มนต์ระมิงค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

6 : แม่ช่อลดา (30%)

ชื่อตอน : 6 : แม่ช่อลดา (30%)

คำค้น : -

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2561 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6 : แม่ช่อลดา (30%)
แบบอักษร

6 : แม่ช่อลดา



กระจกเงาบานใหญ่ที่มีกรอบทำมาจากงาช้างอันได้รับการฉลุลวดลายเป็นเถาดอกกุหลาบกำลังสะท้อนเงาของสตรีที่มีใบหน้าสวยผุดผาดอยู่ตรงหน้า   ข้าวของทุกชิ้นที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง ซึ่งก็ล้วนแต่เป็นของดี ๆ ทั้งสิ้น หรือแม้แต่เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นภายในห้องนี้ ก็ได้รับการนำเข้ามาจากต่างประเทศด้วยซ้ำ  ซึ่งแต่ละสิ่งอันเหล่านี้ก็ได้บ่งบอกฐานะของเจ้าของห้องนอนห้องนี้ได้ดีทีเดียว

สร้อย...คือสาวใช้คนหนึ่งแห่ง บ้านชลันทร กำลังนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองหญิงสาวที่นั่งส่องรูปโฉมตัวเองอยู่หน้ากระจกเงาตรงหน้ามาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว กระจกเงาบานตรงหน้าได้สะท้อนความงามของหญิงสาวหน้าตาคมขำให้ปรากฏ  ด้วยความงามและความเพียบพร้อมที่อีกฝ่ายมี ทำให้สร้อยจึงเอ่ยปากชมด้วยความรู้สึกอิจฉาอยู่ไม่น้อยว่า

"คุณลดานี่โชคดีจริง ๆ นะคะ"

"อย่างไรล่ะสร้อย?" หล่อนเอ่ยถามน้ำเสียงยั่วเย้า พลางหยิบตลับน้ำมันชะโลมผมขึ้นมาเปิด แล้วสูดดมความหอมกรุ่นของกลิ่นดอกไม้อ่อน ๆ ของมันเข้าจมูกโด่งอย่างพึงพอใจ ในขณะที่สองหูก็รอฟังคำอธิบายของสาวรับใช้ประจำตัวไปอีกด้วย

"ก็คุณลดาเกิดมาเป็นลูกสาวคุณผกาและคุณทนงเพียงคนเดียว เงินทอง ทรัพย์สมบัติของคุณพ่อคุณแม่ ก็จะได้รับไปเต็ม ๆ อย่างไม่ต้องไปแบ่งให้ใครอีก..." ด้วยที่สร้อยเป็นสาวใช้คนสนิทของช่อลดาทำให้สร้อยกล้าที่จะพูดตรง ๆ ออกมา  "...แถมหน้าตาของคุณลดาก็หน้าตาสะสวยด้วย สวยจนใครเดินผ่านก็ต้องเหลียวหลังกลับมาดูซ้ำเชียวล่ะค่ะ" 

หญิงสาวที่ชื่อช่อลดาหัวเราะร่วนออกมาเบา ๆ อย่างแฝงจริตจกร้าน แล้วยิ้มกริ่มตาม พร้อมกับทอดมองเงาสะท้อนตัวเองบนกระจกเงาพลางหันซ้ายหันขวาพินิจรูปหน้าทรงไข่ของตัวเองไปด้วย ซึ่งภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็ฟ้องให้เห็นความจริงดั่งที่คนสนิทว่ามาจริง ๆ 

เพราะช่อลดาได้เกิดมาบนความเพียบพร้อมทั้งรูปโฉมและทรัพย์สมบัติ เนื่องจากบิดามารดาของหล่อนเจ้าของตลาดชลันทรที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งที่ตรงนั้นแต่ละวันจะมีเงินทองก็งอกเงยออกมาตลอดเวลา จนกลายเป็นสมบัติที่ทำให้หล่อนสามารถเก็บกินอีกสิบชาติก็ไม่หมด  และเมื่อได้พูดถึงรูปร่างหน้าตา ที่สร้อยได้เอ่ยปากชมว่าหล่อนมีรูปโฉมงดงามแล้ว... 

ก็จริง เพราะหล่อนมีรูปร่างสูงโปร่ง ผิวเกลี้ยงเกลาสีน้ำผึ้งอ่อน ดวงตากลมโต ผมมันดำขลับดัดเป็นลอนสวย จมูกโด่งเป็นสันงดงาม แม้ลักษณะเช่นนี้จะไม่เหมือนบิดาและมารดาเสียทีเดียว แต่ลักษณะของหล่อนก็ได้เค้าจากคุณยายที่ท่านมีเชื้อสายอินเดียของบรรพบุรุษอยู่ด้วย

ด้วยความงามเช่นนี้ เพื่อนของคุณพ่อ ยังเคยมาทาบทามท่านให้หล่อนลองประกวดนางงามอยู่เลย ทว่าคุณพ่อหล่อนกลับไม่อนุญาต ท่านได้บอกเหตุผลว่า เป็นผู้หญิงควรรักนวลสงวนตัว ไม่ควรเปิดเผยรูปร่างต่อหน้าสาธารณะชนได้อย่างง่าย ๆ 

ซึ่งช่อลดาก็ไม่เห็นด้วยกับความคิดคร่ำครึเช่นนี้ของท่านนี้นัก เป็นผู้หญิงยิ่งสวย ยิ่งสง่าเท่าไหร่ ก็ยิ่งควรป่าวประกาศให้คนอื่น ๆ รู้เห็นด้วย ถึงจะเรียกว่าเกิดมาแล้วไม่เสียของสิ  ... แต่แม้จะไม่เห็นด้วยกับคุณพ่อ ช่อลดาก็ไม่สามารถขัดใจท่านได้ เนื่องจากบิดาของหล่อนท่านเป็นผู้ค่อนข้างดุ เคร่งครัด พูดคำไหนเป็นคำนั้น ไม่เหมือนกับมารดาหล่อน รายนี้จะใจดีกว่านี้

"สร้อยว่าฉันสวย แต่ทำไมฉันถึงไม่สามารถมัดใจคนที่ฉันต้องการได้ล่ะ" 

จู่ ๆ ช่อลดาก็ได้เปรยเรื่องหนึ่งออกมาด้วยความรู้สึกยอกแสลงใจ ยามไพล่นึกถึงใบหน้าของบุรุษคนหนึ่งขึ้นมา ก็ในเมื่อหล่อนเกิดมาบนความเพียบพร้อม ไม่ได้มีอะไรน่าเกลียดเลยสักนิด แล้วทำไมถึงยังผูกใจผู้ชายคนนั้นไม่ได้สักที! 

"ใคร ใครกันคะ?" สร้อยยื่นหน้ามาถามอีก 

หญิงสาวหมุนตัวจากกระจก ไม่ได้ตอบคำถาม แค่ถามกลับสร้อยว่า "แล้วนี่คุณแม่กลับมาจากข้างนอกหรือยัง"

"กลับมาได้สักพักแล้วค่ะ กำลังทำงานอยู่ข้างล่าง"

พอสร้อยพูดว่าท่านคุณแม่กำลังทำงาน...ช่อลดาก็ทำหน้าหงุดหงิดขึ้นทันที หล่อนไม่ชอบคำว่าทำงานของคุณแม่เพราะการทำงานของท่านก็คงจะไม่พ้นพวกงานบ้านงานเรือน งานเย็บปักถักร้อย หรืองานในครัวอะไรพวกนั้น 

หญิงสาวตวัดมือกอดอก ระบายลมหายใจอันอุ่นร้อนออกจากปลายจมูกโด่ง หล่อนไม่เห็นประโยชน์จากการทำงานอะไรพวกนี้ของท่านเลย ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณแม่ของหล่อนจะชอบนั่งหลังขดหลังแข็งทำงานให้บ่าวไพร่มันเก็บเอาไปนินทานัก เนื่องจากทางบ้านนี้ก็มีเงินทองมากมายแล้ว สู้อยู่เฉย ๆ ใช้จ่ายเงินอย่างเดียวก็สุขสบายดีออก 

แล้วบางครั้งเวลาคุณแม่หล่อนทำงาน ท่านก็ไม่นิยมทำเองคนเดียวเสียด้วย เพราะท่านชอบมาวุ่นวายเคี่ยวเข็ญให้หล่อนต้องนั่งทำงานกับท่าน ไม่ว่าจะเป็นงานเย็บปักถักร้อยที่ช่อลดาอยากจะกรีดร้องขณะทำไปด้วย หล่อนไม่ชอบงานพวกนี้เลย ได้แต่นั่งหลังขดหลังแข็งทำ ทำแล้วก็ต้องทำให้เสร็จ ไม่สามารถลุกหนีไปไหนได้ เพราะคุณแม่หล่อนจะนั่งเคี่ยวเข็ญอยู่ไม่ห่าง จนทำให้หล่อนไม่สามารถหนีออกไปเที่ยวเตร่กับเพื่อนคนอื่นได้ 

และยิ่งงานเข้าครัวที่ช่อลดาเกลียดมาก เวลาโดนท่านลากตัวเข้าครัวที ตัวหล่อนจะเป็นลมเสียให้ได้ เหม็นทั้งกลิ่นน้ำปลา กะปิ กระเทียม หล่อนเกลียดกลิ่นพวกนี้จะตาย อีกอย่างเนื้อตัวของหล่อนในแต่ละวัน ก็มักจะได้รับการพรมน้ำหอมฝรั่งมาอย่างดีอยู่แล้ว เวลาถูกคุณแม่ดึงตัวเข้าครัวที เนื้อตัวหอมกรุ่นของหล่อนก็ต้องพลอยเข้าไปคลุกกับกลิ่นกะปิ กลิ่นน้ำปลา กลิ่นกระเทียมพวกนั้นเข้า เมื่อออกจากครัวได้ หล่อนก็ต้องรีบกลับขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดสวย ๆ ใหม่ ทำให้เป็นเรื่องเสียเวลาของหล่อนอีก! 

ช่อลดานึกแล้วก็ทำหน้าคล้ายอยากจะร้องไห้ ชั่งใจว่าจะลงไปหาคุณแม่ในขณะที่ท่านกำลังทำงานอยู่ดีหรือไม่  แต่ครั้นนึกไปนึกมาแล้ว เรื่องที่หล่อนจะต้องพูดกับท่านมันมีความหมาย และมีความสำคัญกว่าเรื่องงานบ้านงานเรือนพวกนั้น ก็ต้องทำให้หล่อนยอมกลั้นใจ ผุดลุกจากเก้าอี้ เผลอเหลือบมองรูปร่างตัวเองในกระจกเล็กน้อย วันนี้หล่อนสวมชุดกระโปรงสีกลีบบัว ขับให้หล่อนดูงามผุดผาดขึ้นอีกแบบ ครั้นมองรูปร่างตัวเองอย่างพึงพอใจจนอารมณ์ดีแล้ว หญิงสาวจึงหันกลับมาบอกสร้อยว่า

"ฉันจะลงไปพบคุณแม่ วันนี้...ฉันคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ฉันจะต้องคุยกับท่านถึงเรื่องนั้นสักที!"

สร้อยเอียงใบหน้าตามอย่างไม่เข้าใจหรอกว่า เรื่องที่ช่อลดาหมายมาดคือเรื่องใด เมื่อหญิงสาวเยื้องย่างกายระหงออกจากห้องนอนนี้ไปแล้ว สร้อยก็รีบตามไปอย่างไม่ลดละ เพื่อจะได้รู้ว่าคุณช่อลดาเธอจะพูดเรื่องอะไรกับคุณแม่ของเธอกันนะ!

,

เปิดตัวอีกหนึ่งตัวละครสำคัญตัวนี้มีสีสันจัดจ้านแค่ไหน ก็….คงจะเริ่มเห็น ๆ กันละ

ขอโทษค่าาา สองวันนี้ไม่ได้ลงเนื้อหาให้ เพราะเค้าเปื่อยยยยยย(ใจ)

​ป.ล. สำนวนอาจจดูแปร่ง ๆ ไปหน่อยนะคะ ไม่ได้เกลาเลย ถถถถถถ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น