแค่บอกว่าตั้งใจแต่ไม่ได้จะบังคับให้คุณมาอยู่ด้วยสักหน่อย เพราะรู้อยู่แล้วล่ะว่ายังไงคุณก็ไม่มีทางยอม” แน่สิ! ใครมันจะไปยอมกัน แค่เงื่อนไขบ้าๆนี่ก็แทบจะมันตัวเธอให้หนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว ขืนต้องให้มาอยู่ด้วยกันอีก เธอขอลาขาดจากเขาไปเลยเสียดีกว่า

“ถ้าอย่างนั้นริสาขออะไรอีกอย่างได้มั้ยคะ?”

“คุณอยากไรอะไร?” หนุ่มหล่อขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางจ้องใบหน้าสวยมาวางตา

“ริสาขอลงก่อนถึงที่ทำงานนะคะ” เธอเป็นผู้หญิงที่แปลกสำหรับเขาจริงๆ หากเป็นหญิงสาวคนอื่นคงจะขอลอยหน้าลอยตาไปที่ทำงานของเขาประดุจคุณผู้หญิง แต่นี่อะไรแทนที่จะขออะไรแบบนั้นเธอกลับทำในสิ่งตรงกันข้าม คงไม่ใช่เพราะว่าเธอรังเกียจเขาอยู่หรอกนะ รามาเอลคิดอย่างสงสัย

“คุณรังเกียจผมอย่างนั้นเหรอ?” เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยถามออกไปให้คลายสงสัย

“ไม่ใช่ค่ะ ริสาแค่ไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเรา”

“ผมไม่เห็นแคร์เรื่องนี้สักนิด จะเข้าใจผิดอะไรก็ช่างในเมื่อคุณกับผมเราตกลงกันแล้วนี่ว่าเราอยู่ในสถานะอะไรกัน”

“ใช่ค่ะเราอยู่ แต่คนอื่นเขาไม่รู้ด้วยนี่ค่ะ”

“เลิกสนใจสายตาคนอื่นเถอะริสา คนที่คุณควรสนใจที่สุดในตอนนี้คือผมคนเดียวเท่านั้น” โอ้!เขาสามารถพูดประโยคนี้ออกมาด้วยสีหน้าตายด้านได้ขนาดนี้เชียวหรือ หญิงสาวคิดพลางสายหน้าเบาๆ พวงแก้มเนียนสวยเริ่มเป็นสีแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อยอย่างเขินอาย

“มันเร็วเกินไปค่ะ คนอื่นอาจมองริสาเป็นผู้หญิงหิวเงิน ใช้เต้าไต่เพื่อหน้าที่การงาน หรือไม่ก็อาจมองว่าริสาต้องการจะจับคุณก็ได้” นั่นคือสิ่งที่เธอเป็นกังวลอยู่ในตอนนี้ต่างหาก ทำไมเขายังไม่เข้านะ

“อืม....หิวเงินคงไม่ใช่.... ใช้เต้าไต่นี่ยังไม่เคยทำ....ส่วนจ้องที่จะจับผมเนี่ย ถ้าคุณคิดอย่างนั้นจริงผมยอมนะ” อีตาบ้านี่!เขาเคยคิดที่มีความจริงจังในคำพูดของเธอบ้างไหมนี่ พูดอะไรไปก็เห็นเป็นเรื่องตลกไปเสียหมด เขาทำเหมือนเรื่องที่เธอกำลังกังวลอยู่มันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก มากเสียจนไม่คิดที่จะเอามาใส่ใจ

“บ้าสิ ใครเขาคิดที่อยากจะจับคุณกัน”

“แต่ผมอยากนะ” อริสาถึงกับใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีเมื่อเจอทั้งคำพูดและสายตาคมเข้มที่จ้องมองมาที่เธออย่างจริงจัง ในขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาคมคายค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้เธอทีละนิด

“ถ้าคุณจูบริสา ริสาจะลงมันตรงนี้แหละ” มือบางรีบยกขึ้นมาปิดปากชายหนุ่มที่อยู่ใกล้เธอไม่ถึงคืบทันที พร้อมเอ่ยน้ำสียงที่จะพยายามทำให้นิ่งที่สุดตอบกลับไป

“แสบนักนะ... โอเค ผมไม่ทำอะไรคุณตอนนี้ก็ได้” แต่ครั้งหน้าก็ไม่แน่ หึ รามาเอลตอบกลับไปในใจ คิดเหรอว่าคนอย่างเขาจะยอมจบง่ายๆแบบนี้ ไม่มีทาง!

“ผมจะยอมให้คุณลงก่อนถึงบริษัทก็ได้ แต่คุณต้องมาให้ทันผมขึ้นลิฟต์ตกลงไหม”

“นั่นหมายความว่าฉันต้องวิ่งมาเพื่อให้ทันคุณเนี่ยนะ”

“ถ้ามันลำบากนักคุณก็ไปกับผมซะก็หมดเรื่อง” มันจะหมดเรื่องยังไงเล่า มีแต่จะเป็นนะสิ! หญิงสาวคิดพลางมองค้อนชายหนุ่มอย่างไม่ค่อยพอใจนัก เธอเชื่อเหลือเกินว่าเขากำลังแกล้งเธออยู่แน่ๆ

“คิดว่าแกล้งฉันแค่นี้แล้วฉันจะยอมคุณหรือไง เอาสิทันก็ทัน” รามาเอลกระตุกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ เขาคิดว่าต่อแต่นี้ไปชีวิตคงมีสีสันมากขึ้นไม่มากก็น้อยเมื่อมีอริสาอยู่ใกล้ๆแบบนี้ ตราบใดที่เขายังไม่เบื่อเธอเองก็ไม่มีทางหนีจากเขาไปได้เช่นกัน!

“แล้วผมจะรอนะ” ประโยคนี้ ไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาเลยสักนิด หญิงสาวคิด

“ฉันจะลงข้างหน้านี้เลยค่ะ”

“อาเธอร์จอดรถข้างหน้าด้วย”

“ครับบอส” บอดี้การ์ดหนุ่มรับคำสั่งก่อนจะตีไฟเลี้ยวจอดลงข้างทางทันที พร้อมกับคนตัวเล็กที่ก้าวขาลงจากรถพลางมองซ้ายขวาอย่างกังวล หวังว่าคงไม่มีใครมาเห็นหรอกนะ

“แล้วเจอกันนะคุณ” อริสามองรถที่วิ่งออกไปพร้อมกับถอนหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย อดทนไว้ริสา แค่วันนี้วันเดียวสู้โว้ย!


หายไปนานเลยต้องขอโทษจริงๆนะคะ🙏วันนี้แวะมาอัพให้แล้ว ถ้าคืนนี้ไหวจะลงอีกสักตอนให้น้า😊

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น