JUSTBAD

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผัวดุ [พระราม X เจ้าจาร์] SPECIAL : P.2 : น้องมาแล้ววว

ชื่อตอน : ผัวดุ [พระราม X เจ้าจาร์] SPECIAL : P.2 : น้องมาแล้ววว

คำค้น : ผัวดุ ผัวโหด แอบรัก รัก ชอบ แอบชอบ พระราม เจ้าจาร์ หัวใจ หื่น ดิบ เถื่อน โหด หวง ผัว เมีย คู่รัก ผัวเมีย สามี ภรรยา แต่งงาน ลูก ดื้อ น่ารัก หล่อ ดี BADBOY

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 47.7k

ความคิดเห็น : 66

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2562 09:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผัวดุ [พระราม X เจ้าจาร์] SPECIAL : P.2 : น้องมาแล้ววว
แบบอักษร

หลังจากที่ฉันวิ่งเข้ามาดูพระรามที่ห้องน้ำรามก็เอาแต่อาเจียนไม่หยุดเลยฉันทำได้แต่ย่อตัวลงไปลูบหลังให้รามแต่รามก็ไม่ได้ดูว่าจะมีท่าทีจะดีขึ้นเลย

“พระรามเป็นไร ทำไมจู่ๆมาอ้วกแต่เช้าเลย”

“ไม่รู้เหมือนกัน จาร์ขอน้ำหน่อย”

“ได้ๆ” แล้วฉันก็วิ่งออกไปเอาน้ำมาให้พระราม ถึงกับนั่งเฝ้าชักโครกเลยหรอสามีฉัน

“ได้แล้ว” แล้วฉันก็ยื่นให้พระราม รามบ้วนปากเสร็จก็ดื่มน้ำตาม

“น้ำตาไหลเลย” ฉันบอกก่อนจะเช็ดน้ำตาให้รามอาเจียนจนน้ำหูน้ำตาไหลเลยแต่พอจับตัวดูตัวก็ไม่ร้อนนะไข้ก็ไม่น่าจะมีด้วย

“รามเครียดอะไรหรือเปล่า”

“ก็ไม่นะ ไม่มีอะไรให้เครียด”

“แล้วทำเป็นแบบนี้ได้ ถ้าไม่มีเรื่องเครียดผิดปกตินะ”

“เริ่มปวดหลังแล้วว่ะ”

“ปวดหัวด้วยมั้ย”

“นิดหน่อย”

“นอนพักก่อนนะเดี๋ยวเค้าไปทำโจ๊กให้อยากกินมั้ย”

“กินที่จาร์ที่ทำไว้ก็ได้”

“ได้ๆ” ฉันขานรับก่อนจะรีบเดินลงไปที่ห้องครัวจัดโต๊ะไว้ซะดิบดีสุดท้ายก็เอาไปให้กินบนเตียงรามก็ไม่ได้หน้าซีดคือพระรามดูปกติมาก มากจนฉันเริ่มสงสัยแล้วเนี่ยไม่มีอาการอะไรที่ทำให้รู้เลยว่ารามจะป่วย

“พอกินได้ใช่มั้ย”

“ได้” รามรับจานข้าวไปก่อนจะเริ่มกิน

“ถ้ารามมีเรื่องอะไรไม่สบายใจรามระบายให้เค้าฟังก็ได้นะ” ไม่รู้สิ เผื่อว่ารามมีเรืองอะไรแล้วไม่อยากบอกฉันกลัวจะเป็นอย่างงั้นไม่อยากให้เป็นเนี่ยสิ รามมองหน้าฉันก่อนจะบีบจมูกเล่น

“พี่ไมได้เครียดอะไรครับ เลิกคิดมากได้แล้ว”

“ก็รามเล่นมาอ้วกแต่เช้าแบบนี้เค้าก็เป็นห่วงสิ”

“ช่างมันเถอะมันอยากจะอ้วกก็ให้มันอ้วกไป”

“ดูพูดเข้าเกิดป่วยขึ้นมาทำไง”

“ไม่ป่วยง่ายๆหรอก”

“อย่าประมาทสิ เค้าไม่สบายใจจริงๆนะ”

“งั้นถ้าวันนี้พี่ยังอ้วกอีกค่อยว่ากันอีกทีโอเคมั้ยครับ?”

“อื้มม” แล้วรามก็กินข้าวต่อ ตั้งแต่จบไปก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกับการ์ตูนและเมลล์เลยไม่รู้พากันมีลูกยัง

“ราม เค้าลงไปให้อาหารซูชิกับเจ้าถ่านก่อนนะ”

“เคครับ” ไม่รู้ตื่นกันหรือยังยิ่งขี้เซ้ากันทั้งคู่ด้วย

09.30

ตอนนี้ฉันกับรามก็นอนเล่นที่โซฟาไม่รู้ว่ารามเป็นไรอ้อนอยากให้ฉันนั่งดูหนังเป็นเพื่อนฉันก็เลยได้มาดูด้วย

“ลุงคนนี้ตลกนะว่ามั้ย” ฉันคุยเรื่องหนังกับราม พระรามพยักหน้าให้ก่อนจะหัวเราะให้หนัง

“อึก!...อึก!”

“เป็นไรจะอ้วกอีกหรอ” แล้วรามก็ลุงขึ้นจากตักฉันก่อนะจะวิ่งไปเข้าห้องน้ำฉันว่าฉันไม่โอเคแล้วที่รามเป็นแบบนี้

“แหวะ!...แหวะ! อ่อก อึก อึก แหวะ”

“รามเค้าว่าไปหาหมอกันดีกว่าเค้าไม่โอเคที่รามจะมาอ้วกทั้งวันแบบนี้นะ” ฉันพูดจบรามก็พยักหน้าให้ฉันหลังจากใช้เวลาอ้วกเสร็จฉันกับรามก็ไปแต่งตัวเพื่อจะไปหาหมอ

“เวียนหัวมั้ย”

“อือ โคตรเวียนหัวเลย” น้ำเสียงดูเหนื่อยล้ามากๆเพราะจากที่อ้วกก็ใช้เวลานานเหมือนกัน

“เดี๋ยวเค้าขับรถให้” รามพยักหน้าให้ฉันอีกครั้งเราทั้งคู่ก็เดินไปขึ้นรถ

-บนรถ-

“หลับไปก่อนก็ได้นะถึงแล้วเค้าจะบอก”

“อือ” รามขานรับด้วยเสียงที่ดูเหนื่อยส่วนฉันก็คงต้องรีบขับไปให้ถึงโรงพยาบาลเร็วที่สุดเพราะกลัวว่ารามจะมีอาการอยากจะอาเจียนอีก

โรงพยาบาล

เมื่อขับมาจอดถึงที่โรงจอดก็ลองสะกิดสามีที่หลับอยู่

“ราม ถึงแล้ว”

“…..”

“พระรามตื่นเร็ว”

“....” ก็ขี้เซ้าเกินไปนะ

“พระรามที่เร็ว ถึงโรงบาลแล้ว”

“อื้ออ ถึงแล้วหรอ” เสียงงัวเงียถามก่อนจะบิดขี้เกียจ

“ถึงแล้วเดินไหวใช่มั้ย”

“ไหว” เมื่อปลุกสามีขี้เซ้าเสร็จฉันก็เดินลงรถไปซะก่อนไม่นานพระรามก็ตามมา

“หน้าไม่ซีดแล้ว” ฉันเงยหน้าบอกรามโดยที่มือข้างขวาก็พาดไหล่ฉัน

“หรอ เมื่อก่อนหน้าพี่ซีดหรอ”

“อือ ก่อนออกจากบ้านหน้าซีดจนเค้ากลัวว่ารามจะวู่บล้มหรือเปล่าก็ไม่รู้”

“คิดเยอะนะเรา”

“คิดเยอะสิสามีทั้งคนใครก็ห่วงทั้งนั้นแหละ”

“ครับ รู้แล้วครับว่าเป็นห่วง” แล้วพระรามก็บีบแก้มฉัน

“อึก! อึก!”

“อย่าบอกนะว่าจะอ้วกอีกอะ” พระรามก็พยักหน้ารัวๆก่อนจะวิ่งไปหาห้องน้ำ เวรฉิบ!

ส่วนฉันก็ได้แต่วิ่งตามพระรามไป เมื่อนึกได้ว่ารามวิ่งเข้าห้องน้ำฉันก็ต้องรีบเดินออกมาเพราะฉันเข้าห้องน้ำชาย น่าอายเป็นบ้าเลย

“เป็นไงดีขึ้นมั้ย”

"ก็ดี เป็นไรวะทำไมอ้วกบ่อยแบบนี้”

“นั้นดิ รีบไปจองบัตรคิวก่อน” เมื่อเดินมาถึงประชาสัมพันธ์ฉันก็ให้พระรามนั่งรอก่อนจะเดินไปทำเรื่องไว้กับโรงพยาบาล

“เสร็จแล้วหรอ” รามเงยหน้าถามก่อนจะเก็บมือถือลง

“อื้ม พยาบาลที่นี้น่ารักนะว่ามั้ย”

“อืม”

“ยังเวียนหัวอยู่มั้ย”

“ไม่แล้วครับ”

“งานที่บริษัทเป็นไงบ้าง”

“ก็ดีไม่ได้มีปัญหาอะไร”

“แต่เค้าว่ามันแปลกจริงๆนะที่รามจะมาอ้วกเฉยๆโดยไม่มีอะไรแบบนี้”

“ช่างเถอะให้หมอตรวจก็คงรู้เองว่าเป็นไร”

“ขออย่าให้ป่วยก็พอ” ฉันพูดจบก็จับมือพระรามเล่นรอคิวที่เข้าตรวจโรงพยาบาลเอกชนก็ดีตรงไม่วุ่นวายจัดระเบียบดี ไม่นาจะใช้เวลารอนานหรอกมั้ง

“คุณราเชนค่ะ” เมื่อถึงคิวก็รีบเดินเข้าไปห้องตรวจทันที

“สวัสดีค่ะ/ครับ”

“สวัสดีครับ เป็นไรมาครับ”

“คือผมอาเจียนไม่รู้สาเหตุครับ รู้สึกเวียนหัวแล้วก็ปวดหลังด้วยครับ”

“หมอขอวัดไข้หน่อยนะครับ”

“ได้ครับ”

“ปกติดีนะครับ ไข้ก็ไม่มีมีเรื่องเครียดไรหรือเปล่าครับ”

“ไม่มีครับ”

“แต่งงานกับภรรยานานยังครับ”

“ก็3ปีแล้วครับ”

“มีลูกยังครับ” แล้วคุณหมอก็หันมามองหน้าฉัน

“ยังไม่มีค่ะ”

“แล้วมีแพลนจะมีน้องกันยังครับ”

“ก็..มีบ้างครับแต่ไม่มีรู้ว่าน้องมาหรือยัง”

“อย่างงี้นี้เอง หมอรบกวนตรวจปัสสาวะคุณภรรยาหน่อยนะครับ”

“คะ?...ได้ค่ะ” แล้วคุณหมอก็ยื่นกระปุกใส่ปัสสาวะมาให้ฉัน

“แล้วสามีฉันไม่ตรวจหรอคะ”

"ไม่ครับ”

“เดี๋ยวมานะ” ฉันหันไปบอกพระรามก่อนจะรีบเดินไปเข้าห้องน้ำ

แอ๊ด....

“ได้แล้วค่ะ”

“รอหมอสักครู่นะครับ” แล้วคุณหมอก็เดินออกไป

“หมอว่าไงบ้าง”

“ก็ไม่ว่าไง” แปลกแฮะ ไม่นานคุณหมอก็เดินกลับมาก่อนจะยิ้มแบบมีเลศนัย

“หมอพอจะเข้าใจแล้วครับว่าทำไมสามีคุณถึงมีอาการอาเจียนแบบนี้”

“ครับ? ทำไมครับ”

“ภรรยาคุณกำลังมีน้องนะครับ”

“ห้ะ!!”

“อะไรนะครับ!!” เดี๋ยวนะฉันท้องหรอ

“หมอคะหมอจะบอกว่า...”

“ตั้งท้องได้3เดือนแล้วนะครับ”

“แต่ทำไมฉันไม่มีอาการเลยละคะ”

“นี่ไงครับ คนที่กำลังแสดงอาการแทนคุณอยู่”

“หมอจะบอกว่าที่ผมเป็นแบบนี้เพราะภรรยาผมกำลังท้องหรอครับ”

“ครับ ท้องแรกหรือเปล่าครับ”

“ค่ะ”

“เป็นธรรมดาครับ สามีของคุณคงกังวลเรื่องน้องอยู่แน่ๆว่าน้องจะมาเมื่อไหร่ใช่มั้ยครับ”

“ครับ”

“แต่อาการจะมากหรือน้อยคงต้องรอดูกันนะครับ”

“แล้วอีกนานมั้ยคะที่จะรู้เพศน้อง”

“ถ้าอยากให้ชัวร์รออีกสัก2เดือนก็ได้นะครับ”

“งั้นผมให้ภรรยาผมฝากท้องเลยได้ใช่มั้ยครับ”

“ได้ครับ” แล้วพระรามก็พาฉันไปทำเรื่องฝากท้องเลยตอนนี้มันตื่นเต้นจนนึกอะไรไม่ออกเลยทำไมฉันดีใจแบบนี้เนี่ย จะร้องไห้แล้ว

 

[END : เจ้าจาร์]

 

 

[พระราม : TALK]

 

หลังจากที่รู้ว่าเจ้าจาร์ท้องก็ช็อคไปเลยอีกใจก็อยากจะดึงมันมากอดแต่ก็ทำไม่ได้เพราะอายคุณหมอ

ใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการพาเจ้าจาร์ไปตรวจสุขภาพร่างกายด้วยเลยแล้วก็ตอบคำถามเรื่องประจำเดือนแล้วก็ฟังคำแนะนำในเรื่องการดูแลตัวเอง

เมื่อรับยาบำรุงครรภ์เสร็จผมกับเจ้าจาร์ก็เดินไปที่รถเพื่อกลับบ้าน

“เดี๋ยวพี่ขับ”

“อือ ได้”

-บนรถ-

“มาไม่บอกกันเลยตัวแสบ” ผมเอื้อมมือไปลูบหน้าท้องเมียแสบก่อนจะหันไปยิ้มให้เจ้าจาร์

“นั้นสิเอาซะแม่ตกใจเลยนึกว่าพ่อเป็นไรซะอีก” จาร์พูดติดตลกก่อนจะมองหน้าผม

“กำลังจะ4โมงไปห้างกันมั้ย”

“ไปทำอะไร”

“ไปเดินเล่น”

“ถ้ารามอยากเดินไปก็ได้” เมื่อเห็นว่าเมียแสบโอเคผมก็กลับรถเพื่อตรงไปที่ห้างพอรู้ว่าจาร์ท้องผมก็อยากจะกินของเปรี้ยวขึ้นมาซะงั้น

ห้างสรรพสินค้า

ผมกับเจ้าจาร์เราเดินเล่นชั้นของกินเห็นแล้วก็หิวว่ะ

“รามอยากกินขนมไทย”

“ซื้อดิ”

“เดี๋ยวเค้ามานะ”

"ครับ ที่รักเดี๋ยว”

“คะ?”

“ถ้าซื้อเสร็จแล้วนั่งรอพี่ตรงนี้นะ”

“รามจะไปไหน”

“เข้าห้องน้ำ”

“จะอ้วกหรอ”

“อือ เดี๋ยวพี่มา”

“โอเคๆ” แล้วผมก็แยกจากเมียแสบมาเข้าห้องน้ำเออจริงๆผมก็จะอ้วกอีกอะแหละตัวแสบเล่นป๊าแบบนี้ไม่ได้ไม่งั้นอีก2วันมีประชุมได้ประชุมไม่รู้เรื่องกันพอดี

ทำสมาธินานมากกว่าจะความรู้สึกที่จะอ้วกมันหายไปเอาตรงๆผมก็อ้วกไม่ลงนะห้องน้ำสาธารณะขนาดนี้ต้องนั่งนานมากกว่าจะหาย

แต่เอ๊ะ...ผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องการรับมือกับภรรยาที่ท้องแรกด้วยมันต้องทำตัวยังไงวะ พยาบาลก็ไม่ได้อธิบายตรงนี้ละเอียดมากนักผมว่าผมคงต้องมีหนังสือว่ะ ผมแวะเข้าร้านหนังสือก่อนจะเดินหาหนังสือ

พ่อลูกอ่อนหรอหยิบดูประมาณ3-4เล่มได้ เมื่อเห็นว่าเจ้าจาร์ทักมาถามผมก็เลยต้องรีบเลือกแล้วรีบไปจ่ายตังค์

“ทำไมไปนานจัง”

“พอดีคนเยอะ จะซื้ออะไรไปกินอีกมั้ย”

“เข้าซื้อมาไว้แล้ว” แล้วเมียแสบก็ยกถุงของกินโชว์ผม

“เดี๋ยวซื้อไปกินหรอวะ”

“ใช่ไง”

“กินเยอะไปมั้ย”

“ก็ไม่ได้กะจะกินวันเดียวให้หมดซะหน่อย”

“ตามใจเลย งั้นกลับเลยนะ”

“อือ” แล้วผมก็จับมือเจ้าจาร์เดินมาที่รถก่อนจะขับกลับบ้าน

บ้าน

“เป็นไรวะ” จู่ๆเจ้าจาร์ก็เงียบเดินเข้าบ้านไปเลยอะไรวะ

“จาร์ เป็นไร”

“เปล่า”

“เปล่าแล้วทำไมต้องเงียบใส่พี่”

“ไม่มีไรปล่อยด้วย”

“เอาดีๆเป็นไรงอนไรพี่”

“ไม่ได้งอน”

“ถ้ายังไม่ยอมบอกพี่จะปล้ำนะ”

“ไม่ให้ทำ ก็รู้ว่าท้องยังจะทำอีกหรอ”

“งอนพี่เรื่องอะไรบอกพี่ได้มั้ย” ผมเดินเข้าไปกอดมันก่อนจะจุ๊บปากมันเบาเบา จู่ๆเจ้าจาร์ก็เงยหน้ามองผมก่อนจะน้ำตาจะคลอเดี๋ยวเป็นไรวะ

“เป็นไรจะร้องไห้ทำไมครับ หื้ม?”

“ก็รามเหมือนจะไม่สนใจเค้าเลย” ห้ะ

“ไม่สนใจยังไง” ผมกระชับกอดมันก่อนจะหอมแก้ม

ฟอดด!

“ก็ตอนอยู่ห้างรามตอบเหมือนรำคาญเค้าที่เค้าซื้อของกินมาเยอะ” แล้วน้ำตาเมียแสบผมก็ไหลร้องไห้ง่ายไปมั้ยครับเมีย

“พี่ไม่ได้รำคาญ พี่ก็ตามใจที่รักไง”

“ไม่รู้อะ น้ำเสียงตอนนั้นรามดูรำคาญเค้ามากๆเลย”

“อย่าคิดมาก พี่ไม่เคยรำคาญเราหรอกคิดเยอะลูกก็คิดด้วยนะ”

“รามลองมาเป็นเค้าสิรามจะเข้าใจ”

“โอเคๆ พี่จะไม่พูดน้ำเสียงแบบนั้นอีกโอเคมั้ย?”

“ทำให้ได้ด้วย”

“ครับ...หายงอนแล้วนะ”

“อืม”

“หายแล้วก็นั่งพัก” แล้วเมียแสบก็ไปนั่งที่โซฟาส่วนผมเอาของกินไปเก็บใส่ตู้เย็น

00.00

เจ้าจาร์หลับไปแล้วส่วนผมหรอหึ! ไม่ได้นอนหรอกเดินอ้วกมันทั้งคืนเนี่ยแหละ

“แหวะ! แหวะ! อ่อก! แหวะ!” เล่นงี้ป๊าก็ไม่ได้นอนกันพอดีลูก เวียนหัวฉิบหาย

ฟึ่บ! ผมเดินกลับมาที่เตียงอีกครั้งก่อนจะทาบมือลงที่หน้าท้องเจ้าจาร์

“ไม่เล่นแบบนี้นะลูกคอป๊าจะเอกสบแล้วมั้ง”

“อื้ออ” เจ้าจาร์พลิกตัวนอนหงาย3เดือนลูกทำไรวะ ผมค่อยๆเอาหูแนบกับหน้าท้องเมียแสบก่อนจะลองฟังเสียงดู

“พระรามทำไร” เสียงงัวเงียเอ่ยถาม

“ห้ะ? อ้อเปล่าพอดีจะห่มผ้าให้ชอบถีบผ้าห่มอยู่เรื่อยเลยนะเรา”

“หรอ ยังอ้วกอยู่มั้ย”

“ก็มีบ้างแต่ก็ดีขึ้นแล้วแหละ” หรอออ ดีไรมึงเพิ่งอ้วกมาเมื่อกี้เองไอ้รามที่ตอบแบบนี้กลัวเจ้าจาร์เป็นห่วง

“ฝันดีตัวแสบ” ผมพูดเบาเบาก่อนจะก้มไปจูบหน้าท้องเจ้าจาร์แล้วรีบล้มตัวนอน

น้องมาแล้วจริงๆด้วยยยยยยยยย ดีใจแทนนนนนน แต่พระรามดูเห่อตั้งแต่ยังไม่เลยนะ555555555555แต่ว่ารามน้อยเล่นป๊ารามซะแล้ววววว ถ้าคลอดลูกจะขนาดไหนเนี่ย555555

เจอกันตอนหน้านะคะ

รออ่านเมนต์อยู่นะคะอย่างเพิ่งหายจากเค้าไปนะคะอยู่ด้วยกันจบจบก่อนนะะะะะ ​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}