อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 449

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2561 15:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2
แบบอักษร

บทที่ 2

          เสียงหวานหลุดหายไปในลำคอระหงเมื่อเจ้าบ่าวของเธอโน้มใบหน้าลงมาหาและประกบปิดริมฝีปากอิ่มของเธอด้วยปากของเขาอย่างรวดเร็ว มันรวดเร็วมากจนหญิงสาวแทบไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างเล็กสั่นสะท้านเล็กน้อยและชายหนุ่มก็จับปฏิกิริยานั้นได้

            องค์อรไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ปากของเธอถูกรุกรานจากเจ้าบ่าวซึ่งสำหรับเธอแล้วเขาคือชายแปลกหน้า นี่เป็นครั้งที่สองที่ปากของเธอถูกประกบปิดด้วยปากหยักหนาของเขา แต่ครั้งนี้มันถูกล่วงล้ำด้วยลิ้นสากหนาที่แทรกเข้ามาและตวัดไปทั่ว

            ทั้งกระพุ้งแก้ม เพดานปาก และลิ้นของเธอที่เขาหยอกเย้ามันเล่นด้วยการดูดดุนพร้อมทั้งแขนแกร่งที่รัดเอวบางเข้าชิดอกกว้างอย่างถือสิทธิ์ ความตื่นเต้นแล่นปรี่ขึ้นมาจากปลายเท้าจนถึงใบหน้าที่เปลี่ยนเป็นแดงซ่านเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกและจ้องมองเธอด้วยประกายตาที่ทำให้ร่างเล็กอยากโดดลงทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเสียตอนนี้ให้รู้แล้วรู้รอด

            “คาร์ลอส!...เอ้อ...ฉันว่าเรานาจะ...”

            หญิงสาวพูดแทบไม่เป็นประโยคเมื่อเขาถอนริมฝีปากและร่างเล็กพยายามผละออกจากอกของชายหนุ่มแต่ไหล่ของเธอยังถูกมือหนาจับไว้หลวม ๆ

            “เราน่าจะคุยกันหน่อยดีไหมคะ...คาร์ลอส”

            เธอรีบพูดจนจบประโยค คาร์ลอสยิ้มกริ่ม เขามองเจ้าสาวแสนสวยที่ตัวเล็กเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้ในชุดเจ้าสาวแบบเกาะอกซึ่งมันเน้นให้เห็นเนินทรวงที่ล้นทะลักออกมากำลังกระเพื่อมขึ้นลงคงเพราะเธอตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองแทบไม่ได้

            “อยากคุยอะไรกับผมหรือแอน...คุณมีสิทธิ์ที่จะพูดได้ทุกอย่างเพราะตอนนี้เราเป็นผัวเมียกันอย่างถูกต้องแล้ว”

            “ทำไมคุณถึงได้ตกปากรับคำพ่อแม่แต่งงานกับฉันง่ายนัก...ให้ฉันเดาไหมคะ คุณอาจจะเป็น...ประเภทไม้ป่าเดียวกัน คุณอายุตั้งเกือบสามสิบแต่ไม่ยอมแต่งงาน ยอมรับกับฉันก็ได้นะคะว่าคุณน่ะ...ชอบเพศเดียวกันก็เลยรับปากแต่งงานเพื่อปิดบังฐานะที่แท้จริง”

            พอเธอพูดจบชายหนุ่มก็อึ้งไปชั่วขณะ เพียงชั่วขณะเล็ก ๆ เท่านั้นก่อนที่คนตัวโตจะปรายยิ้มมุมปาก

            “หน้าตาของผมมันบอกคุณอย่างนั้นหรือ...ว่าผมชอบประเภทเดียวกัน” เขาถามพลางเลิกคิ้ว

            “คุณจะยอมรับก็ได้นะคะ ว่าคุณชอบแบบนั้น ฉันไม่ว่าคุณเลยสักคำ คุณคงจะ...”

            “ผมชอบจูบผู้หญิง”

            พอพูดจบเขาก็ดึงร่างอ้อนแอ้นเข้าไปหาอกกว้างแล้วฉกใบหน้าวูบลงไปหาหญิงสาวที่ตะลึงงันทำอะไรไม่ถูก เรียวปากอิ่มแยกออกโดยอัตโนมัติ เธออยากผลักเขาออกไปแต่เหมือนร่างกายกำลังติดใจต่อพฤติกรรมของอีฝ่ายที่ทำกับเธอซ้ำเป็นหนที่สาม

ก่อนที่องค์อรจะอ่อนเปลี้ยไปมากกว่านี้คาร์ลอสก็ถอนริมฝีปากของเขาออกหลังฝากรอยจูบออันดูดดื่มให้เจ้าสาวที่เขาก็ไม่เคยพบหรือพูดคุยกับเธอมาก่อนหน้าเลยสักหน

“คาร์ลอส” ร่างบางเผลอยกปลายนิ้วขึ้นแตะบนกลีบปากที่เป็นรอยบวมเจ่อน้อย ๆ นัยน์ตาคู่สวยมองเขาเหมือนเป็นสิ่งแปลกประหลาดก่อนที่ชายหนุ่มจะกล่าวขึ้นว่า

“คุณเองก็คงไม่ได้รู้สึกแย่ใช่มั้ยแอนที่ต้องแต่งงานกับผม ผมรับปากพ่อกับแม่ผมว่าจะแต่งงานกับคุณเพราะท่านมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับพ่อแม่ของคุณ ส่วนเรื่องที่คุณคิดว่าผมชอบไม้ป่าเดียวกัน ผมก็จะพิสูจน์ให้คุณเห็นเดี๋ยวนี้ล่ะว่าผมเป็นอย่างที่คุณคิดหรือเปล่า”

“คาร์ลอส...อ๊ะ!”

องค์อรร้องออกมาไม่ทันจบประโยคก็ถูกเขาช้อนร่างของเธอไว้ในอ้อมแขนก่อนจะเดินตรงไปที่เตียงทรงกลมตรงกลางห้อง กระจกบานใหญ่ที่หัวเตียงสะท้อนภาพของชายหนุ่มกำลังวางร่างอรชรลงบนที่นอนหนานุ่มก่อนจะนั่งประชิดตัวเธอและกระหวัดแขนรัดร่างบางที่ทำท่าดิ้นขลุกขลักเล็กน้อย

“คาร์ลอส...ฉันอยากคุยกับคุณนะคะ”

หญิงสาวรีบบอก ท่าทางเหมือนไม่เคยอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายทำให้คาร์ลอสสับสน ชายหนุ่มครุ่นคิดเรื่องการรับปากแต่งงานกับหญิงสาวชาวไทยที่เขาไม่เคยเห็นหน้าอยู่นาน แล้วในที่สุดเขาก็ตกปากรับคำบิดามารดาเพราะไม่อยากให้บุพการีทั้งสองเสียใจ

เขากะว่าจะให้ทุกอย่างผ่านไปโดยเร็วที่สุด แต่งงาน เข้าห้องหอ และบางทีอาจนอนคนละที่กับเจ้าสาวของเขาด้วยซ้ำ แต่ความนึกคิดนั้นกลับเปลี่ยนไปตั้งแต่เขาได้พบหญิงสาวชาวไทยที่ตัวเล็กแต่สะสวยเหมือนตุ๊กตาสาวน้อย และตั้งแต่ที่เขาได้ประทับจุมพิตบนกลีบปากนุ่มละมุนต่อหน้าบาทหลวง คาร์ลอสคิดว่าการเข้าห้องหอแบบไม่ใส่ใจอย่างที่เขาคิดไว้นั้นไม่ง่ายเสียแล้ว

“คุณอยากพูดอะไรหรือแอน?”

“พูดเรื่องของเรา...คือ...ฉันคิดว่าบางทีคุณอาจไม่เต็มใจที่จะเข้าพิธีแต่งงานครั้งนี้ คุณจะเปลี่ยนใจตอนนี้ก็ได้นะคะ”

ปากเธอพูดไปตามที่ใจคิด แต่ทำไมร่างกายของเธอกลับมีปฏิกิริยาตรงข้ามกับสิ่งที่เธอพูด พออยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่งของเจ้าบ่าวที่เหมือนคนแปลกหน้ามันทำให้เธอรู้สึกวูบวาบขึ้นมาอย่างประหลาด

            “บางทีตอนนี้เหตุผลอาจไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร ก็ในเมื่อผมกับคุณเข้าพิธีวิวาห์กันแล้ว”

            “ฉันมีแอคซิเดนท์ค่ะ!”

            องค์อรโพล่งออกมาและมันทำให้คาร์ลอสชะงักไปชั่วครู่ เขาเข้าใจคำว่า แอคซิเดนท์ ของผู้หญิง ทว่าชายหนุ่มกลับทำให้หญิงสาวหายใจไม่ทั่วท้องด้วยการกอดเธอแน่นขึ้นพร้อมทั้งโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ๆ

            “ไม่เป็นไร” เขากระซิบที่ใบหูของเธอ “ผมแค่อยากทำความคุ้นเคยกับคุณให้มากกว่านี้ ถ้ามันจะยังไม่ลึกซึ้ง ผมก็อยากจะทำความรู้จักกับ...”

          “คาร์ลอส...”

ความคิดเห็น