โฉมชบา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 50%

ชื่อตอน : ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2561 09:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว 50%
แบบอักษร

ภาสน์กลับเข้าห้องมาอีกทีตอนห้าทุ่ม ตอนแรกเขาคิดว่าจะคุยธุระกับบิดาไม่นานนัก แต่กลายเป็นว่าใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง

แม่กวางน้อยของเขาคงกลับไปแล้ว แม้จะรู้สึกผิดหวังไม่น้อย แต่ในความผิดหวังนั้นเขาก็ยังมีความอิ่มเอมใจ ที่อย่างน้อยเธอก็ยังมีน้ำใจซื้ออาหารมาฝาก รวมถึงอยู่ช่วยเขาทำงานจนดึกดื่น

แต่เมื่อเขาเปิดประตูเข้าไปก็มีอันต้องประหลาดใจ เมื่อเห็นว่าคนที่ควรจะกลับไปนอนหลับสบายอยู่ที่บ้าน ตอนนี้กำลังฟุบหลับอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา

ภาสน์เดินเข้าไปใกล้ร่างบอบบางที่ยังคงไม่รู้ตัวว่าเขากลับมาแล้ว แพ่งพิศใบหน้าเนียนใสภายใต้แสงไฟในห้องทำงาน ไม่รู้ทำไมเขาถึงติดใจเธอนักหนา และยิ่งเห็นเธอหลับใหลเหมือนเจ้าหญิงนิทราแบบนี้ อารมณ์ที่ไม่ค่อยสงบก็เกิดพลุ่งพล่านขึ้นมาในทันใด

เธอคิดยังไง ที่กล้ามานอนหลับทั้งที่รู้ว่าเขาคิดไม่ดีกับเธอ

ริมฝีปากอุ่นประทับที่แก้มเปล่งปลั่ง เพื่อเป็นการลงโทษที่ทำให้เขาทรมาน แม้อยากทำมากกว่านี้ แต่เขาก็ต้องหักห้ามใจ เพราะรู้ดีว่าหากเขาทำอะไรที่เธอไม่เต็มใจ เธอจะหนีจากเขาไปตลอดกาล

ความเมื่อยขบทำให้อิงดาวขยับตัว แล้วเธอก็รู้สึกถึงอาการเหน็บชาที่ไล่มาตามแขนและขา พอลืมตาขึ้นมาเธอก็พบว่าตนเองนั้นนอนผิดท่า แต่นั่นไม่น่าตกใจว่าเธอกำลังนอนอยู่ที่ไหน

เธอลุกพรวดพราดขึ้นทันที แต่เพราะอาการเหน็บชาทำให้เธอเซ ตอนแรกเธอก็คิดว่าตัวเองต้องเจ็บตัวแน่ ทว่ากลับมีมือแข็งๆ ของใครบางคนคว้าเอวเธอไว้ จากนั้นเธอก็หล่นตุ๊บไปบนอะไรที่นุ่มกว่าเก้าอี้

อิงดาวหันกลับไปมองทันควัน แล้วจมูกเธอก็ปะทะกับแก้มสากของคนที่ลากเธอมาไว้บนตักอย่างไม่ตั้งใจ

เลือดร้อนๆ พวยพุ่งบนใบหน้าเมื่อกลิ่นอายเนื้อแท้ของบุรุษเข้าสู่ปอด และทันทีที่รู้ตัวเธอก็รีบขยับออกห่าง ทว่ามือใหญ่ที่วางอยู่เหนือหน้าท้องเธอนั่นกลับรั้งเธอเอาไว้

“ปล่อย” เธอแหวเมื่อคิดว่าตัวเองกำลังถูกเขาล่วงเกิน

หากคนล่วงเกินกลับกอดเธอแน่นขึ้น แล้วกล่าวตำหนิด้วยน้ำเสียงที่ไม่จริงจังนัก

“ผมช่วยคุณไว้นะ สองครั้งแล้วด้วย คุณไม่ระวังตัวอย่างนี้ตลอดเลยหรือไง”

ความใกล้ชิดที่มีเพียงเสื้อผ้ากั้นทำให้ใจของอิงดาวสั่นไหว แทนที่เธอจะตวาดเขาเสียงดัง กลับทำได้เพียงกล่าวแก้ตัวเสียงอุบอิบ

“ฉันแค่ตกใจ”

“ตกใจอะไร”

ลมหายใจเขาเคลียแก้มขณะที่ถามเธอ มันเป็นการยั่วยวนก่อให้เกิดอารมณ์ประหลาด

ความรู้สึกที่เกิดขึ้นทำให้เธอเริ่มรู้สึกสับสน ความร้อนผ่าวที่ส่งตรงจากมือเขาทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะละลาย แขนขาอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง จึงหันไปเว้าวอนด้วยน้ำเสียงที่พร่าสั่น

“ปล่อยฉันสักทีเถอะค่ะ อย่ารังแกฉันเลย”

เมื่อเธอร้องขอแบบนั้นก็ทำให้ภาสน์จำต้องยอมปล่อยมือ เขาไม่อยากให้เธอตื่นกลัว จนหนีเข้ากระดองไปอีก

เมื่อถูกปล่อยเธอก็ถอยห่าง ใบหน้าตื่นๆ ของเธอทำให้เขาเอ็นดูและเป็นห่วง

“ดึกแล้ว คุณไม่ควรกลับบ้าน”

ไม่กลับบ้าน แล้วจะให้เธอนอนที่ไหน นอนที่นี่กับเขานะหรือ หากเขาเกิดทำอะไรเธอขึ้นมา ใครจะเชื่อว่าเธอถูกรังแก เมื่อดึกดื่นแล้วยังอยู่ห้องทำงานเขาอยู่เลย

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับบ้านสะดวกกว่า”

“ให้ผมขับรถไปส่งไหม”

แม้จะไม่เห็นแววตาอย่างอื่นนอกจากความห่วงใยและปรารถนาดี แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อยากรบกวนเขา จึงปฏิเสธ

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขับรถมา แต่ขอล้างหน้าล้างตาหน่อย” เธอทั้งอยากล้างหน้าเพื่อขจัดความง่วง และอยากหลบไปจากเขาสักครู่ เพราะตอนนี้เธอไม่มั่นใจเลยว่าหน้าตาของเธอจะเป็นอย่างไร

“โอเค” เขากล่าวอนุญาตอย่างง่ายดาย ก่อนจะผายมือไปยังห้องเล็ก ซึ่งมีห้องน้ำส่วนตัวของเขาอยู่ด้านใน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น