คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 7 เผยความจริง.. 100%

ชื่อตอน : บทที่ 7 เผยความจริง.. 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2561 19:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7 เผยความจริง.. 100%
แบบอักษร

​“พูดอะไรกันเหรอ!!?” แบรี่ เห็น อรภา หน้าแดงระเรื่อขึ้นมา ก็อยากรู้ว่าทั้งสองคนได้พูดอะไรกัน ทำไมถึงได้หน้าแดงขึ้นมาอย่างนี้ จึงร้องถามขึ้นพร้อมกับทำหน้าสงสัยใคร่รู้ “ไม่บอกค่ะ” อรภา เอาโทรศัพท์ ออกห่างจากปาก ใช้นิ้วกดวางสายอีกฝั่งที่โทรเข้ามานั้นไป แล้วหันมาพูดกับคนตัวโตที่ทำหน้าสงสัยอยู่นั้น โดยพูดไปก็ยิ้มยั่วไป

“ได้!! ไม่บอกใช่ไหม เดี๋ยวผมจะจัดหนักเอาไม่ให้นอนกันทั้งคืนเลยวันนี้” แบรี่ ว่าแล้วก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วก้มลงช้อนตัวคนตัวเล็กขึ้น “อุ้ย!!.. ไม่เอาค่ะ พรุ่งนี้เราต้องไปทำงานนะคะ เดี๋ยวตื่นสายลุกกันไม่ไหวเอาได้นะ” อรภา ร้องบอกอย่างเร็วไว พร้อมกับยื่นมือเรียวเล็กขึ้นไปคล้องคอแกร่งไว้ อย่างกลัวตก

“พรุ่งนี้ผมขอเกงานหนึ่งวันครับที่รัก” แบรี่ พูดด้วยน้ำเสียงและท่าทางกรุ่มกริ่ม ทั้งหลิ่วตาให้คนตัวเล็กมาด้วย “แต่พรุ่งนี้ภาต้องทำงานนะคะ” อรภา แย้งคนตัวโตออกมาอีก เพราะตอนนี้เธอยังไม่ได้ลาออกจากบริษัท ดังนั้นเธอก็จะต้องไปทำงานตามปกติ “ผมบอกแล้วไงครับว่าคนไม่ต้องทำงานแล้วน่ะ ลาออกจากบริษัทนั้นเลยตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป” แบรี่ ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง พร้อมกับวางร่างบางลงไปนอนบนเตียงนอน

“ได้ยังไงคะ ภายังไม่ได้แจ้งลาออกจากงานเลยนะ และตามระเบียบของบริษัทก็จะต้องแจ้งลาออกอย่างต่ำสามสิบวันนะคะ” อรภา พูดไปก็คว้ามือใหญ่ที่กำลังซุกซน แกะปมผ้าเช็ดตัวออกไป ซึ่งปมผ้าเช็ดตัวก็คลายออกจากกัน ตามที่คนตัวโตต้องการอย่างง่ายดาย อรภา จะห้ามยังไงก็ไม่อาจรั้งเอาไว้ได้

“ก็พรุ่งนี้สายๆ หรือบ่ายๆ ก็ได้ เราก็ค่อยไปแจ้งลาออกกัน และให้มีผลในวันพรุ่งนี้เลย ตามนี้นะเมียจ๋า” แบรี่ พูดไปก็มองปากบางนุ่มไปด้วยอย่างหมายตาที่จะเข้าครอบครองเอาความหวาน ซึ่งเขารู้ว่ามันเป็นอะไรที่หวานเอามาๆ จนติดใจและถอนตัวไม่ขึ้นเลยแหละ และไม่คิดจะรอช้าหรือรอคำทักท้วงใดๆ ปากเขาเร็วเท่าความคิด ก้มลงจูบปิดปากบางของคนตัวเล็กอย่างเร็วไว ปลดผ้าเช็ดตัวที่พันอยู่รอบเอวสอบออก ให้หลุดตกลงไปกองกับพื้นห้อง และเคลื่อนกายแกร่งขึ้นทาบทับร่างบาง

อรภา ทำท่าจะทักท้วงออกมา เมื่อถูกปากปิดปากอย่างนั้น ก็ต้องกลืนคำทักท้วงนั้นกลับเข้าไปในลำคอตามเดิม แล้วร่างบางก็ค่อยๆ คล้อยตามจูบตอบคนตัวโตไปอย่างว่าง่าย และไม่คิดจะห้ามปราม ปัดป้องหรือขัดขืนใดๆ อีก ‘โอเค! ตามนั้นก็ตามนั้น’ ภายในใจก็คิดคล้อยตามคำพูดของคนตัวโตไปอย่างจำยอมแต่โดยดี

คนตัวโตจูบเว้าวอนเรียกร้องอยู่อย่างนั้นจนพอใจ จึงค่อยเลื่อนปากนุ่มลงมาตามมุมปาก ปลายคาง ไล่ลงมาตามลำคอระหงหอมกรุ่น คนตัวโตจูบไปพร้อมกับสูดกลิ่นกายหอมๆ อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของคนตัวเล็ก เข้าไปในปอดอย่างหลงใหลและชื่นชอบเอามากๆ “ตัวคุณหอมไปทุกซอกทุกมุมเลย ผมชอบกลิ่นกายคุณจัง” แบรี่ เงยหน้าขึ้นมาบอกคนตัวเล็กที่กำลังเคลิบเคลิ้มและสั่นสะท้านหน่อยๆ ด้วยน้ำเสียงกระเซ้าแหบพร่า

แบรี่ คลี่ผ้าเช็ดตัวที่ปกคลุมออกไปจากร่างบาง คนตัวโตมองสำรวจเนื้อขาวเหลืองนวลเนียนละเอียดละออ ไปด้วยสายตาเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ และลามเลียกระหายหิวอย่างไม่ปิดบังความต้องการเลยแม้แต่น้อย “และตรงนี้ก็สวยด้วย ผมชอบ” คนตัวโตมาหยุดจับจ้องตาเป็นประกายอยู่ที่ดอกบัวงามสองดอก ที่ชูชันแข่งขันกันอย่างท้าทายสายตาอยู่ในตอนนี้ และพอกล่าวพึมพรำจบก็ก้มลงไปครอบครอง ดูดดึงหยอกเย้าดอกบัวงามสองดอกสลับกันไปมา

“อะ อ้าส์!.. คะ คุณแบรี่” อรภา ส่งเสียงหวานๆ ร้องครวญครางออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ที่คนตัวโตดูดเลียและไล่วนปลายลิ้นร้อนลื่น อยู่ตรงทุมถันหนักบ้างเบาบ้าง ขาแกร่งก็แยกขาเรียวก็จากกันไปด้วย แล้วเขาก็ค่อยๆ สอดประสานมังกรอันใหญ่โตที่แข็งขืน เข้าไปในแอ่งน้ำหวานเบื้องล่างจนแนบสนิทเป็นเนื้อเดียวกัน

แล้วจากนั้นภายในห้องก็ค่อยๆ ร้อนระอุขึ้นด้วยไฟเสน่หาปะปนผสมคลุกเคล้าไปด้วยความรักใคร่ของคนทั้งสอง พอจบไฟเสน่หากองนี้ลงไปไม่นาน เพียงแค่หยุดพักเหนื่อยกันพอให้หายแค่อึดใจเดียว คนตัวโตก็คอยก่อไฟเสน่หากองใหม่ขึ้นมาอีกกอง และก็อีกกอง เป็นอยู่อย่างนั้น จนเวลาล่วงเลยเข้าไปเกือบค่อนคืน คนทั้งสองจึงพากันหมดเรี่ยวหมดแรงลง และหลับใหลเข้าสู่ห้วงแห่งการหลับฝันไปพร้อมๆ กัน

ความคิดเห็น