องเมียวจิ

ขอบคุณที่สนุบสนุนกันมาตลอดน่ะครับ

ตอนที่ 14 ​​:อาคมห่วนเวลา

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 ​​:อาคมห่วนเวลา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 312

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2561 09:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 ​​:อาคมห่วนเวลา
แบบอักษร


"..อะไรน่ะ..!!"ถังมิง


"..พวกเจ้าทั้งหลาย...เตรียมตั้งรับ.."ถังค๋ง



เเละตอนนี้ทั้ง5คนได้ทำการตั้งรับการโจมตีหลี่ซุ่นที่อยู่ในร่างเมื่อชาติที่เเล้ว...หลี่ซุ่นได้มองไปที่5คนนั้น..


"..(ถึงจะมีเวลาจำกัด..เเต่เเค่นี้ก็เพียงพอเเล้ว).."หลี่ซุ่น



ในทางของเจ้าเมืองเเละถังคิง..ทั้งสองดูเหมือนเหนื่อยในการต่อสู้..อย่างมาก


"..เเฮ่กๆๆ..มีของดีเเล้วเก็บไว้เเบบนี้..คงเตรียมการมาพร้อมเเล้วสิน่ะ.."ถังคิง


"..มันก็คงใช้...(หรือว่านี้เป็นฝีมือของเด็กนั้น..มันเรียกอะไรออกมากันเเน่ทำไมรู้สึกถึงเเรงกดดันถึงที่นี้กัน)"ไป๋เทียน



กลับไปทางทางของถังซานเเละหยางจินเเละดูเหมือนหยางจินนั้นจะเป็นผู้พ่ายเเพ้ให้เเก่ถังซานที่ได้เข้าสู่วิชายุทธต้องห้าม..


"..อั่ก...อั่ก...ไม่นึกเลยว่าเจ้า..จะทอดทิ้งด้านสว่างของเจ้าไปหมด..ถังซาน.."หยางจง


".ข้า...ได้ก้าวข้ามท่านเเล้ว..บุกเข้าไป!!..."ถังซาน



หลี่ซุ่นได้ใช้วิชาใบมีดสวรรค์ในการโจมตีทั้ง5คนเเละมันได้กินเขตทำลายล้างอย่างมากจนมันไปทำลายบ้านเมืองมากกว่า56%เพียงเเค่การโจมตีเดียวเเละมันกับทำให้กองทัพถังนั้นหายไปมากกว่าครึ่ง..


"..อั่ก..ใครกันที่มีพลังมากมายขนาดนี้.."ถังซาน



เเละตอนนั้นเองหลี่ซุ่นได้เดินมาหาถังซานพอดีเเละทั้งสองได้พูดคุยกัน..


"..วิชายุทธระดับสูงของวิชายุทธเเห่งความมืด..เป็นพลังที่ฝึกยาก..เเละเสียงอย่างมาก.."หลี่ซุ่น


"..ฮึ...การที่เจ้ารู้ถึงขนาดนี้..เจ้าคงจะรู้ถึงว่าถ้ามาขว---"ถังซาน



หลี่ซุ่นได้เปิดการโจมตีเข้าหน้าท้องของถังซานทำให้เขากระเด่นออกไปทะลุผ่านบ้าน3หลัง..ทางของถังซานไม่รอช้าเมื่อตนตั้งหลักได้..เขาได้พุ้งส่วนกับทันที..เเต่เพียงเเค่การโจมตีของถังซานในตอนนี้เเค่พลังกายของหลี่ซุ่นก็สามารถป้องกันเอาไว้ได้อย่างสบาย..


"...ย้ากๆๆๆๆ....ทำไมกัน...ทำไม..ข้าถึงโจมตีไม่โดนล่ะ..บ้าเอ๊ย..บ้าเอ๊ยย!!"ถังซาน


"..นายยังอ่อนหัดเกินไป.."หลี่ซุ่น



หลี่ซุ่นนั้นได้ต่อยหมัดตนออกไปเพียงเเค่ครั้งเดียวเเต่ในความเป็นจริงเขาได้ชกมากกว่าหนึ่งร้อยหมัดเพียงชั่วพริบตาเดียวเเละทำให้ถังซานนั้นหมดสติเเละกำลังล้มลงเเต่ถังซานนั้นกับดึงสติตนเองกับมาทันเวลาพอดีเเละในทางเดียวกันหลี่ซุ่นนั้นกำลังปิดฉากในการโจมตีเเต่ทว่าเวลาที่หลี่ซุ่นอยู่ในร่างนั้นได้หมดลงไปก่อนเเละทำให้หลี่ซุ่นนั้นเข่าอ่อนล้มลงคุกเข่า..


"..เเฮ่กๆๆๆ...(ไม่คิดเลยว่า..มันจะเร็วถึงขนาดนี้..บ้าจริง).."หลี่ซุ่น


"..(พยายามลุกขึ้น)....ข้าผู้นี้..ข้าผู้นี้เป็นถึง..ผู้ก้าวข้ามความมืด..จะมาเเพ้ให้เเก่เจ้างั้นหรอ..ม่ายยยย.."ถังซาน




เเละในที่สุดถังซานนั้นได้ถึงตัวตนในการเป็นมนุษย์ร่งกายของถังซานนั้นเต็มไปด้วยหมอกสีดำเเละมันได้เข้าโจมตีหลี่ซุ่นที่กำลังพักฟื้รพลัง..


"..ตายซะ!!!!!.."ถังซาน


"..(บ้าจริง).."หลี่ซุ่น



เป็นทางของถังซานเป็นคนได้โจมตีหลี่ซุ่นเขาได้ชกหลี่ซุ่นนั้นขึ้นไปบนฟ้าเเละในทางของถังซานนั้นก็ได้โจมตีหลี่วุ่นอย่างสนุกสนาน..


"..อั่ก...อั่ก.....บ้าเอ๊ย...ตอนนี้ร่างกายเเถบขยับไม่ได้ด้วยสำ.."หลี่ซุ่น


"..ฮ่าๆๆ...ในตอนนี้ข้าได้..พลังที่ไม่มีใครหยุดข้าได้อีกเเล้ว..ฮ่าๆๆ"ถังซาน



หลี่วุ่นนั้นถูกชกกระเด่นทะลุบ้าน5หลังซ้อยเเต่ทางของถังซานในตอนนี้กำลังถูกเงาดำควบคุบเเละตอนที่ถังซานกำลังปิดชีวิตหลี่ซุ่นหยางจินได้เข้ามาปกป้องหลี่วุ่นเเละส่วนการโจมตีถังซานจนทำให้ถังซานนั้นกระเด่นออกไปพอสมควร...


"..มนุษย์!!..อ็ากกกก..."ถังซาน


"..โกธรงั้นหรอ..เจ้าไม่ใช้ผู้ฝึกวิทยายุทธเเม้เเต่น้อย..ถังซาน.."หยางจิน


"..ม่ายยย!!...ข้าคือผู้ที่เเข็งเเกร่งที่สุด!!"ถังซษน


"..เจ้าหนุ่มน้อย...ข้าในตอนนี้ได้เพียงเเค่ถ่วงเวลาเท่านั้น..หวังว่าเจ้าคงเข้าใจ.."หยางจิน


"..อั่กๆๆ...(บ้าเอ๊ย..ใครคิดว่าข้าต้องให้คนเเก้มาปกป้องอย่างงี้..น่าอับอายยิ่งนัก).."หลี่ซุ่น



เป็นทางของถังซานได้บุกเข้าก่อนเเละทางของหยางจินได้ต่อสู้กับถังซานหยางจินตอนนี้ร่างกายของเขาเต็มไปบาดเเผลเพราะงั้นตอนนี้เขาได้เเต่ถ่วงเวลาให้หลี่ซุ่นเท่านั้น..


"..(.ชิ..ร่างกายเราคงเเก้เกินไปเเล้วสิน่ะ).."หยางจิน


"..เจ้าไม่สามารถหยุดข้าได้หรอก..ด้วยพลังข้าในตอนนี้ที่ได้ร่างกายมาเเล้ว..ฮ่าๆๆ.."ถังซาน


เมื่อ15ปีที่เเล้ว..


"..ท่านหนางจิน...เเล้วข้าจะสามารถปกป้องเมืองนี้ได้ไหมครับ.."ถังซาน


"..ได้สิ...เจ้าสามารถปกป้องเมืองได้..ถ้าเจ้ารู้ถึงเเสงสว่าง.."หยางจิน


"..(ยืนขึ้น)...ข้ารู้เเล้วเมื่อข้าเติมใหญ่...ข้าจะปกป้องเมืองเเห่งนี้.."ถังซาน


"..ฮ่าๆ..ข้าดีใจที่เจ้าเช่นนั้น..หยางซาน.."หยางจิน



เเต่ทว่าเเสงกับถูกปกคุบด้วยความมืดทันที..ได้มีเสียงการต่อสู้ในบ้าหยางซานได้วิ่งลงมาจากที่นอนเเละได้เห็นกับหยางจินได้ฆ่าพ่อเเม่ของเขา...


"..เเฮ่กๆๆ..."หยางจิน


"..ท่าน...พ่อ..ท่านเเม่.."หยางซาน


"..หยางซาน!!"หยางจิน


"..ท่าน..ทำอะไร..กับพวกเขา.."หยางซาน


"..เจ้ากำลังเข้าใจผิด..หยางซาน.."หยางจิน



เเละหยางซานได้วิ่งออกจากบ้านไปทางของหยางจินนั้นได้วิ่งตามไปเช่นกันเเละนั้นเป็นครั้งเเรกที่ทั้งสองได้ต่อสู้เเบบศตรูหยางซานได้วิ่งไปที่ฝึกที่ตนฝึกกับหยางจิน..


"..ข้าจะฆ่าท่านนน..."หยางซาน


"..เจ้าใจเย็น---"หยางจิน


"..ข้าจะไม่ฟังจากคนที่ฆ่าพ่อเเม่ของข้า.."หยางซาน


"..ไม่..เจ้าจะให้ความมืดมิดในดวงตาเจ้าเป็นคนนำเจ้าไป.."หยางจิน



หยางซานโจมตีอย่างไม่ฟังหยางจินเเม้เเต่น้อยเเละตอนนั้นเองเด็กน้อยคนนั้นได้ทำการใช้พลังจิตออกมาเป็นครั้งเเรก..ทางของหยางจินจึงไม่มีทางเรียกเขาได้ส่วนคืนด้วยพลังจิตเช่นกันเเละนั้นมันทำให้หยางซานนั้นกระเด่นตกลงสู่หน้าผ่าเเละตั้งเเต่นั้นมาหยางจินก็นึกว่าเขาตายมาตลอด...กลับมายังตอนปัจจุบันที่ตอนนี้หยางจินนั้นได้เสียเลือดเป็นจำนวนมาก..


"..(ร่างกายของข้า..เริ่มไม่ขยับเเล้วสิ..ข้าขอโทษด้วยน่ะหยางอิง).."หยางจิน


"..จงตายด้วยน้ำมือของศิษย์ของตนเองซะ!!..."ถังซาน



เเละจัววะที่หยางจนล้มลงนั้นหลี่ซุ่นได้ตั้งท้าในการโจมตีใส่ถังซานที่พึ้งสังเกตุเห็น...


"..(เจ้าเด็กบ้านั้น).."ถังซาน


"..อาคมระดับสูงสุด..ผนึกมนต์อสูร.."หลี่ซุ่น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น