KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 20 แมร่งเอ้ย..!!

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 แมร่งเอ้ย..!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ย. 2561 02:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 แมร่งเอ้ย..!!
แบบอักษร

ตอนที่ 20

แมร่งเอ้ย..!!

เสียงเพลงสากลเพลงหนึ่ง

ดังอ่วมอยู่ภายใน สะท้อนมุมห้องดังก้องออกมาข้างนอก

สร้างบรรยากาศให้อึกทึกวุ่นวาย...


หูที่กำลังได้ยิน  กลับแปลความหมายไม่ออก แต่รู้ว่าทำนองเพลงมันดูไม่สดชื่นเหมือนกัน...

หนุ่มร่างสูงยาวนอนแผ่ในอ่าง ในสภาพหมดอาลัยตายอยาก ริมฝีปากแห้ง หน้าตามันเหนอะหนะ เนื้อตัวเปื้อนคราบเหงื่อเปียกโชก

เขาเปลือยผ้าออกจนหมด เผยให้เห็นท่อนล่างใหญ่ยาวนอนทอดตัวลงตามแรงอล่างฉ่าง เหี่ยวเฉาเหมือนใจของเจ้าตัวในตอนนี้  มัดกล้ามสวยชัด บนแขนขา ห้อยโกงกาง ทิ้งตัวออกจากขอบอ่าง เหมือนคนไร้เรี่ยวแรง


ภาพเก่ายังวนเวียนในแววตาแสนเศร้า

เขาพยายามหลับตาลง ให้ลืมเรื่องราวต่างๆที่เคยเกิดขึ้น แต่ยิ่งทำ ก็ภาพนั้นก็ยิ่งชัดไปใหญ่

เธอกำลังยิ้มและหัวเราะด้วยความพอใจ แต่กลับถูกเขาชิงหอมแก้มเอาดื้อ’

หรือ ‘มือบางขาวใส หยิบสำลีชุบน้ำเกลือ เช็ดหัวคิ้วที่เปียกโชกด้วยเลือด จากการกระทำระยำตำบอนของเขา’

กระทั่ง ‘เสียงเธอร้อง เมื่อเขากระแทกร่างเธอจนสั่นถี่ เขาจึงโน้มตัวลงไปจูบให้ลืมรสเจ็บไปได้ชั่วครู่’

ทุกอย่างยังคงวิ่งวนอยู่ในดวงตา ‘พุท’



ตั้งแต่วันที่เลิกกัน พุทกลับมาถึงห้องก็ถอดเสื้อผ้า และตั้งใจมาล้างเนื้อล้างตัวในห้องน้ำออกทั้งคราบเหงื่อไคลและคราบเลือดที่ยังติดอยู่ แต่หลังจากที่เนื้อตัวสะอาดแล้ว เขากลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ชายกระจอกคนหนึ่งแทบจะไม่มีใครอยู่ข้างๆแล้ว และเหมือนโลกหยุดหมุน... ไร้เรี่ยวแรงที่จะเดินออกจากอ่างน้ำได้อีกเลย

แสงแดดยามเย็นสาดผ่านกระเบื้องใสที่บุผนังห้องน้ำจนเห็นร่างใหญ่บึกบึนได้ทุกอณู แสงสีส้มทองสาดกระทบเข้ากับนัยต์ตาสีน้ำตาลที่อยู่ภายใต้ผมยาวๆอ่อนละเอียด ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง พุทขยี้ตาเพราะแสบตามาก ด้วยความสันหลังยาว มือหนาจึงเอื้อมไปหยิบผ้าปิดตารูปหมีแผนด้ามาสวมปิดเปลือกตาให้รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในความมืดตลอดเวลา เข้ากับชีวิตที่กำลังมืดมนอยู่ตอนนี้ ช่างเป็นวิธีที่ไม่ฉลาด...


ทันทีที่เปลือกตาปิดลง อาการมันยิ่งกำเริบ...

“ทำไรมาให้กินวะเนี่ย”

“จะแดกมั้ย*!?”*

“บอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าไปมีเรื่องกับใครอีก”

“รักตัวเองบ้างสิ”

“กูรักมึงนะ พุท”

แฟนยื้อตัวขึ้นสูง จูบลงที่ปากของเขา ท่ามกลางเทศกาลดอกไม้ไฟ ช่วงออกพรรษา...

รอบนี้มีทั้งภาพและเสียงเข้ามาพร้อมกัน


“ฟึดดดๆๆๆๆ” เจ้าตัวก็เริ่มอ่อนแอลงอีกไปอีก น้ำตาที่ไหลซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ไหลลงมาอีกรอบ แต่รอบนี้มีน้ำมูกไหลยืดลงมาจนเจ้าตัวต้องรีบสูดขึ้นไป...

พุทเอาแต่สงสัยว่า ทำไม ทำไม และทำไม เป็นล้านๆรอบในสมอง ยิ่งได้ยินคำสุดท้ายที่เขาเป็นบอก ยิ่งทนไม่ไหว

“โอ้ย แมร่งงงงงงงงงงงงงงง เอ้ยยยยยยยยยยยยยยย”


พุทก็ลุกพล่างขึ้นทันทีที่คิดอะไรบางอย่างออก ร่างบึกบึนเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยความร้อนรน

หลังจากที่อดทนอยู่อย่างคนอ่อนแอในอ่างมานานหลายวัน ปิดตัวเงียบ ไม่เจอใคร ไม่ไปเรียน

เขาเดินเปลือยกายอล่างฉ่างออกมาจากห้องน้ำ ด้วยเหงื่อโชก เร่งฝีเท้าจนเจ้าโลกฟัดโตงเตงไปมา พอเดินถึงตู้เสื้อผ้าปุ๊บ ก็รีบคว้าเสื้อยืดไซส์ใหญ่มาสวมทับลำตัวหนา รีบมากจนคว้ากางเกงผ้ายืดมาใส่ แต่ NO กางเกงใน จึงทำให้ท่อนล่างเห็นหนอนยักษ์ตัวยาวโชว์กายกรรมสะพานโค้ง.. พุทเดินเข้าไปในมุมห้องนอน ก่อนจะหยิบ


บางอย่างที่น่ากลัวติดตัวไปด้วย...


เขารีบคว้ากุญแจรถที่พ่อ ซื้อไว้ให้ออกมา ก่อนจะรีบวิ่งลงไปลานจอดรถ และออกรถตรงไปยังหาเขา โดยที่ไม่รู้ว่าจะไปทำไม...!!!



กลางดึกของคืนหนึ่ง....


ในห้องนอนสีขาวห้องเดิมที่เพิ่งย้ายเข้ามา ถูกจัดระเบียบโดยเจ้าของอีกครั้ง ตุ๊กตาและข้าวของตกแต่งสวยงานถูกนำมาจัดไว้ในมุมเดิมที่เคยอยู่ เพราะเหตุการณ์ครั้งนั้น พ่อกับแม่จึงให้ย้ายเข้ามาอาศัยอยู่บ้านตัวเอง ถึงจะลำบากรับส่ง แต่ก็ดีกว่ามัวแต่กังวลใจ กับการที่ลูกไปอยู่ไกลสายตา

มือขาวบาง หยิบของหลายๆชิ้นออกจากกล่องไม้สีขาว เขียนบุหน้ากล่องว่า ‘The memory’ แม้สัญญากับตัวเองแล้วว่าจะเปิดขึ้นมาดูอีกไม่ได้ แต่ความเจ็บปวดจากการที่ตัวกลายเป็น คนที่ ‘ผิดสัญญา’ ก็ทำให้รู้สึกผิดจึงต้องเอาของพวกนั้นออกมาคร่ำครวญ 

รูปคู่ หรือ ของขวัญ ของแทนใจ ที่เคยได้ ยังอยู่ครบ...

เอาออกมากอด ร้องไห้จนเหนื่อยและหลับไป



“เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!”

เสียงเบรกรถดัง ลงจอดด้านหน้าบ้านสองชั้น ในหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง คนขับอารมณ์ร้อนก็เปิดประตูออก และกระแทกปิดจนประตูรถแทบหลุด หลังจากที่ขี้รถตามหาไปในสถานที่ต่างๆที่ ‘แทน’ เคยอยู่ ให้คนทั่วเมืองเห็นมะเขีอพวงอันใหญ่ ฟัดโตงฟัดเตงไปทั่ว

ในที่สุดก็เจอว่าแทนแอบหลบมาอยู่บ้านพ่อแม่ ย้ายข้าวของจากอพาร์ตเม้นท์มาตั้งหลักปักฐานที่บ้าน ตั้งใจหนีเขา จนถึงขั้นลงทุนลาออกจากคณะเดิมที่เรียนเดิม มาลงเรียนใหม่ที่มหาลัยใกล้บ้าน...

“แทน”

“อยู่ไหน”

พุทเรียกร้องคนที่อยากเจอมากที่สุด ด้วยแววตาอาวรณ์

เสียงที่คุ้นเคยดังแทรกขึ้นในฝันของแทน จนต้องสะดุ้งตื่นขึ้น...

“แทน”

“กูคิดถึงงมึงง”

แม้ว่าจะหลุดออกจากฝันร้ายแล้ว แต่แทนก็ยังได้ยินเสียงพุท ร้องเรียกอยู่ไม่หยุด แทนตั้งใจจะรีบไปกระชากผ้าม่านเปิดดูเขา แต่ก็ต้องชั่งใจว่าตัวเองต้องหยุด เพราะรักของทั้งสองมันเป็นไปไม่ได้ แทนจึงได้แต่แง่มผ้าม่านดู

เห็นผู้ชายที่ตัวเองรักที่สุด และไม่มีทางหยุดรัก ร้องเรียกเขาอยู่ข้างหน้า

ถ้าหากเขามีปีกแห่งอิสระ เขาคงจะพาพุทบินหนีไปจากตรงนี้ ให้พ้นจากพันธนาการบุญคุณ ไปอยู่ในที่ที่ไม่มีใครตามหาเจอ แต่เขาไม่มีมันเลย...

ยิ่งเขาเรียก แทน ยิ่ง แทน ยิ่งร้องไห้ออกมาดังกว่าเดิม ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นและแอบมองเขาอย่างอาลัยอาวรณ์

“แทน”

เรียกเท่าไหร่ แทน ก็ไม่ออกมา จนหมดหนทาง

พุทร้องไห้ออกมาด้วยความน้อยใจ คับแค้นใจ..

แทนทำเหมือนพุทเป็นหมาโง่ อยากทำอะไรกับความรู้สึกของเขา ก็ได้ไม่ใส่ใจ

“มึงแม่งใจร้ายวะ แทน!!”

“แทนนนนน!!!”

“ออกมาดิวะ!! คนใจดำ!”

หนุ่มร่างใหญ่ชี้นิ้วสั่ง ตะโกนลั่นหน้าบ้าน

เสียงดังมากจนไปกระตุกให้ผู้ปกครองตื่นขึ้นมา

“คุณ เสียงใคร”

“เหมือนเรียกชื่อลูกเรา ออกไปดูหน่อยเถอะคะ”

“มึง แม่งเหี้ยวะแทน!!”

พุทเดือด จนตาขวางลุกร้อนไปทั่ว ทั้งโมโห ทั้งเสียใจ ทั้งน้อยใจ ทุกอย่างมันปนกันหมดในความรู้สึก...

“เฮ้ยยย”

“มาร้องตะโกนอะไรหน้าบ้านคนอื่น”

“อ๋อ ไอ่หมอนี่เอง”

พ่อและแม่ของแทนเดินออกมาหน้าบ้าน เห็นหนุ่มรูปร่างสูงยาวนั่งกองอยู่กับพื้นในสภาพน่าสังเวช พอพุทเงยหน้าขึ้นมาจึงจำได้ว่า เป็นแฟนเก่าของลูกชาย ตัวการที่ทำให้แทนผิดเพศไปกันใหญ่

“เลิกยุ่งกับแทนซะ”

“ชีวิตลูกชายชั้น มันไปได้ไกลกว่าที่จะมาอยู่กับเธอ”

“ถือว่า ชั้นขอร้องนะ”


“คุณเป็นพ่อแม่ประเภทไหนกัน”

“คุณให้ชีวิตลูกคุณ หรือ คุณเป็นเจ้าของชีวิตลูกคุณ”


“หุบปาก เธอเป็นเด็ก เธอไม่เข้าใจอะไรหรอก”

“ไป...!! ก่อนที่ชั้นจะแจ้งตำรวจจับ!”


“ไม่”

“ผมจะไปจนกว่าจะได้เจอแทน”




!!!!!!!!!!!!!!!พุทเดินเข้าไปหยิบ ‘มีดเล่มยาว’ ออกมาจากรถ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




“อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

เสียงแม่แทน กรีดร้องด้วยความหวาดกลัว..!

“มึงจะทำไร”

“คุณแจ้งตำรวจเลยคะ”

สายตาที่ดุดัน แค้นเคืองของพุท ลมหายใจที่เดือดเข้าออกฟึดฟัด ยิ่งทำให้พ่อและแม่แทนผวา


แทนที่กำลังเห็นเหตุการณ์ก็ตกใจมาก จนต้องวิ่งลงมาหน้าบ้านอีกคน ก่อนที่พุทจะวิ่งไล่แทงพ่อแม่ของเขา....

“หยุดเดียว นี้เลย หยุดด!!”

“มึงบ้าไปแล้วรึไง”

แทนวิ่งมาพร้อมเสียง...


ทันทีที่พุทเห็นหน้าแทน เขาก็ร้องไห้ออกมาด้วยความเหลืออดเหลือทน น้ำตาไหลลงมาอาบแก้มทั้งสอง จนแทนรู้สึกว่าตัวเองเลวอย่างหาที่สุดไม่ได้...


“ถึงขนาดจะแทงพ่อแทงแม่ มึงตายเลย เห้นกูเหี้ยขนาดนั้นเลยหรอแทน”


“มึง ไม่มีสติ”


“มีสิ”


“ที่กูมาวันนี้ กูก็แค่คิดถึงมึง แล้วก็จะถามมึงให้รู้เรื่อง”


พุทเอาดาบมาจ่อปาด คอตัวเอง ก่อนจะถามแทนด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น!!!!


“ถ้า กูตาย มึงจะเสียใจมั้ยแทน”



แทนเจ็บปวดทุกข์ทรมานเหมือนถูกระเบิดสิบลูกหล่นใส่ ปวดจนหัวใจหยุดเต้น และดับสลายลงด้วยหนึ่งคำถามของคนที่ยังไม่ได้หมดรัก... ยิ่งพุทเอาดาบยาวจ่อที่คอตัวเอง แทนก็ยิ่งตกตะลึง จนเหมือนจะหยุดหายใจ และล้มตัวลงตายกับพื้น...


ใจจริงก็อยากจะบอกว่า ‘เสียใจ’ แต่พุทก็คงจะตัดเขาไม่ขาด และหวังลมๆแร้งๆไปกับเขาเรื่อยๆ

แต่ถ้าบอกว่า ‘ไม่เสียใจ’ มันก็คงจะปาดคอตัวเองขาดตายอยู่หน้าบ้าน


“ตอบมาดิ”

วินาทีที่แสนกดดัน ถูกกระตุ้นให้แย่ลง ด้วยคำถามของเขา



แทนหมดหนทางที่จะไปต่อแล้ว



“ไม่”

เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่เฉยชา หมางเมิน

.

.

.

ได้ฟังแล้ว พุทแทบหยุดหายใจ


“เพล่งงงงงงงงงงงงๆเลล้งงงงงๆๆๆ”

มือไม้อ่อนจนดาบร่วงตกกระทบพื้น

ก่อนจะสบถออกมาอย่างหมดอาลัยตายอยาก


“มึงมันไม่ได้รักกูแล้ววะ แทน”


เขาก้มลงเก็บดาบและหอบสังขารน่ารังเกียจกลับไปที่รถ อย่างหมาขี้แพ้



สิ้นเงาแผ่นหลังกว้าง แทนก็รีบเดินกลับเข้าบ้านด้วยความโกรธแค้น

“พอใจรึยังคับ”

เขาหันหน้าไปพูดกับพ่อแม่อย่างคับแค้นใจ ก่อนจะก้มหน้าเดินเข้าบ้านไปอย่างไม่สนใจอะไร ทันทีที่ถึงห้องแทนก็ล้มตัวลงกับพื้น พร้อมร้องไห้เหมือนคนเสียสติที่ไม่มีอะไรเหลือ..




ณ คณะพยาบาลศาสตร์ในมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง


เสียงถกเถียงของอาจารย์ประจำชั้น ที่คอยดูแลนักศึกษาพยาบาลชั้นปี ๑  ดังยาวนานไม่หยุดมาหลายชั่วโมงเกี่ยวกับข่าวฉาวอื้อที่ดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองของนักศึกษาในคณะ เพราะหาทางออกไม่ได้

“ดิชั้นเห็นควรว่าให้ พักการเรียน เพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่นักศึกษาทุกๆคน”

อาจารย์ประจำชั้นของคลาสเรียนมีด้วยกัน 2 ท่าน คือ 1) อาจารย์พิสมัยหัวโบราณ ประสบการณ์สอนเป็นสิบๆปี และเป็นที่น่าเคารพยำเกรง กำลังโต้เถียง ไม่ยอมลดละให้พุทได้อยู่ต่อ อย่างออกรส..

“แต่เด็กไม่ได้ทำผิดรุนแรงถึงขั้นคะอาจารย์”

ซึ่งถ้อยคำของเธอก็ขัดกับหูของ อาจารย์พิสมัย อาจารย์คนที่สองของคลาส ที่นั่งฟังอย่างอดทนมานาน หล่อนจึงรวบรวมความกล้า แย้งอาจารย์พิสมัยขึ้นมา

“แต่ก่อนหน้านี้คณะของเราไม่เคยมีเรื่องเสียหายแบบนี้มาก่อนนะวิจิตรา จริงๆการแปดเปื้อนเรื่องการก่ออาชญากรรม ควรจะให้ออกด้วยซ้ำ”

“อาจารย์พิสมัยคะ เด็กเกี่ยวข้องในฐานะโจทย์คะ ไม่ใช่ผู้ต้องหา เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายที่เสียหาย”

“จิตราแต่ข่าวแพร่สะพัด ว่าเขาก่อเรื่องก่อน อันธพาลจึงบุกฆ่า ซึ่งอันธพาลนั้นก็อยู่เป็นนักศึกษาอีกคณะในมหาวิทยาลัยเราด้วย ถามใครก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า นาย พุท อะไรเนี่ย เป็นนักเลงหัวไม้ ไปซ่าส์ก่อเรื่องก่อน”

“ท่านอธิการคะ ดิชั้นสมควรให้พิจารณาพักการเรียนคะ ให้เขาได้ไปทบทวนตัวเองว่ายังเหมาะสมที่จะเรียนวิชาชีพนี้มั้ย”

“ดิชั้นอาจารย์วิจิตรา ขอเสนอให้พุทธิชัย ถูกตัดคะแนนพฤติกรรม 10 คะแนน พร้อมบำเพ็ญประโยชน์ให้กับคณะเป็นเวลา 1 เดือนคะ อธิการคะ พุทธิชัยอาจเป็นนักศึกษาที่ดูไม่เอาไหนก็จริง แต่ถ้าเขากลับตัวได้ เป็นคนที่ดี เรียนหนังสือเก่ง และเป็นตัวอย่างที่ดีของนักศึกษาได้ จะยิ่งสร้างภาพลักษณ์ให้กับองค์กร เป็นองค์กรที่มากด้วยโอกาสคะ”

“วิจิตรา”

“คะ อาจารย์พิสมัย”

“พวกคุณหยุดโต้กันไปมาได้แล้ว ผมมีคำตอบให้กับเรื่องนี้แล้ว”

“ผมจะให้โอกาสพุทธิชัยอีกรอบ เพราะอย่างที่อาจารย์วิจิตราบอก เขาไม่ได้ทำผิด แค่มีเรื่องเกี่ยวโยง อีกอย่างไม่มีหลักฐานทางกฎหมายเอาผิดหนุ่มคนนี้ได้ มีเพียงข่าวอ้างพูดปากต่อปาก แบบไม่มีความน่าเชื่อถือ ผมจึงขอให้อาจารย์ประจำชั้นทั้งสองท่าน เข้าใจตรงกันและดำเนินการ ช่วยพุทธิชัยปรับตัวเข้ามาเรียนอีกครั้งนะครับ..”

“รับทราบคะ อธิการ”


สิ้นการตัดสินของอธิการ เด็กหนุ่มหน้าตาดี ผิวขาว ดวงตาใส และริมฝีปากสีชมพูชัด ก็โผล่พรวดเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว ทันทีที่เห็นเหล่าอาจารย์นั่งประชุมกันนับสิบ และยิ่งตกใจไปกว่านั้นก็คือ อธิการ นั่งอยู่มุมโต๊ะ เขาคิดแต่ว่าตัวเองอาจจะผิดงานเข้าแล้ว...


“ขออนุญาตครับ”

“อ้าว มาแล้ว”

“อธิการคะ”

“ นี่ เช หรือ เชตุวัน ”


“ นักศึกษาที่มีผลการเรียนดีในหลายรายวิชาในภาคการศึกษาที่ผ่านมา ดิชั้นจะให้เขามาช่วยติวเนื้อหาหลายๆวิชาที่พุทไม่ได้เข้าฟังบรรยาย เพื่อช่วยให้เขาสอบผ่านคะ คิดเห็นอย่างไรบ้างคะ”


“ห้ะ ว่ายังไงนะครับอาจารย์”

หนุ่มหน้าใสถึงกับตาโต ริมฝีปากแดงใสอ้าค้าง น่ารักจนอาจารย์หลายคนแอบอดขำไม่ได้ 

.

.

.

“จ้ะ วันพรุ่งนี้เลย น้องกลับมาแล้วเริ่มเลยนะ”



……………………………………………………………………………………………………………………………………………………ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่อง ผัวเด็กจอมโหด 18+ by KO.R นะครับ จัดว่าจบแต่เจ็บจริงๆกับพระเอกของเรา และตอนต่อไป คือ Beginning ของพุทเช อย่างที่ใครๆรอคอยนะครับ ไปอ่านกันเลย...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น