ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

17>>เยี่ยมคนป่วย(มันก็จะร้ายๆ หน่อย)

ชื่อตอน : 17>>เยี่ยมคนป่วย(มันก็จะร้ายๆ หน่อย)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.5k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2561 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
17>>เยี่ยมคนป่วย(มันก็จะร้ายๆ หน่อย)
แบบอักษร

วันนี้หนูดีตื่นเช้าด้วยความสดใสและออกจากบ้านตั้งแต่เช้าโดยไม่อยู่รอกินมื้อเช้าก่อน อนาคินและมินตรายังไม่ตื่นนอน หนูดีไม่ได้บอกใครว่าจะไปไหน เธอขับรถเอง ส่วนคอสโม่เขาต้องเข้าออฟฟิตไปทำงานกับอนาคินคาดว่าเขาคงขับรถออกจากบ้านไปก่อนแล้ว หนูดียังไม่ได้โทรพูดคุย และตอนนี้เธอกำลังยุ่งต้องหาดอกไม้ไปเยี่ยมคนป่วยที่โรงพยาบาล

“ดอกไม้นี้ช่อเท่าไรค่ะคุณป้า”

“ป้าขายไม่แพงหรอกหนู ช่อละ150บาท”

“ถูกจังเลยค่ะงั้นหนูเอาหนึ่งช่อ”

“สักครู่นะเดี๋ยวป้าเอาถึงมาใส่ให้”

“ค่ะ”

หนูดียื่นเงินตามจำนวนให้เจ้าของร้านดอกไม้จากนั้นก็ยืนรอรับดอกไม้ที่เจ้าของร้านนำไปบรรจุถุงมาให้ เป็นถุงกระดาษธรรมดาๆ ดูไม่แพงแต่เหมาะสำหรับผู้ป่วยที่หนูดีจะนำไปเยี่ยมคนป่วย

“ขอบคุณที่มาอุดหนุนร้านนะจ๊ะ”

“ค่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะ”

ร่างบางเดินถือถุงกระดาษไปยังรถจากนั้นก็ขับเคลื่อนรถออกไป มุ่งตรงไปยังโรงพยาบาล เธอขับรถชิลๆ ไม่เร่งรีบและไม่อารมณ์เสียแม้รถจะติด นั่นก็เพราะวันนี้เป็นวันดีและอารมณ์ของเธอก็ยังดีมากๆ เลยด้วย

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“ขอเข้าไปนะ”

ยังไม่ทันที่คนข้างในห้องจะอนุญาตคนข้างนอกก็เปิดประตูเข้ามาก่อน

“นะ...หนู....หนูดี.....” คนบนเตียงเรียกชื่อของหญิงสาวด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเพราะเพิ่งตื่นนอน แต่ร่างกายที่เกร็งและสั่นเกิดขึ้นเพราะความโกรธและความหวาดกลัว

กึก!

กึก!

กึก!

กึก!

จังหวะก้าวย่างบนรองเท้าส้นสูงของหนูดีดังเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนมาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยแล้วเธอก็ล่วงมือลงไปในถุงกระดาษเอาช่อดอกไม้หลักร้อยออกมา

“นี่จ้ะดอกไม้สำหรับเธอ”

หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงใส ใบหน้าเปื้อนด้วยรอยยิ้มหวาน ทว่าความหวานดังกล่าวกลับเป็นความหวานที่เคลือบด้วยยาพิษอย่างดีน่าพิศวง เธอส่งมอบดอกไม้เยี่ยมให้แก่ผู้ป่วยที่นอนตัวสั่นงก  

“มันเหมาะกับเธอมากเลยนะพลอย ดอกไม้จันทน์ช่อนี้ฉันสั่งเพื่อเธอเลยนะ และขอให้เธอหายป่วยเร็วๆ”

“แก......” พลอยไพลินทนไม่ไหวกับการยั่วยุของหนูดีจึงเผลอตัวขึ้นเสียงและมองหนูดีตาแข็งกร้าว แม้จะกลัวแต่ก็โกรธมาก และนั่นจึงทำให้หนูดีต้องแสดงให้เธอดูว่านางมารร้ายมันจะไม่ปราณีต่อใครหน้าไหนทั้งนั้น

โดยเฉพาะศัตรู!!!

“ทำไมเหรอพลอย” หญิงสาวถามขณะนั้นมือเรียวนุ่มก็วางบนศีรษะของพลอยไพลินก่อนจะค่อยๆ ขยุ้มเรือนผมสลวยเอาไว้เต็มกำมือแล้วออกแรงกระชากอย่างแรงจนศีรษะของพลอยไพลินลอยขึ้นจากหมอน

“อะ.....โอ๊ย.....ปล่อยฉัน.....”

“เจ็บเหรอพลอย”

ถามอีกครั้ง และสวมบทเป็นยัยโรคจิต ออกแรงกระชากผมพลอยไพลินมากกว่าเก่าแล้วเธอก็ถลึงตาโตใส่อย่างน่ากลัว ขณะนั้นมืออีกข้างกรีดกรายลงบนใบหน้าสวย เล็บยาวที่ถูกตัดแต่งมาอย่างดีกดลงกลางหน้าผากนูนก่อนจะลากต่ำลงจนมาอยู่ระหว่างคิ้ว แล้วโน้มใบหน้าลงไปหาพร้อมกระซิบเบาๆ

“ถ้าหน้าสวยๆ ของเธอมีรอยแผลขนาดใหญ่จะเป็นยังไงนะพลอย”

“ปล่อยฉัน....ปล่อย....ปล่อย.....หนูดี....ได้โปรดฉันกลัวแล้ว......”

“กลัวเหรอ....หึ.....ทีตอนเธออวดเก่งและปากดีกับฉันเธอไม่เห็นจะกลัวฉันเลยนี่ ตรงกันข้ามเธอกลับท้าทายฉันโดยการปล้นหอมแก้มผัวของฉัน”

“หนูดีฉันยอมแล้ว”

“มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะพลอย เพราะถ้าเธอไม่ยอมครั้งนี้ฉันจะเป็นคนจิกหัวเธอแบบนี้แล้วก็ตบเธอแบบนี้”

เพียะ!!!!

หนูดีสาธิตให้พลอยไพลินดูเป็นตัวอย่าง ใบหน้าของพลอยไพลินหันตามแรงตบ

“นะ....หนูดี.....ได้โปรด”

“อุ้ยตายจริง! ตัวของเธอมันร้อนนะ สงสัยต้องร้อนเพราะยังมีไฟร่านคุกรุ่นอยู่อีกแน่เลย ฉันต้องช่วยเธอดับไฟร่านในตัวสินะ”

ฉาด!!!

ไวทันความคิดน้ำในแก้วถูกเทลงใบหน้าของพลอยไพลิน หนูดีแสะยิ้มเย้ยหยัน พลอยไพลินจะร้องกรี๊ดก็ร้องไม่ออก หนูดีถลึงตาใส่เธอจนตาแล้วหลุดออกมา พลอยไพลินคิดว่าหนูดีต้องเป็นโรคจิตจริงๆ แน่

“เอาล่ะ.....วันนี้ฉันมาเยี่ยมเธอและมาย้ำเตือนเธออีกครั้ง หากเธออยากมีชีวิตปกติก็อย่ามาทำตัวเป็นเสี้ยนหนามขวางทางรัก”

“ฉันเข้าใจแล้ว”

“ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆ พี่จันทร์ฉายบอกเธอไว้แล้วนี่ว่า คลิปเธอมันจะต้องปลิวว่อนกลางเน็ตอย่างแน่นอน แต่ฉันก็ได้ดูแล้วนะ เห็นหน้าของเธอชัดเจนเลยล่ะ เร้าร้อนดีเหมือนกันนะเรา แต่คลิปเมื่อคืนเธอดูน่าสมเพชมาก ฉันต้องไปแล้วล่ะ ไว้พบกันใหม่นะพลอยเพื่อนรัก”

หนูดีขอตัวลากลับ เธอเดินด้วยท่าทางนางพญา ก่อนจะเปิดประตูห้องก็ไม่ลืมมองพลอยไพลินผ่านไหล่ของตัวเองแล้วแสะยิ้มร้ายกาจให้ และหลังจากที่หนูดีเดินทางกลับ คนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงก็เสียสติ เธอกรี๊ดร้องเสียงดังลั่นด้วยความเจ็บใจ

“กรี๊ดดดดๆๆๆๆ อีกบ้าหนูดี อีบ้า อีโรคจิต”

“กรี๊ดดดดดดดดด”

“คนไข้เป็นอะไรคะ” พยาบาลที่ได้ยินเสียงกรี๊ดร้องของพลอยไพลินเปิดประตูและวิ่งพรวดพราดเข้ามา พลอยไพลินยังคงกรี๊ดพร้อมกับขว้างปาหมอนใส่พยาบาล

“ออกไปเลยนะ อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไปให้พ้นเลย”

“ฉันจะไปตามหมอนะคะ”

“ไม่ต้องตามฉันยังไม่ตายอย่ามายุ่งกับฉันออกไปซะ”

“งั้นคนไข้ต้องเงียบเสียงนะคะ”

“แกกล้าดียังไงมาสั่งฉันห๊ะ”

เพล้ง!!!!

พลอยไพลินคว้าเอาแจกันที่โต๊ะข้างเตียงโยนใส่พยาบาลสาวแต่โชคดีที่เธอหลบได้ทัน ก่อนจะวิ่งหนีออกจากห้องผู้ป่วยเพื่อไปตามหมอและพยาบาลคนอื่นเข้ามาดูแล

ส่วนตัวต้นเหตุที่ทำให้พลอยไพลินคลุ้มคลั่ง ตอนนี้เธอกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าชิลๆ

Rrrrrrrrrrrrrrrrrr

“ค่ะที่รัก” หนูดีรีบกดรับสายกรอกเสียงหวานให้กับผู้โทรเข้ามาซึ่งก็คือสุดที่รักของเธอนั่นเอง

“ออกไปเที่ยวสนุกที่ไหนครับ”

“มาโรงพยาบาลค่ะ”

“ไปทำไมครับ”

“มาเยี่ยมพลอยค่ะ”

“คุณหนูแอบเล่นอะไรซุกซนอีกแล้วใช่ไหมครับ”

“คิกๆ คิกๆ” หนูดีตอบด้วยเสียงหัวเราะซุกซน

“ยังไงก็อย่าเล่นสนุกจนทำให้ตัวเองเดือดร้อนนะครับ”

“ก็แค่สั่งสอนค่ะ จริงๆ แล้วพลอยเธอมีปัญหากับพี่จันทร์ฉายญาติของหนูดีเองค่ะ เรื่องชู้สาว”

“แล้วถ้าผมมีบ้างล่ะครับ”

“ไม่ขำค่ะ จะตอนให้สูญพันธุ์เลย”

“น่ากลัวจังเลยครับ”

“เมียผู้ยิ่งใหญ่”

“ไม่ใช่คนเขาบอกว่าผัวคือช้างเท้าหน้าหรอกเหรอครับ”

“หนูดีไม่มีความคิดแบบคนโบราณค่ะ ยุคนี้ยุคเมียปกครอง”

คอสโม่หัวเราะหน่อยๆ กับคำพูดของเธอ แต่เอาเข้าจริงคอสโม่ก็ไม่ได้อยากเป็นใหญ่เหนือเธอหรอก เขาเพียงแค่เกรงใจและให้เกียรติผู้หญิงเพศที่อ่อนแอ อีกอย่างหนูดีเป็นเมียของเขา ยังไงเขาก็ต้องตามอกตามใจเธอ คอสโม่ไม่อยากทำตัวมีปัญหา

เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่เป็นเมื่อต้องอยู่กับเมีย

“อุ้ย! อาหารมาเสริฟพอดีเลยค่ะหนูดีขอกินข้าวก่อนนะคะ แล้วคอสโม่ก็อย่าลืมหาอะไรกินด้วยนะคะ รู้นะว่าไม่ชอบกินอาหารเช้าอ่ะ”

“ทีหลังตื่นเช้ามาทำข้าวห่อให้ผมสิครับ” เขาพูดแค่นั้นแล้วก็กดวางสายไป ทางด้านหนูดีอึ้งกับคำพูดนั้นของคอสโม่ ไม่บ่อยนักหรอกที่คอสโม่จะมาขอให้เธอทำอะไรให้เขาเพราะคอสโม่จะเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่เสมอ

แต่นี่เขาบอกให้เธอทำข้าวห่อให้เขา โอ๊ย!!! จู่ๆ ก็ยิ้มแก้มปริและจู่ๆ ใบหน้าก็ร้อนผ่าว หนูดียกมือจับแก้มตัวเองตบเบาๆ เพื่อเรียกสติ หัวใจของเธอเองก็ควบคุมไม่ได้เลย มันเต้นรุนแรงมาก

“อะไรจะขนาดนั้นยัยหนูดีเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ”

>>>>>>>>>>>>>>

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น