โฉมชบา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 75%

ชื่อตอน : ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 75%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2561 17:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 75%
แบบอักษร

ความเมื่อยขบทำให้อิงดาวขยับตัว แล้วเธอก็รู้สึกถึงอาการเหน็บชาที่ไล่มาตามแขนและขา พอลืมตาขึ้นมาเธอก็พบว่าตนเองนั้นนอนผิดท่า แต่นั่นไม่น่าตกใจว่าเธอกำลังนอนอยู่ที่ไหน

เธอลุกพรวดพราดขึ้นทันที แต่เพราะอาการเหน็บชาทำให้เธอเซ ตอนแรกเธอก็คิดว่าตัวเองต้องเจ็บตัวแน่ ทว่ากลับมีมือแข็งๆ ของใครบางคนคว้าเอวเธอไว้ จากนั้นเธอก็หล่นตุ๊บไปบนอะไรที่นุ่มกว่าเก้าอี้

อิงดาวหันกลับไปมองทันควัน แล้วจมูกเธอก็ปะทะกับแก้มสากของคนที่ลากเธอมาไว้บนตักอย่างไม่ตั้งใจ

เลือดร้อนๆ พวยพุ่งบนใบหน้าเมื่อกลิ่นอายเนื้อแท้ของบุรุษเข้าสู่ปอด และทันทีที่รู้ตัวเธอก็รีบขยับออกห่าง ทว่ามือใหญ่ที่วางอยู่เหนือหน้าท้องเธอนั่นกลับรั้งเธอเอาไว้

“ปล่อย” เธอแหวเมื่อคิดว่าตัวเองกำลังถูกเขาล่วงเกิน

หากคนล่วงเกินกลับกอดเธอแน่นขึ้น แล้วกล่าวตำหนิด้วยน้ำเสียงที่ไม่จริงจังนัก

“ผมช่วยคุณไว้นะ สองครั้งแล้วด้วย คุณไม่ระวังตัวอย่างนี้ตลอดเลยหรือไง”

ความใกล้ชิดที่มีเพียงเสื้อผ้ากั้นทำให้ใจของอิงดาวสั่นไหว แทนที่เธอจะตวาดเขาเสียงดัง กลับทำได้เพียงกล่าวแก้ตัวเสียงอุบอิบ

“ฉันแค่ตกใจ”

“ตกใจอะไร”

ลมหายใจเขาเคลียแก้มขณะที่ถามเธอ มันเป็นการยั่วยวนก่อให้เกิดอารมณ์ประหลาด

ความรู้สึกที่เกิดขึ้นทำให้เธอเริ่มรู้สึกสับสน ความร้อนผ่าวที่ส่งตรงจากมือเขาทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะละลาย แขนขาอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง จึงหันไปเว้าวอนด้วยน้ำเสียงที่พร่าสั่น

“ปล่อยฉันสักทีเถอะค่ะ อย่ารังแกฉันเลย”

เมื่อเธอร้องขอแบบนั้นก็ทำให้ภาสน์จำต้องยอมปล่อยมือ เขาไม่อยากให้เธอตื่นกลัว จนหนีเข้ากระดองไปอีก

เมื่อถูกปล่อยเธอก็ถอยห่าง ใบหน้าตื่นๆ ของเธอทำให้เขาเอ็นดูและเป็นห่วง

“ดึกแล้ว คุณไม่ควรกลับบ้าน”

ไม่กลับบ้าน แล้วจะให้เธอนอนที่ไหน นอนที่นี่กับเขานะหรือ หากเขาเกิดทำอะไรเธอขึ้นมา ใครจะเชื่อว่าเธอถูกรังแก เมื่อดึกดื่นแล้วยังอยู่ห้องทำงานเขาอยู่เลย

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับบ้านสะดวกกว่า”

“ให้ผมขับรถไปส่งไหม”

แม้จะไม่เห็นแววตาอย่างอื่นนอกจากความห่วงใยและปรารถนาดี แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อยากรบกวนเขา จึงปฏิเสธ

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขับรถมา แต่ขอล้างหน้าล้างตาหน่อย” เธอทั้งอยากล้างหน้าเพื่อขจัดความง่วง และอยากหลบไปจากเขาสักครู่ เพราะตอนนี้เธอไม่มั่นใจเลยว่าหน้าตาของเธอจะเป็นอย่างไร

“โอเค” เขากล่าวอนุญาตอย่างง่ายดาย ก่อนจะผายมือไปยังห้องเล็ก ซึ่งมีห้องน้ำส่วนตัวของเขาอยู่ด้านใน

อิงดาววิ่งเข้าไปยังห้องพักผ่อนส่วนตัวของเขาอย่างเร็วจี๋ จุดประสงค์เพื่อให้พ้นจากแววตาวับวาม แต่เมื่อเข้ามาในห้องนี้แล้ว เธอก็รู้ว่าตัวเองคิดผิด เพราะทันทีที่เห็นเตียงขนาดคิงส์ไซส์ที่มีร่องรอยการใช้งานภาพในวันที่เขาและเธอใกล้ชิดกันสุดๆ ก็โผล่เข้ามาในสมองทันที

หญิงสาวพยายามสลัดศีรษะเพื่อให้ความคิดทุกอย่างกระจัดกระจายออกไป แต่มันก็ทำได้ยากเย็นเต็มที และเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องจมปลักอยู่กับสภาพแวดล้อมที่กระตุ้นให้เกิดความคิดไม่ถูกไม่ควรนานเกินไป เธอก็ควรจะรีบทำธุระให้เรียบร้อยแล้วรีบกลับบ้าน เพราะการอยู่กับเขาสองต่อสองในเวลาที่ไม่ใช่เวลาทำงานมันไม่ใช่เรื่องปลอดภัยเลย

แต่เมื่อไปถึงอ่างล้างหน้าในห้องน้ำดวงตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้น เมื่อเห็นสารรูปตัวเองในกระจกเงา แก้มอันเกลี้ยงเกลาของเธอตอนนี้มีสิ่งแปลกปลอมที่ถูกวาดขึ้น นั่นก็คือหนวดยาวๆ สามเส้น ปลายจมูกก็ถูกระบายด้วยสีดำ มันดูตลกสิ้นดี แต่เธอกลับขำไม่ออก

แทบไม่ต้องเดาเลยว่าใครเป็นคนทำเรื่องนี้ ความโกรธทำให้เธอตะโกนออกไปอย่างไร้ซึ่งความเกรงใจ

“คุณภาสน์”

“คร้าบบบ” เขาขานรับเสียงยาน ก่อนที่จะโผล่เข้ามาให้เธอเห็นหน้า

ท่าทางไม่สำนึกผิดของเขาทำให้เธอยิ่งโกรธ โกรธจนแทบจะเต้นเลยทีเดียว

“คุณทำอะไรกับหน้าฉัน” เธอถามเสียงเขียว

“เปล่านี่” ผู้ร้ายปากแข็งปฏิเสธหน้าตาย

“ยังบอกว่าเปล่าอีก แล้วหนวดแมวนี่มันมาจากไหน” เธอชี้ไปยังแก้มตัวเองที่เหลือหลักฐานทิ้งให้ดูตำตา

แต่ภาสน์ยังคงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แถมยังมีหน้ามาตอบด้วยว่า

“คุณอาจจะเผลอหลับแล้วเอาปากกาขีดหน้าตัวเองก็ได้”

อิงดาวหรี่ตามองพ่อคนร้ายปากแข็งอย่างไม่สบอารมณ์

“งั้นเหรอ ปากกามันมีขา แล้วมันก็ปีนมาขีดหน้าคนได้อย่างนี้ใช่ไหม” เธอล้วงปากกาที่ติดตัวออกมาจากกระเป๋า จากนั้นก็ยื่นมันไปตรงหน้าของเจ้านายหนุ่ม หวังจะวาดหนวดให้เขาคืน

ภาสน์เบี่ยงหลบได้อย่างเฉียดฉิว แต่ดูเหมือนอิงดาวจะไม่ยอมแพ้ เธอไล่ตามด้วยความมุ่งมั่นที่จะแก้แค้นเขาให้ได้

“เห้ย...ไม่เล่นน่าคุณ” เขาร้องบอกเมื่อเธอต้อนเขามาจนมุมที่ผนังกำแพงห้อง

อิงดาวก้าวไปหาเขาอย่างย่ามใจ ดูเหมือนหนทางแก้แค้นของเธอจะไม่ยากอย่างที่คิด เมื่อเป้าหมายยืนอยู่ตรงหน้าห่างจากเธอแค่เอื้อมมือ

“แล้วใครใช้ให้คุณมาเขียนหน้าฉัน ถ้าคุณยอมฉันดีๆ ฉันจะไม่ทำอะไรนอกจากจะวาดหนวดกับจมูก”

“แต่...แต่ผมเป็นเจ้านายคุณนะ คุณจะทำอย่างนั้นกับผมได้ยังไง” เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมจริงๆ ภาสน์ก็ใช้สิทธิ์ของเจ้านายมาเอ่ยห้าม แต่ดูเหมือนอิงดาวจะไม่ฟัง เธอเถียงกลับในทันใด

“นี่ไม่ใช่เวลางาน”

เธอก้าวเข้าหาเขาอย่างไม่กลัวเกรง ยื่นมือไป เป้าหมายคือหวังจะจรดปากกาที่แก้มของเขา

แต่แล้วข้อมือของเธอก็ถูกรวบ แล้วกระชากเธอเข้าสู่อกกว้าง ก่อนที่จะถูกกอดอย่างแนบแน่น ซึ่งกว่าอิงดาวจะรู้ว่านี่คือหลุมพรางของเขาเธอก็เสียท่าแล้ว

“ปล่อยนะ คุณ...คุณจะทำอะไร”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}