ทุ่งหญ้าหิมะบนเม็ดทราย
facebook-icon

ไม่ว่าใครที่หลงเข้ามาอ่าน จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ยังไงเราก็ขอบคุณมากนะคะ หวังว่ามันจะสร้างความสนุกให้กับผู้อ่านนะคะ : )

บทที่ 10 แล้วความลับอีกอย่างก็หลุดออกมา

ชื่อตอน : บทที่ 10 แล้วความลับอีกอย่างก็หลุดออกมา

คำค้น : เศร้า เหงา ความรัก ดราม่า ร้องไห้ เสียใจ ปัญหา พระจันทร์ ใจเหงา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2563 12:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 แล้วความลับอีกอย่างก็หลุดออกมา
แบบอักษร

 

Lonely Moon 

แล้วความลับอีกอย่างก็หลุดออกมา 

 

วันรุ่งขึ้นฉันตื่นตั้งแต่เช้าออกมาเดินเล่นไปเรื่อยจนเริ่มเข้าสู่บริเวณที่เป็นสวนส้ม เจ้าแมวหน้าดำเหมือนจะเป็นเจ้าของบ้านที่ดีมันคอยเดินตามฉันไม่ห่าง ฉันสนุกกับการถ่ายรูปอะไรเล่นไปเรื่อยเปื่อยอย่างเพลิดเพลิน  ที่นี่สวยมากจริงๆ แถมบรรยากาศก็ดีด้วย  

 

พอช่วงสายๆ มะปรางกับย่ากลับมาที่บ้านพอดี ใบหน้าทั้งคู่ยิ้มแย้มอิ่มบุญกันถ้วนหน้า ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้มะปรางฟัง มะปรางเองก็เข้าใจเพราะที่ผ่านมามะปรางเป็นอีกคนที่รับรู้เรื่องราวของฉันโดยตลอด แต่เรื่องสาเหตุที่ฉันขอมาพักที่นี่ ฉันกับมะปรางต้องยอมโกหกกับย่าไปว่าพวกเราจะต้องมาช่วยกันแก้ไขรายงานใหม่ เพราะฉบับก่อนหน้านี้ที่ทำส่งอาจารย์ไปเนื้อหายังไม่ผ่าน   ฉันกับมะปรางไม่อยากทำให้ท่านไม่สบายใจเราสองเลยต้องบอกท่านไปแบบนั้น 

 

หลังจากที่กลับจากไร่ส้ม การจัดระเบียบชีวิตที่ฉันต้องเริ่มต้นใหม่เพื่อเข้ามาอยู่เองที่หอพักมีปัญหานิดหน่อย แต่ก็พอสู้ไหว ฉันตัดภาระเรื่องอาหารแต่ละมื้อโดยการกินข้างนอกก่อนกลับห้องพักในทุกๆวัน  ส่วนเรื่องการเดินทางไม่ค่อยลำบากอะไรมากเพราะห้องพักอยู่ใกล้กับวิทยาลัย เดินทางเท้าไปเรียนได้สะดวกไม่กี่นาทีก็ถึง เวลาจะไปไหนก็นั่งรถโดยสารรอบเมืองได้สบายๆแถมช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายลงได้เยอะ ฉันซื้อของใช้ที่จำเป็นนิดหน่อยเกี่ยวกับเครื่องนอนแล้วก็อุปกรณ์ซักผ้าต่างๆ ฉันไม่อยากใช้เครื่องซักแบบหยอดเหรียญ  เพราะมันค่อนข้างแพงกว่าเมื่อเทียบกับการซักมือด้วยตัวเอง และเมื่อทุกอย่างเริ่มลงตัว สิ่งแรกที่ทำหลังจากนั้นคือฉันไปติดต่อเรื่องการโอนบ้านและที่ดินให้เป็นชื่อตัวเอง เรื่องของเอกสารทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีไม่ติดขัดอะไร เพราะฉันเป็นลูกคนเดียวและมีสิทธิโดยชอบธรรมอยู่แล้ว  

 

พอได้มาจัดการเรื่องต่างๆด้วยตัวเองมันทำให้ฉันได้รับรู้อะไรอีกหลายอย่าง แล้วความลับอีกอย่างก็หลุดออกมา นามสกุลปัจจุบันของฉันที่จริงแล้วคือนามสกุลของแม่  ในเอกสารฉันเคยใช้อีกนามสกุลที่คิดว่าคงเป็นนามสกุลของพ่อจนถึงอายุสองขวบ  คงเป็นเพราะแม่และพ่อหย่ากันตอนนั้น แม่เลยได้สิทธิในการเลี้ยงดูฉันและเปลี่ยนให้ฉันใช้นามสกุลของแม่แทน    ถ้าก่อนนี้ฉันสนใจสิ่งรอบตัวมากกว่านี้คงจะได้รู้อะไรเร็วขึ้น  เพราะแบบนี้นี่เองถึงว่าทำไมที่โรงเรียนเก่าถึงไม่มีใครรู้ว่าฉันกับต้นอ้อเป็นพี่น้องกัน 

 

ตอนนี้บ้านและที่ดินเป็นชื่อของฉันโดยสมบูรณ์ ถึงฉันจะไม่เหลือใครเลยในชีวิต อย่างน้อยก็ยังพอมีเรื่องดีๆอยู่บ้าง การที่แม่จากไปแต่ยังคงทิ้งบ้านและเงินก้อนสุดท้ายไว้ให้ฉันมันช่วยฉันได้มากจริงๆ หากจะต้องลำบากมากแค่ไหนในอนาคต อย่างน้อยท้ายที่สุดฉันก็ยังมีที่ซุกหัวนอน    ฉันวางแผนไว้ว่าในวันที่ฉันเรียนจบวิชาชีพชั้นสูง ฉันอาจจะพักเรื่องเรียนต่อมหาวิทยาลัยอีกสองปีเพื่อเอาวุฒิปริญญาตรีเอาไว้ก่อน  ในวันที่ฉันอายุครบยี่สิบตอนนั้นฉันจะไปทวงบ้านของตัวเองคืน และจากนั้นจะใช้บ้านเป็นที่เริ่มต้นอนาคตใหม่ให้กับชีวิตของตัวเอง  โดยการเปิดร้านกาแฟที่จะลงทุนซื้อเฟรนไชน์เล็กๆ  แล้วก็ทำพวกขนมส่งตามร้านต่างๆด้วยวิชาที่ติดตัวมา เงินที่แม่ทิ้งไว้คงได้นำออกมาใช้ลงทุนส่วนหนึ่งในตอนนั้น 

 

โชคดีที่ระหว่างนี้ฉันได้งานทำที่ร้านกาแฟแถวหอไปด้วยเหมือนได้ทดลองฝึกวิชาเพิ่มไปในตัว มันค่อนข้างลงตัวกับฉันมาก เพราะร้านปิด  สามทุ่ม ฉันจะมาเข้ากะรับช่วงต่อตอนห้าโมงเย็น  งานส่วนของฉันจะเป็นรับช่วงต่อกับกะแรกและล้างอุปกรณ์ก่อนเลิกงาน   วันปกติแบบนี้ฉันจะได้ค่าแรงเป็นเงินสามร้อยบาทต่อวัน  ส่วนวันเสาร์อาทิตย์ฉันจะทำเต็มวัน ได้วันละหกร้อยบาท ที่ร้านจะปิดทุกวันจันทร์  ส่วนรายได้เพิ่มเติมอื่นๆก็ได้จากการขายขนมช่วยวิทยาลัย 

  

ฉันลองรับขนมอย่างพวกคุกกี้ มาการองมาใส่กล่องทำแพ็คเก็จสวยๆโพสขายออนไลน์ดู ไม่น่าเชื่อว่าจะพอขายได้ มันอาจจะเหนื่อยหน่อยแต่ฉันกลับรู้สึกว่าชีวิตของตัวเองมีค่ากว่าเมื่อก่อน  ฉันในวัยสิบเก้ากำลังเผชิญโลกภายนอกคนเดียวเพียงลำพัง แต่ฉันกลับมีความสุขที่ได้อยู่กับตัวเองมากกว่าช่วงเวลาที่ผ่านมามากจริงๆ 

 

 

 

To Be Continued 

ความคิดเห็น