มนต์ระมิงค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

5 : ......ยังนึกชื่อตอนไม่ออกกกกก งึม ๆๆๆๆๆ ... (110%)

ชื่อตอน : 5 : ......ยังนึกชื่อตอนไม่ออกกกกก งึม ๆๆๆๆๆ ... (110%)

คำค้น : -

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2561 16:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5 : ......ยังนึกชื่อตอนไม่ออกกกกก งึม ๆๆๆๆๆ ... (110%)
แบบอักษร

(ต่อ)

.......

ชายหนุ่มที่อยู่ในชุดนอนลายทาง มีใบหน้าเคร่งเครียด ดูมีสีหน้าไม่จืดเอาเสียเลย... อาชาพอจะเดาได้ตั้งแต่ตนกลับมายังคฤหาสน์อาจณรงค์แล้ว เพราะมารดาของตน แม่นมของชายหนุ่มได้เล่าถึงตอนที่ดรันกลับมาถึงแล้วก็เอาแต่นอนตักคุณแม่ของตนแล้วครุ่นคิดถึงบางเรื่องอยู่ คาดว่าน่ากลัวจะเป็นเรื่องที่เขาไปพบหญิงสาวแสนดีผู้นั้นอย่างแน่นอน

ท่าทางเรื่องที่เขาได้ไปสารภาพกับหญิงสาวคนนั้นคงไม่ราบรื่น ก็นั่นน่ะสินะ ถ้าราบรื่นจะมานั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่อย่างนี้หรือ  

แต่จะล้มเหลวท่าไหน อาชาก็อยากรู้รายละเอียดด้วย

อาชาคิด ขณะที่เดินมาหาชายหนุ่มตรงมุมนั่งเล่นในสวน ที่ิๆ ทั้งสองหนุ่มมักจะมานั่งพูดคุยกันถึงเรื่องต่าง ๆ อยู่เสมอ

ดรันเหลือบมองชายร่างสูงที่ตนกำลังนั่งรอตรงหน้า ชายหนุ่มตวัดมือกอดอกรอจนกว่าอาชาได้นั่งลงกับเก้าอี้ตรงหน้าจนเรียบร้อยแล้วจึงถามกลับสั้น ๆ 

"เพิ่งกลับมาหรือ"

"ครับ" อาชารับคำก่อนจะถามไถ่ชายหนุ่มถึงเรื่องในวันนี้ "แล้วคุณรัน ตกลงวันนี้เรื่องเป็นยังไงบ้าง..."

ดรันถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนจะเล่าเรื่องที่เกิดภายในวันนี้ให้อาชารับฟังหมดทุกอย่าง โดยเฉพาะตอนที่เขาพยายามจะสารภาพความจริงกับหล่อนแต่ก็พลาดโอกาสนั้นเป็นครั้งแรก และเหมือนเขาจะมีโอกาสอีกครั้งที่ท่าน้ำตอนดรันจะกลับ เขาหวังจะใช้บรรยากาศอันสงบที่มีเพียงเขาและหล่อนแล้วจะบอกว่าเขาเป็นใคร แต่หลังจากพะนอขวัญได้ระบายความอัดอั้นเกี่ยวกับเรื่องของผู้ชายที่ชื่อทรงยศ หล่อนก็บอกเขาว่า หล่อนเกลียดคนโกหกหลอกลวงที่เป็นสุดนั่นเอง!

นั่นเอง ดรันจึงรู้สึกราวกับได้เกิดฟ้าผ่าลงมาที่กลางอก  ชายหนุ่มนิ่งอึ้งสุดจะบรรยาย เกิดภาวะยากเย็นที่จะบอกกับหล่อนว่าเขาเป็นใคร เพราะถ้าหากเขาบอกไปในยามนั้น เขาหวาดกลัวว่าหล่อนจะโกรธเกลียดเขา เหมือนดั่งที่ผู้ชายคนนั้นถูกเกลียด ก็...เพียงแค่เขาได้เห็นแววตาชิงชังของหล่อนที่มีต่อทรงยศ พลอยให้เขานึกขึ้นมาเองว่า หากว่าเขาจะถูกสายตาเช่นนี้ของหล่อนมองบ้าง  เขาคงเจ็บปวดทีเดียว ...

อีกอย่าง ชีวิตของพะนอขวัญมีแต่เรื่องน่าผิดหวัง เขาจึงไม่อาจจะเอาเรื่องนี้ไปทับถมให้หล่อนรู้สึกเจ็บปวดกับชีวิตอีก จึงยอมล่าถอยออกจากโอกาสที่จะสารภาพกับหล่อนเสียก่อน ครั้นกลับมาถึงคฤหาสน์อาจณรงค์ ก็มาคิดอย่างกลัดกลุ้มอยู่นี่ อีกทั้งความรู้สึกของพะนอขวัญที่มีต่อทรงยศ ก็ทำเอาดรันรู้สึกหนักหน่วงอยู่ในใจด้วย แม้ความสัมพันธ์ระหว่างหล่อนและผู้ชายคนนั้น จะเป็นความสัมพันธ์อันบางเบา เหมือนคนที่แผ้วพานเข้ามาในชีวิตของกันและกัน ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป  ทว่า ดรันกลับรู้สึกปวดยอกอยู่ในหัวใจด้วยไม่น้อย

อาชาอดหัวเราะหึ ๆ ออกมาไม่ได้แม้ว่าผู้ชายที่อยู่ในฐานะทั้งเพื่อนหรือเจ้านายจะมึใบหน้าที่บึ้งตึงเพียงใด ครั้นรู้ตัวแล้วว่าตนกำลังถูกดรันมองอย่างไร อาชาจึงรีบเม้มริมฝีปากเข้าไว้ด้วยกันเสีย

"มันใช่เรื่องตลกมั้ยนั่น" ดรันดุชายหนุ่มที่นั่งตรงกันข้ามออกมา เขากำลังปวดหัวจะตายชัก แต่อาชากลับหัวเราะออกมาเสียอย่างนี้

"ขอโทษที่ผมเผลอหัวเราะ  แต่ผมไม่ได้หัวเราะเยาะคุณรันหรอกนะ ผมแค่คิดว่า ทำไมจึงมีอุปสรรคใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ้นมาได้"

"ก็ใช่น่ะสิ ยากจะหาโอกาสบอกความจริงกับหล่อนอยู่แล้ว ครั้นมีโอกาส แต่ก็มามีเรื่องเกิดขึ้นกับหล่อนแล้วทำให้หล่อนต้องมาเกลียดคนโกหกหลอกลวงเสียได้ ในตอนนั้นฉันจึงไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ ก็เลยปล่อยโอกาสเลยตามเลยไปก่อน"  ดรันเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงขมขื่นทีเดียว 

"แล้วต่อนี้ไปจะทำอย่างไรต่อไปล่ะครับ"

"นั่นน่ะสิ..." ดรันเอ่ยเพียงเรียบ ๆ คิดไม่ตกขึ้นมา แล้วก็พลอยนึกถึงอีกเรื่องที่สำคัญไม่แพ้กันขึ้นมาอีก "แต่ว่า เรื่องที่ให้นายไปตามหานายใบ้ตัวจริงไปถึงไหนแล้ว"

"อ้อ..." อาชาก็เหมือนจะเพิ่งนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้เช่นกัน "ผมก็จะรายงานเรื่องนี้ให้คุณรันทราบอยู่พอดี วันนี้ผมให้คนไปช่วยกันตามหานายใบ้ตัวจริง  เราได้เบาะแสของนายใบ้ตัวจริงมาแล้ว คาดว่าไม่น่าจะเกินสองวันก็คงพบตัวนายใบ้ตัวจริงครับ"

ดรันพยักหน้ารีบอย่างเคร่งขรึมรับด้วยความพึงพอใจ พลางสำทับอาชาด้วยน้ำเสียงจริงจังอีกว่า 

"ดี...ถ้าพบตัวนายใบ้ตัวจริง นายจะต้องรีบพานายใบ้มาพบฉันให้เร็วที่สุด เพราะในช่วงที่ฉันยังหาทางบอกความจริงแก่หล่อนไม่ได้ ฉันจึงต้องรีบเก็บตัวนายใบ้ตัวจริงเอาให้มิดชิดที่สุดก่อน ฉันยังไม่อยากให้ความมาแตกเพราะมีนายใบ้ถึงสองคน อีกอย่างที่สำคัญมาก ฉันจะต้องเป็นคนบอกความจริงกับหล่อนด้วยตัวเอง จะให้หล่อนรู้เรื่องนี้จากใครคนอื่นไม่ได้!"

อาชาค่อนข้างเห็นด้วยกับคำพูดอย่างเคร่งเครียดของดรัน เพราะถ้าหากความมาแตกเอาเสียก่อนในตอนนี้ น่ากลัวว่าผู้ที่เป็นทั้งเจ้านายและทั้งเพื่อนของตัวเอง คงหาโอกาสที่จะแก้ตัวกับหญิงสาวคนนั้นได้อยากทีเดียว หรือบางที หล่อนอาจจะไม่ให้โอกาสเลยซ้ำ เพราะหล่อนได้บอกกับดรันด้วยตัวเองมาแล้วว่า…

หล่อนเกลียดคนโกหก หลอกลวงมากที่สุด...เสียด้วยสิ!!

.​

จบตอนที่ 5...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น