ปนิตา / มุมลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เริ่มบทเรียน

ชื่อตอน : เริ่มบทเรียน

คำค้น : สนองสวาท, ลูกหนี้, เจ้าหนี้, ซาดิสต์, เซ็กซ์ทอย, มุมลับ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2561 18:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เริ่มบทเรียน
แบบอักษร

            “เธอก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ ว่านายมีอิทธิพลมากแค่ไหน นายมีคน มีเงิน มีอำนาจ มีทุกอย่างที่คนตัวเล็ก ๆ อย่างเธอจะไปสู้อะไรด้วยไม่ได้ทั้งนั้น เพราะฉะนั้นหันมาทำให้นายพอใจจะดีที่สุด ถ้าเธอทำให้นายพอใจได้ ไม่ว่าเธออยากจะได้อะไรเธอก็จะได้ เชื่อฉันสิ”

            สมจิตรพูดหว่านล้อมพร้อมกับเดินเข้ามาจูงมือของนวลปรางพาไปนั่งลงบนเตียง

            “เธอมีแฟนหรือเปล่า?” สมจิตรเปลี่ยนเรื่องพูด ซึ่งเป็นวิธีหาข้อมูลไปพร้อม ๆ กับพยายามทำให้หญิงสาวลดอาการเครียดลงไปด้วย

            “ไม่มีค่ะ”

            “แปลกนะ ปกติฉันเห็นผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับเธอนี่มีผัวกันไปหมดแล้วอย่าว่าแต่แฟนเลย หน้าตาเธอก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร แสดงว่าเป็นคนช่างเลือกใช่ไหมเธอน่ะ”

            ระหว่างที่สมจิตรชวนนวลปรางคุยเพื่อหันเหความสนใจของเด็กใหม่ เปิดทางให้สามสาวผู้ช่วยได้ตระเตรียมสถานที่ มีการนำเชือกไปผูกเอาไว้กับเสาเตียงทั้งสี่มุม เสร็จแล้วจึงได้พยักหน้าส่งสัญญาณบอกให้แม่ครูได้รับรู้

            “ไม่ได้ช่างเลือกหรอกค่ะ แต่ว่าหนูยังไม่สนใจเอง หนูตั้งใจจะช่วยพ่อแม่ทำงานส่งน้องเรียนให้จบก่อน ถึงจะคิดเรื่องพวกนั้นค่ะ”

            “อืม ดี ๆ นับว่าเป็นเด็กดีมาก ถ้าอย่างนั้นเธออยู่ที่นี่ ก็คิดเสียว่าเธอกำลังทำเพื่อพ่อแม่เพื่อน้องของเธอละกันนะ” ประโยคของสมจิตรทำให้นวลปรางจ้องมองเธออย่างไม่เข้าใจนัก ความสงสัยระคนหวาดกลัวฉายชัดอยู่ในแววตาของหญิงสาว ที่จนถึงป่านนี้แล้วยังไม่รู้ชะตาชีวิตของตนเองว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง ทว่าคงไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน และนั่นเป็นสิ่งเดียวที่เธอแน่ใจ

            สายตาของสมจิตรสบประสานอยู่กับสายตาของเด็กใหม่ในวันนี้ ส่วนมือของเธอนั้นยกไปวางไว้ที่หน้าขาของนวลปราง และค่อย ๆ ปัดผ้าคลุมอาบน้ำให้เปิดแง้มโชว์เรียวขาขาว  จนเจ้าของขารู้สึกตัวและขยับหนีมือ พร้อมกับดึงชายเสื้อคลุมขึ้นมาปกปิดให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยตามเดิม

            “หึหึ ผิวเธอสวยดีนะ”

            หญิงสูงวัยส่งเสียงหัวเราะจากในลำคอ นึกขันอาการต่อต้านของลูกศิษย์คนใหม่ ก่อนจะหันไปพยักพเยิดหน้าบอกให้ผู้ช่วยของเธอไปเปิดโทรทัศน์ หลังจากนั้นไม่นานภาพที่จอสี่เหลี่ยมก็ปรากฏขึ้น ชายหญิงสองคนกำลังเปลือยกายระบายความใคร่ใส่กัน เรือนร่างที่ซ้อนทับขยับโขยกโยกกายจนสะเทือนสะท้านไปสั่นไหวไปทั้งสองร่าง

            “ว้าย**!**....” นวลปรางร้องอุทานเสียงหลง รีบหันหน้าหนียกมือปิดตาตัวเอง แต่เสียงลมหายใจหอบต่ำของผู้ชายและเสียงครวญครางของผู้หญิงที่กำลังเล่นรักกันอยู่ในจอโทรทัศน์ ก็ยังดังแทรกเข้ามาในหู สาวน้อยผู้ไร้ซึ่งประสบการณ์ทางด้านนี้ ต้องปิดเปลือกตาของเธอลง แล้วเปลี่ยนเอามือไปปิดหูของตัวเองแทน

            เปิดโอกาสให้แม่ครูได้เขี่ยชายเสื้อคลุมอาบน้ำออกเปิดให้เห็นเรียวขาขาวอีกครั้ง ก่อนจะลูบขึ้นไปเรื่อย ๆ มุ่งหาความบอบบางที่กลางกายสาว

            “อุ๊ย**!** แม่ครูอย่าค่ะ” นวลปรางร้องเสียงหลง รีบตะครุบมือของแม่ครูที่กำลังจับต้องเธอเอาไว้

            บทรักที่อยู่บนหน้าจอสี่เหลี่ยมกลายเป็นเรื่องรองไปทันที ที่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับตนเอง และนวลปรางก็เลือกที่จะป้องกันตัวเองเอาไว้ก่อน

            “เธออยากรู้ไม่ใช่หรือไง ว่าทำยังไง นายถึงจะพอใจ ฉันก็จะสอนให้อยู่นี่ยังไงละ”

            “ไม่ค่ะ หนูไม่อยากรู้แล้ว” นวลปรางยอมปล่อยมือของแม่ครู เปลี่ยนมาเป็นยกมือไหว้ขอร้องแทน “ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ หนูไหว้ละค่ะ แม่ครูช่วยปล่อยหนูไปสักคนเถอะนะคะ”

            นวลปรางอ้อนวอน น้ำตาจากความหวาดกลัวเริ่มเอ่อล้นออกมาเปรอะเปื้อนแก้มใส

            “สิ่งที่ฉันบอกเธอได้ ฉันก็บอกไปหมดแล้ว เธอจะดื้อดึงไปก็ไม่มีประโยชน์ และตอนนี้ฉันกับเธอก็เหลือเวลาให้โอ้เอ้กันอยู่ในนี้ได้อีกไม่นานนักหรอกนะ ถ้าช้าเกินเวลาแล้วนายโมโหขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่ เธอเองนั่นแหละที่จะซวยเป็นคนแรก ก่อนจะเป็นฉันที่จะเป็นคนต่อไป”

            แม่ครูพูดจบก็ลุกขึ้น ส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยของเธอเริ่มงานต่อไปได้

            “ว้าย**!** ปล่อยฉันนะ อย่าทำฉันเลย ปล่อยนะ ปล่อยฉันเถอะนะจ๊ะแม่ครู” เสียงร้องอุทานดังขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อจู่ ๆ ผู้ช่วยของแม่ครู ก็เข้ามาจับแขนขาของเธอใส่ปลอกหนังที่ยึดติดเอาไว้กับเชือกจากเสามุมเตียง

            คำอ้อนวอนกับน้ำตาไม่อาจช่วยนวลปรางได้ ผ้าที่คลุมรถเข็นเอาไว้ถูกเปิดออกให้เห็นสิ่งของหน้าตาแปลก ๆ ที่หญิงสาวไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่นั่นยิ่งทำให้ความกลัวของเธอเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี เมื่อไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตนเองบ้าง

            “ไม่นะ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันขอร้อง ปล่อยฉันปะ..”

            ประโยคของหญิงสาวยังมาไม่เต็มประโยค ก็ต้องหยุดลง เมื่อจู่ ๆ ยางแข็งดุ้นยาวใหญ่ขนาดคับปากก็ถูกจับยัดเข้าสู่ปากเธอด้วยความรวดเร็ว สายเข็มขัดที่ติดอยู่ตรงโคนดุ้นก็ถูกดึงไปล็อกไว้ที่ด้านหลังศีรษะของเธอ ปิดโอกาสในการส่งเสียงของนวลปรางไปทันที มีแต่แววตาที่ตื่นตระหนกและเนื้อตัวที่สั่นเทาที่บอกได้ว่าเธอกำลังรู้สึกกลัวมากแค่ไหน ใบหน้าสวยส่ายไปมา ปฎิเสธในสิ่งที่ทุกคนกำลังทำกับเธอ แต่ไม่มีใครสนใจเธออยู่ดี เพราะถึงแม้ว่าจะไม่อยากทำ ทว่ามันคือ..หน้าที่..

---------------------------------------

สนใจอ่านเต็ม ๆ แบบไม่สะดุด ตามไปสอยอีบุ๊คได้เลย จิ้มลิงค์ได้ที่หน้าแรกจ้ะ


ความคิดเห็น