ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 5 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 5 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 104.2k

ความคิดเห็น : 333

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2561 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 5 [100%]
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4   นีลนิค ตอนที่ 5

Author :   (ยอนิม)



“ละ..แล้วป๊า” นิคหันไปมองพ่อตนเอง ที่นั่งเงียบตั้งแต่เขาเดินเข้ามา


“ชั้นทำไม” พ่อของนิคถามกลับ


“ก็..ป๊ารับได้เหรอครับ” นิคถามออกมาตรงๆ พ่อของนิคถอนหายใจออกมาเบาๆ


“ถ้าชั้นรับไม่ได้ แกกับเจ้านีลจะเดินเข้าออกบ้านนี้ได้มั้ยล่ะ” พ่อของนิคถามกลับ


“แต่พี่นนท์เป็นลูกคนโตของป๊า แถมยังต้องสืบทอดทุกอย่างจากป๊าอีก ป๊าไม่ผิดหวังใช่มั้ย” นิคถามตรงๆด้วยความอยากรู้


“ชั้นทำใจได้ตั้งแต่คู่ของแกแล้ว ใครจะว่าหรือจะพูดถึงยังไง ชั้นไม่สนใจหรอก” พ่อของนิคพูดกลับมาด้วยท่าทีปกติ ทำให้นิครู้สึกสบายใจขึ้นมาได้ก่อนจะหันไปหาพี่ชายตัวเอง


“งั้นพี่นนท์ก็ควรขอบคุณผม เพราะผมเป็นคนเบิกทางเรื่องนี้ให้พี่” นิคหันไปพูดกับนนท์อย่างเป็นกันเอง ทำให้นนท์ยิ้มอ่อนๆออกมา แม่ใหญ่และพ่อของนิค ก็เหมือนจะดูผ่อนคลายขึ้น เมื่อเห็นว่านิค ไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองนนท์อีกแล้ว


“ขอบใจ” นนท์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มจริงใจ นีลเองก็รับรู้ได้เหมือนกัน ว่าในสายตาของนนท์ตอนนี้ มองนิคเป็นแค่น้องชายเท่านั้น


“อ๊ะ แม่ครัวตั้งโต๊ะเสร็จแล้ว เราไปทานข้าวกันเถอะ โทนี่พอจะกินอาหารไทยได้ใช่มั้ย” แม่ใหญ่ถามขึ้น โทนี่ก็ยิ้มรับ


“ทานได้ทุกอย่างครับ” โทนี่ตอบกลับมา ก่อนที่ทุกคนจะเข้าไปนั่งทานข้าวเย็นด้วยกัน จนอิ่ม พ่อกับแม่ใหญ่ขึ้นไปพักบนห้อง แม่ของนิคกับแนนก็กลับไปดูบ้าน เหลือเพียงนีล นิค นนท์ โทนี่ นั่งดื่มกันอยู่ที่ริมสระน้ำของบ้านใหญ่ เพราะนนท์เอาของฝากมาให้นิคด้วย ส่วนของคนอื่นๆ นนท์ให้ตั้งแต่วันที่กลับมาประเทศไทยแล้ว


“ไม่รู้ว่าจะชอบรึเปล่านะ โทนี่เค้าช่วยเลือกน่ะ” นนท์พูดออกมา เมื่อนิคกำลังแกะของฝาก


“ของฟรี เตี้ยมันชอบทั้งนั้นแหละ” นีลแกล้งแซวคนรักตัวเอง นิคหันมามองค้อนนีลทันที


“ว่าแต่พี่นนท์จะกลับมาอยู่ไทยเลยมั้ยครับ” นิคถามด้วยความอยากรู้


“ก็จะไปๆมาละนะ แต่ที่กลับมาครั้งนี้ ไม่ใช่แค่จะพาโทนี่มาทำความรู้จักกับทุกคนเท่านั้นหรอก พี่มาทำธุระด้วย” นนท์พูด พร้อมกับมองหน้านีล แต่นิคไม่ได้คิดอะไร แล้วเขาก็นั่งคุยกับนนท์และโทนี่ไปเรื่อยๆ ส่วนใหญ่จะเรื่องของโทนี่กับนนท์ ที่นิคจี้ถามว่าตกลงปลงใจกันได้ยังไง จนนนท์นั่งหน้าแดงแล้วหน้าแดงอีก

“จริงสิ พรุ่งนี้โทนี่อยากไปเที่ยวอัมพวา นิคไปกับพี่มั้ย พี่ชวนแนนแล้ว แนนบอกว่าถ้านิคไปแนนก็จะไปด้วย” นนท์ถามขึ้นเมื่อนึกได้ นิคหันมามองนีลเพื่อถามความคิดเห็น


“พรุ่งนี้กูไม่ว่าง แต่มึงไปกับพี่มึงก็ได้นะ สองคนนี้ไม่ได้กลับไทยมานาน คงไม่ชินเรื่องเส้นทางสักเท่าไร มีมึงไปด้วยก็คงดี” นีลพูดบอกออกมา นิคทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย


“มึงทำอะไรถึงไม่ว่าง” นิคถามกลับทันที


“มันมีรถที่ต้องรีบส่งลูกค้าวันจันทร์ กูต้องทำให้เสร็จ” นีลตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง นิคนั่งเม้มปากลังเล


“อยากให้มึงไปด้วย” นิคพูดเสียงอ่อยๆ


“มึงไปกับพี่กับน้องมึงนั่นแหละ ไปเช้าเย็นกลับนี่ ไม่ได้ไปค้างสักหน่อย อ่อ ซื้อขนมมาฝากกูกับคนที่อู่ด้วยละกัน” นีลบอกกลับยิ้มๆ


“ก็ได้ งั้นผมไปด้วยละกันพี่นนท์” นิคหันไปตอบตกลงกับพี่ชาย นนท์กับโทนี่ก็ยิ้มรับ


“ตอนเช้าผมจะมาส่งนิคที่นี่ละกัน ตอนกลับ ผมจะแวะมารับที่นี่” นีลเสนอขึ้น ทุกคนก็ตกลง แล้วนั่งคุยเรื่องเส้นทางที่จะไป คุยเรื่องเที่ยวไปด้วย จนดึก นีลก็พานิคลาทุกคนกลับบ้าน

“เป็นไงบ้าง เจอพี่มึงครั้งนี้” นีลถามขึ้นลอยๆ ขณะขับรถพานิคกลับบ้าน


“รู้สึกเหมือนอะไรหนักๆในใจมันหายไปหมดเลยว่ะ ตอนแรกกูนึกว่ากูจะอึดอัด แต่กลายเป็นว่ากูไม่รู้สึกอะไรเลย ดีใจด้วยซ้ำ ที่เห็นเค้ายิ้มได้ในวันนี้” นิคบอกออกมาจากความรู้สึกจริงๆ นีลก็ยิ้มรับ


“ดีแล้ว อ่อ พรุ่งนี้ไปเที่ยวก็ทำตัวดีๆนะเตี้ย อย่าไปแรดมากนักเข้าใจมั้ย” นีลพูดเตือนไม่จริงจังนัก


“มึงไม่ไปคุมเอง กูจะแรดให้ทั่วเลย” นิคแกล้วพูดแหย่คนรักไปอย่างนั้นเอง นิคยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายๆ


“ก็ลองดู” นีลพูดสั้นๆ แต่ก็ทำให้นิคขนลุกวาบได้ทันที


“ว่าแต่กู มึงบอกตัวมึงเองด้วยนะผัว กูโทรมาก็รับสายกูด้วย อย่าแรดตามกู ปล่อยให้กูแรดคนเดียวพอ” นิคพูดออกมาแล้วขำคิก


“หึหึ เออ ถ้าไม่ได้รับสายแปลว่าติดทำรถอยู่ เดี๋ยวโทรกลับเอง” นีลบอกเอาไว้ก่อน นิคทำหน้ามุ่ย


“มึงก็แบบเนี้ยะ พกมือถือไว้ติดตัว มันจะตายรึไง” นิคบ่นออกมา


“มันทำอะไรไม่ถนัด” นีลบอกกลับ


“เออๆ แล้วแต่มึงเหอะ” นิคบอกออกมาอย่างเซ็งๆ แต่ก็พยายามเข้าใจ ว่าคนรักทำงานจริงๆ


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“ฝากคุมพี่ชายด้วยนะแนน” นีลพูดขึ้น เมื่อมาส่งนิคที่บ้านของครอบครัวนิค ในช่วงเช้าตรู่


“คนไหนล่ะคะ” แนนแกล้งถามกลับ นีลหัวเราะเบาๆ


“มีอยู่คนเดียวแหละ ที่เหมือนจะคุมไม่ค่อยอยู่น่ะ” นีลตอบกลับ เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้เป็นอย่างดี นิคทำปากยื่นใส่นีล


“มึงก็ตามไปคุมกูสิ” นิคย้อนกลับ นีลยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะโยกหัวคนรักไปมา


“กูทำงาน บอกแล้วไง” นีลพูดเสียงนุ่ม


“ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวช่วยดูให้ มีโทนี่อยู่ทั้งคน รับรองว่าไม่เกเรแน่นอน” นนท์ช่วยพูดอีกคน


“เหมือนที่เค้าคุมนายไม่ให้เกเรน่ะเหรอ” นีลแกล้งแซวกลับไป ทำให้นนท์ชะงักไปนิด ใบหน้าขึ้นสี กลายเป็นเป้าหมายให้นิคกับแนนหันไปแซวได้ทันที โดยมีโทนี่กับนีลยืนมองกันอย่างขำๆ


“เดี๋ยวผมช่วยดูแลให้ครับ” โทนี่หันมาพูดกับนีล นีลก็พยักหน้ารับ ก่อนที่เขาจะขอตัวแยกไปทำงานที่อู่ต่อ นิคเดินมาส่งนีลที่รถ ร่างเล็กกอดเอวคนรักเอาไว้แน่น


“หึหึ ไม่อยากไปเที่ยวรึไง” นีลแกล้งถามนิค ที่เกาะเขาเป็นลูกลิงอยู่ในตอนนี้


“อยากให้มึงไปด้วย” นิคทำเสียงงอแง แต่แค่แกล้งเท่านั้น ถึงแม้ว่าในใจก็อยากให้นิคไปด้วยก็ตาม


“อย่างอแงนะเตี้ย” นิคพูดเสียงจริงจัง


“รู้แล้วน่า กูแค่พูดเผื่อมึงจะเปลี่ยนใจไปด้วย” นิคตอบกลับก่อนจะยิ้มเผล่


“เงินกูใส่ไว้ในกระเป๋าให้แล้วนะ พอใช่มั้ย” นีลถามขึ้น พลางนึกขำในใจว่าเขาเหมือนมาส่งลูกชายตัวเล็กๆไปทัศนศึกษาอย่างไงอย่างงั้น


“พอ ถ้าไม่พอเดี๋ยวกูไถพี่นนท์เองแหละ” นิคพูดยิ้มๆ


“เก่งมาก” นีลพูดสมทบออกมา ก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน

“กูไปละ” นีลพูดทิ้งท้าย ก่อนจะก้มลงไปจูบเส้นผมคนรัก แล้วผละออกมา นิคยืนมองนีลอย่างหงอยๆ จนนีลขึ้นรถ แล้วขับออกไปจากบ้าน นิคถึงกลับไปหาพี่ชายตัวเอง ส่วนนีล เมื่อขับออกมาจากบ้านของนิคแล้ว เขาก็ต่อสายหาใครบางคน


“อีกประมาณครึ่งชั่วโมงผมไปถึงนะครับ...ครับ แล้วเจอกันครับ”

..

..

นิคเดินทางมาเที่ยวอัมพวากับนนท์ โทนี่ และแนน เมื่อไปถึงเขาโทรบอกนีล ซึ่งนีลก็กำชับว่าให้ดูแลตัวเองและน้องสาวด้วย นิคก็รับคำ ก่อนจะชักชวนทุกคนเดินเที่ยวตลาดน้ำ


“นี่ถ้าพวกเรากลับมืดหน่อย ก็คงจะได้ไปดูหิ่งห้อยกันนะคะ” แนนพูดขึ้นอย่างนึกเสียดาย


“หิ่งห้อย หรือไฟคริตมาสต์” นิคแกล้งถามกลับ ก่อนจะถูกน้องสาวเอามือปิดปากเอาไว้


“พี่นิค เบาๆสิคะ เดี๋ยวก็โดนมองแรงใส่หรอก” แนนพูดไม่ดังมากนัก นนท์กับโทนี่ก็ยิ้มขำเล็กน้อย


“เดี๋ยวเดินดูของกันอีกสักพักแล้วไปหาอะไรกินกัน เมื่อกี้เดินผ่านร้านส้มตำ คุณฝรั่งเค้าอยากกิน” นนท์พูดถึงโทนี่อย่างขำๆ โทนี่ก็ยกยิ้มหล่อขึ้นมาทันที


“โหยย มาถึงนี่แต่ไปกินส้มตำ แต่เห็นว่าเป็นพี่โทนี่หรอกนะ พวกเราถึงยอมน่ะ” นิคพูดขึ้นยิ้มๆ ตอนนี้เขากับแนนเรียกโทนี่ว่าพี่แล้ว


“ขอบคุณครับ” โทนี่ตอบรับ ก่อนจะพากันเดินดูของภายในตลาดน้ำ นิคกับแนนก็ควงแขนกันเดินดูของอย่างสนุกสนาน ส่วนนนท์ก็คอยอธิบายข้อสงสัยในเรื่องอาหารให้กับโทนี่บ้าง มีถามนิคกับแนนบ้าง นิคเองก็หันไปแซวพี่ชายตัวเองกับคนรักบ่อยครั้ง จนถึงเที่ยง ทั้งสี่คนก็พากันไปที่ร้านส้มตำที่อยู่ใจกลางตลาดน้ำ


“คุณกินแบบไม่เผ็ดมากละกันนะ” นนท์พูดอย่างเป็นห่วง เพราะโทนี่กินเผ็ดไม่ค่อยได้


“แต่ของผมเอาเผ็ดๆนะพี่นนท์ ผมอยากกินตำกุ้งสดมาก ซี๊ดด แค่พูดก็น้ำลายสอละ” นิคพูดยิ้มๆ นนท์เลยสั่งให้น้องชายไปด้วย แนนก็สั่งที่ตนเองอยากจะกิน

“ร้านนี้น่ารักจัง ไม่ใช่แก้ว แต่ใช้ขันเล็กๆเอามาใส่น้ำ ถ่ายรูปไปให้นีลมันดูดีกว่า” นิคพูดพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูป ส่งไปให้คนรักของตัวเองทางไลน์ทันที แต่นีลก็ไม่ได้เปิดอ่าน นิคเม้มปากนิดๆอย่างชั่งใจ จึงลองกดโทรหานีล นิคต้องโทรถึงสองรอบ กว่านีลจะรับสาย


(“ว่าไงเตี้ย”) เสียงของนีลดังขึ้น


“รับช้าจังวะ” นิคถามกลับไปอย่างนั้นเอง


(“เมื่อกี้กูติดคุยลูกค้าอยู่ ไม่สะดวกรับสาย”) นีลตอบกลับมา


“แล้วนี่มึงกินข้าว..” นิคกำลังจะถาม


(“คุณนีลฮะ ไปกันเลยมั้ยฮะ”) เสียงพูดคุ้นหูดังขึ้น ทำให้นิคหยุดคำพูดที่จะถามทันที


(“ผมขอคุยสายสักครู่นะครับ”) นีลตอบอีกฝ่ายกลับไป


“นีล นั่นเสียงใคร เหมือนเสียงนายดอกเลย” นิคถามทันที เพราะเขามั่นใจว่าตัวเองจำได้


(“มึงจำผิดแล้ว เสียงลูกค้า พอดีกูจะพาเค้าไปดูรถที่ซ่อม”) นีลตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงปกติ


“ลูกค้ารถคันไหน แต่กูจำได้ว่าเป็นเสียงหมอนั่นนะ” นิคยังคงมั่นใจในความจำของตัวเอง


(“รถมินิสีไข่ไก่นั่นไง”) นีลตอบกลับมาอีก นิคก็พอจะจำได้ว่าเจ้าของรถคันนั้นเป็นเด็กหนุ่มมหาวิทยาลัย แต่นิคก็ยังลังเล


“คอลวิดิโอให้ดูหน่อยได้มั้ย” นิคถามขึ้นด้วยความอยากรู้


(“เตี้ย นี่กูทำงานอยู่นะ มึงจะมาหึงอะไรเรี่ยราดวะ ไม่เชื่อใจกูเลยรึไง”) นีลถามออกมาเสียงดุ ทำให้นิคนิ่งไปนิด



+++++++++++++++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++++++++++++


“ก็กูสงสัยนี่ เออ ไม่ต้องคอลก็ได้ แค่นี้แหละ กูจะกินข้าว มึงเองก็กินข้าวกลางวันด้วย ไม่ใช่บ้าแต่ทำงาน อยากเป็นไอ้เดย์สองรึไง” นิคโวยวายใส่คนรักไม่จริงจังนัก แต่ก็ทำให้อีกสามคนหันมามองอย่างสงสัย


(“เดี๋ยวกูทำอะไรเสร็จแล้วจะโทรหา อย่างี่เง่า ไปเที่ยวก็เที่ยวให้มันสนุก เข้าใจมั้ย”) นีลว่ากลับมา นิคหน้างอเล็กน้อย แต่ก็ไม่อยากโวยอะไรอีก


“เออ โทรมาด้วย แค่นี้แหละ” นิคตอบกลับ ก่อนจะตัดสายไป นิคนั่งมองมือถือแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ


“ทะเลาะกันรึไง” นนท์ถามขึ้นเสียงจริงจัง ทำให้นิคนึกได้ว่า ยังมีคนอีกสามคนที่นั่งอยู่กับเขา


“ก็ไม่เชิงหรอกครับ ผมงี่เง่าใส่มันนิดหน่อย เลยโดนดุ” นิคบอกออกมาตรงๆ และก็เข้าใจว่าตัวเองงี่เง่าจริงๆ แต่เขาก็ยังรู้สึกคาใจอยู่ดี


“อย่าไปงอแงใส่นีลมันนักเลย ทุกอย่างมันก็ทำเพื่อเราทั้งนั้นแหละ” นนท์พูดขึ้น นิคเลิกคิ้วเล็กน้อย

“นีลทำงานหนักก็เพื่อเลี้ยงดูเราไม่ใช่รึไง” นนท์ถามขึ้น นิคก็พยักหน้ารับ และไม่ได้พูดอะไรต่อ เนื่องจากอาหารมาเสริฟ แนนเองก็ช่วยบิ้วต์อารมณ์พี่ชายตัวเองให้กลับมายิ้มได้อีกครั้ง พอกินอิ่ม ก็พากันเดินมาหาซื้อของฝากกันต่อ นิคซื้อขนมไปฝากคนในออฟฟิศากมาย จนต้องหอบไปไว้ที่รถก่อนรอบหนึ่ง แล้วกลับมาเดินเที่ยวต่อ

“นิค แนน พี่ว่าจะพาโทนี่นั่งเรือนวดสักหน่อยน่ะ ไปด้วยกันมั้ย นี่ใกล้รอบจะออกพอดีเลย” นนท์หันมาชวนน้องทั้งสองคน แนนกับนิคก็ตกลงทันที เพราะเดินกันมาเมื่อยแล้ว อยากจะพักนวดฝ่าเท้ากันบ้าง ในการลงเรือครั้งนี้ ไม่ได้มีแค่กลุ่มของนิค เพราะเรือรับลูกค้าได้ถึง 8 คน ซึ่งมีนักท่องเที่ยวคนไทยและคนต่างชาติอีก 4 คนขึ้นมาบนเรือด้วยเช่นเดียวกัน นิคไม่ได้สนใจใครมากนัก เพราะเขาจะโทรหาคนรัก


(“ว่าไง”) นีลรับสาย ทำให้นิครู้สึกโล่งใจขึ้นมาได้บ้าง


“ทำอะไรอยู่” นิคถามกลับไป


(“กำลังนั่งเคลียเอกสาร ทำไม จะให้คอลให้ดูมั้ย”) นีลถามกลับมาเสียงนิ่ง ทำให้นิคเม้มปากนิดๆ พลางรู้สึกน้อยใจขึ้นมาเล็กๆ


“กูผิดรึไงที่จะคอลคุยกับมึงน่ะ” นิคถามกลับไป


(“ไม่ผิด แต่ดูด้วยว่ากูว่างรึเปล่า”) นีลว่ากลับมาไม่จริงจัง นิคก็ถือสายอยู่เงียบๆ จนนีลถอนหายใจออกมาเบาๆ

(“แล้วนี่มึงทำอะไรอยู่”) นีลถามกลับมา


“นั่งเรือนวดฝ่าเท้า” นิคตอบเสียงแผ่ว พร้อมกับมองป้าที่กำลังจะเตรียมนวดเท้าให้เขาด้วยรอยยิ้มแห้งๆ


(“แล้วได้ซื้ออะไรมาฝากคนอื่นๆบ้างมั้ย”) นีลเป็นฝ่ายถามออกมาเรื่อยๆ


“ซื้อแล้ว อาจจะกลับไปถึงมืดหน่อยนะ มึงไปรอที่บ้านม๊าก่อนก็ได้” นิคบอกกลับไป


(“อืม งั้นเดี๋ยวกูทำงานต่อก่อน ถ้าโทรมาอีกแล้วกูไม่ได้รับสาย แปลว่ากูไม่ว่างนะนิค เข้าใจมั้ย”) นีลบอกย้ำให้คนรักเข้าใจ


“อืม” นิคตอบรับไปสั้นๆ ในใจก็แอบน้อยใจนีลอยู่บ้าง พอนิครับคำเสร็จ นีลก็วางสายไปทันที ทำให้นิครู้สึกร้อนรุ่มในอกอย่างบอกไม่ถูก


“พี่นิคเป็นอะไรรึเปล่าคะ” แนนที่นั่งข้างๆกัน หันมาถาม เมื่อเห็นว่านิคนั่งหน้ามุ่ยๆ


“ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่ คู่นั้นเค้าเป็นอะไรกันรึเปล่า” นิคพยักหน้าไปทางนนท์กับโทนี่ ที่นั่งอยู่ด้านหน้าพวกเขา และโทนี่เหมือนกำลังจะง้อนนท์อยู่ แนนเลยโน้มตัวมาหานิคเพื่อพูดเบาๆ


//รู้สึกว่าจะเจอกิ๊กเก่าพี่โทนี่ค่ะ บังเอิญมาก// แนนพูดขึ้น พร้อมกับพยักหน้าไปทางสาวต่างชาติสองคนที่นั่งอยู่ด้านหน้าของโทนี่และนนท์อีกที


“งานนี้ตัวใครตัวมันละกันนะ” นิคตอบกลับ เพราะเขาเองก็ไม่มีอารมณ์จะไปแซวหรือจะไปช่วยพี่ชายตัวเองสักเท่าไร นิคเอนตัวพิงเก้าอี้แล้วมองไปที่วิวริมฝั่งแม่น้ำ ด้วยความรู้สึกอึดอัดในใจ เขารู้สึกว่านีลมีบางอย่างไม่เหมือนเดิม และเหมือนมีอะไรปิดบังตนเองอยู่ แต่นิคก็ไม่กล้าการันตีความคิดตัวเองสักเท่าไรนัก นิคปล่อยให้ป้าหมอนวด นวดฝ่าเท้าไปเรื่อยๆ สายลมที่พัดมาปะทะใบหน้า ทำให้นิคผล็อยหลับไป มารู้สึกตัวตื่นอีกที ก็เมื่อเรือวนกลับมาที่ฝั่งแล้ว


“ไงนิค สบายจนหลับเลยเหรอ” นนท์ถามขึ้น เมื่อหันมามองน้องชายตัวเองที่กำลังสลึมสะลือตื่นขึ้นมา


“ลมมันเย็นน่ะพี่นนท์” นิคตอบกลับ ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อจะขึ้นไปบนฝั่ง นิคช่วยดึงแนนขึ้นมาด้วย ส่วนนนท์ก็ยืนมองโทนี่ที่ถูกสาวผมทองทรงโตเกาะแขนเอาไว้ด้วยสายตานิ่งๆ นิคหันไปมองแล้วถอนหายใจเบาๆ


//ไม่คิดจะทำอะไรสักอย่างเหรอพี่นนท์// นิคถามเสียงไม่ดังมากนัก


//จะให้ทำอะไร เราเป็นผู้ชาย จะไปทำอะไรผู้หญิงเค้าได้ล่ะ// นนท์ถามกลับ


//ผมไม่สนหรอกว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ถ้าเข้าหาด้วยใจไม่สะอาด ก็ต้องเจอกันสักตั้ง// นิคพูดออกมาอย่างหงุดหงิดแทนพี่ชาย


//ให้โทนี่จัดการเองเถอะ เค้าควรรู้ว่าต้องทำยังไงต่อไป เราไปกันเถอะ// นนท์บอกกลับ ก่อนจะดึงน้องชายและน้องสาวตัวเองให้เดินต่อ ส่วนโทนี่เองก็รีบตามมาและดึงนนท์ไปเดินข้างๆ เพื่อปรับความเข้าใจ นิคกับแนนก็ไม่เข้าไปยุ่ง ปล่อยให้พี่ชายกับคนรักคุยกันเอง นิคกับแนนเดินดูของเพิ่มเติม ระหว่างกลับไปที่รถ ก็ได้ของฝากไปให้คนอื่นเพิ่มอีก

“ขับรถไหวใช่มั้ยนิค” นนท์ถามขึ้น เพราะนิคอาสาขับรถให้ตั้งแต่ขามาและขากลับ เรื่องจากนนท์จำเส้นทางไม่ได้


“ไหวครับ ผมได้งีบไปนิดหนึ่งบนเรือแล้วไง” นิคตอบออกมา ก่อนที่จะพาทุกคนตรงกลับบ้าน เมื่อกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปเกือบ 2 ทุ่มแล้ว นนท์กับโทนี่ ช่วยหิ้วของที่นิคซื้อมา มาไว้ที่บ้านแม่ของนิค เพื่อรอนีลมารับ นนท์กับโทนี่ก็ขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และจะมานั่งเล่นด้วย แนนก็เช่นเดียวกัน เหลือเพียงนิคที่นั่งคุยกับแม่ตัวเองอยู่ที่บ้านเล็ก


“เดี๋ยวนีลมารับใช่มั้ย” แม่ของนิคถามขึ้น นิคก็พยักหน้ารับ


“ผมลองโทรหามันก่อนดีกว่า ว่าจะรับตอนไหน” นิคบอกออกมาก่อนจะกดสายโทรหานีล


(“ว่าไงเตี้ย”) เสียงของนีลดังขึ้น


“จะมารับตอนไหน” นิคถามไปสั้นๆ


(“มาถึงแล้วเหรอ กูกำลังขับรถไป น่าจะอีก 10 นาทีก็คงถึง”) นีลตอบกลับมา นิครับคำก่อนจะวางสายไป


“มันใกล้จะถึงแล้วล่ะม๊า” นิคบอกแม่ตนเอง แม่ของเขามองหน้านิคอย่างแปลกใจ


“เป็นอะไรรึเปล่า หรือไปเที่ยวไม่สนุก” แม่ของนิคถามด้วยความเป็นห่วง


“สนุกครับ ผมแค่เพลียน่ะ” นิคตอบพร้อมกับยิ้มอ้อนแม่ตนเอง


“งั้นเดี๋ยวม๊าไปอุ่นกับข้าวที่ซื้อมาให้เลยละกันนะ เดี๋ยวพี่ๆเค้ามากินด้วยใช่มั้ย” แม่ของนิคถามขึ้น เพราะนนท์ซื้อกับข้าวกลับมากินที่บ้านมากมาย


“ครับ งั้นเดี๋ยวผมช่วย” นิคพูดขึ้นก่อนจะเดินตามแม่ตนเองเข้าไปในครัว สักพักแนนก็ลงมาช่วย


“พี่นิค พี่นีลมาแล้วค่ะ” แนนเดินเข้ามาบอกในครัวหลังจากออกไปเปิดประตูให้กับนีล นิคเลยเดินออกมาหาคนรักด้วยสีหน้าหงอยๆ ส่วนหนึ่งเพราะน้อยใจนีลเรื่องเมื่อกลางวันอยู่ด้วย


“ทำไมทำหน้าแบบนั้น” นีลถามพร้อมกับเลิกคิ้วเล็กน้อย


“เปล่า เดี๋ยวกินข้าวที่นี่เลยนะ พี่นนท์ซื้อกับข้าวกลับมาเยอะ ตอนนี้ม๊ากำลังอุ่นอยู่” นิคบอกออกมา นีลก็พยักหน้ารับ ก่อนจะดึงนิคมานั่งที่โซฟาด้วยกัน


“ไม่สบายรึไง” นีลถามต่อ พร้อมกับเอาหลังมือไปอังหน้าผากของนิค ซึ่งตัวเริ่มร้อนรุมๆ อาจจะเป็นเพราะวันนี้อากาศค่อนข้างร้อนด้วย


“ไม่รู้ มึนหัวเหมือนกัน” นิคตอบกลับ ก่อนจะเอนซบอกแกร่งของนีล นีลก็ลูบหัวของนิคเบาๆ ทำให้นิครู้สึกดีขึ้น


“อ่าว เป็นไรนิค” เสียงของนนท์ดังขึ้น เมื่อเดินเข้ามาพร้อมกับโทนี่ หลังจากไปอาบน้ำกันเสร็จเรียบร้อย


“เหมือนจะไม่สบาย” นีลเป็นคนตอบ


“ไม่สบายหรือว่าอ้อน” นนท์แซวกลับมา นิคย่นจมูกใส่พี่ชายตัวเองเล็กน้อย แต่ก็ซบอกแกร่งของนีลอยู่อย่างนั้น


“พี่ๆคะ อาหารพร้อมแล้วค่ะ” แนนเดินมาเรียกทุกคน นีลจึงตบก้นนิคเบาๆ


“ไปกินข้าวก่อน จะได้กินยา กลับถึงบ้านก็อาบน้ำนอนไปเลย” นีลพูดขึ้น ก่อนจะรั้งตัวนิคขึ้นมาด้วย แล้วพาไปกินข้าวพร้อมกับคนอื่นๆ บนโต๊ะอาหารนิคค่อนข้างหงอยๆ ส่วนหนึ่งเพราะเริ่มรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวจริงๆ พอกินข้าวเสร็จแม่ของเขาก็เอายามาให้กิน และนีลก็พานิคกลับบ้านทันที


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“เตี้ย..ลุกไหวรึเปล่า หืม” นีลถามเสียงนุ่มในช่วงเช้าของวัน นิคปรือตาขึ้นาก็รู้สึกถึงความมึนเล็กๆ แต่ก็พยักหน้ารับ

“มึงไม่สบาย เดี๋ยวลุกมากินข้าวกินยาก่อน วันนี้ไปนอนบ้านม๊าดีมั้ย กูจะได้ไม่ต้องห่วงมาก” นีลบอกออกมา เพราะอย่างน้อยแม่ของนิคก็อยู่บ้านตลอด


“อยากไปกับมึง” นิคพูดออกมาเสียงแห้งๆ


“ไปกับกู มึงจะไม่ได้พักน่ะสิ ห้องทำงานคนเดินเข้าเดินออกตลอด อีกอย่าง กูจะพะวงห่วงมึง งานการไม่ได้ทำพอดี” นีลบอกออกมาตรงๆ นิคหน้ามุ่ยเล็กน้อย

“อยู่กับม๊า กูพอยังหายห่วงได้บ้าง มึงจะได้นอนพักเยอะๆ จะได้หายเร็วๆ” นีลพยายามเกลี้ยกล่อม นิคนอนมองนีลนิ่งๆอย่างลังเลใจ


“แต่กูอยากไปด้วย กูนอนที่ห้องทำงานได้ ไม่เป็นไรหรอก” นิคงอแงใส่คนรัก


“เตี้ย พูดให้มันรู้เรื่อง”นีลพูดเสียงเข้ม


“ทำไมถึงไม่อยากให้กูไปด้วยหะ หรือว่ามึงจะไม่เข้าอู่ จะแอบไปหาใครล่ะ” ด้วยความที่ไม่สบายประกอบกับความน้อยใจสะสม ทำให้นิคงี่เง่าออกมา นีลมองหน้านิคอย่างอ่อนใจ


“มึงก็คิดไปได้นะ งั้นวันนี้ไม่ต้องไปไหน นอนอยู่บ้านนี่แหละ กูก็จะไม่ไปทำงาน” นีลบอกออกมา ก่อนจะลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า นิคนอนมองด้วยความไม่รู้ว่าตนเองควรจะดีใจหรือน้อยใจคนรักดี พอนีลเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินกลับมาหานิคอีกครั้ง

“ลงไปนอนข้างล่างดีกว่า จะได้โปร่งๆหน่อย จะได้กินข้าวไปด้วยเลย” นีลพูดขึ้นก่อนจะพานิคลงจากเตียงไปเช็ดตัวในห้องน้ำ นิคเดินเองไหว เพียงแค่เพลียจากพิษไข้เท่านั้น หูตาแดงก่ำเพราะอาการไข้ที่เกิดขึ้น พอเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ นีลก็พาลงมาที่ห้องนั่งเล่น ยกชามข้าวต้มที่เขาทำมาให้นิคนั่งกิน


Tru..Tru…Tru

เสียงมือถือของนีลดังขึ้น นีลหยิบมาดู ก่อนจะกดรับสาย แล้วเดินออกไปคุยนอกบ้าน ทำให้นิคที่กำลังนั่งกินข้าวต้มอยู่รู้สึกแปลกๆในใจ เพราะปกตินีลจะคุยสายต่อหน้าเขาเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว แต่พอมองไปก็เห็นนีลคุยด้วยสีหน้าจริงจัง ก็ทำให้นิคไม่ติดใจอะไรต่อ เพราะคิดว่าคงคุยเรื่องงาน พอคุยเสร็จ นีลก็กลับเข้ามาด้วยท่าทีปกติ

“อิ่มแล้วเหรอเตี้ย ไม่กินอีกหน่อยล่ะ” นีลถามขึ้นเมื่อเห็นว่าข้าวต้มพร่องลงไปแค่นิดเดียว


“เจ็บคอ” นิคตอบกลับเสียงแห้ง


“งั้นเดี๋ยวกินยาแล้วนอนที่นี่แหละ กูจะเอาผ้ามาปูให้นอน” นีลส่งยาให้คนรัก แล้วขึ้นไปเอาผ้ามาปูที่พื้นห้องให้นิคได้นอนเล่น พร้อมกับเปิดทีวีเสียงเบาๆ ให้นิคนอนดูไปด้วย ส่วนนีลก็มานั่งข้างๆนิคที่ล้มตัวลงนอนไปแล้วด้วยความเพลีย เขาลูบหัวของนิคเบาๆ ทำให้นิครู้สึกเคลิ้มสบาย ไม่นานนักก็หลับลงไป นีลมองใบหน้าของคนรักแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ว่าช่วงนี้เขาทำให้คนรักน้อยใจอยู่บ่อยๆ แต่มันก็มีเหตุผล

//อดทนอีกนิดนะเตี้ย อะไรที่มึงหวังไว้ กูจะทำให้มึงทุกอย่าง// นีลพูดพึมพำออกมา




++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%+++++++++++++++++++++++++++++


2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

หายไปแพ็คหนังสือมาค่า

คนที่รอหนังสือเรื่องนี้อยู่ รออีกนิดน๊าาา ใกล้ได้เล่มแว้ววว


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น