ธรรมภัทรนาคา สิริภัทรนาคี

นวนิยายรัก by ธรรมภัทรนาคา สิริภัทรนาคี (จิ้มที่ชื่อผู้แต่งเลย) มีหลายเรื่อง หลายคู่ หลายตอน หลายแบบ ชอบตอนไหน แบบไหน เลือกอ่านได้ครับผม #กดติดตามด้วยนะครับ

เล่าเรื่องเสียวเกย์ : เพื่อนกัน มันส์ดี ตอนที่ 2

ชื่อตอน : เล่าเรื่องเสียวเกย์ : เพื่อนกัน มันส์ดี ตอนที่ 2

คำค้น : เล่าเรื่องเสียว , เรื่องเสียว, ประสบการณ์เสียว, เล่าเรื่อง 18+ , เรื่องเล่าเสียว, โดนข่มขืน,ข่มขืน,ลงแขก,เสียสาว,รุมโทรม ,อ่านเรื่องเสียว

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2561 17:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่าเรื่องเสียวเกย์ : เพื่อนกัน มันส์ดี ตอนที่ 2
แบบอักษร

​..

“ซี๊ดดดส์  ไอ้บุญหล้า เอ็งใกล้เสร็จยังว่ะ  ข้าเมื่อยแล้วนะ”

ไอ้บุญหล้า มันจับคำปองยกขาโน้มไปข้างหน้าจนเกือบแตะพื้น ตอนนี้มันกำลังปั้มคำปองด้วยท่าแทงปลาไหล มันบอกเข้าลึกดี คำปองก็เห็นด้วยกับมัน แต่ข้าเมื่อย เอ็งเข้าใจข้าไหม

“ซี๊ดดส์  ใจเย็น ๆ ไอ้คำปอง  ข้ากำลังมันส์”

คำปองนึกในใจเดี๋ยวตาข้าบ้าง  เอ็งจะรู้สึก ไอ้บุญหล้าแทงขึ้น แทงลงอยู่สักพักใหญ่  มันก็พ่นน้ำใส่รูคำปอง

“เอ็งรีบเอาออกไปเลย  ข้าเมื่อยจะตายอยู่แล้ว”

ไอ้บุญหล้ารีบดึงลำเนื้อหนุ่มมันออกจากรูคำปองทันที

“ถึงคราข้าบ้าง เอ็งยกขาขึ้นไปเลย”

คำปองผลักไอ้บุญหล้าให้นอนลง แล้วยกขามันขึ้น  แต่ไอ้บุญหล้ามันตัวใหญ่กว่าคำปอง  มันยกขาโน้มไปข้างหน้าเหมือนคำปองมิได้

“ไอ้กระบือบุญหล้า  อย่างนี้ข้าก็เสียเปรียบดิ”คำปองบ่นมัน

“งั้นเอ็งนอนเฉย ๆ  เดี๋ยวข้าขึ้นขย่มเอ็งให้”

ไอ้กระบือบุญหล้ามันเอาเยี่ยงไรคิด มันจะขึ้นขย่มคำปอง

“ไอ้ควาย  เอ็งหนักกว่าข้าเกือบสามสิบโล  เอ็งขึ้นทับข้า แทนที่จะเสียวไม่ใช่ข้าตายก่อนเหรอ**”**

มันส่ายหน้าใส่คำปอง

“ไอ้ฉลาด  ข้ามิได้ทับเอ็งทั้งตัว  เดี๋ยวข้านั่งยอง ๆ “

พูดจบมันก็ผลักคำปองลงไปนอน ก่อนที่มันจะดูดลำเนื้อหนุ่มคำปองที่ตอนนี้มันเริ่มอ่อนตัวลง  พอลำเนื้อหนุ่มคำปองแข็งได้ที่  มันก็หย่อนตูดลงมาทับลำเนื้อหนุ่มคำปอง

“ซี๊ดดดดส์  เสียวกระบือ ๆ”

คำปองร้องขึ้นมาสุดเสียง  แล้วไอ้บุญหล้ามันก็เริ่มขย่มคำปอง  สุดยอดมากไอ้บุญหล้าขย่มคำปองแรงมาก คำปองเสียวสุด ๆจนไม่รู้สึกหนัก อันที่จริงไอ้บุญหล้ามันทับคำปองลงมาเลย มิได้นั่งยอง ๆ อย่างที่มันบอก ไอ้บุญหล้าขย่มคำปองอย่างแรง

จนในที่สุดเราสองคน ก็ตัวกระตุกพร้อมกัน  คำปองมองหน้าไอ้บุญหล้าตอนมันเสร็จ  หน้าตามันตลกมากคำปองพ่นน้ำหนุ่มเข้าไปในตัวไอ้บุญหล้า ส่วนน้ำหนุ่มของมันพุ่งแรงมาก กระเด็นมาโดนหน้าคำปองเลย พอมันเสร็จไอ้ต๊อบมันก็บดขยี้ตูดมันก็ลำเนื้อหนุ่มของคำปอง  เสียวมาก

“ซี๊ดดดดดส์”

คำปองกับมันครางพร้อมกัน  ไอ้บุญหล้ามันยังไม่ยอมลุกออกจากตัวคำปอง มันทับคำปองลงมาทั้งตัว  คำปองเริ่มรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก  มันจุก จนพูดไม่ออก คำปองก็เลยต้องผลักมันออกไป  บังเอิญมันล้มผิดทาง  ตกเตียงไปเสียงดังโครม   คำปองยังจุกอยู่เลยพูดเยี่ยงไรไม่ออก

“ไอ้กระบือคำปอง เอ็งผลักข้าทำไม แมร่งหัวข้าโนเลย**”**

มันลุกขึ้นมาได้ ก็ด่าคำปองเป็นชุด

“เฮ้ยไอ้คำปอง เอ็งเป็นเยี่ยงไร”

ถ้าใครอยากรู้ความรู้สึกคำปองนะ  ก็ลองเอาข้าวสาร หนึ่ง กระสอบ ( หนึ่งร้อยโล ) วางทับตัวเองดูซิ

“ข้าจุก”

ไอ้บุญหล้าหน้าเสียเลย  มันอุ้มคำปองไปอาบน้ำ   แล้วเราสองคนก็มานอนคุยกันบนเตียง

“พรุ่งนี้เช้า ข้ากลับบ้านข้าแล้วนะ”

ไอ้บุญหล้าหน้าเสียเลย

“เอ็งโกรธข้าเหรอที่ข้าทับเอ็ง ข้ามิได้ตั้งใจนะโว้ย”

คำปองส่ายหน้า

“แล้วเอ็งจะกลับบ้านทำไม”

คำปองตบหัวมันไปหนึ่งที

“ไอ้กระบือ ข้ามานอนให้เอ็งปั้มสองคืนแล้ว  ถ้าพรุ่งนี้ข้าไม่กลับ  ต่อไปแม่ไม่ให้ข้ามานอนบ้านเอ็งแน่”

ไอ้บุญหล้ามันยิ้มเลย

“แสดงว่า  วันหลังเอ็งจะมานอนกับข้าอีกใช่ปะ”

คำปองแกล้งทำตาเจ้าเล่ห์ใส่มัน

“หรือว่าเอ็งไม่อยากให้ข้ามา”

คำปองยังพูดไม่ทันจบดี ไอ้บุญหล้ามันก็เอาปาก มาประกล้าจูบปากคำปอง มันจูบเก่งมาก  คำปองนึกในใจไอ้กระบือบุญหล้า บอกไม่เคยปั้มใคร แต่ทำไมมันจูบเก่งจังว่ะ  แล้วมันก็ไซร้คำปองไปทั่วร่างกาย

“ไอ้คำปอง ข้ายิงยาวเลยนะ”

ตอนแรกคำปองก็ยังงงอยู่ แต่เพราะกำลังเคลิ้มอยู่ ก็เลยพยักหน้าออกไป

แมร่งไอ้กระบือบุญหล้ามันเลวมาก  คำว่ายิงยาวของมันคือ  มันเป็นฝ่ายปั้มคำปอง อย่างเดียวเลย  ทั้งคืน ตื่นมาตอนเช้า

ขาสั่นพั่บๆ เลยแต่ก็ต้องรีบกลับบ้าน ไม่เช่นนั้นหัวแบะแน่ ก็คำปองเล่นมาอยู่บ้านไอ้บุญหล้า แบบข้ามคืนข้ามวัน  มาสองคืนแล้ว กลับถึงบ้านก็สลบเลย

จนแม่ถามว่า ไอ้บุญหล้ามันให้คำปองไปทำเยี่ยงไรมา    วันจันทร์ คำปองไปเรียนตามปกติ  แต่ที่ไม่ปกติ ก็สหายในห้องมันซุบซิบ เยี่ยงไรกันอยู่ก็ไม่รู้พอคำปองเดินไป  พวกมันหยุด แล้วพอคำปองเดินผ่าน มันก็หัวเราะกัน  เดินไปที่ไอ้บุญหล้า  มันนั่งหน้าเครียดอยู่  นึกในใจหรือว่าไอ้พวกในห้องมันจะรู้เรื่องที่คำปองกับไอ้บุญหล้าปั้มกัน  ฉิบหายแล้ว

“ไอ้กระบือบุญหล้า เอ็งมานี่ดิ”

คำปองโมโหมาก คิดว่าไอ้บุญหล้ามันเล่าให้ใครฟังหรือเปล่า ไอ้บุญหล้า ยังไม่ทันลุกมา คำปองก็รู้แล้วว่าสหายมันคุยกันเรื่องเยี่ยงไร

“เฮ้ยไอ้คำปอง  ลำเนื้อหนุ่มเอ็งเล็กเหรอว่ะ  เมียถึงมีชู้”

ไอ้กล้า ปากหมาประจำแก๊ง

“เอ็งพูดเรื่องกระบือเยี่ยงไรไอ้กล้า ”

มันทำหน้ากวนตีน

“ก็นังเจี้ยบเมียเอ็งนะ  ตอนนี้มันไปคบกับไอ้มั่น แล้ว  เห็นมันเล่าให้ฟังว่า  ลำเนื้อหนุ่มเอ็งมันเล็ก ปั้มไม่สะใจ  สู้ไอ้มั่นมิได้”

คำปองได้ยินนี่ควันออกหูเลย คำปองมิได้หวงนังเจี้ยบ เพราะปั้มมานานแล้ว ตอนนี้ก็เบื่อมันจะตายอยู่แล้ว  แต่ที่มันบอกคนอื่นว่าคำปองลำเนื้อหนุ่มเล็กปั้มไม่มันส์นี่ซิ อีกระบือตอนข้าเย็นก็เห็นร้องซี๊ดส์ทุกครั้ง คำปองกำลังจะเดินออกจากห้อง ก็โดนไอ้บุญหล้าจับไว้

“ไอ้คำปอง  เอ็งจะไปไหน”คำปองดึงมือออก

“ปล่อย ข้าจะไปเคลียร์กับนังเจี้ยบ “

คำปองยังไม่ทันไป เสียงไอ้กล้า ก็ดังขึ้นมาอีก

“ไอ้บุญหล้า ข้าได้ข่าวว่าอีอ้อมขอเลิกกับเอ็ง เพราะว่า ลำเนื้อหนุ่มเอ็งเหม็น ใช่ปะ”ไอ้บุญหล้ามองหน้าคำปอง

“ข้าไม่รู้นะ”ไอ้บุญหล้าหันไปที่ไอ้กล้า

“ก็เมื่อเช้าอีอ้อม มันมากับไอ้พี ข้าก็เลยถามว่าทำไมไม่มากับเอ็ง มันก็เลยบอกข้า  ว่า มันเลิกกับเอ็งแล้ว  อีอ้อมบอก ลำเนื้อหนุ่มเอ็งเหม็นเกินทน มันรับมิได้**”**

พูดจบไอ้กล้า ก็เดินออกไป   แต่พวกที่เหลืออยู่ในห้องนี่ซิ  คำปองเห็น ซุบซิบกันใหญ่   คำปองมองหน้าไอ้บุญหล้า  พยักหน้าให้กัน  แล้วก็เดินออกไป   พวกคำปองยังเดินไม่พ้นประตูเลย  เสียงหัวเราะดังขึ้นทันที

“กระบือเอ้ย ข้าอยากกระทืบไอ้กล้า ว่ะ”

คำปองโมโหมากตอนนี้

”ถ้าเอ็งไม่กลัวมันไปฟ้องกำนัน เอ็งก็กระทืบดิ”

ไอ้บุญหล้ามันเตือนสติคำปอง  ไอ้กล้า  มันเป็นลูกชายกำนัน ที่มีอิทธิพลพอสมควร  มันถึงได้กวนตีนเขาไปทั่ว  เพราะมันรู้ว่าไม่มีใครกล้าทำเยี่ยงไรมัน

“แล้วเอ็งจะปล่อย ให้มันโพนทะนา ไปทั่วเหรอเรื่องลำเนื้อหนุ่มเอ็ง  กะ ลำเนื้อหนุ่มข้าเนี่ย”

คำปองหันไปถามไอ้บุญหล้าด้วยความโมโห  ไอ้บุญหล้ามันยิ้มแบบที่คำปองไม่เคยเห็นมาก่อนคือยิ้มแบบน่ากลัว  เพราะปกติคำปองเห็นไอ้บุญหล้ามันเป็นคนซื่อ ๆ ไอ้กล้า แกล้งเยี่ยงไร มันก็ปล่อย ไม่สนใจ

“ในเมื่อ มันรู้เรื่องลำเนื้อหนุ่มพวกเราดีนัก  ก็จัดให้มันรู้ซึ้งไปเลย “

คำปองมองหน้าไอ้บุญหล้าอย่างงง   ไอ้บุญหล้า มันก็เลยก้มมากระซิบบอกคำปอง

“ไอ้กระบือ เอ็งเอาจริงดิ  เอ็งไม่กลัวมันไปฟ้องพ่อมันเหรอ”

ไอ้บุญหล้ายิ้มกระบือมเกรียมอีกแล้ว”แล้วถ้าเป็นเอ็ง  จะกล้าไปบอกคนอื่นหรือเปล่า” คำปองนึกดู มันก็จริงอย่างที่ไอ้บุญหล้าพูด

“ หรือเอ็งไม่อยากลองท่าลิงอุ้มแตง “

ไอ้บุญหล้ามันบิ้วคำปองใหญ่เลย เพราะมันรู้ว่าคำปองอยากลองท่าลิงอุ้มแตงที่มันบอกจริง ๆ ก็ไอ้บุญหล้ามันบอกว่ามันส์มาก  คำปองก็อยากทำบ้าง  แต่ไอ้กระบือบุญหล้ามันตัวใหญ่กว่าคำปอง

“เออ ตกลง”คำปองตอบตกลงไปอย่างนั้นแหละ เพราะก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะหลอกพาไอ้กล้า ไปปั้มได้ไง   “คำปอง ข้าซื้อน้ำมาให้”

คำปองงงมาก อยู่ดีๆ ไอ้กล้า มันก็เอาน้ำมาให้คำปอง

“ข้าเห็นเอ็งเตะตะกร้ออยู่ น่าจะหิวน้ำ มันส่งน้ำให้คำปองเสร็จ ก็เดินไป  คำปองมองจนมันเดินลับตาไป อันที่จริง ไอ้กล้า มันก็ตัวเล็ก ๆ น่ารักดี  ขาวมากด้วย คำปองชักอยากจับมันปั้มซะแล้วสิ ตอนเย็น คำปองสตาร์ทรถเตรียมกลับบ้าน ก็มีคนมานั่งซ้อนท้าย คำปองหันไปมอง

“ไอ้กระบือกล้าเอ็งมาได้ไง”

มันยิ้มให้คำปอง คำปองเพิ่งสังเกตเพลาไอ้กล้า ยิ้มมันน่ารักมาก

“ไปส่งข้าหน่อยดิ  เดี๋ยวข้าเลี้ยงก๋วยเตี๋ยว**”**

“แล้วทำไมเอ็งไม่กลับกะไอ้บุญหล้า”

คำปองถามมัน เพราะปกติมันจะกลับกะไอ้บุญหล้า เพราะบ้านมันอยู่ใกล้กัน

“รถ เอ็งว่างไม่มีคนซ้อนท้ายแล้ว  ก็ไปส่งข้าหน่อยดิ”

ใช่ ปกติ คำปองต้องไปส่งนังเจี้ยบทุกวัน

“ข้าช่วยค่าน้ำมัน”

มันส่งเงินให้คำปองหนึ่งร้อย

“ไม่ต้องหรอก  ข้าไปส่งเอ็งก็ได้”

คำปองไม่รับเงินจากมัน เพราะในหัวเริ่มคิดแผนการจะหลอกพามันไปปั้มให้ได้  สรุปว่าไอ้กล้า มันให้คำปองไปส่งมันที่บ้านทุกวัน

“ไอ้กล้า  เอ็งอยากขับมอเตอร์ไซด์ เป็นปะ”คำปองถามมันก่อนจะคีบลูกชิ้นใส่ปาก

“เอ็งจะหัดให้ข้าเหรอ**”ไอ้กล้า มันถามคำปอง**

“แล้วอยากให้ข้าหัดให้หรือเปล่าละ**”มันรีบพยักหน้าทันที**

“พรุ่งนี้เช้าข้ามารับ  ข้าจะพาเอ็งไปหัดขับรถที่นาข้า” มันมองหน้าคำปอง

“ที่นาข้ามีลานตากข้าว จะได้ให้เอ็งหัดขับ”

“ถ้างั้นหัดที่หน้าบ้านข้าก็ได้  ลานกว้างกว่า”คำปองลืมไปว่าบ้านมันเป็นโรงสี มีลานตากข้าวกว้างกว่านาคำปองแน่

“แม่ข้าให้ไปคอยไล่นกที่นา  ถ้าเอ็งไม่อยากไป  ก็ตามใจ”พูดจบคำปองก็ลุก เตรียมกลับบ้าน

“พรุ่งนี้เอ็งจะมารับข้ากี่โมง “คำปองยิ้มเลย แผนการ สำเร็จ

“เดี๋ยวข้าโทรมาบอก”คำปองแวะไปหาไอ้บุญหล้า บอกแผนการให้มันฟัง

“ข้ากลับละนะ”คำปองบอกลามันไอ้บุญหล้าคว้ามือคำปองไว้

“คืนนี้เอ็งนอนกับข้านะ**”มันไม่พูดเปล่านะ มันจับมือคำปองไปลูบที่ลำเนื้อหนุ่มมัน ที่ตอนนี้แข็งเป็นหิน “ไอ้บุญหล้า ข้าวสุกยังว่ะ ข้าหิวข้าว”คำปองรีบดึงมือกลับ**

“ข้ากลับละ  พี่เอ็งอยู่”คืออันที่จริงคำปองไม่ค่อยชอบพี่โต้ง พี่ชายไอ้บุญหล้านะ  ตอนเด็ก ๆมันชอบแกล้งคำปอง

ตอนเช้าคำปองขับรถไปรับไอ้กล้า แต่เช้า มันโทรมาบอกคำปอง ว่า ตอนเช้า แดดไม่ร้อน  พอคำปองเห็นมันแต่งตัวก็ต้องตกใจ  คำปองไม่เคยเห็นมันใส่เสื้อผ้าธรรมดา  เคยเห็นแต่ใส่ชุดนักเรียน  ความจริงก็แค่เสื้อยืด  กางเกงยีนส์ ธรรมดานี่แหละ  แต่ไอ้รอยขาด ตามแฟชั่นนี่ดิ  แล้วขาไอ้กล้า มันก็ขาวมาก  ยิ่งมันใส่กางเกงยีนส์ ขาเดฟ  สีดำด้วย เซ๊กซี่ฉิบหาย

“เอ็งจะไปเดินแฟชั่นบนคันนาเหรอ**”คำปองถามมัน**

“ข้ากลัวร้อน “พูดจบมันก็มาซ้อนท้ายรถคำปอง

“เอ็งมานั่งข้างหน้า นี่  ข้าจะให้เอ็งลองขับ”

คำปองพูดจบก็ถอยไปนั่งข้างหลังให้ไอ้กล้า มันนั่งหน้า ให้มันจับแฮนด์รถไว้    พอมันนั่งเสร็จคำปองก็สตร์าทรถ แล้วก็เอามือมาจับมือไอ้กล้า ไว้  มันหันมามองหน้าคำปอง

“เอ็งพร้อมยัง”คำปองถามมัน  มันพยักหน้า คำปองก็เลยให้มันบิดคันเร่ง โดยคำปองคอยจับมือมันไว้อีกที “ไอ้กล้า  เอ็งอย่าเกร็งดิ  เดี๋ยวรถก็ล้มพอดี”


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น