NAWAMA

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : SOJU : EP.4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 204

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2561 21:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SOJU : EP.4
แบบอักษร


กริ๊ง~

"อ้าว มาซะเย็นเชียวไปไหนมาทั้งวัน" พอผมผลักประตูร้านเข้าไป พี่ชายใหญ่ก็เป็นคนทักขึ้นมาทันทีที่เห็นหน้าผม

ฟึ่บ

"เฮ้อ ไปหาน้องมา" ผมนั่งลงที่โซฟา พร้อมกับบอกทุกคนด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ พวกนี้คือแก๊งค์เพื่อนดาราที่เราสนิทกันและกินเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ เรียกได้ว่ารู้ใส้รู้พุงกันหมดก็ว่าได้

"น้อง? แกมีน้องด้วยเหรอว่ะไอ้ฟอร์ส" ภัทรหันมาถามผมด้วยความสงสัย

"... อย่าบอกนะว่าน้องคนเมื่อคืน" พี่ชายใหญ่หรือพี่กัน พูดขึ้นพร้อมกับชี้หน้าผม

"ฮึ" ผมไม่ตอบแต่เลือกที่จะยิ้มและก้มหน้าลงไปหยิบแก้วแทน

"เอาจริงเหรอว่ะ น้องเขาดูเด็กมากเลยนะ" พีเลือกที่จะเป็นคนยิงคำถามมาอีก

"ก็ดูๆกันไปก่อน แต่เท่าที่เจอกันนี้ผมว่าก็โอเคนะ อยู่ด้วยแล้วสบายใจ" ผมหันไปตอบแล้วยกแก้วขึ้นดื่ม

"เขาโอเคเพราะแกเป็นดาราหรือเปล่าฟอร์ส" พี่ออยถามผมดเวยสีหน้าจริงจัง

"น้องเขาไม่รู้ว่าผมเป็นใคร"

"มันจะเป็นไปได้ยังไง! มึงเป็นพระเอกที่ดังมากๆคนนึงนะเว้ย แฟนคลับก็เยอะ เขาจะไม่รู้ได้ยังไง แอ๊บไม่รู้หรือเปล่า .. กูว่ามึงเลิกยุ่งไปเลย" พี่ออยโวยวายทันทีที่ผมบอก

"เห้ยๆ ใจเย็นๆพี่ออย ฮ่าๆ จริงจังไปป่ะเนี่ย นั่นของไอ้ฟอร์สไม่ใช่ของพี่ ฮ่าฮ่าฮ่า" ไอ้พีเป็นคนรั้งพี่ออยให้หยุดโวยวาย และผมก็เห็นด้วยกับมันนะ

"น้องเขาเมาตั้งแต่ผมเขาไปขอไลน์แล้วพี่ออย แล้วเมื่อเช้าก็ดูยังอึนๆ เหมือนสมองยังไม่ทำงาน .."

"แฮ็งค์หนักไปเปล่าว่ะ .. แล้วไปไหนกันมาหล่ะ" พี่กันที่พอจะสงบแล้วมีสติที่สุด เป็นคนคุยกับผม

"ก็ไปกินข้าวธรรมดาแล้วก็ .. ไปวัด"

"วัด!!!" พอฟังคำตอบ ทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกันทันที

"อื้ม วัด" ผมพยักหน้าเพื่อยืนยันคำตอบ และก็ได้สีหน้าที่เหมือนไม่เชื่อและไม่เข้าใจส่งกลับมา ฮ่าฮ่าฮ่า แน่สิใครก็งง ผมยังงงเลยน้องเขาคิดอะไรอยู่

"แล้วที่นี่คือจะเอาไงต่อ จริงจังหรือเปล่า"

"ก็ จริงจังมั้ง ไม่รู้สิพี่ .. จริงๆผมก็ยังไม่อยากมีใครตอนนี้นะ" ผมหันไปตอบพี่ออยด้วยหน้านิ่งๆไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไร

ก่อนหน้านี้ก็มีนะแฟนหน่ะ แต่ด้วยหลายๆอย่างมันทำให้เราต้องห่างกัน และเพราะความไม่หนักแน่นพอของเราทั้งคู่ผมก็เลยโดนเธอทิ้งไปด้วยเหตุผลง่ายๆที่ว่าผมไม่มีเวลาให้ .. ใครบอกว่าเป็นดาราแล้วจะมีแต่คนรัก มันไม่จริงหรอก

"ฟอร์ส! เห้ย! ฟอร์ส!!"

"ห๊ะ ว่า" พี่กันเรียกผมเสียงดังอีกครั้ง จนผมหลุดออกจากความคิดตัวเองแล้วก็สนใจคนตรงหน้าแทน

"กูถามว่ามึงแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าจะเป็นคนนี้หรือแค่เล่นๆ"

"ก็คุยๆไปก่อน เขาจะโอเคกับผมกรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย" ผมพูดแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาบุคคลที่อยู่ในบทสนทนา

"น่ารักมากหรือสวยมากหรือไง ถึงได้จริงจังมากขนาดนี่" ภัทรถามและยื่นหน้าเข้ามาดูหน้าจอผม

"เห้ย! ทำไรวะ" ผมเบี่ยงตัวหลบพร้อมดึงโทรศัพท์เขาแนบตัวแล้วก็เริ่มโวยวายกลบเกลื่อนมันไป

"ไอ้นี่! หวงเกินหน้าไปไหมวะ!"

"เออ จริงจังเมื่อไหร่ก็เอามาให้พวกกูรู้จักบ้างแล้วกัน" พี่ออยบอกผมพร้อมกับยกแก้วขึ้นดื่มโดยไม่สนใจผมอีก

"ให้น้องเขารู้ก่อนเหอะว่ามันเป็นพระเอกดังหน่ะ เผลอๆจะหนีไปซะก่อนได้คบกัน ฮ่าฮ่าฮ่า" ไอ้พีเป็นอีกคนที่มองอะไรก็เป็นเรื่องไม่จริงจังไปซะหมด

"เฮ้อ เปลี่ยนเรื่องเหอะ! เคลียร์เรื่องตัวเองก่อน ข่าวแอนตี้ตอนนี้หน่ะ" ได้ผล มันเงียบปากลงทันที แน่นอนว่าแจ่ละคนมีชนักกันทั้งนั้น เรื่องลับมีกันเพียบ

ปึก!

"ผมไปและดีกว่า จะเตรียมตัวไปงานอีเว้นท์พรุ่งนี้ บาย" ผมยกแก้วขึ้นดื่มเป็นครั้งสุดท้ายและเดินออกไปทันที

"อ้าวไอ้นี่! ช่วงกำลังหลงนี่เวลาไม่เคยมีให้เพื่อนเลยนะ" นั่นแหล่ะครับ เสียงด่าทอไม่จริงจังนักลอยตามหลังมาทันทีที่เดินออกมา


ผมขับรถไปเรื่อยๆเพื่อไปคอนโดตัวเอง แต่ขับมาได้สักพัก รถผมดันไปจอดอยู่หน้าอพาตเมนต์ที่ผมเคยมาก่อนหน้านี้

รถจอดนิ่งอยู่สักพักก็เริ่มได้ยินเสียงพูดคุยไม่เบานักของกลุ่มคนที่เริ่มเดินลงมา ผมจึงตัดสินใจออกไปยืนพิงรถ เพื่อรอเวลาให้ใครคนนึงมองเห็น

"แหมให้มันจริงเถอะที่พูดหน่ะ!"

"แล้วจะกลับเลยเปล่า นี่จะได้กลับด้วย"

"กลับเลยสิรอให้ใครตัดริบบิ้นวะ ฮ่าฮ่าฮ่า ..." และเสียงพูดคุยก็เงียบลง เมื่อเจ้าตัวหันมาประสานสายตากับผม จนผมอดที่จะยกยิ้มมุมปากส่งไปให้ไม่ได้

"จะไปไหนกันเหรอครับ" ผมหันไปถาม เมื่อแน่ใจแล้วว่าทุกคนเห็นผมแล้ว

"กำลังกละ.."

"กำลังจะไปกินข้าวกันค่ะ! ใช่ไหม!" ยัยจิ๋วของกลุ่มพูดขัดเพื่อนแล้วเป็นคนนอบคำถามผมแทน

"... เหรอครับ" ผมหรี่ตาลงเล็กน้อย ดูยังไงก็ไม่น่าเชื่อถือสักนิด ก็เจ้าตัวเล่นหอบกระเป๋าใบใหญ่ไว้ที่หลัง เพื่อจะไปกินข้าวเนี่ยนะ

"ใครวะ รู้จักเหรอ" น้องผู้ชายกระซิบถามยัยจิ๋ว ก็ไม่น่าจะเป็นกระซิบเท่าไหร่ แต่ผมก็เลือกที่จะสนใจแค่กับคนตรงหน้าดีกว่า

"พี่คือคนเมื่อเช้าใช่ไหมคะ" อยู่ๆน้องผู้หญิงที่สูงมากเกือบจะเท่าผมได้ ก็เป็นคนถามผมขึ้นมาและก็จ้องหน้าผมชนิดที่ทะลุเข้าไปถึงแกนสมอง

"หน้าคุ้นๆนะ เหมือนเคยเห็นที่ไหน" ประโยคที่ไม่อยากได้ยินก็ลอยมาจนได้

"จะไปทานข้าวกันใช่ไหม ให้พี่ไปส่งไหมครับ" ผมเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องแล้วหันไปถามเฟียจิ๋วของผมแทน

"ไม่เป็นไรค่ะ พวกเราอยากไปกินกันแบบส่วนตัว .. ขอตัวนะคะ" พูดจบเจ้าตัวก็ลากเพื่อนที่อยู่ใกล้ที่สุดเดินเลยไป

"อ่อ แล้วไม่ต้องตามนะคะขอร้อง ลาค่ะ สวัสดี" แล้วก็ทิ้งท้ายการหันกลับมาได้ตัดใยมาก

"งั้นพี่โทรหาแล้วกันนะ ถคงบ้านแล้วไลน์มาบอกกันบ้างก็ยังดี" ผมพูดทิ้งท้ายการบอกลา และดูเหมือนคนฟังก็ได้ยินเพราะเมื่อผมพูดจบเจ้าตัวก็ชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็เลือกที่จะเดินต่อโดยไม่หันกลับมามองอีก

ผมเลือกที่จะนั่งรอในรถให้แน่ใจว่าเจ้าจิ๋วไปไกลแล้ว จึงเลือกที่จะขับรถกลับคอนโดตัวเองจริงๆสักที และก็แค่รอเวลาให้อีกฝ่ายถึงบ้านผมค่อยโทรหา เวลาของเรายังมีอีกเยอะ



Mafia talk:

"เฮ้อ ไม่ตามมาใช่ไหม" ฉันเดินมาได้สักพักและหันกลับไปมองข้างหลัง เมื่อแน่ใจว่าเขาไม่ตามมา ฉันก็ต้องถอนหายใจออกมาอย่างแรง

"อีเฟีย มึงจะหนีเขาทำไม" อีบีมที่ยืนไม่ไกลจากฉันสบัดเสียงถามด้วยความใคร่รู้

"ไม่รู้สิ แค่รู้สึกว่ากูต้องหนี"

"แต่นี่ว่าเขาหน้าคุ้นๆนะ ใครอ่ะเฟีย" ม่อนถามฉัน

"ถ้าตามชื่อในแชทก็ชื่อฟอร์ส แต่เป็นใครก็พึ่งเจอเมื่อคืนไหมวะ"

"เออว่ะ คงเคยเห็นเมื่อคืนมั้งเลยคุ้นๆ" ม่อนทำหน้าเออออไปกับฉันด้วย

"หน้าเหมือนฟอร์ส ... ดาราที่อีมิ้งคลั้งไคล้" บีมพูดขึ้นมานิ่งๆ แล้วก็ทำท่านึก

"แหมถ้าใช่นี่แจ็คพอร์ตเลยนะ ฮ่าฮ่าฮ่า มึงคิดว่าระดับนั้นจะมาชอบแบบนี้?" ฉันถามมันด้วยรอยยิ้มแล้วก็ชี้เข้าหาตัว

"เออช่างเถอะ ว่าแต่จะหาอะไรกินก่อนกลับไหม"

"เอาไงมีนา นี่เพื่อนจามใจเพื่อนเลยนะ" ฉันหันไปถามอีกคนที่มาพร้อมกันและก็กลับพร้อมกันเพื่อนห้องเราอยู่ใกล้กัน

"กินก่อนไปก็ดี หิวแล้วเนี่ย"

"นำไปค่ะคุณเพื่อน" พอสรุปได้แล้วม่อนก็ตบบ่าบีมแล้วก็ดันให้มันเดินนำไป

.. นั่นสิ ทำไมเขาหน้าตาคุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหน และตลอดวันนี้ที่อยู่ด้วยกันเขาก็พยายามทำตัวให้ไม่เป็นจุดสนใจ แต่เพราะรูปร่างหน้าตาที่หล่อผิดมนุษย์มนาต่อให้โทรมแค่ไหนคนก็ยังมองอยู่ดี หรือจะใช่อย่างที่อีบีมบอก แต่ถ้าใช่นี่ก็เตรียมตัวอกหักได้เลย

"เฟีย!!"

"ฮะ ฮะ ว่า" เสียงเรียกของเพื่อนที่ไม่เบานักดึงสติฉันกลับมาอีกครั้ง

"กูจะลงแล้วนะ มึงอย่าเหม่อจนเลยนะเว้ย ฮ่าฮ่าฮ่า" มีนาที่นั่งข้างๆพูดด้วยเสียงกลั่วหัวเราะ ที่ฟังดูก็รู้ว่ามันเป็นห่วงนิดๆ

"อืม แล้วเจอกัน ฝากบอกบอสด้วยว่ากูคิดถึง ฮ่าฮ่าฮ่า" พอเห็นว่ามันจะลงจริงๆแล้ว ฉันก็ขอแหย่มันนิดนึง

เพี๊ยะ!

"อย่ามายุ่งกับแฟนกู"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" เพราะขี้หวงแบบนี้ไง ใครๆก็จ้องจะแกล้งมันเรื่องแฟน


กริ้ง

"หวัดดีครับน้องเฟีย วันนี้กลับมามืดเลยนะ" พอดันประตูคอนโดเข้ามาปุ๊บ เสียงหน้าเคาวเตอร์ก็ลอยตามมาติดๆ

"หวัดดีค่ะพี่ยาม เข้ากะกลางคืนก็ดูแลตัวเองดีๆนะคะ ที่นี่เลี้ยงผีไว้เยอะ" พูดจบก็เดินเข้าลิฟไปทันที ฮ่าฮ่า ต้อนรับสู้กะกลางคืนครั้งแรกของพี่แก

ติ๊ง

"อ่าว ทำไมสภาพเป็นศพกลับมาขนาดนี้ ไปรบมา?" คอนโดนี่มีคนปกติอยู่กันบ้างไหมเนี่ย

"กู้ชาติมาก็ต้องแบบนี้แหล่ะ จะไปไหนก็ไปไปพี่รอน" ฉันเดินเลี่ยงพี่แกออกมาจากลิฟแล้วก็มุ่งหน้ากลับห้องตัวเองทันที ขี้เกียจเถียงด้วยให้เสียพลังงาน

ฟุ้บ!

"ทำไมพึ่งมาเพลียเอาตอนนี้ เมื่อเช้าทำไมไม่เพลีย~" ฉันทิ้งตัวลงนอนที่เตียงทันทีที่พาร่างมาถึงห้องได้ และก็บ่นร่างกายตัวเองจนสติดับวูบไปทันที

ติ้ง

ติ้ง

ติ้งติ้งติ้ง!!!!

ติ้ง

"อะไร~ ญาติข้างไหนเป็นอะไรหรือไง" เพราะเสียงแจ้งเตือนแชทมันดังและสั่นประสาทจนฉันต้องตื่นขึ้นมากดเข้าไปดู

"what?"


FORST : ถึงบ้านหรือยังครับ

FORST : ทานข้าวแล้วใช่ไหม

FORST : สติ๊กเกอร์หน้าสงสัย (ส่งมาอีกเพียบ)

FORST : ทำอะไรอยู่น๊า ทำไมไม่ตอบกันเลย

FORST : น้องคร้าบบบ ก๊อกก๊อก


"เฮ้อ อีตานี่ .."

MaFia : ใคร

FORST : มั่นใจนะว่าไม่รู้? ทำไมถึงกวนเก่งแบบนี้นะ

MaFia : นายมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่า

FORST : คิดถึง พอจะเป็นเรื่องด่วนได้ไหมครับ

"เฮ้อ อีตานี่คือหนึ่งในบุคคลอันตรายที่ไม่ควรเข้าใกล้"

MaFia : โอเคแค่นี้ใช่ไหม ลาขาด สวัสดี

FORST : ห้ามบล็อคนะ!! ถ้าเราบล็อคพี่ พี่สาบานเลยว่าจะบุกไปถึงที่แน่

MaFia : ฉันต้องกลัวใช่ไหมเนี่ย

FORST : ไม่ได้อยากให้กลัว แค่อยากให้เราลองเปิดใจคุยกันบ้าง

MaFia : แค่วันนี้ที่เจอกันก็รู้แล้วว่าไปกันไม่รอด

FORST : อคติหรือกลัวอะไรอยู่กันแน่

MaFia : กลัว? ใครกลัวอะไร

FORST : ก็เฟียนั่นแหล่ะที่กำลังกลัว กล้าให้มันสมกับชื่อหน่อยสิครับ มาเฟีย

MaFia : หมายความว่ายังไงคะที่บอกว่าฉันกลัว นี่กำลังจะบอกว่าฉันกลัวคุณใช่ไหม!

FORST : ก็ถ้าไม่กลัว ก็ต้องกล้าที่จะเจอที่จะคุยกันสิ

MaFia : ด้าย! อยากก็นัดเลยนี่กล้าไปเสมอ!

ตายแล้วฉัน! แล้วจะมาปฏิเสธก็ไม่ได้แล้วด้วยเพราะมันเด่นหลาเป็นลายลักษ์อักษรแบบนี้ แล้วทีนี่จะหนียังไง

เปี๊ยะ! พอสติกับมาก็ทำได้แค่ตบหน้าผากตัวเองอย่างจำนนต่อหลักฐาน

ติ้ง!

FORST : ดีครับอย่าลืมทำตามที่พูดแล้วกันเนอะ

MaFia : สติ๊กเกอร์หน้าเบื่อโลก

ตื๊ดดด ตื๊ดดดด

"อุ้ย!" ฉันคิดว่าบทสนทนาในแชทจะจบแต่มันไม่ใช่เลย เมื่อโทรศัพท์ในมือฉันมันสั่นเพราะมีคนโทรเข้า และฉันก็ยังไม่พร้อมที่จะคุยด้วยตอนนี้

ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด

"ฮะ ฮัลโหล"

"ทำไมรับช้าหล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า" อีตานี่โทรมาแกล้งฉัน! ประสาทจะกินวันนี้เจอแต่ละคน

"....."

"ก็แค่อยากได้ยินเสียงก่อนนอนแค่นั้นเอง"

"ค่ะ ฝันดีแล้วกันนะคะ" พูดจบฉันก็กดตัดสายไปทันทีด้วยหัวใจที่เต้นรัว ตื่นเต้นไม่ใช่เพราะเขินแต่เพราะฉันไม่เคยคัยกับผู้ชายเชิงชู้สาวแบบนี้มาก่อน

ติ้ง!

FORST : เขิน? ตื่นเต้น หรืออะไร ทำไมต้องรีบวางด้วย

อร๊ากกกกก เขาต้องการอะไรจากฉัน!!

MaFia : ฉันจะนอนแล้วค่ะ

FORST : งั้นแสดงว่าตอนนี้พี่กวนเราอยู่ใชาไหม

FORST : ฝันดีนะครับ แล้วพรุ่งนี้พบกันครับ

MaFia : พรุ่งนี้ไม่ว่างค่ะกลับบ้านที่ต่างจังหวัด สัญญาณโทรศัพท์ขาดๆหายๆ ไม่สะดวกมาก

FORST : ก็อย่าหนีจนรู้ว่าขี้ขลาดแล้วกันนะครับ

หึ้ย!! ทำไมแสนรู้นักหล่ะเนี่ย

MaFia : ค่ะ แค่นี้นะคะ จะไปนอนแล้ว

FORST : เฟียครับ คุยกันก่อนนอนไม่ได้เหรอ ไหนๆก็จะหาย เอ้ย จะกลับบ้านแล้ว

ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด

ไม่ปล่อยไปง่ายๆจริงๆสินะ

"ค่ะ..."

"ว๊าวว เสียงคนกำลังจะหลับนี่มันเซ็กซี่แบบนี้นี่เอง"

"...!!!" ช็อคไปแล้วฉันตอนนี้

"ฮ่าฮ่าฮ่า พี่ล้อเล่น ทำไมเงียบหล่ะ"

"... อย่าเล่นแบบนี้อีกนะ" และกว่าฉันจะหาเสียงตัวเองเจอ ก็ตอนได้ยินเสียงเขาลอดออกมานั่นแหล่ะ

"จะนอนแล้วจริงๆเหรอ ยังแฮ้งค์อยู่หรือเปล่า"

"ก็คงงั้นมั้งคะ พอถึงห้องก็อยากนอนมาก"

"พรุ่งนี้พี่เอายาแก้แฮ็งค์ไปให้ไหม จะได้ดีขึ้น" น้ำเสียงเขาที่ตอบกลับมามันเจือไปด้วยความเป็นห่วงอย่างปากเขาบอกจริงๆ แต่ฉันก็เลือกที่จะปัดความรู้สึกนั้นทิ้ง มันง่ายไปที่คนเราจะตกหลุมรักคนๆนึงแค่เวลาอันสั้น

"ขอบคุณค่ะ แต่ไม่เป็นไรดีกว่า"

"พี่ไม่ได้อยากกวนเราหรอกนะ แต่แค่อยากคุยกับเราให้มากขึ้น"

"ก็คงมีเวลาคุยกันมั้งคะ ถ้าไม่ไหวฉันว่าคุณคงไปเอง" พูดไปตามความรู้สึกจริงๆ เพราะหาความรักจากร้านเหล้ามันไม่มีหรอกนะ

เราพูดคุยเรื่องทั่วไปกันอีกสักพัก จนเวลามันล่วงเลยเวลานอนไปนานแล้ว และความง่วงมันก็เรอ่มะามหาแล้วจริงๆ

"ฮ่าวววว มีอะไรอีกไหมคะ ฉันว่าเราควรเข้านอนได้แล้วจริงๆ" หาวให้รู้ว่าง่วงมากจริงๆ จะได้ปล่อยฉันไปนอนสักที

"ฮ่าฮ่าฮ่า โอเคครับพี่ไม่กวนแล้วนะ ... ก่อนนอนก็อย่าลืมอาบน้ำหล่ะ ฝันดีจ่ะ"

!!! รู้ได้ไงว่ายังไม่อาบน้ำ!!

-----------------------------------------------------------

หายไปนานเพราะติดธุระจริงๆค่ะ แต่สัญญาว่าต่อจากนี้จะมาอัพเรื่อยๆค่ะ

ฝากติดตามและให้กำลังใจกันด้วยนะคะ

ติชมกันได้เสมอเลยนะคะ อยากฟังความเห็นจากผู้อ่านมากจริงๆ 😘

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น