สิริณ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 17 (แซ่บ!)

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 (แซ่บ!)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2561 22:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 (แซ่บ!)
แบบอักษร

ศิราตามขึ้นมาส่งเธอจนถึงประตูห้อง แล้วลากลับไปโดยไม่เซ้าซี้หรือแม้แต่จะหาเหตุขอเข้าไปในห้องพักเลยสักคำ แม้แต่อันดามันก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกันว่าผิดหวังหรือว่าโล่งใจกันแน่ พร้อมกันนั้นก็อดนึกสงสัยไม่ได้ว่าในสายตาของศิรา ศิวกรณ์ เธออาจยังดีไม่พอสำหรับเขา !

          หญิงสาวนั่งครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ แล้วสลัดความฟุ้งซ่านออก แข็งใจอาบน้ำผลัดเสื้อผ้าทั้งที่เหนื่อยและเพลียจนอยากนอนทั้งชุดที่ยังชื้น ๆ ด้วยซ้ำ

          หลังชำระร่างกายจนสดชื่นขึ้นแล้ว อันดามันจึงเปิดตู้เย็นหาอาหารกล่องแบบปรุงสำเร็จที่แช่แข็งออกมาใส่เตาไมโครเวฟ ทว่าอุ่นอาหารเสร็จยังไม่ทันลงมือรับประทาน เสียงกริ่งก็ดังขึ้น เจ้าของห้องชุดยู่หน้าอย่างหงุดหงิด แต่ก็ลุกไปที่ประตูส่องดูตรงช่องตาแมวแต่โดยดี มือที่แตะอยู่ตรงลูกบิดลังเลเล็กน้อยเมื่อเห็นผู้ที่ยืนอยู่หลังบานประตู

          “เอ็ม เปิดประตูหน่อย ผมรู้นะว่าคุณอยู่ในห้อง ผมได้ยินเสียงแอร์”

          อันดามันเบ้ปาก เชอะ ! หมั่นไส้คนช่างสังเกต ถึงจะอยากพักผ่อนเพียงใด แต่หญิงสาวก็จำต้อง ปลดโซ่นิรภัยและปั้นยิ้มไว้รอรับอีกฝ่าย

          “ทำไมต้องลำบากมาหาเอ็มล่ะคะ โทร.มาก็ได้นี่นา”

          “ผมโทร.เข้ามือถือคุณเป็นสิบเป็นร้อยหนแล้วมั้ง แต่คุณก็ไม่รับสาย”

          คนฟังหน้าเหลอ “ตายละ เอ็มมัวแต่วุ่น ๆ เรื่องอื่น ก็เลยลืมเช็กโทรศัพท์น่ะค่ะ” พูดจบก็รีบเดินทะลุห้องรับแขกไปยังห้องนอน ค้นโทรศัพท์จากกระเป๋าถือติดมือออกมาด้วย

          “มีสายไม่ได้รับตั้งแปดสายแน่ะ ขอโทษทีนะคะ”

          “โทรศัพท์มันร้องเพลงได้นะเอ็ม ผมไม่เข้าใจเลยว่าคุณจะตั้งปิดเสียงใช้ระบบสั่นไปทำไม” บุรัณบ่น

          “ไม่เอาน่าคุณรัณ ปกติเอ็มก็รับทุกสายอยู่แล้ว เพิ่งจะมีวันนี้เองที่ไม่ได้รับสาย อย่าเพิ่งอารมณ์เสียเลยนะคะ” อันดามันออดทั้งที่เริ่มไม่พอใจกรุ่น ๆ

          “ช่างมันเถอะ ว่าแต่วันนี้คุณหายไปไหนมาทั้งวัน ในตารางนัดก็ไม่ได้บอกไว้”

          “อ๋อ...เอ็มเข้าไปพบท่านรัฐมนตรีคีรีมาน่ะค่ะ คุณบัณฑิตโทร.มานัดกะทันหันเมื่อวานตอนค่ำ ๆ เอ็มเลยไม่ทันลงรายละเอียดในตารางนัด”

          “แล้วท่านรัฐมนตรีว่ายังไงบ้าง มีอะไรคืบหน้าไหม”

          อันดามันกัดริมฝีปากใช้ความคิด บอกเขาไม่ได้เด็ดขาดว่าวันนี้เธอเจออะไรมา เพราะถ้าบุรัณรู้เรื่องที่เกิดขึ้น เขาต้องสั่งให้เธอถอนตัวจากโครงการของคีรีแน่นอน

          “ท่านไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ เอ็มเข้าไปรายงานความคืบหน้าการประกวดราคาให้ท่านทราบตามระยะเท่านั้นเอง เออนี่...คุณรัณคะ ยังไงเอ็มบอกล่วงหน้าไว้ก่อนนะ ว่าหลังเปิดซอง ตอนเข้าไปทำสัญญาที่กระทรวง เอ็มต้องใช้แบงค์ค้ำ[1]ราวสี่ล้าน ถ้ายังไงเอ็มจะให้พี่นงเดินเรื่องกับธนาคารไปพลาง ๆ เลย ฝากคุณเซ็นเอกสารไว้ให้ด้วยนะคะ” อันดามันกะการณ์มั่นใจ จนไม่ทันสังเกตว่าสีหน้าคนฟังเจื่อนปร่าไปอย่างผิดปกติ

          “เอ็มต้องใช้แบงก์ค้ำตั้งสี่ล้านเชียวหรือ” บุรัณตะกุกตะกัก

          “ความจริง ๕ เปอร์เซ็นต์ของ ๗๘ ล้าน มันตกราว ๓ ล้าน ๙ แสนค่ะ เอ็มขี้เกียจแจงรายละเอียดยิบ ๆ ก็เลยปัดให้มันฟังเข้าใจง่าย ๆ เท่านั้นเอง ทำไมคุณรัณทำหน้าแปลก ๆ คะ หรือว่าเรามีเงินสดไม่พอ”

          เธอพูดแล้วนึกได้ “แต่เท่าที่เอ็มประมาณคร่าว ๆ จากกำไร แล้วก็ผลประกอบการตั้งแต่ต้นปี ฟิวเจอร์เทคฯ น่าจะมีเงินพอให้เราหมุนตั้งเกือบสองเท่าของที่เอ็มจะใช้นะ หรือว่าเอ็มคำนวณผิด” สีหน้าคนพูดมีแววลังเล

          “ไม่หรอก ไม่มีอะไร ผมแค่ถามให้แน่ใจว่าไม่ได้ฟังจำนวนเงินผิดเท่านั้นเอง”

          อันดามันดึงมือเขาลากไปนั่งที่โต๊ะอาหาร “เอ็มหิวจัง ขอคุยไปกินไปก็แล้วกันนะคะ ว่าแต่คุณรัณหิวหรือเปล่า เอ็มมีอาหารกล่องในตู้นะ ทั้งข้าวแกง บะหมี่เป็ดย่าง ข้าวต้มก็มี คุณรัณกินอะไรดี เอ็มอุ่นให้ แป๊บเดียวก็กินได้แล้ว”

          บุรัณนั่งลงฝั่งตรงข้าม มองถ้วยพลาสติกสีดำที่หญิงสาวอุ่นเกี๊ยวกุ้งวางรอไว้จนเย็นชืดด้วยสายตาราวกับเห็นมนุษย์ต่างดาว “ทำไมไม่เทใส่ชามให้เป็นกิจลักษณะล่ะเอ็ม”

          “เททำไมคะ เดี๋ยวต้องล้างวุ่นวายแย่ กินในถ้วยนี่แหละ อิ่มแล้วก็ทิ้งได้เลย” หญิงสาวลงมือรับประทานด้วยท่าทีเอร็ดอร่อย

          คนมองถอนใจ แวบหนึ่งที่บุรัณเผลอนึกถึงเพียงฤทัยโดยไม่ตั้งใจ และที่แย่ยิ่งกว่านั้นคือเขานำผู้หญิงสองคนไปเปรียบเทียบกันเสียด้วย

          คนหนึ่ง...เต็มไปด้วยระเบียบแบบแผนและพิธีการ อาหารทุกจานที่ผ่านมือเพียงฤทัยจะประณีต งดงาม ใช่แต่รสชาติต้องอร่อยเท่านั้น เจ้าตัวยังบรรจงคัดสรรวัตถุดิบอย่างดีมาประกอบอาหารเสมอ มีบ้างนานทีที่ผู้เป็นภรรยาจะออกไปรับประทานอาหารข้างนอกกับเขา และเพียงเขาชมอาหารจานใด เธอก็จะขวนขวายหาสูตรเด็ดไปหัดทำมาให้เขาชิมจนได้

          ทว่าผู้หญิงที่เขารักตรงหน้านี้กลับเป็นตรงข้ามกับเพียงฤทัยโดยสิ้นเชิง อันดามันไม่ทำกับข้าว ไม่เคยทำ และยืนกรานว่าไม่คิดหัดทำด้วย เขาเคยถามหาเหตุผลเธอก็ตอบง่าย ๆ

          ‘เราหาเงินมาลำบาก ก็ใช้มันให้คุ้ม ๆ กับที่เหนื่อยเพื่อมันสิคะ อยากกินอะไรก็ไปซื้อเอาดีกว่า เรื่องอะไรจะต้องมาลำบากลงมือทำเอง’

          ทัศนคติในการใช้ชีวิตที่สตรีทั้งสองมี ช่างต่างกันสิ้นเชิงราวหน้ามือกับหลังมือกระนั้น !

          หลังจากรับประทานจนหมดชาม อันดามันก็วางช้อนลงบนโต๊ะ แล้วยกถ้วยพลาสติกขึ้นดื่มน้ำแกงที่เหลืออยู่จนเกลี้ยง

          “อร่อย ! ” คนพูดทำหน้าทะเล้น ลุกไปหย่อนชามพลาสติกลงถังขยะ แล้วถือช้อนไปที่อ่างล้างจาน ปากก็ชวนคุยในประเด็นที่อยากรู้ที่สุด “แม่คุณรัณทราบไหมคะ ว่าคุณบอกคุณเพียงฤทัยเรื่องหย่าแล้วน่ะ”

          “รู้สิ แล้วแม่ก็โกรธมากด้วย”

          “จริงเหรอคะ” หญิงสาวหันกลับมาทางต้นเรื่อง หยิบผ้าแห้งที่แขวนไว้ข้าง ๆ มาเช็ดมือ

          “หลังจากคุยกับฤทัยเรื่องหย่า ผมก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย ตอนสาย ๆ แม่ก็โทร.มาหา บอกว่าฤทัยกลับไปอยู่กับแม่ของเขาแล้ว แม่น่ะอาละวาดผมแล้วขู่ด้วยว่า ถ้าผมไม่ไปรับเพียงฤทัย วันนี้ก็ไม่ต้องกลับบ้าน”

          อันดามันสะใจที่ปัณรสีโดนเข้าซะบ้าง “ถ้าแม่ไม่ให้กลับบ้าน แล้วคุณรัณจะทำยังไงคะ”

          “ถ้าผมขอค้างที่นี่จะได้ไหมล่ะ” บุรัณล้อเลียน

          เจ้าของห้องหัวเราะชื่นมื่น “ขืนเอ็มยอมให้คุณค้างที่นี่ แม่คุณต้องตามมาฉีกอกเอ็มแน่” เย้าเขาไปแล้วหญิงสาวก็ชะงัก ความคิดบางอย่างวาบขึ้นในใจ คล้ายเงาราง ๆ ที่ปรากฏขึ้นในน้ำ

          “คุณรัณคะ แม่คุณทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าคุณพูดเรื่องหย่ากับเพียงฤทัย” เจ้าของห้องพักเรียบเรียงคำพูดให้ตรงประเด็นที่ต้องการทราบมากที่สุด

          “ก็หลายวันแล้วละ ตั้งแต่วันที่เอ็มไปภูเก็ตนั่นแหละ เอ็มอย่าถามนะว่าแม่มีปฏิกิริยายังไง ผมบอกได้เลยว่าคุณคาดไม่ผิดหรอก” บุรัณพยายามให้ฟังสบาย ๆ แต่ทั้งน้ำเสียงและสีหน้าไม่บอกเช่นนั้นเลยสักนิด

          อันดามันขนลุกเกรียว แม้ไม่ค่อยแน่ใจนักว่าสิ่งที่คิดจะมีความเป็นไปได้มากน้อยเพียงใด แต่ใจหนึ่งก็อดตั้งข้อสังเกตไม่ได้ เพราะเหตุและผลบางเรื่องสนับสนุนกันลงตัวพอดี !

          หรือว่า...น้ำกรดข่มขู่นั่นไม่ได้มาจากบุญธรรม ไม่ใช่ฝีมือของคีรี แต่บางทีคนบงการอาจเป็นปัณรสีก็ได้ !

          จริงอยู่ว่าออกจะเป็นการใส่ไคล้สุภาพสตรีสูงวัยที่ค่อนข้างรุนแรง แต่ดูจากการที่ฝ่ายนั้นเคยแขวะเธอต่อหน้าพนักงานทั้งบริษัท เข่นเธอต่อหน้าภรรยาของบุรัณ มันก็มีเหตุสมควรน่าคิดมิใช่หรือ

          แล้วนี่ลูกชายสุดรักของปัณรสีกำลังจะขอหย่ากับเพียงฤทัย นั่นอาจเป็นเหตุผลที่มากพอสำหรับให้คนแก่ที่ยังมัวเมาด้วยโมหะและโทสะตัดสินใจทำอะไรน่ากลัวเกินคาดก็เป็นได้

          อันดามันมีท่าทีหมกมุ่น ความกังวลที่เริ่มขุ่นข้นขึ้นในใจทำให้หญิงสาวตัดสินใจ

          “คุณรัณคะ เมื่อกี้ก่อนคุณมา เอ็มเพิ่งกินยาแก้หวัดเข้าไป ตอนนี้ชักเพลีย ๆ ง่วง ๆ แล้วละ ถ้ายังไงคุณกลับไปก่อนได้ไหม เอ็มอยากนอนพักค่ะ”

          ไม่พูดเปล่า มือบอบบางยังรั้งข้อมือชายหนุ่มดึงเขาลุกจากที่นั่ง แล้วรุนหลังไปที่ประตูห้องอีกด้วย

          “อะไรกัน เอ็มจะไล่ผมดื้อ ๆ อย่างนี้เลยเหรอ นี่ผมพูดอะไรผิดให้คุณโกรธหรือเปล่า”

          อันดามันส่ายหน้า “เปล่าค่ะ เอ็มไม่ได้โกรธอะไรเลย เพียงแต่ง่วงมากเท่านั้นเอง” คนพูดแกล้งยกมือปิดปากแล้วหาวเสียงดัง “ถ้ามีอะไรไว้คุยกันต่อที่ออฟฟิศพรุ่งนี้ก็แล้วกันนะคะ”

          เห็นท่าว่าบุรัณคงจะดันทุรังซักรายละเอียดต่ออีกนาน หญิงสาวจึงตัดสินใจยื่นหน้าไปปัดจมูกผ่านแก้มบุรัณฉาบฉวยแทนการตัดบท

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณรัณ ขับรถกลับบ้านดี ๆ นะคะ”

          อันดามันโบกมือให้เขาแล้วคว้าประตูงับลงพยายามให้เบามือและดูเป็นปกติที่สุด เธอใส่โซ่นิรภัยและลงสลักกลอนทุกชิ้นรวดเร็ว จากนั้นรีบล้วงโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋าเสื้อคลุมขึ้นมากดเรียกไปยังเลขหมายหนึ่งด้วยหัวใจที่เต้นระรัว กรอกเสียงลงไปด้วยอาการเกือบจะเรียกว่าละล่ำละลัก

          “คุณศิราคะ เอ็มมีเรื่องสำคัญจะบอกค่ะ”

          เจ้าของห้องกลับเข้าไปในห้องนอน เปิดระเบียงแล้วก้าวออกไปด้านนอก หญิงสาวหายใจลึกเพื่อรวบรวมสติก่อนเอ่ยต่อด้วยความไม่มั่นใจ “คือ...เอ็มเพิ่งมานึกได้น่ะค่ะ ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่กระทรวงวันนี้ บางทีอาจจะเกิดจากสาเหตุเรื่องชู้สาวก็ได้”

          อันดามันชั่งใจว่าควรจะเปิดเผยรายละเอียดเรื่องนี้มากน้อยเพียงใด สุดท้ายจึงตัดสินใจเลือกเล่าเฉพาะส่วนที่พอจะพูดถึงได้

“เอ็มเคยคบหากับผู้ชายคนนึง แต่แม่เขาไม่ชอบเอ็ม เมื่อเกือบหนึ่งปีที่แล้ว แม่ฝ่ายชายก็เลยบังคับให้แฟนเอ็มแต่งงานกับผู้หญิงที่ท่านเลือก ถึงเขาจะแต่งงานไปแล้ว แต่แม่เขาก็ยังตั้งป้อมทั้งเกลียดเอ็ม และคงกลัวว่าเอ็มจะไปแย่งลูกชายมาจากภรรยาเขาน่ะค่ะ หากบังเอิญเจอกันเมื่อไหร่ แม่เขามักคอยกระแนะกระแหนเอ็มตลอด เอ็มก็เลยคิดว่าเรื่องนี้อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่มีคนขู่จะสาดน้ำกรดเอ็มก็ได้”

          “เท่าที่ฟังคุณเอ็มเล่า เหตุการณ์นี้มันก็เกิดขึ้นนานแล้วไม่ใช่หรือครับ ถ้าจะมีเรื่องก็น่าจะมีตั้งนานแล้ว ไม่น่าจะรอมาจนถึงป่านนี้”

          “คือ...ตลอดเวลาที่ลูกชายเขาแต่งงานไป เอ็มก็ยังคงคบกับผู้ชายคนนี้อยู่ เอ่อ...เอ็มหมายถึงว่าคบแบบคนรู้จักกันน่ะค่ะ แล้วเอ็มก็เพิ่งได้ยินมาว่าเขากำลังจะหย่ากับภรรยาน่ะค่ะ”

เธอรีบอธิบายความหมายของคำว่า ‘คบ’ เสริมตอนท้าย เพราะเกรงว่าหากคนฟังรู้ว่าคนในเรื่องเป็นใคร ศิราคงประณามบุรัณว่าไม่ซื่อสัตย์กับภรรยา แถมยังจะกล่าวหาว่าเธอเป็นพวกผิดศีลข้อสามอีกด้วย !

          “เขาหย่ากับภรรยา ก็ไม่น่าจะเกี่ยวกับคุณเอ็มนี่ครับ”

          อันดามันถอนหายใจจนได้ยินเสียงลอดเข้าไปในโทรศัพท์ “ประเด็นก็คือ ผู้ชายคนนี้เพิ่งบอกภรรยาว่าเขาต้องการหย่าเมื่อไม่กี่วันมานี้เอง แม่เขาก็รู้พร้อมกัน แล้วมาวันนี้เอ็มก็เจอเรื่องอย่างนี้เลย คุณศิราไม่คิดว่ามันบังเอิญไปหน่อยหรือคะ บางทีแม่เขาจะเหมาว่าเอ็มเป็นสาเหตุของการหย่านั่นก็ได้”

          ศิรานิ่งไปชั่วครู่ ก่อนย้อนถามด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง “ผมจะลองเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาพ่อกับท่านนายพลกิตติอีกทีก็แล้วกัน เอ่อ...คือ...ผมรู้นะว่ามันออกจะเป็นการละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของคุณ แต่ผมอยากรู้ว่าผู้ชายคนนั้นใช่คนที่ท่าทางเหมือนนักร้องเกาหลีนั่นหรือเปล่า”

          หญิงสาวขมวดคิ้ว นึกตามที่เขาว่าแล้วปฏิเสธ “ไม่ใช่ค่ะ นั่นนาคร เขาเป็นลูกค้าของเอ็มค่ะ”

          หากมิได้หูฝาด อันดามันคิดว่าเธอได้ยินเสียงเป่าปากด้วยความโล่งใจลอดมาจากโทรศัพท์เบา ๆ เสียด้วย เธอเกือบจะยิ้มด้วยความเอ็นดูกึ่ง ๆ ขันอยู่แล้ว ถ้าศิราจะไม่โพล่งทันควัน

          “ถ้าอย่างนั้น คุณเอ็มบอกผมได้ไหมว่าผู้ชายคนนั้น...เป็นใคร”

          หญิงสาวชะงัก มาถึงคำถามที่ไม่อยากตอบที่สุดจนได้

          อันดามันถอนใจ สายตาอบอุ่นอ่อนโยนที่ศิราทอดมองเธอฉายชัดอยู่ในความทรงจำ เธอจะบอกความจริงเขาได้อย่างไร เธอคงทนให้เขาเปลี่ยนไปมองด้วยสายตาเหยียดหยามดูถูกไม่ได้แน่ ๆ

          ท้ายที่สุดจึงหายใจเข้าลึก ใคร่ครวญทุกสิ่งและเอ่ยอย่างคนที่ตัดสินใจแล้ว...

          “ผู้ชายคนนั้นคือคุณบุรัณ...เจ้านายของเอ็มเองค่ะ”

บุรัณมองประตูที่ปิดลงตรงหน้าด้วยอาการงงงวย ความรู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆ ทำให้เขายอมเสียมารยาทแนบหูกับประตู เสียงแว่วจากในห้องดังมาเบาจัด แต่ก็ยังพอจับใจความได้ และเพียงสมองรับรู้ถึงความหมายของประโยคนั้น ความโกรธก็แล่นขึ้นจนใบหน้าร้อนผ่าวในเสี้ยววินาที เขากดหูแนบบานประตูไม้แน่นยิ่งขึ้นเพื่อจะได้ยินเสียงงับประตู แล้วเสียงพูดคุยที่เมื่อครู่ซึ่งเบาแทบเป็นกระซิบก็ขาดหายไปโดยสิ้นเชิง บอกให้รู้ว่าคนพูดคงจะเดินไปยังห้องอื่นแล้ว

          แม้จะได้ยินแค่นั้น แต่ก็บอกได้มากพอ ว่าปลายสายที่อันดามันร้อนรนโทร.ไปหาคือศิรา !

          เขากำมือแน่น แรกทีเดียวคิดจะทุบประตูเรียกเจ้าของห้องมาเปิดแล้วสะสางกันให้รู้เรื่อง แต่เมื่อระลึกได้ว่าเขาเองยังมีพันธะเรื่องการหย่าที่ยังค้างคาเป็นชนักปักหลังอันโต การอาละวาดยื่นคำขาดกับหญิงสาว หรือโวยวายที่เธอคบหาผู้ชายอีกคน รังแต่จะทำให้เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เพราะให้อย่างไรเขาก็เถียงแพ้อันดามันอยู่ดี

          บุรัณกลืนกลั้นความไม่พอใจ ยอมกลับไปแต่โดยดี ทว่าขณะขับรถออกจากลานจอดของคอนโดมิเนียมเขาก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นรถเบนซ์สีขาวของผู้อำนวยการสาวเพิ่งเลี้ยวเข้าสู่อาคารจอดรถ !

          เท้าที่กำลังจะแตะคันเร่งเปลี่ยนไปเหยียบเบรกทันควัน ชายหนุ่มขมวดคิ้วข้องใจ รู้ดีว่าอันดามันหวงรถเพียงใด ขนาดเขายังไม่เคยได้รับสิทธิ์ให้แตะต้องรถคันโปรดนั่นเลย

          บุรัณบีบพวงมาลัยรถรุนแรงเพื่อระบายความไม่พอใจที่กรุ่นขึ้น พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวด้วยความหึงหวง  

          ‘คุณศิราคะ เอ็มมีเรื่องสำคัญจะบอกค่ะ’

          น้ำเสียงร้อนรนที่อันดามันรีบโทร.ไปรายงานไอ้หนุ่มนั่น คงจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

          ใช่แน่แล้ว คนที่ขับรถขึ้นตึกไปเมื่อครู่ต้องเป็นศิราแน่ ๆ !

          บุรัณบีบพวงมาลัยรถแน่นจนเส้นเลือดตรงหลังมือปูดขึ้น ข้อนิ้วซีดจนขาว ทว่าเจ้าตัวไม่นำพากับสิ่งใด นอกจากความหึงหวงที่ท่วมท้นเต็มหัวใจ

          เจ้าหล่อนผลักไสเขากลับบ้านเพื่อโทร.หาไอ้หมอนั่นไม่พอ อันดามันยังยอมให้ศิราแตะรถสุดหวงอีก นั่นย่อมหมายความว่าศิรามีความหมายกับเธอมากกว่าที่เขาคิดเสียแล้ว

          ชายหนุ่มขับรถกลับบ้านด้วยความพลุ่งพล่าน ทุกรายละเอียดที่วนเวียนไปมาล้วนแต่เกี่ยวพันถึงอันดามันและศิราทั้งสิ้น

          ทว่าเพียงเลี้ยวรถเข้าบ้าน เขาก็กลับสู่ความเป็นจริงตรงหน้าที่เงียบงัน เมื่อบ้านทั้งหลังเงียบสงัด มีเพียงตามไฟริมรั้วเป็นเงาสลัว ๆ ภายในตัวบ้านมีแสงไฟลอดมาจากห้องรับแขกเท่านั้น ยามก้าวเข้ามาในบ้านก็ให้ความรู้สึกแปลก ๆ เพราะไม่มีใครมาคอยรับหน้าถึงประตูบ้านดังเคย ไม่มีมือมาแย่งเสื้อนอกเขาไปถือ พร้อมกับเสียงแจ๋ว ๆ ที่เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้ฟังอย่างเพลิดเพลิน

          ตรงหน้าเขามีเพียง...ความเงียบและความว่างเปล่า !

          บุรัณมองหามารดาก็ไม่เห็นแม้เงา นึกรู้ว่าท่านคงไม่หายโกรธง่าย ๆ จึงใช้วิธีคว่ำบาตรเขาเช่นนี้ กลิ่นธูปอ่อน ๆ ที่ลอยมาในอากาศ บอกให้รู้ว่าท่านคงอยู่ในห้องพระ

          ชายหนุ่มถอนใจ ไม่มีประโยชน์ที่จะโผล่หน้าไปให้ท่านเห็น เพราะอาจเป็นเหตุให้มารดาขุ่นใจเปล่า ๆ เขาแล้วปิดประตูบ้านลงกลอน แล้วคว้าเสื้อนอกติดมือขึ้นห้องนอน ไม่ใส่ใจเสียงท้องร้องโอดครวญที่ไม่มีอาหารตกถึงท้องตามเวลาเหมือนเคย

          ชายหนุ่มรู้...ต่อให้เข้าไปในครัว เขาก็ไม่มีปัญญาหาอะไรให้ตัวเองกินอยู่ดี เพียงฤทัยไม่เคยเก็บอาหารกล่องไว้ในตู้เย็นหรือมีอาหารสำเร็จรูปอยู่ในตู้เก็บของเป็นเสบียงเหมือนอันดามัน เขาเคยเปิดตู้เย็นเห็นผักผลไม้สดจัดใส่กล่องทัปเปอร์แวร์ เนื้อสดแพ็คอย่างดีเรียงไว้เป็นระเบียบ ตลอดชีวิตสมรสเกือบปีที่ผ่านมา แค่เอ่ยปากว่าอยากรับประทานอะไร ผู้เป็นภรรยาก็จะรังสรรค์อาหารจานเด็ดมาให้เขาราวกับเสก

          จากนี้ไป...สิ่งเหล่านี้คงไม่มีวันเกิดขึ้นอีก

          เพียงฤทัยออกจากบ้านไปแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าเธอจะกลับมาอีกไหม เธออาจใช้เวลาอีกหนึ่งเดือนจากนี้ เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับชีวิตใหม่ที่ไม่มีเขา

          เขาเอง...ก็ควรเริ่มต้นทำความคุ้นเคยกับชีวิตที่ไม่มีเพียงฤทัยให้ได้เร็วที่สุดเช่นกัน

[1] หนังสือค้ำประกัน (Bank Guarantee) คือเอกสารที่ธนาคารออกในนามของลูกค้า เพื่อนำไปใช้ค้ำประกันในการทำสัญญาจ้างงาน โดยหากเกิดความเสียหายใด ธนาคารจะชดใช้เงินตามจำนวนที่ระบุไว้ให้แก่ผู้รับหนังสือค้ำประกันแทน ผู้ยื่นขอทำหนังสือค้ำประกันต้องมีเงินฝาก (หรือหลักทรัพย์) เท่าจำนวนเงินที่ต้องการ ธนาคารจะคืนเงินจำนวนนี้ (หรือกรรมสิทธ์ในหลักทรัพย์) ให้ เมื่อสัญญาในหนังสือค้ำประกันสิ้นสุดลง (ตลอดระยะเวลาสัญญา จำนวนเงินตามที่ระบุในหนังสือค้ำประกันจะไม่สามารถเบิกจ่ายโดยเด็ดขาด)


---------------------------------------------------

อีบุ๊คฟรี!  - เอื้อมวิมาน (ตอนพิเศษของแผนก่อการรัก)

สิริณเปิดให้โหลด 'ฟรี' เฉพาะช่วงนี้นะคะ

ใครสนใจตามไปที่ mebmarket ได้เลยค่ะ

เอื้อมวิมาน >>  goo.gl/TP8wel

sds

.

.

อีบุ๊กแผนก่อการราคา 325 บาท

mebmarket : goo.gl/a3LMdw

sds

สำหรับท่านไหนสนใจสั่งซื้อฉบับหนังสือ

ส่งข้อความไปที่ m.me/SirinFCได้เลยค่ะ

แผนก่อการรัก ราคา 325 บาท

หนังสือมือ 1 สภาพ 100% ค่ะ

หนังสือมีจำนวนจำกัดนะคะ

ฝากผลงานเรื่องอื่นๆ ของสิริณด้วยค่ะ

ทดลองอ่าน  >> goo.gl/YAfwrv

sds

สิมิลัน มายาวีเจ้าของฉายาสาวฮอตทะเลร้อนไม่เข้าใจเล้ย! ว่าทำไมในละครถึงชอบให้พระเอกข่มขืนนางเอก แล้วตอนท้ายนางเอกก็ดันไปหลงรักผู้ชายเฮงซวยจำพวกนั้นเสียด้วย

เพราะวันที่ฝันร้ายเกิดขึ้นกับเธอ หญิงสาวเกลียดปัณณ์ รัชนาถจนแทบไม่อยากเห็นหน้า ถ้าฆ่าเขาให้ตายคามือได้โดยไม่ติดคุก เธอก็คงทำไปแล้วแน่ๆ

แต่เมื่อข่าวหลุดลอดออกไป แทนที่ผู้คนจะเห็นใจว่าเธอถูกกระทำ กลับหาว่าเธอจงใจยั่วซูเปอร์สตาร์หมายเลขหนึ่งของวงการ ทั้งยังวางแผนแบล็คเมล์กะจับเขาให้อยู่มือเสียอีก

โอ๊ย! โลกนี้มันเป็นอะไรกันไปหมดแล้วนี่!

ครั้นจะลุกขึ้นมาทวงศักดิ์ศรี ใครล่ะจะเชื่อ ในเมื่อเธอเป็นแค่ตัวอิจฉาคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่นางเอกที่จะเรียกร้องความเห็นใจจากใครได้เลย

หนังสือ / อีบุ๊ก ราคา 349 บาท

สั่งซื้อหนังสือคลิกไปที่ m.me/SirinFC

E-book

mebmarket >> http://bit.ly/2tqjPWW

ookbee >> http://bit.ly/2tqnwvH

Hytexts >> http://bit.ly/2KdzFdI

*************************************************

ทดลองอ่าน >> goo.gl/WGtxoz

sds

นี่มันไม่ใช่แค่พระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรก หรือราหูอมธรรมดาละ

แค่ดื้อกับแม่หน่อยเดียว อิงอรุณ เทียมสุบรรณ ถึงกับต้องโดนตัดเบี้ยเลี้ยงเลยเรอะ! แถมทางเดียวที่จะพ้นจากสถานการณ์ถังแตกได้ก็คือต้องขอความช่วยเหลือจากผู้ชายเย็นชา ไร้หัวใจ อย่างสาวัช ปรเมศวร์

นับจากวินาทีแรกที่เจอกัน ชีวิตของสาวัชก็ไม่เหลือความสงบสุขอีกเลย เมื่อผู้หญิงเอาแต่ใจใช้ทุกวิถีทางบังคับให้เขาทำตามที่เธอต้องการ ทั้งข่มขู่ แบล็กเมล์ และรวบหัวรวบหาง!

ถ้าไม่ใช่เพราะมีเป้าหมายอยู่ในใจ เขาคงไม่ยอมเดินเข้าไปในกับดักที่หญิงสาววางล่อไว้ง่ายๆ เช่นนี้

นายพรานสาวจอมเอาแต่ใจจะถูกเสือซ่อนลายปราบพยศได้หรือไม่ มหากาพย์เรื่องนี้ต้องดูกันยาวๆ เพราะที่เห็นถือไพ่เหนือกว่ามาตลอด เสือซุ่มอาจรอจังหวะตลบหลังกินรวบดอกฟ้าจอมยุ่งอยู่ก็ได้

หนังสือ / อีบุ๊กราคา 450 บาท

สั่งซื้อหนังสือคลิกไปที่ m.me/SirinFC

E-Book

mebmarket - https://goo.gl/o9FXn6

ookbee - https://goo.gl/rf274b

Hytexts - https://goo.gl/KcekzB


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น