ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 ลิขิตรักนักเตะ 3 (ฟรานเชส+พริสซิล่า)

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 ลิขิตรักนักเตะ 3 (ฟรานเชส+พริสซิล่า)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2561 22:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 ลิขิตรักนักเตะ 3 (ฟรานเชส+พริสซิล่า)
แบบอักษร

ตอนที่ 7

ตอนนี้พริสซิล่าเหมือนกับคนว่างงานหลังจากที่เธอฉีกสัญญากับผู้จัดการส่วนตัวเธอก็ไม่ได้รับงานที่ไหนอีก ซึ่งเธอก็มองว่าเป๋นเรื่องดีนอกจากจะได้มีเวลาให้กับฟรานเชสแล้วเธอยังจะได้ทุ่มเทให้กับเวลาเรียน

"หยุดอ่านได้แล้ว พักสมองบ้าง" มือหนาดึงหนังสือที่เธอกำลังอ่านอยู่มาปิด

"ขออ่านต่ออีกนิดนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้สอบไม่ได้" เธอเกาะแขนเขาพร้อมกับทำตาแป๋ว

"พักก่อนเดี๋ยวค่อยอ่านต่อ" เขาวางจานผลไม้ที่เพิ่งปอกเสร็จลงบนโต๊ะ "กินก่อนเดี๋ยวจะได้มีแรงอ่านหนังสือต่อ"

"ขอบคุณค่ะ" พริสซิล่ายิ้มออกก่อนจะหยิบกินผลไม้ที่เขาปอกให้ ตกลงใครดูแลใครกันแน่ตอนนี้

"ช่วงนี้เราสองคนเหมือนคนตกงานเลย" พริสซิล่าเอ่ยขึ้นมา

"มันก็เป็นเรื่องดีอยู่นะ อย่างน้อยผมก็ได้อยู่ใกล้กับคุณและได้ดูแลคุณมากกว่าเดิม"

"แอบดีใจละสิ ที่ฉันฉีกสัญญา"

"แน่นอนสิ นี่ดีนะที่สัญญาเหลืออีกไม่กี่เดือนจะหมด ไม่งั้นผมคงต้องจ่ายเงินก้อนโตกว่านี้แน่นอน" ฟรานเชสเป็นคนจ่ายเงินค่าฉีกสัญญาให้กับผู่จัดการส่วนตัวของพริสซิล่า

"บ่นอีกละ คุณก็มาเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้ฉันเลยมั้ย จะได้มีเงินเพิ่ม" เธอพูดประชด ความจริงพริสซิล่ารู้ดีว่าไม่ว่าจะเสียเงินเท่าไรฟรานเชสก็พร้อมจะจ่ายอยู่แล้ว

"เป็นความคิดที่ดีมากที่รัก จากนี้ไปผมจะรับงานถ่ายแบบชุดตอนรับลมหนาวให้คุณอย่างเดียวเลย คุณจะได้ปิดหมดทั้งตัว" พูดจบเขาก็หัวเราะออกมา

"ใครเขาจะใส่เสื้อกันหนาวตลอดปี ถ้าแบบนั้นคงต้องย้ายบ้านไปอยู่ขั้วโลก" เธอรู้สึกหมั่นไส้เขาเดี๋ยวนี้เธอประชดอะไรไปดูเหมือนจะยิ่งทำใฟ้เขามีความคิดดีๆออกมา

"ผมบอกคุณแล้ว ถึงคุณไม่ทำงานผมก็เลี้ยงคุณได้"

"ไม่เอาฉันไม่ชอบให้ใครมาเลี้ยงนี่ มันเหมือนกับเกาะผู้ชายกิน"

"โอเค ช่วงนี้ผมจะไม่ห้ามคุณทำงาน แต่ถ้าเราแต่งงานกันเมื่อไรคุณต้องทำงานให้น้อยลงกว่าเดิมนะ" เขาเข้าใจเธอดี อีกอย่างถึงแม้ว่าเธอจะทำงานหนักหรือเรียนหนัก ความเอาใจใส่ของเธอก็ยังคงมีอยู่ เขาแค่ไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อยกับอะไรหลายๆอย่าง

*****************

ฟรานเชสมารับพริสซิล่าที่มหาวิทยาลัยโดยมีคนขับรถขับมาส่งเขา วันนี้เธอสอบวันสุดท้ายเขาตั้งใจจะพาเธอไปฉลองสักหน่อย

"สอบเสร็จแล้ว" พริสซิล่าวิ่งมากอดเขาด้วยความดีใจ ตินนี้เธอรู้สึกว่าสมองของเธอโล่งไปหมด

"เก่งแบบนี้มีรางวัลให้" มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงทำให้เธอลุ้นว่าเขาจะเอาอะไรให้ สร้อยคอ หรือว่าอาจจะเป็นแหวน

"..." เมื่อเห็นว่าฟรานเชสล้วงบัตรอะไรสักอย่างขึ้นมาเธอก็รู้สึกแปลกใจหรือว่าเขาจะให้บัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงิน

"บัตรกินอาหารฟรี" เขาพลิกอีกด้านของบัตรให้เธอดู พริสซิล่าหุบยิ้มลงทันที สิ่งที่เธอลุ้นหมดกัน

"พอดีผมนึกขึ้นได้ว่าร้านอาหารเขาให้บัตรฟรีผมมา วันนี้คุณก็สอบเสร็จพอดี ผมก็เลยมาชวนคุณไปกินด้วยกัน"

"นึกว่าจะให้บัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงิน"

"อยากกดเงินมากดที่ผมนี่ ยิ่งกว่าบัตรเครดิตอีก"

"ยังมีเงินให้กดอีกเหรอไง"

"ลองเอาริมฝีปากมาแตะตรงนี้สิเดี๋ยวจะมีเงินออกมา" ฟรานเชสทำหน้าทะเล้น นิ้วชี้ของเขาแตะลงบนริมฝีปากหนา

"เปลี่ยนจากริมฝีปากเป็นนี่ก็แล้วกัน" มือบางฟาดลงบนปากเขาเบาๆ ไม่ว่าจะเวลาไหนเขาก็ทำตัวให้เธอหมั่นไส้ตลอดเวลา

อาการบาดเจ็บของฟรานเชสเริ่มดีขึ้น พริสซิล่าจึงถือโอกาสนี้ชวนเขามาเที่ยวก่อนที่เขาจะหายบาดเจ็บและกลับมาลงสนาม

"คิดยังไงพาผมมาเที่ยว" เขาเดินเข้ามาในบ้านพักที่เธอได้เช่าเอาไว้

"ก็อยากเที่ยว ทำไมไม่อยากมาหรือไง"

"อยากมาสิ เมื่อก่อนผมชวนคุณมาเที่ยวคุณก็ไม่ค่อยว่างสักเท่าไร"

"ตอนนี้ฉันว่างแล้วไงลากฉันไปไหนฉันก็ไปหมดแหละ"

"ผมก็นึกว่าจะพาผมมาซ้อมฮันนีมูนเสียอีก" เขามองเธอด้วยสายตาแพรวพราว

"ดูท่าทางจะเก็บกดมากไปแล้วนะนายอะ"

"ผมเป็นผู้ชายนะคุณ มันก็ต้องมีบ้างสิ"

"เอาของไปเก็บในห้องนอนได้แล้ว" มือบางถือกระเป๋าเสื้อผ้าไปที่ห้องนอน ไม่ต้องถามว่าห้องนอนมีกี่ห้อง บ้านทั้งหลังมีห้องนอนอยู่ห้องเดียว

​ฟรานเชสเห็นว่าห้องนอนมีห้องเดียวเขาก็ยิ้มออกมาเมื่อรู้ว่าต้องนอนห้องเดียวกับแฟนสาว

"ไม่ต้องยิ้มเลย คิดอะไรอยู่อย่าคิดว่าไม่รู้นะ" เธอพูดขึ้นมาเมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขา

"รู้ดีแบบนี้สมควรแล้วที่เป็นแฟนผม"

"ทำหน้าตาหื่นขนาดนี้ไม่ต้องเป็นแฟนก็รู้มั้ยว่าคิดอะไรอยู่"

***************************************

พริสซิล่ารู้สึกตื่นเต้น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอนอนร่วมเตียงกับผู้ชาย เธอพยายามข่มตานอนแต่ก็นอนไม่หลับถึงแม้ว่าจะมีหมอนข้างกันกลางระหว่างเขาและเธอ

"พริสซี่หลับหรือยัง" ฟรานเสเอ่ยถามเพราะเขาเองก็็นอนไม่หลับเหมือนกัน

"ยัง แล้วนายยังไม่นอนอีกเหรอ" ร่างบางพลิกตัวนอนตะแคงหันหน้ามาหาเขา

"ผมตื่นเต้น เอาหมอนข้างออกได้มั้ย" เขาไม่รอให้เธออนุญาต มือหนาจับหมอนข้างทิ้งลงข้างเตียง

"นายก็นอนกับู้หญิงมาตั้งหลายคน ยังตื่นเต้นอีกเหรอ"

"นั้นมันก็ใช่ แต่ผู้หญิงที่ผมนอนด้วยไม่เหมือนคุณนี่" มือหนายื่นไปจับมือบาง

"แล้วผู้หญิงแบบฉันเป็นยังไง"

"ก็คุณเป็นผู้หญิงที่น่ารัก ขอบคุณที่คุณยอมทิ้งงานและชื่อเสียงเพื่อมาดูแลผู้ชายพิการแบบผม" มือหนาเลื่อนไปลูบแก้มนวลอย่างอ่อนโยน

"ไม่ต้องมาทำซึ้งเลย แล้วนายพิการตรงไหนไม่ทราบ ขาก็ใกล้จะหายแล้วนี่" มือบางยื่นไปบีบปลายจมูกสันคม

"ทำซึ้งแแค่นี้ก็ไม่ได้ นอนหลับได้แล้วผมไม่ลักหลับคุณหรอก"

"จริงนะ"

"ด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย ผมจะไม่ทำอะไรคุณถ้าคุณไม่ยอม"

"งั้นกอดหน่อยสิ" ร่างบางขยับเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขา ศีรษะของเธอหนุนอยู่ที่ต้นแขนแกร่ง

"ยั่วแบบนี้จะอดใจได้มั้ยเนี้ย"

"เดี๋ยวจะให้ไปนอนข้างล่างเตียง" มือบางฟาดลงอกแกร่ง

"ไม่ทำครับ นอนหลับได้แล้ว" ร่างบางซุกตัวอยู่ในอ้อมกอด และก็หลับไป ฟรานเชสเองก็นอนหลับไปเช่นกัน


*******มาแล้วจ้า ไรท์ไม่ได้หายไปไหนนะคะ แค่ไมได้มาอัพต่อเนื่อง อย่าเพิ่งหายไปไหนกันนะ****


ความคิดเห็น