Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 13 ข้อต่อรอง (50%) (NC+)

ชื่อตอน : บทที่ 13 ข้อต่อรอง (50%) (NC+)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2561 01:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13 ข้อต่อรอง (50%) (NC+)
แบบอักษร

“คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย!!” ผู้ถูกปลุกตวาด ดวงตาแข็งกร้าวเอาเรื่อง

“ถ้ามันทำให้เธอไม่เกลียดในสิ่งที่ฉันกำลังจะทำ จะตบจะข่วนมากกว่านี้ก็ได้” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว กระชับมือบางที่ตนกำลังจับอยู่แน่น 

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ขาดสติไปทั้งหมด ทุกครั้งที่สัมผัสเรือนร่างของหญิงสาว จุมพิตริมฝีปากอวบอิ่ม ความทรงจำที่เขาพยายามซุกซ่อนไว้กลับปรากฎขึ้นมาดุจน้ำกรดที่สาดปลุกให้ตื่นจากความมัวเมา

‘...ฉันเกลียดคุณ! รังเกียจ! ขยะแขยง! แค่ต้องทนให้คุณมาแตะตัว ฉันก็อยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอด!!’ 

คำพูดและสีหน้ากราดเกรี้ยวของหญิงสาวยังคงชัดเจนเหมือนเธอกำลังท่องประโยคนี้ให้ฟังอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าเขาจะตั้งใจทำดีกับเธอให้มากขึ้นซักแค่ไหน แต่ไม่อาจหนีความจริงในใจที่ว่า ‘เธอเกลียดเขา’

หญิงสาวตัวสั่นเทิ้ม เธอรู้ดีว่าไม่อาจสู้แรงของบุรุษตรงหน้าได้ หากเขาจะลงมือกับเธอจริงๆก็คงไม่อาจหนีพ้น แต่มันต้องมีซักวิธีสิ...ต้องมีวิธีให้เธอเอาตัวรอด

สีหน้าและท่าทางของหญิงสาวปรากฎชัดในแววตาของชายหนุ่ม เขาประคองมือบางที่ยังแข็งขืนให้แนบกับหน้าแดงช้ำของตนช้าๆ เอ่ยเสียงแหบพร่า

“เกลียดฉันให้น้อยลงกว่านี้จะได้มั้ย?” 

พิมพ์นาราชะงัก เพียงแค่ประโยคเดียวกลับไล่ความหวาดกลัวในใจไปกว่าครึ่ง เธอรู้สึกถึงความจริงจังที่ส่งผ่านออกมาจากดวงตาคมกริบคู่นั้น มืออีกข้างยกขึ้นแนบแก้มสากตอบคำถามด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่แพ้กัน

“ฉัน…” ประโยคหลังขาดหายไปซักพัก ดวงตาคู่งามที่สั่นระริกหลุบลงครุ่นคิด

“เกลียดคุณเท่าเมื่อวาน”

เสี้ยวความผิดหวังพัดผ่านในใจของชายหนุ่ม เขาคลายมือปล่อยอีกฝ่ายให้เป็นอิสระ

“แต่ความเกลียดของเมื่อวานน้อยกว่าครั้งแรกที่เราเจอกัน”

หญิงสาวไม่ได้พูดปดเพื่อเอาตัวรอด เธอเกลียดเขาน้อยลง ‘มาก’ จริงๆ ภาพเหตุการณ์คืนวันที่เขาบอกให้เธอหนีไปและพุ่งร่างเข้ามารับมีดแทน ถึงหลังจากนั้นจะไม่ได้พูดขอบคุณเพราะรู้สึกปากหนัก แต่ทุกครั้งที่เธอเห็นสภาพบาดเจ็บของเขาในใจกลับเอ่ย ‘ขอบคุณ’ นับครั้งไม่ถ้วน อีกทั้งช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันที่โรงพยาบาลทำให้เธอได้เห็นอีกด้านว่าเขาไม่ได้เลวร้ายไปซะทั้งหมด บางครั้งเขาอาจจะกลั่นแกล้งหรือพูดจายั่วโมโหหลายครั้ง การที่เธอหน้านิ่วคิ้วขมวดด่าอีกฝ่ายกลับ หลายครั้งที่เธอไม่ได้รู้สึกเช่นนั้น เธอคิดว่าในเมื่ออีกฝ่ายหาความสุขจากการเห็นเธอลุกขึ้นมาเต้นพ่าง เธอก็จะยอมตามน้ำไป ความสันพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นอย่างบางเบาทำให้เธอเกือบเรียกมันว่า ‘มิตรภาพ’ ด้วยซ้ำ 

แน่นอนว่าความรู้สึกทั้งหมดมันคงจะไร้ค่าหากเขายังยืนยันที่จะขืนใจเธอด้วยกำลัง

“ลุกไปได้แล้ว!” หญิงสาวเลือกที่จะใช้ไม้อ่อน จากประสบการณ์ที่ผ่านเธอเรียนรู้ว่ายิ่งดิ้นเขายิ่งคลั่ง มือบางตบหน้าปลุกอีกฝ่ายเบาๆ ไม่อยากอยู่ในทวงท่าล่อแหลมอีกต่อไป

ชายหนุ่มตะลึงงัน ความรู้สึกคาดหวัง ผิดหวัง แล้วก็กลับมาคาดหวังอีกครั้งทำให้อวัยวะในทรวงอกเต้นแรงขึ้นทุกขณะ หน้าผากซึ่งประดับคิ้วเข้มขมวดเป็นปมแนบลงกับหน้าผากมนเกลี้ยงเกลา ราวกับว่าการทำแบบนี้จะช่วยให้อีกฝ่ายไม่เปลี่ยนใจ

“ไม่ลุก”

“เอ๊ะ!”

“ฉันต้องการเธอ” เสียงทุ้มติดแหบพร่ากระซิบ

หญิงสาวชะงัก ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เธอไม่ใช่เด็กอายุแปดขวบ ดังนั้นจึงรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร

“คุณไม่ได้ต้องการฉัน คุณแค่ต้องการผู้หญิงซักคน” เสียงหวานตอบกลับอย่างแผ่วเบาไม่แพ้กัน

“ฉันต้องการแค่เธอ!” ความโกรธที่ผุดขึ้นในใจรางๆทำให้เสียงทุ้มดังขึ้นเล็กน้อย ที่ผ่านมาเขายังแสดงออกไม่ชัดเจนอีกเหรอว่าคนที่เขาต้องการไม่ใช่แค่ใครก็ได้ เขาต้องการแค่เธอ!

“สำหรับฉันเซ็กส์ไม่ใช่แค่กิจกรรมสนองความใคร่ ฉันต้องการความรัก ฉันอยากมีอะไรกับคนที่ฉันรัก และฉันจะมอบทุกอย่างให้เขา” ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่นจนเป็นเส้นตรง คลายมือทั้งสองจากใบหน้าของอีกฝ่าย

ร่างกำยำแข็งทื่อ รู้สึกระคายหูที่เสียงหวานนั่นกำลังพูดถึงคนอื่น เขาไม่เข้าใจว่าความรักคืออะไร ทำไมการที่คนเราจะมีความสุขทั้งสองฝ่ายจะต้องมีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง มันจำเป็นด้วยหรือ?

น่าแปลกที่ถึงแม้เขาจะเต็มไปด้วยความปรารถนาในกามรส แต่คนที่เขาอยากจะร่วมแบ่งปันความสุขทางกายมีแค่หล่อนเท่านั้น! ต้องทำอย่างไรหญิงสาวถึงจะรู้ถึงความอัดอั้นเก็บกดนี้

ที่ผ่านมาไม่รู้ตั้งกี่ครั้งที่เขาต้องใช้มือในการปลดปล่อยความพลุ่งพล่าน เขายังแทบไม่อยากเชื่อว่าคนอย่างเขาทำไมต้องมาช่วยตัวเอง! ไม่ใช่ว่าบาดเจ็บแล้วไม่มีแรงทำ ไม่ใช่ว่าขาดผู้หญิง ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เขาไม่ได้ต้องการผู้หญิงที่ไหนก็ได้ เขาต้องการแค่คนตรงหน้า!

เขาพยายามนึกหาเหตุผลที่ทำให้หญิงสาวปฏิเสธ หรือว่าก่อนหน้านี้เขารุนแรงไปจนทำให้หล่อนกลัว? สมองไล่เรียงเหตุการณ์ที่เกือบจะแนบชิดกันแต่ละครั้ง พลันเกิดคำถามบางอย่าง

“หรือว่าเธอยังไม่เคย?” 

คำถามของชายหนุ่มทำให้แก้มทั้งสองร้อนผ่าวเป็นริ้วชมพูระเรื่อ อยากจะลุกขึ้นตบปากอีกฝ่าย ตั้งแต่เกิดจนโตก็มีแค่เขานั่นแหละที่รังแกเธออยู่คนเดียว

“ออกไปได้แล้ว อึดอัด!” ใครจะไปกล้าตอบ มือบางทุบไหล่หนาหาทางเปลี่ยนเรื่อง

สีหน้าชายหนุ่มพลันเปลี่ยนไปทันที พอจะเข้าใจได้ลางๆว่าหล่อนกำลังกลัวอะไร ดังนั้นตราบใดที่เขาไม่ได้ทำลายความบริสุทธิ์ของคนใต้ร่าง ขอหาความชื่นใจซักหน่อยคงไม่เป็นไรกระมัง

ริมฝีปากบางร้อนผ่าวประทับช่วงชิงลมหายใจจากริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อ ปลายลิ้นสากไล้เลียก่อนจะดันฟันของอีกฝ่ายให้เปิดขึ้นเข้าไปกระหวัดความอ่อนนุ่มของอีกฝ่าย เขาไม่กล้าเสี่ยงลงมือบุ่มบามเพราะกลัวลิ้นขาดจริงๆ

แน่นอนว่าหญิงสาวไม่ใช่พระอิฐพระปูน ความอ่อนโยนชายหนุ่มทำให้ใจเธอมึนงงขาดสติสัมปชัญญะได้เช่นกัน รสจุมพิตหนักหน่วงแต่ไม่รุนแรงราวกับยมทูตช่วงชิงวิญญาณ แม้ไม่อยากไปลงนรกแต่ก็ขัดขืนไม่ได้ จึงได้แต่ปล่อยกายให้คล้อยตามโดยดี  

ชายหนุ่มค่อยๆถอนจุมพิตออกมาช้าๆ นัยน์ตาคมกริบเป็นประกาย ริมฝีปากบางยกโค้ง

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะเก็บมันไว้ให้เธอเอง” 

ก่อนที่หญิงสาวจะหายมึนงงสมองพลันระเบิดตู้มขึ้นมาซะก่อน มือหนาที่ไม่รู้ว่าปลดซิบด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ลูบไล้ไปตามผิวละเอียดก่อนจะถอดปราการชั้นแรกโยนออกไป ใบหน้าสวยแดงก่ำขึ้นมาทันที พยายามดึงผ้าห่มมาปิดร่างที่เหลือแต่ชุดชั้นในเป็นพัลวัล

“ถ้าเธอตบฉันหนึ่งที ฉันจะจูบเธอสองครั้ง” เสียงทุ้มยังเร็วกว่ามือบางที่ง้างขึ้น ถึงอย่างไรหน้าหนาๆก็ไม่ได้ทำจากเหล็ก มันทนรับความเจ็บแสบไม่ไหวแล้วเช่นกัน

“แล้วถ้าไม่ตบล่ะ” หญิงสาวเก็บมือคืน กลัวจะปากเจ่อไปมากกว่านี้

“ครั้งเดียวพอ” ชายหนุ่มโถมร่างหนักเข้าไปทาบทับเป็นการยืนยันคำตอบ 

หญิงสาวขนลุกไปทั้งตัวเมื่อจมูกโด่งซุกไซร้ซอกคอ ผ้าห่มที่ขวางกั้นถูกแย่งไปจากมือ ร่างเพรียวสั่นสะท้านยกแขนดันอีกฝ่ายให้ถอยไป

“ไหนคุณบอกว่าจะไม่ทำอะไรไง!” เสียงหวานตวาดแหว เธออุตส่าห์เชื่อคำพูดที่เขาบอกว่าจะเก็บความบริสุทธิ์ไว้ให้

“ใครพูด ฉันแค่บอกว่าฉันจะช่วย ‘เก็บ’ ไว้ให้ มีตั้งหลายวิธีร่วมรักแบบไม่สอดใส่”

ผู้ฟังอ้าปากค้าง หน้าแดงคล้ำเหมือนตับหมู นี่มันอะไรกัน ภาษาอังกฤษก็มีวิธีเลี่ยงคำบาลีเหรอ!

“มันต่างกันตรงไหน!” ร่างบางเริ่มดิ้นพล่าน ตวัดเล็บใส่คอผู้รุกรานอีกสองสามที

“ต่างสิ! เธอก็จะยังเป็นสาวบริสุทธิ์ต่อไป แต่ถ้ายังดิ้นไม่เลิกอย่าหาว่าฉันไม่เตือน!”

ชายหนุ่มไม่เปิดโอกาสให้เถียงอีกต่อไป ก้มลงดูดกลืนริมฝีปากอ่อนนุ่มราวกับเด็กกินขนมหวาน มือที่ว่างทั้งสองข้างทึ้งเสื้อที่สวมใส่อย่างแรงจนกระดุมพลอยหลุดออกมาด้วย ทั้งเข็มขัด กางเกง และปราการด่านสุดท้ายลอยละลิ่วตามไปโดยไม่ช้า

หญิงสาวหลับตาแน่นเมื่ออีกฝ่ายปลดเปลืองผ้าสองชิ้นบนร่างของตนออกเช่นกัน ร่างแข็งแกร่งซึ่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อตามเข้ามาแนบชิดทุกสัดส่วน ดึงมือของเธอเลื่อนต่ำไปกอบกุมความแข็งกร้าวร้อนผ่าวของเขา

“อือ!!” แม้จะพยายามร้องค้าน แต่ก็ทำได้เพียงในลำคอเท่านั้น

พิมพ์นาราตกตะลึงจนหน้าเปลี่ยนสี ความใหญ่โตของสิ่งในมือยังคงพองตัวขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งสุดท้ายนิ้วมือที่ว่าเรียวยาวยังกำรอบได้ไม่หมด ความตกใจทำให้เธอเขวี้ยงสิ่งในมือออกไปให้พ้นตัว

“ฮึ่ม!” ชายหนุ่มคำราม ถอนจูบก่อนจะกัดฟันเอ่ย

“จะใช้มือหรือจะใช้ปาก!”


________________________________________________________________________

เตรียมปูเสื่อกันคนละมุมเลยยยยย ตามิเกลมันร้ายยยย 5555555

คอมเม้นต์พูดคุยกันเข้ามาได้น้าาาา 

ขอบคุณที่ติดตามค่า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น