โฉมชบา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เดินเข้าถ้ำเสือ 70%

ชื่อตอน : เดินเข้าถ้ำเสือ 70%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2561 09:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เดินเข้าถ้ำเสือ 70%
แบบอักษร

แม้จะดึกแล้วแต่อิงดาวก็ไม่อาจข่มตาหลับได้ เธอนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงโดยมีเพื่อนทั้งสามมานอนด้วย หลังจากที่พิมพ์นารารู้ว่ากฤชพลบุกมาที่บ้านเพื่อทำร้ายอิงดาวก็โทรไปเล่าให้บรรณนารี บรรณาธิการสาว และกันติชา แอร์โฮสเตสที่เพิ่งลงจากเครื่อง จากนั้นทั้งสองก็ทิ้งทุกอย่างบึ่งมายังบ้านเธอ ซึ่งก็ทำให้อิงดาวรู้สึกซึ้งใจมากๆ

ตอนนี้ทุกคนหลับสนิทกันหมดแล้ว เพราะเหนื่อยล้าจากการทำงาน โดยเฉพาะกันติชาที่บินติดต่อกันถึงแปดชั่วโมง

ความเงียบสงัดของค่ำคืนทำให้เธอนึกถึงความหลัง เธอกับกฤชพลรู้จักกับมากว่าสิบปี เพราะเคยเรียนโรงเรียนเดียวกัน เมื่อก่อนนั้นเขาเป็นนักเรียนดีเด่นของห้อง เก่งกีฬา และมีน้ำใจ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอสนใจเขามากกว่าความเป็นเพื่อน จนกระทั่งวันหนึ่งวันที่เขาช่วยเธอจากการจมน้ำ

ตอนแรกเธอรู้สึกว่าชายหนุ่มเป็นผู้มีพระคุณ หากไม่ได้เขาตอนนั้นเธอคงตายไปแล้ว จึงขอให้พิมพ์นาราสอนอบขนมเพื่อทำไปตอบแทนเขา แล้วนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์

กฤชพลเริ่มจีบเธออย่างโจ่งแจ้ง พ่อแม่ของเธอก็เห็นดีเห็นงามด้วยเห็นว่ากฤชพลดูท่าจะอนาคตไกล เขาสุภาพ ให้เกียรติ เธอจึงยอมให้เขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ไปรับ ไปส่งคอยดูแล จนเธอคิดว่าเขาคนนี้คือคนที่ใช่ แม้ตลอดมาเขาจะมีเรื่องไม่ดีให้เธอได้รับรู้บ้าง แต่เธอก็มองผ่านและเข้าข้างเขาว่าในโลกนี้ไม่มีใครเฟอร์เฟค

แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ภูเก็ต มันทำให้เธอรู้ว่าเธอโง่มากแค่ไหน เพราะความไว้ใจที่เธอมีต่อเขา ทำให้ตัวเองเกือบได้รับอันตราย

เมื่อคิดย้อนไปความกลัวก็แล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ หากวันนี้ ภาสน์ ไม่มาช่วยเธอเอาไว้ บางทีป่านนี้คงอยู่กับความตรอมตรมช้ำใจ

แล้วจู่ๆ ใบหน้าของภาสน์ก็โผล่เข้ามาในห้วงนึกคิดซึ่งมันก็ทำให้เธอใจเต้นอย่างระส่ำขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เธอยังคงจดจำสัมผัสอันแนบชิด และตัวตนที่เปิดเปลือยของเขาได้อย่างติดตา

“อ๊าย เลิกคิดเดี๋ยวนี้”

เธอเอ็ดอึงตัวเองด้วยความอับอาย และพยายามอย่างยิ่งที่จะข่มตาให้หลับ เพื่อจะไม่ได้คิดฟุ้งซ่านเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก

ในที่สุดอิงดาวก็กลับมาเป็นเลขาให้ภาสน์อีกครั้ง คนที่ดีใจที่สุดไม่ใช่นอกจากแก้วตานั่นเองเพราะไม่ต้องเทรนพนักงานใหม่ แต่ในช่วงแรกอิงดาวยังไม่ไว้ใจเขามากนัก เธอพยายามทำตัวเหินห่าง พูดกับเขาแค่เรื่องงาน และเมื่อถึงเวลากลับบ้านเธอไม่เคยอ้อยอิ่งรีบชิ่งหนีทันที แม้จะรู้ดีว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เลขาที่ดีควรทำก็ตาม

ส่วนเรื่องที่เธอเลิกกับกฤชพลก็รู้กันทั่วทั้งบริษัท เพราะกฤชพลพยายามเหลือเกินที่จะบอกใครต่อใครว่าเธอทิ้งเขา แต่ไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องชั่วช้าที่ทำกับเธอ ยิ่งถอยห่างยิ่งเห็นสันดานชั่วช้า ชั่ววูบหนึ่งเธอรู้สึกขยะแขยงจะย้ายที่ทำงานเพราะไม่อยากเห็นหน้าเขา แต่พอคิดอีกทีทำไมเธอต้องทิ้งสิ่งที่เธอรักเพื่อคนอย่างเขา ดังนั้นส่วนใหญ่เธอจึงพยายามเลี่ยง ไม่เผชิญหน้า

ส่วนเจ้านายคนใหม่ก็ไม่ได้สร้างความหนักใจอะไรให้กับเธอเลย หากไม่นึกถึงการเจอกันครั้งแรกที่ไม่น่าประทับใจเท่าไหร่นัก อิงดาวก็ยอมรับได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่าเขาเป็นเจ้านายที่ดี ทำงานเก่ง ไฟแรง มีความคิดกว้างไกล เหมาะสมที่จะเป็นผู้สืบทอดของไลท์ดริ้งท์อย่างแท้จริง

หลังจากหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป เธอกับเขาทำงานกันเข้าขามากขึ้น และทุกเช้าถือเป็นกฎที่เธอต้องเอาตารางเวลานัดหมายไปบอกเขาว่าวันนี้ต้องทำอะไรบ้าง

ช่วงนี้ถือเป็นช่วงเปิดตัวชายหนุ่ม ดังนั้นตารางนัดจึงค่อนข้างถี่ หน้าที่ของเธอคือต้องตรวจตราให้ดี เพื่อไม่ให้เกิดการนัดซ้ำซ้อน

หลังจากบอกเขาเรื่องตารางนัดหมาย เธอก็รออยู่ข้างๆ โต๊ะเพื่อที่จะเอาเอกสารที่เขากำลังเซ็นอยู่ไปส่งมอบให้กับผู้รับผิดชอบ ระหว่างนั้นเธอก็อดลอบมองเขาไม่ได้ ภาสน์ในวันนี้แตกต่างจากวันแรกที่เธอเจอ สีหน้าของเขาดูอ่อนล้า ใต้ตาหมองคล้ำ ผิดกับหนุ่มเจ้าสำราญคนนั้นราวกับคนละคน

นั่นเกิดจากการที่เขาทำงานหนักเหลือเกิน ชายหนุ่มมุ่งมั่นที่จะเปิดเครื่องดื่มแบรนด์ใหม่ และการที่เขายังอ่อนประสบการณ์จึงจำเป็นต้องทำการบ้านอย่างหนัก เพื่อให้คณะกรรมการบริหารคนอื่นๆ ยอมรับในความสามารถ และยอมให้โครงการของเขาผ่านบอร์ดเพื่อให้ทุกอย่างเป็นความจริงในลำดับต่อไป

“ช่วยไปหยิบแฟ้มยอดขายของปีที่แล้วให้ผมหน่อยได้ไหม”

จู่ๆ เขาก็สั่งขึ้น ทำให้คนที่ใจลอยอยู่อดสะดุ้งไม่ได้ โชคดีที่เขาไม่เห็น เธอจึงขานรับ และรีบไปทำในสิ่งที่เขาสั่งทันที

“เอ่อ...ได้ค่ะ”

อิงดาวออกจากห้องของภาสน์มายังโซนของเธอซึ่งเป็นโซนเก็บเอกสารทั้งหมด เธอไล่สายตาหาแฟ้มที่ว่านั่น แล้วก็พบว่ามันอยู่ชั้นบนสุด ซึ่งใช้มือเอื้อมไม่ถึง

หญิงสาวเลื่อนเก้าอี้ของตัวเองไปยังจุดที่แฟ้มอยู่ จากนั้นก็ถอดรองเท้าแล้วปีนขึ้นไปหยิบมัน แต่ระหว่างที่เธอกำลังจะเอื้อมไปถึงแฟ้ม เก้าอี้เจ้ากรรมก็ดันเลื่อน เนื่องจากขาติดล้อ เธอเซและทรงตัวไม่อยู่ ในที่สุดก็หงายหลัง และคิดว่าคราวนี้คงเจ็บตัวแน่

อิงดาวหลับตาปี๋ ภาวนาในใจนาทีนั้นว่าอย่าให้ถึงกับหลังหักหรือพิการ เพราะเธอยังใช้ชีวิตวัยสาวไม่คุ้มค่าเลย

แต่แล้วเธอก็พบว่าตัวเองไม่ได้ตกลงสู่พื้น แต่ตกลงสู่อ้อมแขนของใครบางคน กลิ่นของโคโลจญ์ที่คุ้นเคยทำให้เธอรู้ว่าใครที่ช่วยรับเธอเอาไว้

เมื่อเธอลืมตาขึ้น ก็พบว่าเขามองเธออยู่เช่นกัน ดวงตาสีดำของเขานั้นช่างล้ำลึกจนเธอไม่อาจคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

ยามนี้สายตาของเธอและเขาประสานกันอย่างไม่ทันตั้งใจ อิงดาวเองก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมเธอถึงจ้องเขาตอบ จนกระทั่งเขาก้มหน้าลงมาใกล้แล้วเธอยังไม่หลบเลี่ยง

ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดผิวแก้วทำเธอใจเต้นแรงประหลาด แล้วเธอก็หลับตาลงรอคอยบางอย่าง

แต่แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นคือเขาวางเธอลงกับเก้าอี้แล้วก้มหน้าลงมากระซิบข้างหู

“คราวหลังระวังกว่านี้”

ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปะทะข้างแก้มเธออย่างจงใจ อิงดาวรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวบนผิวหน้า แต่ที่มากกว่านั้นคือความวูบโหวงยามเมื่อเขาหยิบแฟ้มแล้วเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี

เธอนิ่งอึ้งเพราะไม่เข้าใจความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ทำไมเธอถึงยังคงอยากอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นนั่น

วลีหนึ่งผุดขึ้นในใจเธอ ‘ทำให้อยากแล้วจากไป’

“ไม่ใช่สักหน่อย ฉันไม่ได้คิดอะไรสักนิดเดียว” 

มาต่อกันเลยนะที่รักทั้งหลายสำหรับตอนใหม่ มีคนทวงฉาก NC ใจเย็นๆ เน้อ รับรองเดี๋ยวจะมาและแซ่บเวอร์ เลือดกำเดากระฉูด ปรู๊ดปร๊าด แต่ใครรอไม่ไหวเรามีให้โหลดเด้อคะ ลงไว้ที่เดียว สำหรับเวบพี่เมพ สามารถเสิร์ชชื่อเรื่องหรือชื่อนักเขียนได้เลยจร้า ซึ่งราคาเบ๊าเบา มิตรภาพสุดๆ อย่ารอช้าโหลดเลยจร้า ส่วนหน้าปกนั้นก็สวยงามตามท้องเรื่องนะ อวดๆ อันนี้เลย


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น