ป้าลูกหนึ่ง

ลองแตกแบบวัยรุ่น...ยังไม่รู้จะลอดหรือเปล่า

เทียนหยางหลิว

ชื่อตอน : เทียนหยางหลิว

คำค้น : อ๋อง แม่ทัพ เสนาบดี ย้อนเวลา วาย ชายรักชาย อนุ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2561 15:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เทียนหยางหลิว
แบบอักษร

แก๊งป่วน  ทะลุมิติ 

ตอน....เทียนหยางหลิว

"เจ้าอย่ามามารยา..เทียนหยางหลิว..ที่เจ้าเข้ามาอยู่ในจวนท่านแม่ทัพในฐานะอนุ..ถือว่าสวรรค์เมตตาเจ้าแค่ไหนแล้ว..นี้เจ้ายังกล้าคิดกำเริบเสิบสาน..คิดจะบังคับใช้บุญคุณที่เจ้าช่วยท่านแม่ทัพไว้..แต่งตั้งเจ้าเป็นฮูหยิน...ฝันไปเถอะ...เลิกทำสำออยเป็นคนใกล้ตายเสียที" 

สายนที ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่าง..งงๆ..พร้อมกับข้อมูลต่างๆที่ไหลเข้ามาจนปวดหัว..

เทียนหยางหลิวเป็นหมอแถวชายแดนที่หน้าตาดีคนหนึ่ง ในขณะที่หาสมุนไพรในป่ากลับพบท่านแม่ทัพที่บาดเจ็บหนักจึงช่วยรักษาจนหายดี  และด้วยใจที่เกิดรักแรกพบแบบข้างเดียว จึงใช้การทดแทนบุญคุณบังคับให้แต่งตนเข้าจวนในฐานะฮูหยิน 

แต่ท่านแม่ทัพนั้นหาได้เต็มใจ จึงแต่งเข้าเพียงอนุไม่เคยย่างกายเฉียดใกล้แม้แต่น้อย ซึ่งสร้างความไม่พอใจแก่เทียนหยางหลิว จนกระทั่งวันหนึ่งลอบวางยาปลุกกำหนัดในน้ำชาจนได้เสียกับท่านแม่ทัพและเรียกร้องอ้างว่าท้องให้แต่งตั้งเป็นฮูหยิน.

.แต่ท่านแม่ทัพไม่เชื่อให้ทำการพิสูจน์จนแน่ชัดว่าไม่ได้ท้อง จึงถูกขับออกจากจวน

แต่เทียนหยางหลิวยังดื้อดึงมาต่อว่าท่านแม่ทัพ ต่อหน้าเหล่าเพื่อนทหารทั้งหลาย อยู่ๆอาการโรคหัวใจกำเริบ หัวใจวายตายฟุบลงตรงนั้นแต่ทุกคนคิดว่าแสแสร้งแกล้งทำ จึงไม่มีใครคิดช่วยกับด่าทอต่อว่าเสียนี้

จนกระทั้งสายนทีเข้ามาในร่างและฟื้นขึ้น..

บุรุษผู้มีเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนหยักโศกเป็นลอนนุ่มสลวย ปากชมพูน่าจูบ ผิวสีน้ำผึ้งเนียนเรียบ ดวงตาดำดังเม็ดหลงเหยี่ยน(ลำไย)ที่ประกายความฉลาดและเด็ดเดียว..

สายนทีเข้ามาอยู่ในร่างค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆสายตามองกวาดไปโดยรอบแล้วยกยิ้ม..

ถึงแม้ร่างนี้จะดูบอบบางไปหน่อยแต่พละกำลังเทียบเท่ากับร่างของตนในภพนู้น...

คงจะคิดว่าทำไมดูไม่ตกใจเท่าไหร่..จะบอกว่านายนทีคนนี้ติดนิยายย้อนเวลาอย่างงอมแงม...เคยคิดว่าวันหนึ่งจะได้ย้อนเวลามาเป็นฮ่องเต้ มีสาวๆในตำหนักหลังบ้านให้กระชุ่มกระชวย

แต่ใครจะคิดว่า จะต้องมาเป็นหลังบ้านของคนอื่น ที่ขื่นใจเจ้าของบ้านอีกด้วย. เสียเอกราชที่ตูดไปหนึ่งครั้ง..

แต่นับจากนี้นายนทีคนนี้จะไม่ยอมเสียเอกราชทางประตูหลังให้ใครอย่างแน่นอน...ฮะ..ฮะ...ฮะ..

ท่านแม่ทัพและเพื่อนทหารมองชายร่างเล็กอนุของท่านแม่ทัพมู่เฟิงหลง ที่อยู่ๆก็หัวเราะเสียดัง ยืนเท้าสะเอวกลางห้องโถงหรือว่าจะเสียสติไปแล้ว

"เทียนหยางหลิว..เจ้าจะออกจากจวนข้าดีๆหรือจะต้องให้คนลากออกไป"

เสียงเยือกเย็นปานน้ำแข็งพร้อมไอสังหารพุ่งตรงมาที่สายนที...แต่มีหรือสายนทีจะสะท้านสะเทือนกลับมองตรงอย่าท้าทาย

"ถ้าไม่ออกไปแล้วจะทำไมหรือท่านแม่ทัพ" 

กอดอกหยักคิ้วให้อีกทีอย่างกวนบาทาเบื้องล่าง แบบที่เจ้าน่านฟ้าชอบว่า

/หน้ากวนตีนสัส..ไอ้น้ำเน่า/..

มู่เฟิงหลงไม่ได้พูดอะไรเพียงปลายตาไปที่ลูกน้อง..เหมือนแบบส่งสายตาแล้วเป็นอันรู้กันแบบนั้นเลย...

ชายในชุดทหารตรงเข้ามาจับที่ไหล่บาง...แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อทหารรายนั้นลงไปนอนหงายอยู่บนพื้นอย่างตกตะลึง..

สายนทีปัดมือตัวเองสองสามที สะบัดมือสะบัดคอ สองสามครั้งเพื่อยืดเส้นยืดสาย...ไหนๆก็จะไปแล้ว ขอลองดูหน่อยว่าการต่อสู้ของสมัยใหม่กับจีนโบราณแตกต่างกันอย่างไร..

ทหารที่ถูกทุ่มรีบลุกขึ้นออกหมัดตรงขณะที่หมัดกำลังจะโดนหน้าของสายนที ร่างบางเบี่ยงตัวหลบอย่างฉิวเฉียดตามด้วยการสับไปที่หลังคอสุดแรง...ทหารผู้นั้นสลบเหมือบ...

นายกองที่นั่งอยู่เมื่อครู่ตรงเข้ามาแตะที่ขาอ่อนของสายนที แต่ร่างบางกระโดดหลบได้อย่างสบายๆก่อนจะทำการ จรเข้ฟาดหาง นายทหารผู้นั้นโดนที่ก้านคอเข้าไปล้มทั้งยืน...ก่อนที่อีกหลายคนจะพุ่งเข้ามา..

สายนทีควักมือเรียก

"มา..มะ..กระสอบทรายทั้งหลาย."

.แล้วจากนั้นไม่ว่าจะ..มวยไทย..มวยจีน..คาราเต้...เทควันโด้..ยูโด..ไท่เก๊ก..และอีกสารพันถูกนำออกมาใช้..

อย่าได้ดูถูกสายนทีเจ้าพ่อสายบู๊นะคร๊าบทุกท่าน..

ท่านแม่ทัพยังอดตะลึงไม่ได้เพราะตอนนี้เริ่มจะมีศพทหาร..เอ่อ...นายทหารนอนสลบกันเกลื่อนเต็มห้อง

"หวา..ยังไม่หายเมื่อยเลย...อ่อนวะ.."

สายนทียืนเก๊กหล่อ ท่ามกลางซากของทหารในกองทัพของมู่เฟิงหลง.เกือบสิบคน..

"ท่านลองดูสักตั้งไหมละ..หากชนะข้าจะไป..หากแพ้ข้าจะขนหีบทองของท่านไปหนึ่งหีบ"

จะไปทั้งทีต้องเอาให้คุ้ม...ไอ้สองแสบน่านฟ้ากับแดนดินจะอยู่ที่ไหนนะ..

."ได้..ตามนั้น"

มู่เฟิงหลงย่างเท้าลงมา สายนทีแอบยอมรับว่าสมแล้วที่เทียนหยางหลิวจะตกหลุมรัก หล่อ องอาจ ดูดิบเถื่อนขยี้ใจขนาดนี้...

.แต่สำหรับสายนทีขอผ่าน ผมไม่ยอมเป็นฝ่ายรับแน่นอน..เอ่ย..ไอ้นั้นจะใหญ่เหมือนนิยายที่อ่านไหมว่ะ

เห็นทุกเรื่องแม่งบรรยายซะใหญ่เวอร์..ต้องพิสูจน์เสียหน่อย..ไหนๆก็ขนาดนี้แล้วเนอะ..ความสงสัยที่เก็บมานาน..หึ...หึ...หึ..

ท่านแม่ทัพท่านเสร็จข้าแน่  

มู่เฟิงหลงอยู่ๆขนกายลุกชันแต่ก็ตั้งท่ารอร่างบางเข้าปะทะ

"เข้ามาสิท่านแม่ทัพหมี"

มู่เฟิงหลงผู้เย็นชาถึงกับคิ้วกระตุกกับฉายาที่โดนตั้งสดๆร้อนๆพุ่งเข้าหาปล่อยหมัดและลูกแตะที่หนักหน่วงแบบไม่ออมมือ 

สายนทีรู้ว่าตนเองเสียเปรียบหากจะต้าน จึงใช้วิชาไทเก็ก เจ้าแข็งข้าอ่อน เจ้าพุ่งข้าถอย 

สายนทีเห็นว่าหากปล่อยไปอย่างนี้คงไม่ชนะจึงส่งยิ้มที่คิดว่าหวานที่สุดให้มู่เฟิงหลงขณะที่ประชิดตัวแล้วกระซิบข้างหู

"เอ็นท่านใหญ่ป่ะ"

มู่เฟิงหลงถึงกับชะงักหูแดงเถือกทั้งที่หน้านิ่ง..ฮะ..ฮะ..สายนทีแอบหัวเราะชอบใจหนุ่มโบราณก็แบบเนี่ยขี้อายจะตายไป 

อาศัยจังหวะช่องว่างคว้าเข้าที่กล่องดวงใจท่านแม่ทัพแล้วบีบอย่างแรง...ท่านแม่ทัพผู้น่าเกรงขามถึงกับหน้าเขียวทรุดลงกับพื้น...

"ไร้ยางอาย"

เสียงลอดไรฟันทั้งโกรธและอายแต่เพราะบางส่วนถูกบีบไว้จนแน่นเรี่ยวแรงหายไปเสียดื้อๆ.ช่างน่าอายนัก

"..ขอบคุณที่ชม.  อืม~~ก็พอใช้ได้อะนะแต่ว่าเล็กกว่าที่คิดไปหน่อย"

สายนทีพูดตรงข้ามกับเรื่องจริงโดยสิ้นเชิงถ้าที่จับอยู่นี้เรียกว่าเล็กแล้วของตนคงจะจิ๋วแน่เลย....สวรรค์ข้าอย่าได้ใหญ่เหมือนเค้าอ่ะ..นทีเซ็ง.

."เจ้าชนะ..ปล่อยของข้าได้แล้ว"

"น่าเสียดายจัง..ข้าขอตั๋วเงินนี้แล้วกันนะและไม่ต้องห่วงว่าข้าจะอยู่เกาะแข้งเกาะขาท่านแม่ทัพเพราะข้า.."

สายนทีกระซิบที่ข้างหูอย่างนายมารร้าย

"ท่านมันห่วยไร้น้ำยาสุดๆ..หึ..หึ..หึ"

เพื่อมิให้ท่านแม่ทัพมีแรงลุกมาตามกระทืบสายนทีจึงตีเข่าเข้ากล่องดวงใจของท่านแม่ทัพ.

ร่างหนาลงกองกับพื้นแล้วเจ้าตัวก็เผ่นแน่บ ออกมายืนหน้าจวน...เหมือนลืมอะไรไปนะ....อ้อ!...

มีดอันเล็กที่เทียนหยางหลิวคนก่อนแอบสอดไว้ที่รองเท้าถูกดึงออกมาแล้วตัดแสนผมยาวออก....

."ก็แค่...นี้"..

สายนทีเดินออกมาพร้อมกับตั๋วเงินจำนวนสามหมื่นตำลึง. เดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีไปร้านแลกเงินซื้อของอีกนิดหน่อยแล้วเดินไปทางประตูเมืองเพื่อตามหาแก๊งป่วนต่อไป

แต่ไม่ทันจะได้ออกก็ชนคนเข้าให้

."ปึ๊ด...โอ๊ย..แม่งเอ๊ย!..เดินยังไงไม่ดูทางวะ"

"มึงหลับตาเดินหรือไงวะสัส"

"...ตาบอด..."

สามเสียงพูดพร้อมกัน หลังจากเดินชนกับคนแปลกหน้าแต่คำพูดมันคุ้นๆวะอย่าบอกนะว่า 

"ไอ้เพื่อนน่าน" 

"ไอ้เพื่อนดิน" 

"ไอ้เพื่อนน้ำ" 

"พวกมึง....มาเหมือนกันเหรอวะ"(x3)

....และแล้วสามป่วนก็มาเจอกัน...นับจากนี้..คงจะเรื่องสนุกเกิดขึ้นสินะ....

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น