เรณุมาศ

ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะคะ

ชื่อตอน : บทที่ 30 ตอบจบ

คำค้น : ชายในฝัน, เรณุมาศ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 337

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2561 23:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 30 ตอบจบ
แบบอักษร

บทที่ 30


"แพรคืนดีกับพี่โดมแล้วเหรอ?  ผู้ชายเลวๆไม่เหมาะกับแพร  น่าจะเหมาะกับเรามากกว่า"   ​วันนี้เพิ่งเปิดเทอมวันแรก  แพรดาวเล่าเรื่องสารทุกข์สุขดิบให้เพื่อนฟัง  แต่คำพูดของราเชนทร์มันสะกิดต่อมอยากรู้ แพรดาวนิ่งคิดไปนาน  จนนึกออก

 "อีเชนทร์  อีกระเทยมีหนวด  ฉันจำได้แล้ว  แกพยายามแย่งแฟนฉัน อีเพื่อนเลว  อีเพื่อนทรยศ" แพรดาวขว้างปาสมุดหนังสือใส่เขา

"ก็เธอดูไม่มีความสุขกับแฟนนี่ยะแม่ชนะน้อย  คร่ำครวญบอกจะเลิกตั้งหลายหน  สะดีดสะดิ้งให้พี่โดมของฉันไปง้อ มารยาแปดร้อยเล่มเกวียน" ครั้งแรกที่โดนกระเทยด่า

"แฟนฉัน  ฉันจะเลิก หรือจะงอนมันก็เรื่องของฉัน  แกต่างหากที่คอยยุให้ฉันเลิกกับแฟน  ที่แท้แกก็หวังในตัวแฟนฉัน  ฉันเห็นแกจูบแฟนฉันด้วย อีกระเทยร่าน  แฟนเพื่อนแกก็ไม่เว้น  อีตอหลอ คันรูตูดมากหรือแก  มาฉันจะเสียบให้ด้วยปากกา  อีกระเทยแรด"

"พอเถอะแพร  เชนทร์ คนเขามองกันใหญ่แล้ว  อายเขา"  เอมวิกาเตือนทั้งสองให้เลิกทะเลาะกัน

"จำไว้เลยนะมึง  กูเห็นตุกติกกับแฟนกูเมื่อไหร่  กูจะไม่คบมึงเป็นเพื่อนอีกต่อไป"

"ค่อยยังชั่ว  นังชนีมีเหตุผล  ประกาศฉันมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วยะ ผัวฉันหล่อเลิศ เป็นฝรั่งยะ   ฉันไม่อยากยุ่งกับแฟนหล่อนแล้ว นังชนีหน้าใส"

"เคลียร์แล้วใช่ไหม?  แฟนฉันมารับแล้วไปก่อนนะ"  เอมวิกาโบกมือลา  ไปกับหนุ่มฝรั่งเศสรูปหล่อที่เคยเล่าให้ฟัง

"แฟนไอ้เอ็มมีดีอ่ะ"

"อีเชนทร์"

"ฉันกระเทยนี่ยะ  เห็นคนหล่อก็กระชุ่มกระชวยอย่างนี้แหละ"

"เออ  เพิ่งเข้าใจ  ฉันกลับก่อนนะ"  แพรดาวเองก็โบกมือลาขับรถของตัวเองกลับบ้าน


พิมพ์ดาวยังแสดงท่าทีหมางเมินกับดนุพลอยู่ จนแพรดาววิตกกังวล    แต่เธอก็ยังไปมาหาสู่แฟนหหนุ่มไม่ได้ขาด


"แพรอยากย้ายกลับมาอยู่กับพี่โดมจังเลยค่ะ"

"พี่ก็อยากให้แพรย้ายกลับมา  คิดถึงแพรมากรู้ไหม?"

"แพรก็คิดถึงพี่โดม"

"พี่จะลองชวนพิมพ์ออกมาคุย  มาทานข้าวกัน" 



      ******


 "พิมพ์ท้องโตมากแล้ว  ใกล้คลอดแล้วใช่ไหม?" 

"ใช่  พิมพ์ท้องได้แปดเดือนแล้ว  คลอดเดือนหน้า พอดียายแพรจะได้ช่วยเลี้ยงหลาน"  เขาชวนคุยก่อนมื้ออาหาร  ทั้งสามดื่มไวน์ขาวซึ่งดนุพลสั่งเปิดขวด  อาหารเย็นดนุพลกินสเต็ก  พิมพ์ดาวกินแซลมอน  ส่วนแพรดาวสั่งล็อบสเตอร์เทล   


"พิมพ์   เราอยากจะขอให้แพรย้ายกลับมาอยู่กับเรา  จะได้ไหม?"

"โดม   เลิกคิดกับน้องสาวเราแบบชู้สาวได้แล้ว  แพรยังเด็ก  น่าจะเจอใครที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน  ไม่ใช่ผู้ชายที่แก่กว่าสิบกว่าปีอย่างโดม   แล้วพิมพ์ก็ไม่เชื่อหรอกว่าโดมจะจริงจังกับยัยแพร "

"เรารักแพรนะพิมพ์   เราเองไม่เคยมีแฟน  เพิ่งจะมีแพรนี่แหละที่เรารักจริงหวังแต่ง"

"จะให้เราเชื่ออย่างนั้นเหรอ? ผู้ชายวัยอย่างโดมกับเด็กสาววัยรุ่นอย่างยัยแพรนี่นะ "

"สรุปว่าพี่พิมพ์จะไม่ยอมให้แพรกลับไปอยู่กับพี่โดมใช่ไหม?"

"ใช่ และพี่ก็อยากให้แพร  มองคนอื่นด้วย  ไม่ใช่แค่ใครก็ได้ที่อยู่ใกล้มือ"

"พี่แพรดูถูกน้องสาวตัวเองว่าเป็นเด็กใจแตกอยู่นะ"

"พี่คิดว่าผู้ใหญ่ที่จ้องจะกินเด็กนั่นแหละตัวอันตราย" 

"แพรอิ่มแล้วค่ะ  แพรออกไปรอข้างนอกนะ"  ยังไงๆพิมพ์ดาวก็ไม่เข้าใจ ในความรักที่น้องสาวมีต่อเพื่อนชาย

"หรือพี่พิมพ์จะหึงหวงพี่โดมไว้ให้ตัวเอง  พี่โดมเองก็ไม่เถียงสักคำ  หรือว่าสองคนนี่แอบคบกันลับๆ"  ภาพที่เห็นมันทำให้แพรดาวคิดไปเองว่าพี่สาวหวงดนุพล  พิมพ์ดาวคงรู้ว่าเมื่อก่อนนี้เขารักหล่อน  แล้วเขาหันมารักน้องสาวก็เลยทำใจไม่ได้ คอยเป็นหมาหวงก้างเสียเอง

แพรดาวตาพร่ามัวจากการร้องไห้ เดินละเมอข้ามถนนไป   ดนุพลเห็นรีบวิ่งออกไป

บีบๆๆๆ

เอี๊ยด!

โครม!

"จะฆ่าตัวตายหรือไง? "  มีเสียงบีบแตร  และเสียงก่นด่าตามมา 


แพรดาวปลอดภัย  แต่ดนุพลเจ็บหนัก ต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล


แพรดาวมาเฝ้าเขาทุกวันผ่านไปหนึ่งวันเต็มๆ เขายังไม่ฟื้น หมอบอกว่าให้ยาไปหนักตอนผ่าตัด  ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว แค่แขนซ้ายหัก


แพรดาวกำลังจะเดินเข้าห้องผู้ป่วยหห้องพักพิเศษ เห็นพี่สาวนั่งคุยกับคนป่วยก็เลยชะงัก  จะเดินกลับ  แต่ได้ยินเสียงเรียกไว้


"มานี่สิแพร"

"แพรว่าให้พี่พิมพ์คุยกับพี่โดมก่อนเถอะค่ะ  แพรรอได้"

"พี่อยากให้แพรได้ยินด้วย"  แพรดาวจึงเดินเข้าไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

"ตอนแรกพี่ไม่คิดว่าโดมจะรักแพรจริงๆ  เพราะเขาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน  และเขาก็รวย  กลัวว่าเขาจะใช้เงินซื้อน้องสาวของพี่  คิดว่าเขาจะต้องการแค่เรื่องอย่างว่ากับเด็กผู้หญิงวัยนี้" พิมพ์ดาวมองมาที่ดนุพลบ้าง

"แต่เมื่อพิมพ์เห็นโดมวิ่งเข้าไปปกป้องยายแพรจากรถที่กำลังพุ่งชน  พิมพ์รู้ได้ในตอนนั้นว่า  โดมรักน้องสาวของพิมพ์มากกว่าชีวิตของตัวเองเสียอีก  เอาล่ะ  พิมพ์จะยอมฝากชีวิตของยัยแพรไว้กับโดม  ให้โดมดูแล  พิมพ์ไว้ใจนายนะโดม  ว่าโดมจะดูแลน้องสาวของพิมพ์ได้  ฝากยายแพรด้วยนะ"

"ขอบใจนะพิมพ์"

"พี่จะกลับแล้วนะ  มานานมากแล้ว"

"โดมฟื้นแล้วใช่ไหม?  ให้ผมตรวจอาการหน่อยนะ  พิมพ์กับแพรช่วยออกมาจากห้องก่อนนะ" ชลวิทย์นายแพทย์เจ้าของไข้บอก


สองปีผ่านไป


แพรดาวเรียนจบก็แต่งงานกับดนุพลเลยทันที  ทั้งสองก็ยังอยู่คอนโดแห่งเดิม  ยังไม่ได้วางแผนจะมีลูกกัน  ตอนนี้หญิงสาวไม่ได้ทำงานเพราะสามีไม่ยอมให้ทำ 

"พี่อยากให้แพรอยู่บ้านดูแลพี่"

"พี่ฉัตรชมว่าพี่โดมเขียนฉากเข้าพระเข้านางได้ดีมาก"

"แพรเพิ่งไปงานเบบี้ชาวเวอร์ของพี่ฉัตรมา  นางหลงสามีมากๆเลยค่ะ  และนางก็มีความสุข  และกำลังจะมีลูกด้วยกัน"

พีรพลเป็นนักเขียนในสำนักพิมพ์เดียวกัน  อายุน้อยกว่าปาริฉัตรตั้งหลายปี  ทั้งสองแต่งงานกันก่อนหน้าเขาและเธอเพียงหนึ่งเดือน  


"ดีใจกับทั้งสองด้วย  พี่เองก็อยากมีลูกแล้วนะ  เพื่อนๆมีลูกกันหมดแล้ว  ลูกของพิมพ์น่ารักน่าชัง  แพรเรามาทำลูกกันเถอะ"

"แพรเพิ่งเรียนจบนะ  ขอเบรคปีนึงนะคะ  ปีหน้าค่อยว่ากัน " 

"เอ็มมี่ก็กำลังจะแต่งงาน  แพรต้องไปช่วยเพื่อนเตรียมงานแต่งวันจันทร์หน้า ดีใจกับเพื่อนด้วย"

"อิจฉาที่เพื่อนได้สามีฝรั่งว่างั้นเถอะ"

"ไม่ได้อิจฉา  แต่ดีใจด้วย"  เธอรู้ว่าเขาพูดประชด  เพราะหึงหวงที่เคยมีฝรั่งมาจีบ

"พี่เบรคจากงานเขียนดีกว่าครึ่งวันที่เหลือ"

"พี่โดมมีแพลนจะทำอะไรคะ  ครึ่งวันที่เหลือ?"

"จะรักแพรทั้งบ่าย"  เขาพูดแล้วเลียปาก

"งานไม่เสร็จห้ามมาโทษแพรนะ?"  ดนุพลทำสัญญากับสำนักพิมพ์ใหม่  ซึ่งเขาร่างสัญญาเอง เกี่ยวกับผลงานของเขา  จะไม่ออกทุกๆสามเดือนเหมือนเดิม  เปลี่ยนเป็นแค่หนึ่งเล่มต่อปี  เพราะเขาอยากตั้งใจเขียนนิยายออกมาให้มีคุณภาพที่สุด  กลั่นกรองดีๆ  ปีละเล่มเหมือนนักเขียนโรแมนซ์ของอเมริกา  ที่มีผลงานออกมา  บางครั้งสามปีมีมาเล่ม  แต่ผลงานเป็นที่ประจักษ์  และแฟนนิยายต่างตั้งหน้าตั้งตารอคอย


"พี่โดมขา"  แพรดาวกลืนน้ำลายก่อนจะโน้มตัวคนตัวสูงมาจูบ  แพรดาวและดนุพลจูบกันไป ถอดเสื้อผ้าไปพลาง 

เขาจูบ  ดูดหน้าอกอวบยอดสีน้ำตาลของเธอทีละข้าง  แล้วจูบลงต่ำ ปากประกบเนินสามเหลี่ยมที่ตัดขนตกแต่งอย่างสวยงาม กลีบร่องอวบๆ  และติ่ง  รู ดูสวยสด เขาเลีย ตวัดขึ้นลง  แพรดาวครางซี๊ดซ๊าด  ขยุ้มหนังศีรษะเขาไว้แน่น  ส่ายเอวไปกับความหฤหรรษ์ที่สามีบำเรอให้ เขาใช้นิ้วแหย่รู  แล้วเลียลงลิ้น กินน้ำหวาน  ทั้งดูดทั้งเลีย


"อือ  ..........อาร์ ...............ซี๊ด............" เขากินเก่งจนน้ำรักแตก ไหลเยิ้มออกมา

แพรดาวยิ้มอย่างสุขสมจูบเขาเมื่อเขาลุกขึ้นแล้ว  เธอนั่งคุกเข่าแล้วเลียไล้ จากปลาย ทั้งจูบ  ทั้งเลียกินน้ำที่หยดออกมาก่อนอมเข้าปาก    ดูดกินดุ้นใหญ่อย่างเอร็ดอร่อย แล้วผลักเขานั่งลง  เธอจัดการนั่งขย่มเขาเอง   ขณะขย่มตอ  ดนุพล  ทั้งจูบ  ทั้งกินนม  เมื่อแพรดาวเริ่มชะลอลง  เขาจึงให้เธอมานั่งหน้าให้เขากินหอยอีกรอบ  แพรดาวโยกเอวไปครูดไปกับหนวดเคราสั้นๆ  แข็งๆของเขาอย่างเมามันและคันรู  น้ำรักสาดกระจายรอบสอง


"เปียกๆอย่างนี้รับรองพี่โดนขย่มทั้งวันใช่ไหม?"

"ค่ะ  พี่โดมกินหอยเก่ง"

"แพรของพี่ก็อมดูดเก่งที่สุด" 

แพรดาวเกาะพนักพิงโซฟาไว้  ดนุพลเสียบเข้าจากด้านหลัง  แพรดาวครางเสียงหวานส่งเสียงซี๊ดซ๊าดตลอดการขยับโยก  เขาพาเธอมายืนจับพนักพิงโซฟา  ก่อนจะย้ายไปนอนคลานสี่ขาบนพื้นให้เขาโยกพาเธอขึ้นสวรรค์เขาหลั่งรดรอบนอก  เสร็จแล้วก็ใช้นิ้วมือถูไถทาไปทั่วเนินสวรรค์อย่างกับทาโลชั่น


"อือ.....ซี๊ด..........."

"เราไปอาบน้ำกันเถอะค่ะพี่โดม  แพรอยากถูสบู่ให้พี่โดม"  เขายิ้มด้วยความสุข  รอบสองในอ่างน้ำ ทั้งสองจูงมือกันเข้าห้องน้ำไปในสภาพเปลือยกาย  


                    จบ

             **************


คนรักกัน make love   กัน  แต่คนไม่ได้รักกันแค่  have sex    คำว่า make love กับ have sex มันต่างกันตรงนี้แหละค่ะ    จบไป  ปิดฉาก Happy ending ไปอีกเรื่อง  มีพล็อตเรื่องใหม่ๆเข้ามาเยอะแยะมากมายเลยค่ะ บางที ก็อยากจะเขียนออกนอกกรอบบ้างเหมือนกันนะ  แต่ความละอายใจ มันมีมากเกินไป  เป็นคนไอคิวต่ำ  แต่อีคิวสูง 555 ตรงข้ามกับชาวบ้านเขา  แต่ก็พยายามไม่ให้มันไร้สาระ  เซ็กส์อย่างเดียวนี่ก็ไม่ไหว แทรกแง่คิดนิดๆ  ให้คนอ่านได้อะไรดีๆจากนิยายบ้าง 

ขอบคุณที่ติดตามอ่านนิยายเรื่อง  ชายในฝันนะคะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}