อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 276

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2561 15:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4
แบบอักษร

บทที่ 4

          เมื่อคาร์ลอสออกไปแล้วองค์อรจึงรีบจัดการอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียใหม่ หญิงสาวเลือกที่จะสวมชุดนอนลายทางตัวโคร่งแบบของผู้ชายมากกว่าจะสวมใส่ชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวแบบเซ็กซี่อวดเนื้อหนัง

องค์อรรู้สึกตื่นเต้นแปลก ๆ กับการที่เธอต้องนอนร่วมเตียงกับ ใคร ก็ไม่รู้ที่เธอแทบไมรู้จักเขามาก่อนหน้า พอเธอออกมาจากห้องน้ำก็รีบตรงดิ่งไปที่เตียงนอนทรงกลมตรงกลางห้อง ทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้พื้นที่ของคนที่จะมานอนข้าง ๆ และดึงผ้านวมขึ้นมาคลุมร่างทั้งที่หูยังเงี่ยฟังว่าคาร์ลอสทำอะไรบ้างหลังจากนี้

เธอได้ยินเสียงน้ำสาดซ่าในห้องน้ำ ได้ยินเสียงกุกกัก เขาคงแต่งตัวก่อนเข้านอนละกระมัง หญิงสาวหลับตาลงแต่ก็อดไม่ได้ที่จะปรือตามองน้อย ๆ แต่แล้วเธอก็ต้องใจเต้นระทึกเมื่อรู้สึกว่าภายในห้องนั้นมืดลงเหลือเพียงแสงสว่างที่มุมห้องและแสงจันทร์ส่องจากเบื้องนอก

องค์อรได้ยินเสียงถอนหายใจหนัก ๆ ดังขึ้นก่อนที่จะรู้สึกว่าที่นอนข้าง ๆ นั้นยุบตัวลง กลิ่นอาฟเตอร์เชฟบางเบาผสานกับกลิ่นสบู่ลอยมาแตะจมูก หญิงสาวนอนตัวแข็งทื่อเมื่อรู้สึกว่าผ้านวมที่คลุมตัวเธออยู่ถูกเลิกขึ้น

“แอน...หลับแล้วหรือ?”

เสียงทุ้มห้าวทว่าอ่อนหวานดังอยู่ข้างหูของหญิงสาว องค์อรหลับตาแต่ริมฝีปากของเธอเม้มเข้าหากันแน่นเมื่อรู้สึกถึงความอบอุ่นจากร่างกายใหญ่โตของคาร์ลอสที่นาบเข้ามาจากทางด้านหลัง

หัวใจของเธอเต้นระส่ำเมื่อรู้สึกว่ามือสากหนาของเขากำลังเลื่อนไล้ไปตามเนียนผิวบนแขนเรียว อะไรก็ไม่ทำให้องค์อรใจสั่นเท่ากับที่บั้นท้ายของเธอถูกดุนดันจากอะไรบางอย่างที่กำลังแข็งขึง

ร่างบอบบางพยายามใจแข็งไม่ยอมแสดงให้เขาเห็นปฏิกิริยาว่าจริง ๆ แล้วตอนนี้เธอไม่ได้หลับแต่อย่างใด เธอยังมีสติสัมปชัญญะครบทุกประการและกำลังตื่นเต้นอย่างที่สุดเมื่อลมหายใจร้อนผ่าวของเขาราดรดลงบนต้นคอพร้อมทั้งรู้สึกถึงแรงเสียดสีบนแผ่นหลังใต้ชุดนอนตัวโคร่งที่เนื้อผ้าไม่สามารถกางกั้นแรงเสียดทานจากตัวของคาร์ลอสได้เลย

มันทำให้หญิงสาววูบวาบและปั่นป่วนในช่องท้อง เขาคงช่ำชองเรื่องการรุกไล่และเล้าโลมผู้หญิง หากก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันทำให้เธอหวั่นหวามมากขนาดไหน มันทำให้เธอรันจวนใจจนต้องดึงความฟุ้งซ่านกลับมาด้วยการพลิกตัวกลับไปหาเขา

“คาร์ลอส...”

แต่ดูเหมือนนั่นเป็นการเปิดโอกาสให้คนตัวโตเลื่อนตัวขึ้นมาทาบทับอยู่เหนือตัวเธอ องค์อรตระหนกตื่นเมื่อมองผ่านแสงไฟที่ไม่ได้สลัวมากเท่าไหร่ทำให้มองเห็นชัด ๆ ว่าคาร์ลอสไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

“คาร์ลอสคะ...ฉันง่วงแล้วนะคะ”

องค์อรบิดตัวน้อย ๆ อยู่ใต้ร่างหนาที่ทิ้งน้ำหนักตัวของเขาลงมาบนตัวเธอจนแทบกระดิกไม่ได้ คาร์ลอสยกยิ้ม เขาทำเหมือนรู้ทันเธออย่างไรอย่างนั้น

“อืม...คุณง่วง แต่ก็ยังไม่หลับนี่ใช่ไหมแอน?”

“ฉันกำลังจะหลับนะคะ แต่ต้องรู้สึกตัวขึ้นมาอีกก็เพราะคุณ”

“แอน...นี่มันคืนแต่งงานวันแรกนะ จะรีบนอนไปไหน เจ้าบ่าวยังไม่ทันได้พูดคุยอะไรกับเจ้าสาวของเขาเลยสักนิด”

“เราคุยกันแล้วนี่คะ ฉันคิดว่าฉันรู้จักคุณแล้วค่ะ คาร์ลอส เทิร์นเนอร์ คุณเป็นเจ้าของเรือสำราญลำนี้และเป็นเจ้าบ่าวของฉัน”

“แต่ผมรู้สึกว่ายังไม่รู้จักคุณดีพอ แอน...เอ...คุณบอกผมว่าคุณมีแอคซิเดนท์อย่างนั้นหรือ แต่...ผมไม่เห็นว่าคุณจะสวมอันเดอร์แวร์เลยนี่นะ”

ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมือหนาของเขาลูบขึ้นลงอยู่บนสะโพกผาย หญิงสาวทำทีท่าเฉไฉในทันที

“ฉะ...ฉัน...เอ้อ...ฉันใช้แทมปอน (ผ้าอนามัยแบบสอด) ค่ะ”

เขายิ้มอีกครั้งแต่คราวนี้หรี่ตาลงน้อย ๆ “ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ผมขอจูบเจ้าสาวของผมจะได้ไหม?”

องค์อรไม่ทันได้ตอบรับหรือปฏิเสธใบหน้าคร้ามเข้มก็ฉกปากหยักหนาของเขาลงมาหาเธออย่างรวดเร็ว มันเป็นจังหวะที่เธอกำลังจะอ้าปากพอดีทำให้ลิ้นของเขาสอดเข้าไปในโพรงปากเล็กอย่างง่ายดาย

จูบดูดดื่มทำให้หญิงสาวลืมเรื่องอื่น ๆ ไปเลย แม้กระทั่งข้อแก้ตัวที่เธอจะหามาเป็นเกราะกำบังตัวเองให้พ้นจากอ้อมกอดของเขาหลังจากนี้ องค์อรแทบไม่รู้ว่าเธอคุ้นเคยกับปากและลิ้นของคาร์ลอสตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เธอก็รู้จักที่จะตอบสนองต่อจุมพิตนั้นทั้งที่ไม่เคยจูบกับผู้ชายมาก่อน

“อืม...อืม...” เสียงหวานดังลอดออกมาเมื่อชายหนุ่มเลื่อนปากของเขาออกแต่ยังอ้อยอิ่งอยู่บนกลีบปากนุ่มและบดคลึงอยู่ที่กลีบปากบน กลีบปากล่างและผ่อนลมหายใจร้อนราดรดบนมุมปากของหญิงสาว เขากำลังปลุกเร้าเธอให้ตื่นทุกอณู

“แอน...ถ้าผมจะไม่แค่...จูบคุณ...จะได้ไหม?”

คาร์ลอสกระซิบถามอยู่บนริมฝีปากอิ่มสวย องค์อรอยากจะปฏิเสธแต่ร่างกายของเธอกลับเบียดหาเขาอย่างลืมตัว

“แสดงว่าผมทำได้ซีนะ ถ้ามากกว่าแค่...จูบคุณ”

“คาร์ลอส...ยะ...อย่าค่ะ”

เสียงร้องห้ามนั้นเบากว่าเสียงลมหายใจหอบหนักของชายหนุ่ม องค์อรไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องเผลอไผลไปกับสัมผัสเร่งเร้าและรัญจวนใจนั่น แล้วถ้าเขารู้ว่าเธอสร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองเขาจะโกรธเธอไหม

“คาร์ลอส...”

หญิงสาวลืมตัวครางชื่อของเขาออกมาและบิดกายอยู่ใต้ร่างใหญ่โตกำยำเมื่อเขาทิ้งน้ำหนักบดเบียดความแข็งแกร่งลงมา โดยเฉพาะที่ใจกลางลำตัวของเธอ หญิงสาวรู้สึกได้ถึงความแข็งขึงบนตัวเขาที่บเสียดสีอยู่บนเนินสามเหลี่ยมอวบอูม

คาร์ลอสฉกปลายลิ้นเข้าไปในกลีบปากนุ่ม เขาทำให้องค์อรใจสั่นและหายใจแทบไม่ทันกับลิ้นที่กวาดไปทั่วอุ้งปาก มันดูดดื่ม ซาบซ่านเหมือนเขากำลังดื่มด่ำในรสชาติหวานล้ำที่ไม่เคยพานพบจากที่ใดในโลก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น