อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 445

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2561 15:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1
แบบอักษร

บทที่ 1

บทเพลงคลาสสิคที่ดังอยู่ข้างนอกทำให้องค์อรที่นั่งกระสับกระส่ายอยู่ภายในห้องอันหรูหราซึ่งอยู่ชั้นบนสุดภายในเรือสำราญอันโอ่อ่ายิ่งรู้สึกหงุดหงิดหัวใจอย่างไรพิกล

หญิงสาวชาวไทยเจ้าของส่วนสูงเพียงหนึ่งร้อยห้าสิบเก้าเซ็นติเมตรอยู่ภายในชุดเจ้าสาวแบบเกาะอกสีงาช้างได้รับการตัดเย็บและตกแต่งด้วยมืออย่างประณีตงดงาม

ดวงหน้าหวานตกแต่งด้วยเมคอัพบางเบาใต้กรอบเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนดัดเป็นลอนสลวยอวดความงามของใบหน้าอันหมดจด ทั้งดวงตากลมโตและจมูกโด่งรับกับริมฝีปากอิ่มสวยทว่าประกายตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความคลางแคลงสงสัย

องค์อรมองออกไปยังนอกหน้าต่างที่มองเห็นท้องฟ้าสีครามตัดกับน้ำทะเลสีน้ำเงินเข้มขณะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเนิ่นนานกว่าครึ่งชั่วโมงและเสียงเพลงที่ดังอยู่เบื้องนอกไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาแต่อย่างใด

หญิงสาวเพิ่งกลับเข้ามาภายในห้องอันหรูหราซึ่งได้รับการตกแต่งแบบเรียบหรูสะอาดตาเพื่อเป็นห้องหอของเธอและเจ้าบ่าวหนุ่มซึ่งเธอก็เพิ่งเห็นหน้าเขาเป็นครั้งแรก

ช่างเป็นงานแต่งที่ประหลาดเสียนี่กระไร โลกหมุนไปถึงไหนต่อไหนแต่เธอกลับถูกพ่อแม่จับคลุมถุงชน สาวไทยวัยยี่สิบเพิ่งเดินทางกลับมาจากประเทศกรีซเพื่อรับบัญชาจากบิดาซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าในกรุงแอตแลนตา

องค์อรซึ่งยังศึกษาด้านปรัชญาอยู่ชั้นปีที่สององมหาวิทยาลัยชั้นนำในประเทศกรีซน่าจะปฏิเสธความต้องการของพ่อแม่ที่จะให้เธอเข้าพิธีแต่งงานกับมหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าของบริษัทต่อเรือยักษ์ใหญ่ของสหรัฐแต่การณ์กลับเป็นว่าเธอต้องมาเข้าพิธีวิวาห์กับผู้ชายคนนั้นในเรือสำราญที่ลอยละล่องอยู่ท่ามกลางทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ด้วยเหตุผลที่เธอไม่อาจปฏิเสธ...นั่นคือพ่อของเธอได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคหัวใจและเขาปรารถนาจะได้เห็นลูกสาวคนเดียวเป็นฝั่งเป็นฝาเพราะไม่รู้เมื่อไหร่โรคร้ายจะพรากชีวิตของบิดาไปจากโลกนี้

มันเป็นเรื่องที่น่าหัวเราะและน่าประหลาดใจในเวลาเดียวกัน แต่เธอก็หัวเราะไม่ออกหนำซ้ำยังต้องยินยอมรับความเปลี่ยนแปลงในชีวิตความเป็นสาวอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

เธอต้องสวมชุดเจ้าสาวเพื่อเข้าพิธีวิวาห์ที่หญิงสาวคิดว่ามันต้องหรูหราอลังการแต่ที่ไหนได้ มันเป็นงานแต่งที่มีแขกได้รับเชิญมาร่วมบนเรือสำราญลำใหญ่แค่ไม่กี่คน

องค์อรไม่ได้ผิดหวังว่าทำไมแขกเหรื่อจึงมีน้อยนักแถมงานเลี้ยงก็จัดในรูปแบบที่เธอนึกไปไม่ถึง ไม่มีเพลงดังอึกทึก ปราศจากปาร์ตี้ของเพื่อนหนุ่มสาว มีแต่ผู้ใหญ่มาเป็นสักขีพยานระหว่างเธอกับเจ้าบ่าวที่...

เขาหล่อเหลาอย่างกับนายแบบเสื้อผ้าแบรนด์ดังระดับโลก

เธอเห็นผู้ชายคนนั้นซึ่งเป็นเจ้าบ่าวของเธอชัด ๆ ก็วันนี้ คาร์ลอส เทิร์นเนอร์ เจ้าของบริษัทต่อเรือที่มีข่าวลือมาตลอดก่อนเข้าพิธีแต่งงานว่าเขาเป็นที่หมายตาของสาวสังคมในสหรัฐ

เธอคิดว่าจะไม่สนใจเจ้าบ่าวที่ตัวเองไม่เต็มใจจะเข้าพิธีวิวาห์ด้วย แต่ก็อดไม่ได้ที่มองใบหน้าคร้ามเข้มหล่อเหลาของเขา บุรุษหนุ่มในชุดสูทสีขาวที่สะกดหัวใจของหญิงสาวตอนเขารับปากกับบาทหลวงต่อหน้าแขกผู้มาเป็นพยาน

“I do.”

คำ ๆ นั้นที่เจ้าสาวทุกคนอยากได้ยินจากเจ้าบ่าวยังดังก้องในหูขององค์อร นี่เธอกลายเป็นภรรยาของเขาเต็มตัวแล้วซีนะ คาร์ลอส เทิร์นเนอร์ แต่เธอกลับเห็นแววตาเฉยชาเหมือนไม่ยินดียินร้ายตอนเขากล่าวคำ ๆ นั้น

และจูบเธอต่อหน้าแขกผู้มาเป็นพยานและบาทหลวง องค์อรเผลอยกปลายนิ้วขึ้นขยี้ริมฝีปากตัวเองเบา ๆ เมื่อนึกถึงจูบแรกที่เขาฉกปลายลิ้นเข้ามาในวินาทีที่เธอไม่ทันตั้งตัว

            หญิงสาวรู้สึกขนลุกแต่ก็ตื่นเต้นอย่างแปลกประหลาด แต่เธอกำลังนึกอับอายอยู่ลึก ๆ คาร์ลอสทำเหมือนแกล้งเธอ องค์อรคิดพลางเม้มริมฝีปากเข้าหากัน

            “ทำไมต้องจูบฉันด้วย...คนเยอะแยะออกขนาดนั้น”

            เธอรำพึงกับตัวเองเบา ๆ ก่อนที่เสียงประตูห้องซึ่งถูกผลักเข้ามาจะทำลายความนึกคิดอันสับสนวุ่นวายที่กำลังเตลิดไปไกล และยังไม่ทันที่หญิงสาวจะหันกลับไปก็รู้สึกถึงมือหนาใหญ่ที่จับอยู่บนไหล่ของเธอทั้งสอง

“เป็นยังไงบ้าง แอน...คุณเหนื่อยมากหรือเปล่า?”

เสียงทุ้มนุ่มลึกซึ่งหญิงสาวจำได้ติดหูดังอยู่ใกล้ ๆ และเหมือนจะใกล้มากเกินไปด้วยซ้ำ องค์อรรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขาที่เป่ารดอยู่บนเส้นผมของเธอแถมเขายังเรียกชื่อเล่นของเธอราวกับสนิทสนม

“ปละ...เปล่าค่ะ...เพียงแต่ฉันอยากจะเข้ามาอยู่ในห้องสักพักก็เท่านั้น ฉะ...ฉันกำลังจะออกไปแล้วล่ะค่ะ”

หญิงสาวหมุนตัวกลับหากแต่ก็ต้องหยุดชะงักโดยยังไม่ทันได้ผละห่างจากตัวเขา

คาร์ลอส เทิร์นเนอร์

ร่างเล็กตะลึงไปชั่วขณะกับลุคหล่อร้ายและดูดีอย่างไม่น่าเชื่อบนเรือนร่างเจ้าบ่าวของเธอที่ตอนนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตขาวและกางเกงสีเดียวกัน และที่สำคัญ นัยน์ตาคมสีเขียวเข้มดุจมรกตคู่นั้นกำลังจับจ้องมายังเธอ

“ถ้าคุณเหนื่อยก็ไม่ต้องออกไปข้างนอกก็ได้ ปล่อยให้แขกกินดื่มให้สำราญ ส่วนคุณก็อยู่ในห้องนี้กับผม”

เขาหรี่นัยน์ตาทรงเสน่ห์คู่นั้นลง องค์อรรู้สึกหายใจขัดขึ้นมาในทันใด หญิงสาวยืนตัวแข็งทื่อ เมื่อกี๊ตอนอยู่ต่อหน้าบาทหลวงและแขกเหรื่อคาร์ลอสไม่ได้มีทีท่าแบบนี้ แววตาของเขาดูกรุ้มกริ่ม เธอไม่เคยคุ้นกับผู้ชายคนนี้เสียหน่อย

“ฉะ...ฉันว่า...อื๊อ...”


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น