โฉมชบา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เดินเข้าถ้ำเสือ 100%

ชื่อตอน : เดินเข้าถ้ำเสือ 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2561 19:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เดินเข้าถ้ำเสือ 100%
แบบอักษร

ตกเย็นอิงดาวกลับบ้านตรงเวลาเหมือนทุกวัน ดูเหมือนกฤชพลจะได้เป้าหมายใหม่ เป็นนักบัญชีสาวของบริษัทจึงไม่มารบกวนเธออีก ดังนั้นเธอจึงไม่จำเป็นให้เพื่อนทั้งสี่ต้องผลัดกันมานอนค้าง แต่ทว่าวันนี้กลับมีเหตุการณ์ไม่ปกติ เพราะเธอลืมกุญแจบ้านไว้ที่ทำงานนั่นเอง

อิงดาวกลับไปที่ทำงานอีกครั้ง แต่เมื่อกลับไปถึงเธอก็พบว่าภาสน์ยังคงนั่งทำงานอยู่ และเขาก็เงยหน้าขึ้นมองเธออย่างแปลกใจ

“ผมนึกว่าคุณกลับไปแล้ว”

“ค่ะ ฉันกลับไปแล้ว แต่ลืมของ แล้วคุณล่ะค่ะ ทำไมยังไม่กลับ”

“ผมว่าจะเคลียร์งานตรงนี้ให้เสร็จ” คำตอบของเขาทำให้เธอรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ปล่อยเจ้านายเอาไว้คนเดียวในห้องทำงาน แต่เมื่อมองนาฬิกาเธอก็พบว่าตอนนี้มันทุ่มกว่าๆ แล้ว เลยเวลาทำงานมาถึงสองชั่วโมง ดังนั้นตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่เธอจะต้องอยู่รับใช้เขา

หญิงสาวหยิบของที่ต้องการออกจากลิ้นชักแล้วกล่าวกับเขาเบาๆ

“งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ”

“เดินทางดีๆล่ะ” เขาตอบรับโดยไม่เงยหน้าขึ้นจากคอมพิวเตอร์ตรงหน้า

อิงดาวมองไปที่ชายหนุ่มหลังโต๊ะทำงานอย่างลังเล ว่าควรจะอยู่ช่วยงานเขาต่อหรือกลับไปพักผ่อนดี แต่ในที่สุด อิงดาวก็ตัดสินใจเดินออกจากห้อง เพราะนี่มันก็หนึ่งทุ่มแล้ว หากเธอรั้งอยู่ต่อบางทีเขาอาจจะเข้าใจผิด คิดว่าเธอมีใจ จึงไม่ควรอยู่ใกล้เขาให้เป็นอันตรายแก่ตัวเอง

ในที่สุดอิงดาวก็ตัดใจกลับบ้านไม่ได้ หลังจากที่ไปเติมท้องที่ว่างเปล่าด้วยบะหมี่หมูแดงเจ้าอร่อยข้างบริษัท เธอก็อดนึกถึงชายหนุ่มที่นั่งทำงานอยู่ไม่ได้ ไม่รู้ว่าป่านนี้เขาจะกินอะไรหรือยัง ภาสน์ชอบทำงานจนลืมทุกสิ่งทุกอย่างแม้กระทั่งปากท้องตัวเอง จนเธอต้องคอยเตือนเขาอยู่บ่อยๆ และตอนนี้ห้องอาหารของบริษัทก็น่าจะปิดแล้ว ที่ห้องกาแฟก็มีแค่ขนมปังแข็งๆ บางทีในฐานะเพื่อนร่วมงานเธอควรแสดงน้ำใจสักหน่อย

ใช้เวลาไม่นานเธอก็กลับมาถึงหน้าห้องทำงานของตัวเอง หลังจากลังเลอยู่ครู่ใหญ่เธอก็ตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป

ชายหนุ่มหลังโต๊ะเงยหน้าขึ้นและมองเธออย่างแปลกใจ ก่อนจะถามขึ้น

“อ้าว ทำไมคุณยังไม่กลับไปอีก”

อิงดาวไม่ตอบคำถามของเขา แต่กลับเดินไปยังหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แล้วถามในสิ่งที่ทำให้เธอกังวลแล้วต้องย้อนกลับมาที่นี่อีกครั้ง

“คุณกินอะไรหรือยัง”

“ยัง”

คำตอบนั้นทำให้เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ นั่นไง เป็นอย่างที่เธอคาดไม่มีผิด

“ฉันซื้อบะหมี่หมูแดงมาฝาก” เธอบอกพร้อมกับชูถุงบะหมี่หมูแดงเจ้าดังที่ซื้อมาฝากเขาขึ้นมาเหนือระดับสาย” กินเลยไหมคะ เดี๋ยวฉันจัดใส่จานให้”

พอเธอถามอย่างนั้นก็พบกับรอยยิ้มพร่างพรายดั่งดวงตะวันจากเขา ในวินาทีนั้นเธอถึงกับชะงักงัน นี่ใช่หรือเปล่าที่เรียกว่ายิ้มทรงเสน่ห์ตามภาษานวนิยายที่พิมพ์นาราชอบใช้

เมื่อรู้อาการผิดปกติของหัวใจ อิงดาวจึงรีบหลบตาเขาทันที

“ผมกำลังหิวอยู่พอดี ถ้าไม่เป็นการรบกวนก็ช่วยผมหน่อยนะ”

แต่ถึงหลบตา หูเธอก็ได้ยินน้ำเสียงออดอ้อน ซึ่งเขาไม่จำเป็นต้องใช้น้ำเสียงอย่างนี้กับเธอเลย เพราะยังไงเธอก็ทำให้อยู่แล้ว และก่อนที่หัวใจจะสั่นไหวไปมากกว่านี้ อิงดาวก็รีบก้าวออกจากห้องไปยังโซนครัวเล็กๆ จัดการเทบะหมี่ใส่ชามแล้วถือกลับมาวางไว้ที่โต๊ะรับแขก

แต่ถึงอาหารจะพร้อมแล้ว ภาสน์ก็ยังไม่ลุกจากเก้าอี้ ซึ่งมันก็ทำให้เธอรู้สึกขุ่นเคืองใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เขาจะบ้างานไปถึงไหนกัน อิงดาวอดไม่ได้ที่จะค่อนขอดเขาในใจ ก่อนที่จะเดินไปหาเขา แล้วเอ่ยเตือน

“ทานก่อนเถอะค่ะ ปล่อยไว้นานเดี๋ยวเส้นจะอืดแล้วมันจะไม่อร่อย”

“อืม” เขาขานรับเบาๆ ในลำคอ แต่สีหน้ายังดูยุ่งเหยิง สายตายังไม่ละจากหน้าจอ

ท่าทางก้นเขาคงมีรากงอกออกมาแล้วจึงไม่ยอมลุกออกจากเก้าอี้ เป็นอีกครั้งที่อิงดาวทนไม่ไหว เธอชะโงกหน้าข้ามโต๊ะไปมองงานที่เขากำลังทำอยู่ แล้วกล่าวอาสา

“มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ ฉันจะทำพลางๆ ระหว่างที่คุณทานอาหารอยู่”

“ผมกำลังแก้พรีเซนเทชั่นส่วนนี้ ผมไม่ถนัดโปรแกรมนี้เลย ถ้าคุณจะกรุณาก็ช่วยหน่อย” โปรแกรมที่ว่าคือโปรแกรมเกี่ยวกับการพรีเซนเตชั่นที่มักจะใช้ในการนำเสนอในที่ประชุม ซึ่งเขาถนัดโปรแกรมเกี่ยวกับการคำนวณมากกว่าโปรแกรมที่ต้องมาคอยประดิดประดอย ตกแต่งภาพ ตัวอักษรให้มันสวยงามและเข้าใจง่ายพวกนี้

“เอ๊ะ นี่มันงานที่ฉันทำส่งคุณนี่” อิงดาวร้องออกมา เมื่อพบว่างานที่เขากำลังแก้ไขอยู่มันเป็นงานของที่เธอทำส่งเขานั่นเอง

“อืม ใช่”

“มีอะไรผิดพลาดเหรอคะ” เธอถามด้วยความตกใจ ทั้งที่แน่ใจว่าก่อนส่งงานให้เขาเธอตรวจทานซ้ำแล้วหลายต่อหลายครั้ง

“เปล่าหรอก แต่ผมอยากเพิ่มบางส่วนเข้าไป”

เมื่อเห็นว่าเป็นงานส่วนที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ อิงดาวจึงไม่อาจนิ่งดูดายได้อีกต่อไป เธอเดินไปทางฟากที่เขานั่งอยู่เพื่อดูหน้าจอได้สะดวกขึ้น

“งั้นเดี๋ยวฉันจัดการให้ ไหนคะที่คุณอยากเพิ่ม”

“งั้นมานั่งตรงนี้สิ” 


มาต่อกันแร้วนาจา วันนี้มาเย็นเลย เพราะแอบติดงาน อิอิ ในที่สุดอิงดาวก็เดินไปติดกับพี่ภาสน์แล้ว เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป โปรดติดตามต่อจร้า อย่าทิ้งให้โฉมเหงาหงอย...อีกอย่างเรื่องนี้มีอีบุ๊คแล้วน้า สามารถโหลดได้ที่พี่เมพ เสิร์ชชื่อโฉมชบา หรือชื่อเรื่องได้เลยจ้า มีปกงามๆ ให้เบิ่งด้วย 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น